Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy dzielnicy Siemanowic Śląskich. Zobacz też: Bytków (ujednoznacznienie).

Bytków (niem. Bittkow) – dzielnica Siemianowic Śląskich ok. 2 km na południowy zachód od centrum, która graniczy z Michałkowicami (kolejna z dzielnic), Chorzowem i Katowicami.

Herb Siemianowic Śląskich Bytków
Dzielnica Siemianowic Śląskich
Ilustracja
Zabudowania Bytkowa: wieża SLR Bytków i osiedle Węzłowiec w 2018 roku
Herb
Herb
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Miasto Siemianowice Śląskie
Powierzchnia 2,3 km²
Kod pocztowy 41-106
Położenie na mapie Siemianowic Śląskich
Położenie na mapie
50°18′08″N 19°00′03″E/50,302222 19,000833
Portal Portal Polska

Spis treści

NazwaEdytuj

W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie miejscowość występuje pod polską nazwą Bytkow oraz nazwą zgermanizowaną Bittkow[1].

Opis dzielnicyEdytuj

Dzisiejsza wielka dzielnica osiedlowa wywodzi się z średniowiecznej wsi, której przebieg zaznacza główna arteria komunikacyjna, biegnąca w kierunku Michałkowic od wzgórza bytkowskiego (320 m n.p.m.). Doskonałym punktem orientacyjnym jest stojąca na jego szczycie wieża radiowo-telewizyjna SLR Bytków ośrodka Telewizji Polskiej Katowice, a położone obok skrzyżowanie dróg Katowice-Siemianowice i Chorzów-Siemianowice jest punktem styku granic administracyjnych Siemianowic Śląskich, Katowic i Chorzowa. W Bytkowie znajduje się „rynek bytkowski” oraz Siemianowickie Centrum Kultury i Dom Kultury. Kościół bytkowski pod wezwaniem Świętego Ducha ulokowany jest na Osiedlu Młodych, jednym z trzech dużych osiedli bytkowskich. Tam również stoi zabytkowa kapliczka oraz tablica upamiętniająca Józefa Skrzeka i Pawła Wójcika, powieszonych na drzewie w tym miejscu w 1941 r. przez Niemców z NSDAP w czasie II wojny światowej.

Bytków posiada dogodne połączenia komunikacji miejskiej KZK GOP oraz MZKP z Katowicami, Chorzowem, Piekarami Śląskimi.

Do 2002 roku na północnym krańcu Bytkowa istniała stacja towarowa górnośląskiej kolei wąskotorowej. Po zamknięciu kopalni "Siemianowice" i zakończeniu przewozów węgla w 1999 zbudowany został w Bytkowie przystanek osobowy, gdzie zatrzymywały się sezonowe pociągi turystyczne na linii Siemianowice Śląskie-Bytom-Tarnowskie Góry-Miasteczko Śląskie. W wyniku zmasowanych kradzieży nawierzchni torowej w 2003 roku linia wąskotorowa na odcinku Siemianowice-Bytom została zamknięta, a resztę nawierzchni rozebrało PKP.

HistoriaEdytuj

W dwunastym i trzynastym stuleciu zaczęły się pojawiać pierwsze osady, m.in. Chorzów, Dąb, Dąbrówka Wielka, czy Michałkowice. Nie inaczej było z Bytkowem, którego pierwsza wzmianka pochodzi z 1298 r. (Bythkow)[2]. W 1384 r. Maciej Wrochnik (później rodzina Bytkowskich) zakupił Michałkowice, a w 1402 r. ufundował w Michałkowicach kościół na miejscu wcześniejszego, opuszczonego. W szesnastym i siedemnastym stuleciu wieś wielokrotnie zmieniała właścicieli, aż na początku XVIII w. została kupiona przez Szkota, Huntera von Grandon, pana Siemianowic i Bańgowa. W tym stuleciu zostaje zbudowana kaplica. W 1751 r. Bytków zostaje zakupiony przez baronów Klochów. Najpierw Ignaz von Kloch, założyciel kolonii robotniczej (Ignazdorf, dzisiejszy Wełnowiec) i pierwszych w okolicy kopalni węgla: tłumaczone na polski, Leśna (1786 r.) i Szczęście (1788 r.); po nim syn Jan Nepomucen, jeden z fundatorów kościoła w Michałkowicach. W 1796 r. zostaje sprzedany księciu Hohenlohe, który zakłada w 1805 r. w południowej części dominium przy udziale Johna Baildona jedną z pierwszych na kontynencie hut opalanych koksem. W 1870 r. powstaje pierwsza bytkowska szkoła. W granicach Polski od 1922 r.

W 1924 r. odłączył się Wełnowiec, a w 1938 r. Gmina Bytków zostaje włączona do Michałkowic.

GaleriaEdytuj

CiekawostkiEdytuj

  • Z Bytkowa pochodzi brązowa medalistka Igrzysk Olimpijskich z 1956 roku, oraz uczestnika Igrzysk w 1960 roku – Natalia Kot
  • W pobliżu bytkowskiego rynku znajduje się profesjonalny bulodrom do gry w petanque pozwalający na wytyczenie czterech pełnowymiarowych torów do gry.

SzkołyEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Johann Knie 1830 ↓, s. 47.
  2. J. Długosz: Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis, wyd. A. Przezdziecki, Kraków 1863-64, t. III, s. 57.

BibliografiaEdytuj

  • Johann Knie: Alpabetisch, Statistisch, Topographische Uebersicht aller Dorfer, Flecken, Stadt und andern Orte der Konigl. Preus. Provinz Schliesen.... Breslau: Barth und Comp., 1830.

Linki zewnętrzneEdytuj