Otwórz menu główne

Ignacy Pick

generał brygady Wojska Polskiego

Ignacy Pick (ur. 30 stycznia 1868 w Podgórzu, zm. 11 marca 1921 w Krakowie) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Ignacy Pick
pułkownik piechoty pułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia 30 stycznia 1868
Podgórze
Data i miejsce śmierci 11 marca 1921
Kraków
Przebieg służby
Lata służby 1916-1940
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 20 Pułk Piechoty Ziemi Krakowskiej
XI Brygada Piechoty
Stanowiska dowódca brygady
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Był uczniem Gimnazjum Świętej Anny w Krakowie i Korpusu Kadetów. Od 1888 do 1918 pełnił zawodową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej armii. W 1913 awansował na majora. Był słuchaczem Kursu dla Oficerów Sztabowych w Wiedniu.

1 listopada 1918, w garnizonie Opawa, z Polaków służących w dowodzonym przez niego batalionie zapasowym 16 pułku strzelców, zorganizował oddział nazwany „batalionem uzupełniającym byłego 16 pułku strzelców”. 5 listopada 1918 na czele tego oddziału przybył do Krakowa i zajął koszary pułku w Krowodrzy. W tym czasie batalion liczył 16 oficerów i 144 szeregowców zorganizowanych w trzy kompanie i oddział karabinów maszynowych. Na zwiększenie stanów oddziału nie wpłynął powrót z Ukrainy, w drugiej połowie listopada, dwóch batalionów 16 pułku strzelców. Także w listopadzie batalion włączono do batalionu zapasowego 4 pułku piechoty Legionów natomiast pułkownik Pick stanął na czele kadry likwidacyjnej.

5 lutego 1919 III batalion i batalion zapasowy 4 pp Leg. pod ogólnym dowództwem mjr. Edwarda Szerauca przeniesione zostały z Krakowa do Jabłonny, na miejsce koncentracji wszystkich odtworzonych pułków Legionów Polskich. Wówczas płk Pick przystąpił do organizacji Pułku Ziemi Krakowskiej. 9 marca 1919 przekazał dowództwo jednostki pułkownikowi Emanuelowi Hohenauerowi i został dowódcą batalionu zapasowego 20 pp[1]. W kwietniu tego roku oddział otrzymał nazwę 20 pułk piechoty Ziemi Krakowskiej. W następnym miesiącu w jego skład włączono I batalion strzelców w Czyżynach k. Krakowa, jako II batalion i II batalion strzelców na froncie śląsko-cieszyńskim, jako III batalion. 6 czerwca 1919 roku został zatwierdzony na stanowisku dowódcy batalionu zapasowego[2]. 13 czerwca płk Pick ponownie objął dowództwo 20 pułku piechoty i zakończył jego organizację. Autor zarysu historii wojennej pułku tak scharakteryzował ówczesną działalność płk. Picka „Jego energia w usuwaniu najróżnorodniejszych przeszkód i jego wytężona ofiarna praca była podwaliną moralną jako też i materialną do stworzenia w panujących wówczas trudnych warunkach pełnowartościowego pułku”.

16 czerwca pułk rozpoczął przegrupowanie do Brzeżan, na front ukraiński gdzie został podporządkowany dowódcy 3 Dywizji Piechoty Legionów. 28 czerwca pułk stoczył walkę pod m. Dubryniów (gmina w powiecie rohatyńskim, woj. stanisławowske), w której wziął do niewoli około 600 jeńców i zdobył 14 karabinów maszynowych przy małych stratach własnych. W czasie ofensywy polskiej pułk dotarł do Zbrucza. Od połowy czerwca do połowy października przebywał w Oświęcimiu, gdzie 20 pp pełnił służbę na granicy z Niemcami po czym do grudnia pełnił służbę na linii demarkacyjnej z Litwą.

16 grudnia 1919 objął dowództwo XI Brygady Piechoty i dowodził nią w czasie wojny z bolszewikami. 22 maja 1920 zatwierdzony został w stopniu pułkownika z dniem 1 kwietnia 1920.

Dekretem Nr L. 3082 Naczelnego Wodza z dnia 27 czerwca 1921 w uznaniu pełnej poświęcenia służby został mianowany generałem podporucznikiem[3].

AwanseEdytuj

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Piotr Stawecki podaje datę 19 marca.
  2. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 71 z 28 czerwca 1919 roku, poz. 2300.
  3. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 27 z 09.07.1921 r., pkt 1092, s. 1122. Ignacy Pick nie został ujęty w pracy Tadeusza Kryski-Karskiego i Stanisława Żurakowskiego, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione.
  4. Dekret Naczelnika Państwa z 24 marca 1922 r. L. 11445/V.M. Adj. Gen. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 10, s. 322)

BibliografiaEdytuj

  • Piotr Stawecki, Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918–1939, Warszawa: „Bellona”, 1994, s. 246, 247, ISBN 83-11-08262-6, OCLC 830050159.
  • Stanisław Wrona, Zarys historii wojennej 20-go Pułku Piechoty Ziemi Krakowskiej, Warszawa 1928,
  • Księga chwały piechoty, praca zbiorowa, Warszawa 1992, reprint wydania z 1939 r.,