Jan I Liechtenstein

książę Liechtensteinu

Jan I Józef (ur. 26 lipca 1760 w Wiedniu, zm. 20 kwietnia 1836 w Wiedniu) − książę Liechtensteinu i austriacki marszałek polny.

Jan I Liechtenstein
Jego Najjaśniejsza Wysokość książę Liechtensteinu, książę opawski i karniowski, suweren Domu Liechtenstein
Ilustracja
Książę Liechtensteinu
Okres od 24 marca 1805
do 20 kwietnia 1836
Poprzednik Alojzy I
Następca Alojzy II
Dane biograficzne
Dynastia Liechtensteinowie
Data urodzenia 26 lipca 1760
Data śmierci 20 kwietnia 1836
Ojciec Franciszek Józef I Liechtenstein
Matka Leopoldyna von Sternberg
Żona Józefa Fürstenberg-Weitra
Dzieci Leopoldyna Maria
Alojzy II Princely Hat.svg
Zofia Maria
Maria Józefina
Franciszek
Karol Jan Liechtenstein
Henrietta
Fryderyk
Edward
August Ludwik
Rudolf
Odznaczenia
Order of the Golden Fleece Rib.gif Ord.MariaTeresa-GC.png OrderStGeorge3cl rib.png

ŻyciorysEdit

Liechtenstein wykazał się odpowiednimi umiejętnościami w czasie wojny z Turcją w 1788 roku i podczas rewolucji francuskiej. 11 czerwca 1794 został mianowany na stopień generała majora[1]. 19 czerwca 1799 roku wygrał bitwę nad Trebbią, a 5 sierpnia tego roku został mianowany na stopień marszałka polnego porucznika[1]. Wziął udział między innymi w bitwie pod Novi (15 sierpnia), a 4 grudnia zdobył Cuneo. Po bitwie pod Hohenlinden 3 grudnia 1800 roku osłaniał odwrót pokonanej armii austriackiej.

24 marca 1805 roku, po śmierci brata Alojzego I, został księciem Liechtensteinu. W tym samym roku, w wojnie z Francją objął dowództwo nad korpusem austriackim, brał udział w bitwie pod Austerlitz. W końcu wojny przewodniczył poselstwu austriackiemu w rokowaniach pokojowych, które zakończono podpisaniem pokoju w Bratysławie. W roku 1806, w odpowiedzi na włączenie przez Napoleona księstwa do Związku Reńskiego bez konsultacji z księciem, Jan - chcąc podkreślić lojalność rodu wobec Habsburgów - formalnie władzę w księstwie oddał swojemu trzeciemu synowi, Karolowi Janowi Antoniemu.

6 września 1808 roku został mianowany na stopień generała kawalerii[1]. W 1809 roku wziął udział w bitwach pod Aspern i Essling (21 i 22 maja) a także pod Wagram (5/6 lipca), za którą otrzymał odznaczenie. Po rezygnacji arcyksięcia Karola, objął 31 lipca dowodzenie nad całą armią austriacką. 12 września został mianowany marszałkiem polnym[1], a 14 października tego roku podpisał pokój w Schönbrunn.

Po upadku Napoleona w 1814 roku ponownie objął władzę w księstwie i rządził do swojej śmierci 20 kwietnia 1836 roku.

W 1888 roku jego imię otrzymał „na wieczne czasy” Pułk Dragonów Nr 10[2].

PotomstwoEdit

W 1792 Jan I poślubił Józefę Zofię von Furstenberg-Weitra (1776-1848) i miał z nią 11 dzieci:

PrzypisyEdit

  1. a b c d Schmidt-Brentano 2006 ↓, s. 56.
  2. Militär-Schematismus 1889 ↓, s. 576.
  3. Ewa Józefina Julia Potocka była córką Alfreda Potockiego.

BibliografiaEdit

  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1889. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1888. (niem.)
  • Antonio Schmidt-Brentano: Kaiserliche und k.k. Generale (1618-1815). Wiedeń: Austriackie Archiwum Państwowe, 2006.