Gare de l’Est

stacja kolejowa we Francji
(Przekierowano z Gare de l'Est)

Gare de l’Est (Dworzec Wschodni), także Paris-Est – stacja jednego z sześciu głównych dworców czołowych Paryża. Korzysta z niego ok. 34 mln pasażerów rocznie.

Gare de I'Est
Obiekt zabytkowy nr rej. PA00086491
Ilustracja
Państwo

 Francja

Miejscowość

Paryż

Data otwarcia

1850

Poprzednie nazwy

Embarcadere de Strasbourg

Dane techniczne
Liczba peronów

15

Liczba krawędzi
peronowych

29

Kasy

T

Położenie na mapie Paryża
Mapa konturowa Paryża, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Gare de I'Est”
Położenie na mapie Francji
Mapa konturowa Francji, u góry znajduje się punkt z opisem „Gare de I'Est”
Położenie na mapie Île-de-France
Mapa konturowa Île-de-France, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Gare de I'Est”
Ziemia48°52′37″N 2°21′33″E/48,876944 2,359167
Portal Transport szynowy
Wnętrze Gare de l’Est

HistoriaEdytuj

Dworzec Wschodni otwarto w 1850 roku. Zbudowany został przez kompanię Le Chemin de Fer de Paris à Strasbourg. Dworzec posiadał dwa tory przy krawędziach peronowych, przykryte dużą halą. Ta najstarsza część budynku odpowiada obecnej hali odjazdów pociągów dalekobieżnych (zachodnia część dworca). Projektantem dworca był architekt François-Alexandre Duquesney, budową kierował inżynier Pierre Cabanel de Sermet. Prace rozpoczęto w roku 1847, trzy lata później Napoleon III dokonał oficjalnego otwarcia nowego dworca. Początkowo nosił on nazwę Embarcadere de Strasbourg, lecz już w 1854 roku zmieniono ją na Gare de l’Est po tym, jak na dworzec dotarły pociągi korzystające z nowo otwartej linii Paryż – Miluza. Dobudowano wtedy dwa nowe tory na zewnątrz hali.

4 października 1883 z dworca odjechał pierwszy ze słynnych pociągów Orient Express relacji Paryż – Konstantynopol.

Dwie poważne przebudowy dworca miały miejsce w 1885 oraz 1900 roku. Skrócono tory, w ten sposób, że nie kończyły się już w hallu dworca. W latach 1924-1931 dworzec został dwukrotnie powiększony przez dobudowanie części wschodniej, identycznej z istniejącą. Przebudowa ta pociągnęła za sobą znaczne zmiany w zabudowie dzielnicy, a Dworzec Wschodni uzyskał obecną formę.

Ze względu na swoje położenie, dworzec często służył jako miejsce wyjazdu transportów wojskowych na front, szczególnie w czasie I i II wojny światowej. Wydarzenia te upamiętniał obraz autorstwa Alberta Hertera, o wymiarach 12 na 5 metrów, umieszczony w hallu dworca, przedstawiający wyjazd żołnierzy na front. Obraz usunięto z hallu w marcu 2006 i przewieziono do muzeum kolejnictwa w Miluzie, w celu wykonania prac renowacyjnych.

Dworzec został poddany modernizacji związanej z oddaniem w 2007 roku do użytku linii LGV Est européenne.

InfrastrukturaEdytuj

Stacja posiada 15 peronów obsługujących 29 torów.

Relacje pociągówEdytuj

MiędzynarodoweEdytuj

KrajoweEdytuj

Połączenia z siecią komunikacji miejskiejEdytuj

Stacja umożliwia przesiadki na:

Zobacz teżEdytuj