Otwórz menu główne

Inga Iwasiów

polska literaturoznawczyni, krytyk literacki, poetka i prozaiczka

Inga Małgorzata Iwasiów (ur. 6 czerwca 1963 w Szczecinie) – polska literaturoznawczyni, krytyk literacki, poetka i prozaiczka, profesor nauk humanistycznych.

Inga Iwasiów
Inga Iwasiów w Poznaniu (2010)
Inga Iwasiów w Poznaniu (2010)
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 6 czerwca 1963
Szczecin
Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: historia literatury polskiej, historia literatury XX wieku, teoria literatury
Alma Mater Uniwersytet Szczeciński
Doktorat 10 marca 1994
Uniwersytet Szczeciński
Habilitacja 19 grudnia 2000
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Profesura 22 stycznia 2007
Nauczyciel akademicki
Uniwersytet Uniwersytet Szczeciński

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Studiowała polonistykę na Uniwersytecie Szczecińskim, tam się doktoryzowała w 1994 na podstawie pracy pt. Świat kresowy w prozie Włodzimierza Odojewskiego. Stopień doktora habilitowanego uzyskała w 2000 na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu w oparciu o rozprawę zatytułowaną Opowieść i milczenie. O prozie Leopolda Tyrmanda. W 2007 otrzymała tytuł profesora nauk humanistycznych[1].

W pracy naukowej specjalizuje się w zagadnieniach z zakresu historii literatury polskiej, historii literatury XX wieku i teorii literatury[1]. Jako nauczyciel akademicki związana z Uniwersytetem Szczecińskim, została na tej uczelni profesorem zwyczajnym na Wydziale Filologicznym. Pełniła funkcję dyrektora Instytutu Polonistyki i Kulturoznawstwa[1].

Jest autorką opowiadań, tomików poetyckich, a przede wszystkim rozlicznych rozpraw i esejów, w których zajmuje się literaturą polską XX i XXI wieku ze stanowiska krytyki feministycznej. Publikowała m.in. na łamach „Kresów”, „Nowych książek”, „Tekstów drugich”, „FA-artu”, „Borussii”, „Pamiętnika Literackiego”. W latach 1999–2012 była redaktor naczelną dwumiesięcznika literackiego „Pogranicza[2]

Była pomysłodawczynią oraz przewodniczącą kapituły Ogólnopolskiej Nagrody Literackiej dla Autorki „Gryfia”, mającej na celu m.in. promowanie twórczości kobiet[3][4]. Zasiadła w kapitule Poznańskiej Nagrody Literackiej im. Adama Mickiewicza[5].

W 2019 została członkiem Rady Doskonałości Naukowej I kadencji[6].

W 2010 została uhonorowana tytułem Ambasadora Szczecina[7].

TwórczośćEdytuj

PoezjeEdytuj

OpowiadaniaEdytuj

PowieściEdytuj

MonografieEdytuj

Rozprawy i esejeEdytuj

  • Rewindykacje. Kobieta czytająca dzisiaj, Kraków 2002.
  • Gender dla średnio zaawansowanych. Wykłady szczecińskie, Warszawa 2004.

InneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Inga Iwasiów w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2018-11-02].
  2. Prof. Inga Iwasiów. kongres.wzp.pl. [dostęp 2015-08-10].
  3. Mariusz Rakoski: Prof. Inga Iwasiów wyeliminowana listem poleconym z literackiej nagrody „Gryfia”. arete.media.pl, 22 października 2013. [dostęp 2015-08-10].
  4. Mariusz Rakoski: Olga Tokarczuk po stronie I. Iwasiów. Rezygnuje z nominacji. arete.media.pl, 5 czerwca 2015. [dostęp 2015-08-10].
  5. UAM oraz miasto Poznań tworzą Poznańską Nagrodę Literacką. amu.edu.pl, 5 marca 2015. [dostęp 2018-11-02].
  6. Lista kandydatów wybranych na członków RDN, odrębna dla każdej dyscypliny, zawierająca nazwiska i imiona wybranych kandydatów wraz z nazwami podmiotów ich zgłaszających. konstytucjadlanauki.gov.pl. [dostęp 2019-05-25].
  7. Inga Iwasiów i Roman Czejarek Ambasadorami Szczecina. mmszczecin.pl, 5 lipca 2010. [dostęp 2015-08-10].
  8. Nagroda Nike 2009. nike.org.pl. [dostęp 2015-07-20].
  9. Nominowani 2009. nagrodaliterackagdynia.pl. [dostęp 2015-12-02].

Linki zewnętrzneEdytuj