Otwórz menu główne

Bogdan Zajączkowski

Bogdan Zajączkowski (ur. 17 września 1959 w Kielcach) – polski piłkarz ręczny i trener piłki ręcznej. W latach 2000-2004 selekcjoner męskiej reprezentacji Polski.

Bogdan Zajączkowski
Data i miejsce urodzenia 17 września 1959[1]
Kielce
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
Mazovia Płock
1980–1984 AZS-AWF Warszawa
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1986–1989 Mazovia Płock
1989–1991 Warszawianka
1992–2000 Petrochemia Płock
2000–2004 Polska
2006–2008 Wisła Płock
2009–2010 Club Africain
2011–2012 Powen Zabrze

Kariera zawodniczaEdytuj

Bogdan Zajączkowski jest absolwentem Zespołu Szkół Technicznych w Płocku (Siedemdziesiątki)[2]. Karierę sportową rozpoczął w Mazovii Płock, gdzie jego trenerami byli Lech Franczak i Czesław Sawicki. W latach 1980-1984 grał w AZS-AWF Warszawa, gdyż studiował na Akademii Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie.

Kariera trenerskaEdytuj

Bogdan Zajączkowski po ukończeniu studiów wrócił do Płocka, gdzie rozpoczął karierę trenerską. W latach 1986-1989 był asystentem trenera oraz trenerem drużyn młodzieżowych Mazovii Płock. Następnie został trenerem Warszawianki, z którą w sezonie 1989/1990 awansował do ekstraklasy. W 1991 roku wyjechał do Tunezji, gdzie był trenerem El Mehdi[3]. W 1992-2000 był trenerem Petrochemii Płock, z którym odnosił największe sukcesy w karierze trenerskiej: mistrzostwo Polski (1995), pięciokrotne wicemistrzostwo Polski (1993, 1996, 1997, 1999, 2000), dwukrotnie brązowy medal mistrzostw Polski (1994, 1998) oraz pięciokrotnie Puchar Polski (1995, 1996, 1997, 1998, 1999), a także ćwierćfinały Pucharu EHF (1994) i Pucharu Zdobywców Pucharów (1997).

Reprezentacja PolskiEdytuj

Sukcesy Bogdana Zajączkowskiego w Wiśle Płock spowodowały, że ZPRP powierzył mu funkcję selekcjonera męskiej reprezentacji Polski, która pod wodzą Zajączkowskiego po raz pierwszy w historii grała na mistrzostwach Europy (2002 w Szwecji - 15. miejsce, 2004 w Słowenii - 16. miejsce) oraz po 13 latach awansowała na mistrzostwa świata 2003 w Portugalii, na których zajęła 10. miejsce. Bogdan Zajączkowski po nieudanych kwalifikacjach do igrzysk olimpijskich 2004 w Atenach dnia 19 kwietnia 2004 roku podał się do dymisji.

Dalsza karieraEdytuj

W latach 2006-2008 Bogdan Zajączkowski ponownie był trenerem Wisły Płock, z którym zdobył mistrzostwo Polski (2008) oraz wicemistrzostwo Polski (2007) oraz dwukrotnie Puchar Polski (2007, 2008).

Dnia 27 października 2009 roku Zajączkowski został wiceprezesem Wisły Płock[4], jednak dnia 1 grudnia 2009 roku został z tej funkcji odwołany[5].

W latach 2009-2010 trenował tunezyjski Club Africain, a w latach 2011-2012 Powen Zabrze[6][7], z którym zajął 6. miejsce w ekstraklasie polskiej w sezonie 2011/2012.

Obecnie Bogdan Zajączkowski jest dyrektorem Szkoły Mistrzostwa Sportowego Związku Piłki Ręcznej w Polsce[8].

Życie prywatneEdytuj

Bogdan Zajączkowski jest żonaty, ma dwie córki. Jego pasją jest muzyka. Bardzo lubi grać na saksofonie[2]. W 2010 roku bez powodzenia startował do Rady Miasta Płocka w wyborach samorządowych 2010[9].

Odznaczenia i wyróżnieniaEdytuj

Bogdan Zajączkowski za swoje sukcesy w Wiśle Płock został w 1996 roku uhonorowany medalem „Zasłużony dla Płocka”[2]. W 2018 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[10].

Sukcesy trenerskieEdytuj

Reprezentacja Polski
Warszawianka
Wisła Płock

PrzypisyEdytuj

  1. Polonia - Archivo.marca.com (hiszp.)
  2. a b c ABC Ludzie - Zajączkowski, Bogdan [data dostępu: 2002-02-26]
  3. Pekin widziany w Tunezji [data dostępu: 2008-08-20]
  4. Bogdan Zajączkowski wiceprezesem Wisły [data dostępu: 2008-10-27]
  5. Już oficjalnie: Zajączkowski odwołany [data dostępu: 2009-12-01]
  6. Bogdan Zajączkowski trenerem Powenu Zabrze [data dostępu: 2011-06-22]
  7. Bogdan Zajączkowski o odejściu z Powena Zabrze [data dostępu: 2012-11-26]
  8. Bogdan Zajączkowski dyrektorem szkoły dla piłkarek ręcznych [data dostępu: 2013-06-11]
  9. Nowy trener Zabrza: Brakowało mi adrenaliny [data dostępu: 2011-07-13]
  10. Odznaczenia państwowe z okazji 100-lecia piłki ręcznej w Polsce. prezydent.pl, 2018-10-26. [dostęp 2018-10-31].

Linki zewnętrzneEdytuj