Jan I Liechtenstein

książę Liechtensteinu

Jan I Józef (ur. 26 lipca 1760 w Wiedniu, zm. 20 kwietnia 1836 w Wiedniu) − książę Liechtensteinu i austriacki marszałek polny.

Jan I Liechtenstein
Jego Najjaśniejsza Wysokość książę Liechtensteinu, książę opawski i karniowski, suweren Domu Liechtenstein
Ilustracja
ilustracja herbu
Książę Liechtensteinu
Okres od 24 marca 1805
do 20 kwietnia 1836
Poprzednik Alojzy I
Następca Alojzy II
Dane biograficzne
Dynastia Liechtensteinowie
Data urodzenia 26 lipca 1760
Data śmierci 20 kwietnia 1836
Ojciec Franciszek Józef I Liechtenstein
Matka Leopoldyna von Sternberg
Żona Józefa Fürstenberg-Weitra
Dzieci Leopoldyna Maria
Alojzy II Princely Hat.svg
Zofia Maria
Maria Józefina
Franciszek
Karol Jan Liechtenstein
Henrietta
Fryderyk
Edward
August Ludwik
Rudolf
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Marii Teresy Komandor Orderu Marii Teresy Kawaler Orderu Marii Teresy Order Złotego Runa (Austria) Order św. Jerzego III klasy (Imperium Rosyjskie)

ŻyciorysEdytuj

Liechtenstein wykazał się odpowiednimi umiejętnościami w czasie wojny z Turcją w 1788 roku i podczas rewolucji francuskiej. 11 czerwca 1794 został mianowany na stopień generała majora[1]. 19 czerwca 1799 roku wygrał bitwę nad Trebbią, a 5 sierpnia tego roku został mianowany na stopień marszałka polnego porucznika[1]. Wziął udział między innymi w bitwie pod Novi (15 sierpnia), a 4 grudnia zdobył Cuneo. Po bitwie pod Hohenlinden 3 grudnia 1800 roku osłaniał odwrót pokonanej armii austriackiej.

24 marca 1805 roku, po śmierci brata Alojzego I, został księciem Liechtensteinu. W tym samym roku, w wojnie z Francją objął dowództwo nad korpusem austriackim, brał udział w bitwie pod Austerlitz. W końcu wojny przewodniczył poselstwu austriackiemu w rokowaniach pokojowych, które zakończono podpisaniem pokoju w Bratysławie. W roku 1806, w odpowiedzi na włączenie przez Napoleona księstwa do Związku Reńskiego bez konsultacji z księciem, Jan - chcąc podkreślić lojalność rodu wobec Habsburgów - formalnie władzę w księstwie oddał swojemu trzeciemu synowi, Karolowi Janowi Antoniemu.

6 września 1808 roku został mianowany na stopień generała kawalerii[1]. W 1809 roku wziął udział w bitwach pod Aspern i Essling (21 i 22 maja) a także pod Wagram (5/6 lipca), za którą otrzymał odznaczenie. Po rezygnacji arcyksięcia Karola, objął 31 lipca dowodzenie nad całą armią austriacką. 12 września został mianowany marszałkiem polnym[1], a 14 października tego roku podpisał pokój w Schönbrunn.

Po upadku Napoleona w 1814 roku ponownie objął władzę w księstwie i rządził do swojej śmierci 20 kwietnia 1836 roku.

W 1888 roku jego imię otrzymał „na wieczne czasy” Pułk Dragonów Nr 10[2].

PotomstwoEdytuj

W 1792 Jan I poślubił Józefę Zofię von Furstenberg-Weitra (1776-1848) i miał z nią 11 dzieci:

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Schmidt-Brentano 2006 ↓, s. 56.
  2. Militär-Schematismus 1889 ↓, s. 576.
  3. Ewa Józefina Julia Potocka była córką Alfreda Potockiego.

BibliografiaEdytuj

  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1889. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1888. (niem.)
  • Antonio Schmidt-Brentano: Kaiserliche und k.k. Generale (1618-1815). Wiedeń: Austriackie Archiwum Państwowe, 2006.