Hierokracja

Hierokracja (gr. hierós „święty, potężny” + krátos „władza”) – w naukach politycznych: system ustrojowy państwa, w którym władzę sprawują kapłani. Uzyskiwali oni legitymizację swojej władzy z samego faktu bycia religijnymi przedstawicielami. Hierokracja powstała w pierwszych wspólnotach o charakterze państwowym, które miały swój początek w rejonie Mezopotamii.

Papież Franciszek – głowa Stolicy Apostolskiej i Suwerenny Władca Państwa Watykańskiego
Sayed Ali Chamenei – Ajatollah Iranu

Hierokracja współcześnieEdytuj

Obecnie ustrój hierokratyczny (określany również mianem teokracji) występuje sporadycznie w następujących państwach i terytoriach autonomicznych:

Rząd bez międzynarodowego uznania:

Duchowni jako głowy państw niemających ustroju hierokratycznego:

W Rzeczypospolitej Obojga Narodów w latach 1572–1764 każdorazowy prymas Polski pełnił funkcję interrexa – tymczasowej głowy państwa sprawującej regencję w okresie bezkrólewia.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Prezydent Iranu formalnie nie jest głową państwa (jest nią ajatollah), lecz szefem rządu reprezentującym kraj przed społecznością międzynarodową, stąd też powszechnie jego funkcja jest utożsamiana z głową państwa.
  2. Zmarł Wielki Mistrz Zakonu Kawalerów Maltańskich, www.tvp.info [dostęp 2020-05-07] (pol.).

BibliografiaEdytuj

  • „Historia doktryn politycznych i prawnych” prof. J. Baszkiewicz, prof. F. Ryszka – w interpretacji mgr A. Madei