Eugène Viollet-le-Duc

francuski architekt, historyk sztuki i konserwator

Eugène Emmanuel Viollet-le-Duc (ur. 27 stycznia 1814 w Paryżu, zm. 17 września 1879 w Lozannie) – francuski architekt, historyk sztuki i konserwator, wolnomularz[1]. Komandor Legii Honorowej.

Eugène Viollet-le-Duc
Ilustracja
Eugène Viollet-le-Duc na fotografii autorstwa Nadara, 1876-1884
Data i miejsce urodzenia 27 stycznia 1814
Paryż
Data i miejsce śmierci 17 września 1879
Lozanna
Narodowość Francja francuska
Nagrody Royal Gold Medal
Praca
Styl historyzm
Projekty konserwacja zabytków
Odznaczenia
Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)

Poświęcił się badaniom architektury średniowiecznej. Jest jednym z ojców współczesnej wiedzy o konserwacji zabytków. Zasłynął dzięki restauracji średniowiecznych budowli. Od 1863 roku był profesorem uczelni École des Beaux Arts w Paryżu. Autor opracowań słownikowych dotyczących średniowiecza, m.in. architektury.

Ocena działalnościEdytuj

W swoim podejściu do sztuki konserwatorskiej charakteryzował się puryzmem stylowym. Często usuwał późniejsze dobudowy i dodatki. Uzupełniał brakujące elementy i rekonstruował ubytki. Zajmował się rekonstrukcją wnętrz i otoczenia budowli zgodnie ze stylem, w jakim były one budowane. Jego niewątpliwą zasługą było uratowanie wielu budowli przed zniszczeniem i zainteresowanie sztuką średniowiecza.

Viollet-le-Duc często krytykowany jest za swoiście pojęte „ulepszanie” budowli zabytkowych – dodawał obiektom zabytkowym elementy, których wcześniej nie było, przy równoczesnym usuwaniu istniejącej tkanki zabytkowej, niezgodnej z jego wyobrażeniami. Trzeba jednak mieć na uwadze, że prowadził swoją działalność w XIX wieku, kiedy podejście do architektury było inne niż współczesne. Obecnie, z uwagi na spustoszenia, jakie spowodowały I i II wojna światowa w Europie, usuwanie elementów „narosłych” przeprowadza się rzadko, a rekonstrukcję tylko w przypadku istotnych dowodów potwierdzających istnienie wcześniejszych elementów.

DokonaniaEdytuj

  • Opracowanie słownika dotyczącego średniowiecznej architektury francuskiej Dictionnaire raisonné de l'architecture française du XIe au XVIe siècle,
  • opracowanie słownika mebli francuskich Dictionnaire raisonné du mobilier français de l'époque carolingienne à la Renaissance (Bance et Morel, Paris, 1858 à 1870).

Spis restaurowanych obiektówEdytuj

PolonicaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Wolnomularstwo w świetle encyklopedyj. Wypisy, Warszawa 1934, s. 8.

Linki zewnętrzneEdytuj