Otwórz menu główne

Gawriił Nikołajewicz Popow (ros. Гавриил Николаевич Попов, ur. 12 września / 30 sierpnia 1904 w Nowoczerkasku, zm. 17 lutego 1972 w Riepino koło Petersburga) – radziecki kompozytor narodowości rosyjskiej, Zasłużony Działacz Sztuk RFSRR (1947).

Gawriił Popow
Data i miejsce urodzenia 12 września 1904
Nowoczerkask
Data i miejsce śmierci 17 lutego 1972
Riepino
Zawód, zajęcie kompozytor

ŻyciorysEdytuj

W latach 1917–1922 studiował grę na fortepianie i kompozycję w Konserwatorium Dońskim w Rostowie nad Donem u Matwieja Presmana. W latach 1922-1930 kontynuował studia w Konserwatorium Leningradzkim u Leonida Nikołajewa, Władimira Szczerbaczowa i Maksymiliana Sztejnberga. Po ukończeniu studiów został wykładowcą w Centralnym Technikum Muzycznym.

Jego pierwsze kompozycje spotkały się z pozytywnym przyjęciem krytyki, porównywano go z Dmitrijem Szostakowiczem, lecz już w roku 1935 prawykonanie I Symfonii przyniosło mu krytykę ze strony zwolenników socrealizmu.

W czasie II wojny światowej został ewakuowany do Ałma-Aty, w roku 1944 zamieszkał w Moskwie.

W roku 1946 jego II Symfonia została odznaczona nagrodą Stalinowską. W roku 1948 jego twórczość została znów poddana gwałtownej krytyce i stała się przedmiotem uchwały KC WKP(b) z dnia 10 lutego 1948 o operze „Wielka Przyjaźń” Wano Muradelego. Wraz z Sergiuszem Prokofiewem i Dmitrijem Szostakowiczem został zaliczony do kompozytorów-formalistów. Przyczyniło to się do popadnięcia w alkoholizm. Dopiero w ostatnich latach życia stworzył wiele wartościowych utworów.

TwórczośćEdytuj

Był twórcą ponad 60 opusów, w tym 7 symfonii, koncertów instrumentalnych z orkiestrą, utworów fortepianowych, kameralnych, chóralnych, a także muzyki do filmów i spektakli teatralnych (m.in. do filmu Wiatr ze Wschodu).

Jego dzieła zapomniane przez wiele lat, na początku XXI wieku powracają do repertuaru koncertowego i ukazują się na płytach.

Wybrana muzyka filmowaEdytuj

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj