Otwórz menu główne

Hieronim Jan Tarnowski (ur. 12 sierpnia 1884 w Krakowie, zm. 31 października 1945 tamże) – polski publicysta, działacz polityczny, adiutant generała Maxima Weyganda.

Hieronim Tarnowski
Herb
Leliwa
Rodzina Tarnowscy
Data i miejsce urodzenia 12 sierpnia 1884
Kraków
Data i miejsce śmierci 31 października 1945
Kraków
Ojciec Stanisław Tarnowski
Matka Róża Maria Augusta Branicka
Żona

Wanda z Zamoyskich

Dzieci

Zofia Róża Maria, Stanisław Kostka, Artur Jan

Ostatni właściciel dóbr Rudnik nad Sanem, w 1922 posiadał majątki ziemskie o powierzchni 11 370 ha[1].

Był jednym z założycieli Stronnictwa Zachowawczego. Hieronim Tarnowski był też wydawcą wraz z Konstantym Broel-Platerem, a później samodzielnie; oraz jednym z redaktorów pisma konserwatywno-monarchistycznego „PRO Fide, Rege et Lege” (1926-1928), kontynuującego tradycję: „Biuletynu Stronnictwa Zachowawczego” (1923-1925)[2][3]

PublikacjeEdytuj

  • Dziesięciolecie niepodległości, druk. Zakładów Drukarskich W. Piekarniaka, Warszawa, 1929.
  • O niektórych zbieżnych przejawach życia politycznego we Francji i u nas i o ich konsekwencjach, wydawnictwo własne, Warszawa, 1927.

PrzypisyEdytuj

  1. Wojciech Roszkowski, Lista największych właścicieli ziemskich w Polsce w 1922 r., w: Przegląd Historyczny, 1983, Tom 74 , Numer 2, s. 285
  2. Konrad Zawadzki oraz Z. Brulińska, G. M. Lewandowska, J. Marciniak, E. Tomczak. Bibliografia czasopism warszawskich 1579-1981, Tom III (Litery M-Q), wydawnictwo Biblioteki Publicznej m. st. Warszawy, Warszawa, 2001, str. 397, pozycja 6903.
  3. Do tradycji pisma wydawanego przez Hieronima Tarnowskiego nawiązuje obecnie wydawany kwartalnik „Pro Fide Rege et Lege”.

Linki zewnętrzneEdytuj