Krzysztof Olendzki

polski historyk, dyplomata

Krzysztof Jan Olendzki (ur. 2 lipca 1963 w Bystrzycy Kłodzkiej) – polski historyk i dyplomata, ambasador tytularny, od 2006 do 2007 podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego, w latach 2008–2012 ambasador RP w Tunezji, od 2016 do 2019 dyrektor Instytutu Adama Mickiewicza, od 2020 ambasador RP w Słowenii.

Krzysztof Olendzki
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 2 lipca 1963
Bystrzyca Kłodzka
Ambasador RP w Tunezji
Okres od 2008
do 2012
Poprzednik Zdzisław Raczyński
Następca Iwo Byczewski
Konsul generalny RP w Vancouver
Okres od 2014
do 2015
Poprzednik Krzysztof Czapla
Następca Marcin Trzciński
Dyrektor Instytutu Adama Mickiewicza
Okres od 2016
do 2019
Poprzednik Paweł Potoroczyn
Następca Barbara Schabowska
Ambasador RP w Słowenii
Okres od 2020
Poprzednik Paweł Czerwiński
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Republiki (Tunezja)

ŻyciorysEdytuj

W 1987 ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego[1]. Był doktorantem Instytutu Historycznego Polskiej Akademii Nauk, następnie Scuola Superiore di Studi Storici na Università degli Studi della Repubblica di San Marino, gdzie obronił w 1995 pracę doktorską, nostryfikowaną następnie przez Radę Wydziału Historycznego UW. Uzyskał stypendium w Europejskim Instytucie Uniwersyteckim we Florencji. Opanował znajomość języków: angielskiego, włoskiego, francuskiego i rosyjskiego[2]

Pracował w Państwowym Wydawnictwie Naukowym (1987–1988), a w latach 1997–1999 w Wydawnictwie Naukowym PWN. Był redaktorem encyklopedii o Polsce w języku angielskim zatytułowanej Poland. An Encyclopedic Guide[3]. Był asystentem naukowym w Archiwum Uniwersytetu Warszawskiego (1987–1988), zaś od 1992 asystentem oraz następnie adiunktem w Katedrze Historii Gospodarczej i Społecznej Szkoły Głównej Handlowej. W okresach 1996–1999 i 2001–2003 zajmował stanowisko zastępcy dyrektora Programu Studiów Europejskich prowadzonego wspólnie przez Szkołę Główną Handlową oraz Instytut Nauk Politycznych w Paryżu.

Od 1998 do 1999 pełnił funkcję radcy ministra w Departamencie Europy Zachodniej Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Później przez dwa lata był wicedyrektorem Instytutu Polskiego i I sekretarzem Ambasady RP w Rzymie. W latach 2001–2004 zajmował stanowisko radcy-ministra, I sekretarza i radcy w Departamencie Strategii i Planowania Polityki Zagranicznej MSZ. W latach 2004–2006 pracował jako radca do spraw politycznych w Ambasadzie RP w Tallinnie. Od grudnia 2007 do września 2008 pełnił funkcję zastępcy dyrektora Departamentu Dyplomacji Publicznej i Kulturalnej MSZ.

Od 12 stycznia 2006 do 3 grudnia 2007 sprawował urząd podsekretarza stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego, od 19 stycznia 2007 był także pełnomocnikiem rządu ds. organizacji międzynarodowej wystawy EXPO 2012 we Wrocławiu.

20 sierpnia 2008 został mianowany ambasadorem RP w Tunezji[4]. Misję tę zakończył 31 stycznia 2012[5]. W okresie od marca 2012 do września 2014 w MSZ pełnił kolejno funkcje: wicedyrektora Departamentu Pomocy Rozwojowej, wicedyrektora, następnie dyrektora Departamentu Afryki i Bliskiego Wschodu oraz wicedyrektora Biura Infrastruktury MSZ. 22 września 2014 został konsulem generalnym RP w Vancouver[2][6].

We wrześniu 2016 został powołany na dyrektora Instytutu Adama Mickiewicza[2][7]. Funkcję tę sprawował do września 2019, po czym powrócił do MSZ[8]. W marcu 2020 otrzymał nominację na ambasadora RP w Słowenii[9], placówkę objął w kwietniu 2020[10].

Żonaty z Joanną Olendzką. Są rodzicami trzech synów: Jana, Antoniego i Wiktora[6].

OdznaczeniaEdytuj

W 2012, za wybitne zasługi w służbie zagranicznej, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i działalności dyplomatycznej, odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[11]. W tym samym roku odznaczony także tunezyjskim Krzyżem Komandorskim Orderu Republiki[12].

PrzypisyEdytuj

  1. Tomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk, Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945–2000, Kraków: Wydawnictwo Arkadiusz Wingert, 2010, s. 603, ISBN 978-83-60682-27-2.
  2. a b c Krzysztof Olendzki dyrektorem IAM MKiDN, mkidn.gov.pl, 7 września 2016 [dostęp 2020-02-10].
  3. Edyta Banaszkiewicz-Zygmunt, Krzysztof Olendzki (red.), Poland: an encyclopedic guide, John Anderson (tłum.), Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, ISBN 83-01-13264-7 (ang.).
  4. M.P. z 2008 r. nr 64, poz. 577
  5. M.P. z 2012 r. poz. 271
  6. a b Konsul, vancouver.msz.gov.pl [zarchiwizowane 2015-06-18].
  7. MKiDN: Krzysztof Olendzki został powołany na nowego dyrektora IAM, dzieje.pl, 7 września 2016 [dostęp 2016-09-07].
  8. Krzysztof Olendzki wraca do MSZ, Instytutem Adama Mickiewicza pokieruje Barbara Schabowska, gov.pl, 6 września 2019 [dostęp 2019-09-09].
  9. M.P. z 2020 r. poz. 367
  10. Izmenjava izkušenj pri boju s COVID-19 s poljskimi vojaškimi zdravniki, gov.si, 24 kwietnia 2020 [dostęp 2020-04-26] (słoweń.).
  11. M.P. z 2013 r. poz. 274
  12. Krzysztof Olendzki: Dyrektor IAM, iam.pl [zarchiwizowane 2018-09-07].

BibliografiaEdytuj

  • Janusz Laska, Mieczysław Kowalcze (red.), Popularna Encyklopedia Ziemi Kłodzkiej, t. 3, Kłodzko: Wydawnictwo KTO, 2011.