Otwórz menu główne

Finn Christian Jagge

norweski narciarz alpejczyk

Finn Christian Jagge (ur. 4 kwietnia 1966 w Oslo) – norweski narciarz alpejski, mistrz olimpijski oraz dwukrotny medalista mistrzostw świata juniorów.

Finn Christian Jagge
Data i miejsce urodzenia 4 kwietnia 1966
Oslo, Norwegia
Klub Bærum Skiklubb
Wzrost 178 cm
Pierwsze punkty w PŚ 23.02 1986, Åre
(7. miejsce – slalom)
Pierwsze podium w PŚ 10.12 1991, Sestriere
(2. miejsce – slalom)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 17.12 1991, Madonna di Campiglio (slalom)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Igrzyska olimpijskie
Złoto Albertville 1992 Slalom
Mistrzostwa świata juniorów
Brąz Sugarloaf 1984 Slalom
Brąz Sugarloaf 1984 Kombinacja
Puchar Świata (Slalom)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1991/1992
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1996/1997
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1998/1999
Zakończenie kariery: 2000 r.

Spis treści

KarieraEdytuj

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Finn Christian Jagge pojawił się w 1984 roku, na mistrzostwach świata juniorów w Sugarloaf. Zdobył tam brązowe medale w slalomie oraz kombinacji alpejskiej. Pierwsze punkty w zawodach Pucharu Świata zdobył 23 lutego 1986 roku w Åre, zajmując siódme miejsce w slalomie. Na podium po raz pierwszy stanął 10 grudnia 1991 roku w Sestriere, plasując się na drugim miejscu w slalomie. Już tydzień później, 17 grudnia 1991 roku w Madonna di Campiglio odniósł pierwsze pucharowe zwycięstwo, wygrywając w tej samej konkurencji. W kolejnych latach jeszcze szesnaście razy stawał na podium, odnosząc sześć zwycięstw: 9 stycznia 1994 roku w Kranjskiej Gorze, 15 marca 1997 roku w Vail, 15 grudnia 1997 roku w Sestriere i 14 grudnia 1998 roku w tej samej miejscowości, 28 lutego 1999 roku w Ofterschwang oraz 13 grudnia 1999 roku w Madonna di Campiglio był najlepszy w slalomie. Ostatni triumf był jednocześnie ostatnim wywalczonym przez niego miejscem na podium w zawodach tego cyklu. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1991/1992, kiedy to zajął 14. miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji slalomu był trzeci. Wśród slalomistów lepsi okazali się jedynie Włoch Alberto Tomba oraz Paul Accola ze Szwajcarii. Trzecie miejsce w klasyfikacji końcowej slalomu zajmował także w sezonach 1996/1997 i 1998/1999. W pierwszym przypadku plasował się za Austriakami: Thomasem Sykorą i Thomasem Stangassingerem, a dwa lata później wyprzedzili go tylko Stangassinger oraz Jure Košir ze Słowenii.

W 1985 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Bormio, zajmując piętnaste miejsce w slalomie. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Crans-Montana był siódmy w kombinacji, a rywalizacji w slalomie nie ukończył. W lutym 1988 roku startował na igrzyskach olimpijskich w Calgary, gdzie jego najlepszym wynikiem było dziewiąte miejsce w kombinacji. Największy sukces w karierze osiągnął podczas rozgrywanych w 1992 roku igrzysk olimpijskich w Albertville, gdzie zdobył złoty medal w slalomie. Po pierwszym przejeździe Norweg zajmował pierwszą pozycję, uzyskując najlepszy czas. W drugim przejeździe zanotował szósty wynik, co jednak wystarczyło do zwycięstwa z przewagą 0,28 sekundy nad Tombą i 0,46 sekundy nad Austriakiem Michaelem Tritscherem. Był to jedyny medal wywalczony przez Jagge na międzynarodowej imprezie tej rangi. Równocześnie był to też pierwszy w historii medal olimpijski wywalczony w tej konkurencji przez reprezentanta Norwegii. W tej samej konkurencji był też między innymi szósty na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku oraz siódmy podczas mistrzostw świata w Morioce w 1993 roku i rozgrywanych pięć lat później igrzyskach w Nagano.

Ponadto Jagge ośmiokrotnie zdobywał mistrzostwo Norwegii: w gigancie w 1988 roku, w kombinacji w 1989 roku oraz w slalomie w latach 1985, 1988, 1991, 1993, 1994 i 1996.

Jego ojciec Finn Dag Jagge był tenisistą, a matka, Liv Jagge-Christiansen także uprawiała narciarstwo alpejskie.

OsiągnięciaEdytuj

Igrzyska olimpijskie  Edytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
35. 15 lutego 1988   Calgary Zjazd 1:59,63 min +8,01 s   Pirmin Zurbriggen
9. 17 lutego 1988   Calgary Kombinacja 36,55 pkt +58,66 pkt   Hubert Strolz
DNF 21 lutego 1988   Calgary Supergigant 1:39,66 min -   Franck Piccard
DNF 25 lutego 1988   Calgary Gigant 2:06,37 min -   Alberto Tomba
DNF 27 lutego 1988   Calgary Slalom 1:39,47 min -   Alberto Tomba
1.  22 lutego 1992   Albertville Slalom 1:44,39 min - -
6. 27 lutego 1994   Lillehammer Slalom 2:02,02 min +1,17 s   Thomas Stangassinger
DNF 13 lutego 1998   Nagano Kombinacja 3:08,06 min   Mario Reiter
7. 21 lutego 1998   Nagano Slalom 1:49,31 min +2,08 s   Hans Petter Buraas

Mistrzostwa świataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
DNF 7 lutego 1985   Bormio Gigant 2:28,90 min -   Markus Wasmeier
15. 10 lutego 1985   Bormio Slalom 1:38,82 min +8,25 s   Jonas Nilsson
7. 1 lutego 1987   Crans-Montana Kombinacja 28,27 pkt +26,72 pkt   Marc Girardelli
DNF 8 lutego 1987   Crans-Montana Slalom 1:54,63 min -   Frank Wörndl
DNF 3 lutego 1989   Vail Kombinacja 4,72 pkt -   Marc Girardelli
13. 12 lutego 1989   Vail Slalom 2:02,85 min +6,43 s   Rudolf Nierlich
8. 22 stycznia 1991   Saalbach Slalom 1:55,38 min +2,45 s   Marc Girardelli
7. 13 lutego 1993   Morioka Slalom 1:40,33 min +1,35 s   Kjetil André Aamodt
8. 21 lutego 1996   Sierra Nevada Kombinacja 3:31,95 min +3,95 s   Marc Girardelli
DNF 25 lutego 1996   Sierra Nevada Slalom 1:42,26 min   Alberto Tomba
8. 6 lutego 1997   Sestriere Kombinacja 3:10,40 min +3,82 s   Kjetil André Aamodt
13. 15 lutego 1997   Sestriere Slalom 1:51,70 min +1,85 s   Tom Stiansen
18. 14 lutego 1999   Vail Slalom 1:42,12 min +3,32 s   Kalle Palander

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
3.  20 lutego 1984   Sugarloaf Slalom 1:55,21 min +1,30 s   Atsushi Itō
3.  20 lutego 1984   Sugarloaf Kombinacja ? ?   Johann Hofer

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Zwycięstwa w zawodachEdytuj

  1.   Madonna di Campiglio17 grudnia 1991 (slalom)
  2.   Kranjska Gora9 stycznia 1994 (slalom)
  3.   Vail15 marca 1997 (slalom)
  4.   Sestriere15 grudnia 1997 (slalom)
  5.   Sestriere14 grudnia 1998 (slalom)
  6.   Ofterschwang28 lutego 1999 (slalom)
  7.   Madonna di Campiglio13 grudnia 1999 (slalom)
  • 7 zwycięstw (7 slalomów)

Pozostałe miejsca na podiumEdytuj

  1.   Sestriere10 grudnia 1991 (slalom) – 2. miejsce
  2.   Kranjska Gora5 stycznia 1992 (slalom) – 3. miejsce
  3.   Crans-Montana22 marca 1992 (slalom) – 3. miejsce
  4.   Park City28 listopada 1993 (slalom) – 3. miejsce
  5.   Madonna di Campiglio20 grudnia 1993 (slalom) – 3. miejsce
  6.   Kitzbühel26 stycznia 1997 (slalom) – 3. miejsce
  7.   Shiga Kōgen9 marca 1997 (slalom) – 2. miejsce
  8.   Park City22 listopada 1997 (slalom) – 3. miejsce
  9.   Yongpyong1 marca 1998 (slalom) – 2. miejsce
  10.   Crans-Montana15 marca 1998 (slalom) – 3. miejsce

BibliografiaEdytuj