Iwan Hruszecki

radziecki polityk

Iwan Samijłowycz Hruszecki (ukr. Іван Самійлович Грушецький; ur. 9 września?/22 września 1904 w Komyszuwasze, zm. 26 listopada 1982 w Kijowie) – radziecki i ukraiński polityk, przewodniczący Prezydium Rady Najwyższej Ukraińskiej SRR (1972-1976), Bohater Pracy Socjalistycznej (1974).

Iwan Hruszecki
Іван Самійлович Грушецький
Data i miejsce urodzenia

22 września 1904
Komyszuwasze

Data i miejsce śmierci

26 listopada 1982
Kijów

przewodniczący Prezydium Rady Najwyższej Ukraińskiej SRR
Okres

od 1972
do 1976

Poprzednik

Ołeksandr Laszko

Następca

Ołeksij Watczenko

Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Pracy Socjalistycznej
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Rewolucji Październikowej Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Wojny Ojczyźnianej I klasy

Życiorys

edytuj

Pracownik administracji państwowej od 1922 roku, początkowo sekretarz rady wiejskiej w rodzinnej miejscowości. Później działacz związków zawodowych, szef rad wiejskich i komitetów biedoty wiejskiej. W 1928 roku wstąpił do WKP(b). W latach 1935–1937 przewodniczący miejscowego Komitetu Wykonawczego, w latach 1938-1939 III sekretarz obwodowego komitetu Komunistycznej Partii (bolszewików) Ukrainy (KP(b)U) w Dniepropietrowsku, 1939 roku został II sekretarzem obwodowego komitetu KP(b)U w Stanisławowie, w latach 1940-1941 był I sekretarzem obwodowym KP(b)U w Czerniowcach.

Od sierpnia 1941 roku sekretarz Rady Wojskowej 40 Armii w stopniu komisarza brygady (brigkoma). 26 maja 1943 mianowany generałem majorem (postanowienie Rady Komisarzy Ludowych nr 592). Członek Rady Wojskowej Frontu Stepowego, od października 1943 roku członek Rady Wojskowej 2 Frontu Ukraińskiego.

W latach 1944-1948 i ponownie w latach 1950-1951 i 1961-1962 I sekretarz Lwowskiego Komitetu Obwodowego KP(b)U, w latach 1951-1961 I sekretarz wołyńskiego komitetu obwodowego. W latach 1949–1950 słuchacz kursów przy KC WKP(b). W 1959 roku skończył zaoczne studia w Wyższej Szkole Partyjnej przy KC WKP(b). Od 25 grudnia 1962 roku przewodniczący komitetu partyjno-państwowej kontroli Rady Ministrów Ukraińskiej SRR. Jednocześnie sekretarz KC Komunistycznej Partii Ukrainy (KPU) i wiceprzewodniczący Rady Ministrów Ukraińskiej SRR. Od 18 marca 1966 roku przewodniczący Partyjnej Komisji przy KC KPU. Od 1952 do 1981 roku członek KC KPU, a w latach 1961-1981 KC KPZR. W latach 1962–1972 kandydat na członka Politbiura KC KPU, od 1972 do 1976 roku członek Politbiura. Uczestnik XXII, XXIII, XXIV i XXV zjazdu KPZR, deputowany do Rady Najwyższej ZSRR od 1 do 9 kadencji i Rady Najwyższej Ukraińskiej SRR od 1 do 6 i od 8 do 9 kadencji. Od 28 lipca 1972 do 24 czerwca 1976 roku przewodniczący Prezydium Rady Najwyższej Ukraińskiej SRR. Od 1976 roku na emeryturze.

Pochowany został na cmentarzu Bajkowa w Kijowie.

Odznaczenia

edytuj

Bibliografia

edytuj