Izabella Sierakowska

polska działaczka polityczna

Izabella Antonina Sierakowska z domu Kruszyńska (ur. 22 września 1946 w Górze) – polska polityk, filolog, nauczycielka, posłanka na Sejm X, I, II, III, IV i VI kadencji.

Izabella Sierakowska
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 22 września 1946
Góra
Posłanka VI kadencji Sejmu
Okres od 5 listopada 2007
do 7 listopada 2011
Przynależność polityczna Socjaldemokracja Polska
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

W 1971 ukończyła studia na Wydziale Filologii Rosyjskiej Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Rzeszowie, a w 1979 studia podyplomowe z zakresu literatury rosyjskiej na Uniwersytecie Moskiewskim. Pracowała jako nauczycielka języka rosyjskiego. Kierowała lubelskim zarządem miejskim Związku Nauczycielstwa Polskiego.

W 1980 wstąpiła do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[1]. Była delegatką na X Zjazd PZPR. W 1988 bez powodzenia ubiegała się o mandat radnej Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie[2]. Od 1989 do 2005 z ramienia PZPR oraz Sojuszu Lewicy Demokratycznej sprawowała mandat posłanki X, I, II, III i IV kadencji. Należała do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej, w której pełniła funkcję wiceprzewodniczącej, od 1999 działała w Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Zasiadała w zarządzie krajowym SLD. Pełniła również funkcję wiceprzewodniczącej klubu parlamentarnego tej partii. W 2004 przystąpiła do Socjaldemokracji Polskiej. W IV kadencji Sejmu sprawowała funkcję zastępcy przewodniczącego Komisji Obrony Narodowej oraz członka Komisji Zdrowia. W 1996 była współautorką ustawy liberalizującej przepisy dotyczące aborcji.

W wyborach samorządowych w 2006 w 1. turze wyborów na prezydenta Lublina zajęła pierwsze miejsce (25,29% głosów). W 2. turze uzyskała 37,59% głosów, przegrywając z kandydatem Platformy Obywatelskiej Adamem Wasilewskim. W tych samych wyborach została radną sejmiku lubelskiego III kadencji.

W wyniku wyborów parlamentarnych w 2007 powróciła do Sejmu jako posłanka VI kadencji. Kandydując z listy koalicji Lewica i Demokraci w okręgu lubelskim, otrzymała 24 870 głosów. Od 22 kwietnia 2008 zasiadała w Kole Poselskim SdPL (do września 2009 działającym pod nazwą SdPL-Nowa Lewica). W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 kandydowała z listy komitetu Porozumienie dla Przyszłości – CentroLewica, który nie osiągnął progu wyborczego. W wyborach w 2010 ponownie ubiegała się bez powodzenia o urząd prezydenta Lublina, uzyskując w I turze trzecie miejsce z wynikiem 17,92% głosów[3]. W 2011 bezskutecznie ubiegała się o mandat senatora z własnego komitetu w okręgu lubelskim, a w 2014 o mandat radnej sejmiku z listy SLD Lewica Razem.

Matka chrzestna statku „Lublin II”.

OdznaczeniaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Dominika Wielowieyska. Jako postkomuniści jesteśmy najlepsi. „Gazeta Wyborcza”. 139, s. 10, 17 czerwca 1999. Agora. ISSN 0860-908X. 
  2. Maksimum i... jeszcze więcej. „Kurier Lubelski”. 118, s. 3, 17–19 czerwca 1988. ISSN 0137-9224. 
  3. Serwis PKW – Wybory 2010

BibliografiaEdytuj