Otwórz menu główne

Jan Morawski (minister)

polski prawnik, kierownik resortu sprawiedliwości w 1920

Jan Morawski herbu Dąbrowa (ur. 4 września 1878 w Odrzechowej, zm. 1 lutego 1940 we Lwowie) – polski prawnik, adwokat, sędzia Najwyższego Trybunału Administracyjnego i Sądu Najwyższego, minister sprawiedliwości w 1920.

Jan Morawski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 4 września 1878
Odrzechowa, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 1 lutego 1940
Lwów, Polska pod okupacją ZSRR
kierownik Ministerstwa Sprawiedliwości
Okres od 23 czerwca 1920
do 24 lipca 1920
Poprzednik Jan Hebdzyński
Następca Stanisław Nowodworski

ŻyciorysEdytuj

Jego pradziadkiem był Wiktor Gniewosz[1]. Był synem Władysława (właściciela dóbr Odrzechowa i Pobiedno[2]) i Kazimiery z domu Leszczyńskiej. Jego braćmi byli: Józef Agaton Morawski (1893–1969, ziemianin, rolnik, poseł na Sejm RP), Jerzy (ur. 1896[3]).

W 1896 ukończył C. K. Gimnazjum w Sanoku[4]. W czasie nauki szkolnej kierował kołem założonej w Jaśle organizacji „Orzeł Biały”[5]. Studiował prawo na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskim, a następnie na Uniwersytecie Lwowskim, gdzie w 1900 uzyskał doktorat. Następnie przez 18 lat – do 1918 pracował w sądownictwie austriackim.

W latach 1919–1921 był podsekretarzem stanu w ministerstwie sprawiedliwości, a w okresie od 23 czerwca 1920 do 24 lipca 1920 był kierownikiem tegoż resortu w rządzie Władysława Grabskiego.

Był sędzią Najwyższego Trybunału Administracyjnego. 1 sierpnia 1921 został sędzią Sądu Najwyższego, a w 1930 przeniósł się do pracy w adwokaturze.

Jego żoną była Maria Henryka Reyss.

PrzypisyEdytuj

  1. Wiktor Gniewosz. sejm-wielki.pl. [dostęp 2015-08-16].
  2. Alojzy Zielecki, Życie gospodarcze, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 405.
  3. CK Gimnazjum Państwowe Wyższe w Sanoku. Katalog główny, rok 1913/14 (zespół 7, sygn. 61). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 578.
  4. Absolwenci. 1losanok.pl. [dostęp 3 maja 2014].
  5. Alojzy Zielecki, Rozwój ruchu niepodległościowego, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 472.

BibliografiaEdytuj