Otwórz menu główne

Ivan Mauger

żużlowiec nowozelandzki

Ivan Gerald Mauger[1] (ur. 4 października 1939 w Christchurch, zm. 16 kwietnia 2018 w Gold Coast[2][3]) – nowozelandzki żużlowiec, wielokrotny indywidualny i drużynowy mistrz świata.

Ivan Mauger
Ilustracja
Data i miejsce
urodzenia
4 października 1939
Christchurch
Data i miejsce
śmierci
16 kwietnia 2018
Gold Coast
Pseudonim Galloping Mauger
Dorobek medalowy
Żużel
Reprezentacja  Nowa Zelandia
Mistrzostwa świata
Złoto 1968 Göteborg indywidualnie
Złoto 1969 Londyn indywidualnie
Złoto 1970 Malmö pary
Złoto 1970 Wrocław indywidualnie
Złoto 1972 Londyn indywidualnie
Złoto 1977 Göteborg indywidualnie
Złoto 1979 Chorzów indywidualnie
Złoto 1979 Londyn drużynowo
Srebro 1971 Rybnik pary
Srebro 1971 Göteborg indywidualnie
Srebro 1972 Borås pary
Srebro 1973 Chorzów indywidualnie
Srebro 1974 Göteborg indywidualnie
Srebro 1978 Chorzów pary
Srebro 1981 Chorzów pary
Brąz 1967 Londyn indywidualnie
Brąz 1974 Manchester pary
Brąz 1984 Lonigo pary
Dorobek medalowy
Żużel Speedway logo.svg
Reprezentacja  Wielka Brytania
Mistrzostwa świata
Złoto 1968 Londyn drużynowo
Złoto 1971 Wrocław drużynowo
Złoto 1972 Olching drużynowo
Srebro 1969 Rybnik drużynowo
Srebro 1970 Londyn drużynowo
Brąz 1967 Malmö drużynowo

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

KarieraEdytuj

Mauger był uczniem Jacka Younga. Nowozelandczyk był sześciokrotnym indywidualnym mistrzem świata na żużlu. Czternaście razy wystąpił w finałach IMŚ.

Był ośmiokrotnie finalistą drużynowych mistrzostw świata, w tym siedmiokrotnie reprezentował Wielką Brytanię. Zdobył cztery złote, dwa srebrne i jeden brązowy medal. W barwach Nowej Zelandii wywalczył jeden złoty medal. Czternaście razy uczestniczył w turniejach mistrzostw świata par, na których zdobył dwa złote, cztery srebrne i dwa brązowe medale.

Pięciokrotnie stawał na podium mistrzostw świata na długim torze. W 1971 roku w Oslo, w 1972 roku w Mühldorfie i w 1976 roku w Mariańskich Łaźniach wywalczył złote medale w tej konkurencji. Zdobył srebrne medale w 1974 roku w Scheeßel i w 1975 roku w Radgonie.

Mauger był czterokrotnie indywidualnym mistrzem Wielkiej Brytanii, dwukrotnie wywalczył złoty medal w indywidualnych mistrzostwach Nowej Zelandii.

W wieku 46 lat Mauger zakończył karierę sportową, która trwała 30 lat. Z kibicami pożegnał się także w Polsce. Pożegnalne turnieje zorganizowane były w Gnieźnie i Lesznie.

Emerytura sportowaEdytuj

Po zakończeniu kariery Mauger zajmował się promowaniem żużla. W Malezji otworzył klinikę żużlową[4]. Organizował też turnieje z udziałem czołowych żużlowców świata na torach w Australii i Nowej Zelandii – coroczny cykl Ivan Mauger Golden Helmet Series[4]. Jeszcze w wieku 69 lat ścigał się na torze i potrafił zwyciężać ze znacznie młodszymi rywalami. Był on autorem kilku książek o tematyce żużlowej. Przez FIM został uhonorowany Medalem Zasługi dla Motocyklizmu[4].

Mauger był założycielem „Ivan Mauger Academy of Excellents”, która siedziby ma w Nowej Zelandii, Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii[4]. Pod jego okiem trenowali tacy zawodnicy jak: Hans Nielsen (czterokrotny mistrz świata), Ole Olsen (trzykrotny mistrz świata), Jason Crump (trzykrotny mistrz świata), Billy Hamill i Mark Loram (złoci medaliści w 1996 i 2000 r.), Leigh Adams (srebrny i brązowy medalista mistrzostw świata) oraz Peter Collins (jeden z najlepszych brytyjskich żużlowców w historii).

Na żużlu startował także jego syn, Kim.

Starty w lidzeEdytuj

Liga angielska
do uzupełnienia

OsiągnięciaEdytuj

Indywidualne mistrzostwa świata
  • 1966  Göteborg – 4. miejsce (11 pkt)
  • 1967  Londyn – 3. miejsce (13 pkt)
  • 1968  Göteborg – 1. miejsce (15 pkt)
  • 1969  Londyn – 1. miejsce (14 pkt)
  • 1970  Wrocław1. miejsce (15 pkt)
  • 1971  Göteborg – 2. miejsce (12+3 pkt)
  • 1972  Londyn – 1. miejsce (13+3 pkt)
  • 1973  Chorzów – 2. miejsce (13+u pkt)
  • 1974  Göteborg – 2. miejsce (11+3 pkt)
  • 1975  Londyn – 4. miejsce (12+2 pkt)
  • 1976  Chorzów – 4. miejsce (11 pkt)
  • 1977  Göteborg – 1. miejsce (14 pkt)
  • 1978  Londyn – 8. miejsce (8 pkt)
  • 1979  Chorzów – 1. miejsce (14 pkt)
Drużynowe mistrzostwa świata
Mistrzostwa świata par
Indywidualne mistrzostwa świata na długim torze
Indywidualne mistrzostwa Nowej Zelandii
do uzupełnienia
Indywidualne mistrzostwa Wielkiej Brytanii
do uzupełnienia

Nagrody i uhonorowaniaEdytuj

  • 1969: Sportowiec roku w Wielkiej Brytanii (4. miejsce)
  • 1970: Sportowiec roku w Wielkiej Brytanii (3. miejsce)
  • 1970: Sportowiec roku w Canterbury
  • 1971: Sportowiec roku w Wielkiej Brytanii (4. miejsce)
  • 1971: Sportowiec roku w Canterbury
  • 1972: Sportowiec roku w Wielkiej Brytanii (2. miejsce)
  • 1972: Sportowiec roku w Canterbury
  • 1973: Sportowiec roku w Wielkiej Brytanii (3. miejsce)
  • 1977: Sportowiec roku w Nowej Zelandii
  • 1978: Sportowiec roku w Nowej Zelandii
  • 1979: Sportowiec roku w Nowej Zelandii
  • 1970–1980: Człowiek dekady według British Motorcycle News
  • 1985: honorowy mieszkaniec Gniezna
  • 1985: honorowy ambasador sportowy Nowej Zelandii
  • 1990: wprowadzenie do galerii sław Nowej Zelandii

PrzypisyEdytuj

  1. Phil Shaw: Ivan Mauger: New Zealand speedway legend who won six world titles (ang.). independent.co.uk, 2018-04–19. [dostęp 2018-04–20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-20)].
  2. Robert Borowy: Żałoba przykryła światowy żużel. Odszedł mistrz nad mistrzami (pol.). przegladsportowy.pl, 2018-04–16. [dostęp 2018-04–16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-20)].
  3. Speedway’s greatest - Ivan Mauger remembered (ang.). gisborneherald.co.nz, 2018-04–17. [dostęp 2018-04–20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-20)].
  4. a b c d Arkadiusz Adamczyk: To był Ivan Wielki! Legenda kończy dziś 77 lat. przegladsportowy.pl, 2016-10-04. [dostęp 2018-04-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-16)].

Linki zewnętrzneEdytuj