Jan Światowiec (generał)

Jan Światowiec (ur. 28 sierpnia 1925 w Kliszowie, zm. 7 października 2012[1][2]) – generał dywizji Wojska Polskiego, doktor nauk wojskowych.

Jan Światowiec
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 28 sierpnia 1925
Kliszów
Data śmierci 7 października 2012
Przebieg służby
Lata służby 1945 - 1993
Siły zbrojne Orzeł LWP.jpg Siły Zbrojne Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej
Jednostki 4 Pułk Czołgów Ciężkich
68 Pułk Zmechanizowany
47 Pułk Zmechanizowany
Akademia Sztabu Generalnego
Warszawski Okręg Wojskowy
15 Dywizja Zmechanizowana im. Gwardii Ludowej
Sztab Generalny Wojska Polskiego
Biuro Bezpieczeństwa Narodowego
Stanowiska szef Departamentu Wojskowego w BBN
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
Grób Jana Światowca na Wojskowych Powązkach

ŻyciorysEdytuj

Od 26 lipca 1945 był podchorążym Oficerskiej Szkoły Broni Pancernej w Modlinie. W latach 1947–1949 dowódca plutonu w stopniu podporucznika. Od 1949 w 4 pułku czołgów ciężkich w Elblągu. W 1951 został szefem wydziału zwiadowczego sztabu 20 Dywizji Zmechanizowanej w Szczecinku. 1952 awansowany na majora, został pełniącym obowiązki dowódcy 68, a następnie 47 pułku zmechanizowanego w Szczecinku. Od 1953 szef wydziału operacyjnego sztabu 16 Dywizji Zmechanizowanej w Elblągu. Od 1954 wykładał w Katedrze Taktyki i Sztuki Operacyjnej w Akademii Sztabu Generalnego w Rembertowie. W 1958 zaocznie skończył studia na ASG, a w lutym 1964 został doktorem nauk wojskowych. W 1966 został szefem Oddziału Operacyjnego w dowództwie Warszawskiego Okręgu Wojskowego, a w 1969 dowódcą 15 Dywizji Zmechanizowanej w Olsztynie. W październiku 1970 mianowany generałem brygady; nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL marszałek Polski Marian Spychalski. W latach 1971–1972 zastępca dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu do spraw liniowych, później szef Zarządu I Operacyjnego Sztabu Generalnego WP (1972–1975). W latach 1975–1980 attaché wojskowy przy Ambasadzie PRL w Sofii. Od kwietnia 1980 szef sztabu – zastępca dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego, a od października 1983 I zastępca Głównego Inspektora Obrony Terytorialnej – szef Inspektoratu Obrony Terytorialnej i Wojsk Obrony Wewnętrznej. W czerwcu 1987 przeniesiony do rezerwy, od stycznia 1990 ponownie w Wojsku Polskim na stanowisku szefa Departamentu Wojskowego w Biurze Bezpieczeństwa Narodowego przy Kancelarii Prezydenta RP. W listopadzie 1991 mianowany generałem dywizji; nominację wręczył mu w Belwederze Prezydent RP Lech Wałęsa. W lutym 1993 został pożegnany przez ministra obrony narodowej Janusza Onyszkiewicza i zakończył zawodową służbę wojskową. Do 1996 był doradcą szefa BBN.

Pochowany 15 października 2012 roku na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera FIII-5-5)[3]. W pogrzebie udział wziął dyrektor Gabinetu szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego gen. bryg. Krzysztof Szymański, który pożegnał zmarłego w imieniu szefa BBN. Przemówienia pożegnalne w imieniu współtowarzyszy służby wygłosili także gen. dyw. w st. spocz. Zdzisław Graczyk oraz gen. bryg. w st. spocz. Roman Harmoza.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze, cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2020-04-13] (pol.).
  2. Jan Światowiec, Warszawa, 12.10.2012 - nekrolog, nekrologi.wyborcza.pl [dostęp 2017-11-15] (pol.).
  3. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze

BibliografiaEdytuj

  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. IV: S-Z, Toruń 2010, s. 96-98.
  • Uroczystości pogrzebowe śp. gen. dyw. Jana Światowca www.bbn.gov.pl
  • www.klubgeneralow.pl