Ivo Pogorelić

pianista chorwacki

Ivo Pogorelić też Ivo Pogorelich (ur. 20 października 1958 w Belgradzie)[1]chorwacki pianista.

Ivo Pogorelić
Ilustracja
Ivo Pogorelić (2015)
Data i miejsce urodzenia 20 października 1958
Belgrad
Pochodzenie chorwackie
Instrumenty fortepian
Gatunki muzyka poważna
Zawód pianista
Wydawnictwo Deutsche Grammophon
Strona internetowa

ŻyciorysEdytuj

Od 7 roku życia uczył się gry na fortepianie. W latach 1975–1978 studiował w Konserwatorium Moskiewskim u Jewgienija Malinina i Wery Gornostajewej oraz od 1976 roku pod kierunkiem pianistki i pedagoga, arystokratki Alizy Kezeradze. Byli małżeństwem od roku 1980 aż do jej śmierci w 1996 roku[2].

Pogorelić zdobył pierwsze nagrody na międzynarodowym konkursie pianistycznym Casagrande w Terni (Włochy) w 1978 roku i Konkursie w Montrealu w 1980 roku. Jednak największy rozgłos zyskał za sprawą nagrody, której nie udało mu się zdobyć. W 1980 roku wystąpił na X Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie i nie został dopuszczony do finałowego etapu[2]. Jurorka konkursu, argentyńska pianistka Martha Argerich uznała go za pianistycznego geniusza i na znak protestu zrezygnowała z udziału w jury. Otrzymał na tym konkursie „nagrody pocieszenia” od prywatnych fundatorów i nagrano w Polsce płytę z jego wykonaniami muzyki Chopina.

W 1981 roku Pogorelić grał po raz pierwszy w nowojorskiej Carnegie Hall[2]. W tym samym roku zagrał też swój pierwszy recital w Londynie. Od tego czasu dał wiele recitali na całym świecie i współpracował z największymi orkiestrami, takimi jak: Bostońska Orkiestra Symfoniczna, Londyńska Orkiestra Symfoniczna, Chicagowska Orkiestra Symfoniczna, Filharmonicy Wiedeńscy, Filharmonicy Berlińscy, Orchestre de Paris i wieloma innymi.

Pogorelić zaczął nagrywać dla Deutsche Grammophon i w 1982 roku podpisał z tą wytwórnią płytową kontrakt[2]. Nagrywał dzieła Bacha, Beethovena, Brahmsa, Chopina[3][4], Liszta, Mozarta, Mussorgskiego, Prokofjewa, Ravela, Scarlattiego, Skriabina i Czajkowskiego[2].

W 1988 roku zainaugurował doroczny festiwal swojego imienia w Bad Wörishofen promujący młode talenty i umożliwiający im występy u boku znanych wykonawców. 1993 roku powołał do życia międzynarodowy konkurs pod nazwą Ivo Pogorelich International Solo Piano Competition w Pasadenie[2].

W roku 1988 zyskał tytuł ambasadora dobrej woli nadawany przez UNESCO. Podczas wojny domowej w Bośni i Hercegowinie zajmował się działalnością charytatywną na rzecz mieszkańców Sarajewa poszkodowanych przez konflikty po rozpadzie Jugosławii.

PrzypisyEdytuj

  1. Ivo Pogorelić (pol.). chopin.nifc.pl. [dostęp 2008-12-13].
  2. a b c d e f Pogorelich Ivo, [w:] Elżbieta Dziębowska (red.), Encyklopedia muzyczna PWM, wyd. I, t. 8 Pe–R część biograficzna, Kraków: PWM, 2004, s. 140–141, ISBN 83-224-0837-4.
  3. Ivo Pogorelich / Polskie Nagrania. pianistdiscography.com [dostęp 2019-05-07]
  4. Ivo Pogorelich / Chopin. deutschegrammophon.com [dostęp 2019-05-07]

Linki zewnętrzneEdytuj