Otwórz menu główne

Chechło (województwo śląskie)

wieś w województwie śląskim
Ten artykuł dotyczy wsi w powiecie gliwickim. Zobacz też: Chechło.

Chechło (niem. Chechlau, 1936-1945 Strahlheim) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie gliwickim, w gminie Rudziniec.

Chechło
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat gliwicki
Gmina Rudziniec
Sołectwo Chechło
Liczba ludności (2008) 513
Strefa numeracyjna (+48) 032
Tablice rejestracyjne SGL
SIMC 0221066
Położenie na mapie gminy Rudziniec
Mapa lokalizacyjna gminy Rudziniec
Chechło
Chechło
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Chechło
Chechło
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Chechło
Chechło
Położenie na mapie powiatu gliwickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu gliwickiego
Chechło
Chechło
Ziemia50°24′32″N 18°24′26″E/50,408889 18,407222

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.

Spis treści

NazwaEdytuj

Miejscowość ma metrykę średniowieczną i notowana jest od XIV wieku. Po raz pierwszy wymieniona została w latach 1306-1308 jako Hechel, 1354-55 Chochel, 1388 in Chechli, 1394 de Chechło, 1401 Chechli, 1480 Chechel oraz fluvio Chechelyecz, 1509 Chechło, 1564 Chechło, 1680 Chechło, 1765 Chichło, 1787 Chechło 1880 Chechło. Nazwa wsi Chechło oznacza mokre łąki, mokradła[1].

W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej formie Chechel[2][3].

Nazwę miejscowości w zlatynizowanej formie Chechel wymienia w latach (1470-1480) Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis[4].

W okresie germanizacji nazw na Śląsku przez narodowych socjalistów zmieniono po 1938 roku nazwę wsi na ahistoryczną, całkowicie niemiecką nazwę - Strahleim.

HistoriaEdytuj

Miejscowość lokowana została w 1305 rok. Przybliżony czas powstania osady to pierwsza połowa XIII wieku. Wieś należy do kasztelanii toszeckiej[5].

W 1320 roku właścicielem wsi jest rycerz Wilczek, kolejno wieś przechodzi w 1409 roku we władanie rycerza Stefana Stral von Czechel, a następnie w 1515 roku kupuje ją szlachcic Melchior Ściborowski, w 1679 roku J. M. K. Fryderyk von Oderwolf, potem dobra te kupują kolejno hrabiowie Paczyńscy, Sobek, Werner, Strachowity, Scherr – Toss i książęta Hohenlohe-Oehringen.

W 1376 roku powstał tu drewniany kościół parafialny z podmurówką z kamienia polnego, który spłonął w 1949 roku od uderzenia pioruna. W 1864 roku we wsi działa huta żelaza[6].

EdukacjaEdytuj

Szkoły podstawowe:

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Rymut 1997 ↓, s. 26.
  2. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online
  3. H. Markgraf, J. W. Schulte, "Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis", Breslau 1889
  4. Joannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, "Liber Beneficiorum", Aleksander Przezdziecki, Tom II, Kraków 1864, str.195.
  5. Dane za prof. I. Panic i H. Borek
  6. Recenzentem całego tekstu był prof. A. Molenda z UŚ w Katowicach

BibliografiaEdytuj