Leonard Buczkowski

reżyser i scenarzysta polski

Leonard Buczkowski (ur. 5 sierpnia 1900 w Warszawie, zm. 19 lutego 1967 tamże) – polski reżyser i scenarzysta filmowy.

Leonard Buczkowski
Ilustracja
Leonard Buczkowski (w berecie) podczas kręcenia Zakazanych Piosenek
Data i miejsce urodzenia 5 sierpnia 1900
Warszawa
Data i miejsce śmierci 19 lutego 1967
Warszawa
Zawód reżyser, scenarzysta
Lata aktywności 1928-1966
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi
Janusz Meissner i Leonard Buczkowski na planie filmu "Gwiaździsta eskadra"
Grób Leonarda Buczkowskiego na Powązkach (Warszawa, 22 lipca 2008)

ŻyciorysEdytuj

Syn Władysława. Karierę filmową zaczynał już przed I wojną światową od wystawiania amatorskich przedstawień w cukierni swego ojca przy ul. Moniuszki w Warszawie. Po zdaniu egzaminu maturalnego w 1919 roku został powołany do odbycia służby wojskowej w Wojsku Polskim. Na własną prośbę ukończył kurs mechaników lotniczych, służbę odbywał w 2. pułku lotniczym w Krakowie. Tu przeszedł kurs pilotażu i poznał środowisko pilotów[1].

W 1921 roku zaangażował się w działalność awangardowego teatrzyku przy ul. Mokotowskiej[2]. W latach 1920-1922 studiował aktorstwo w Dramatycznym Studio Filmowym Stanisławy Wysockiej, następnie zatrudnił się jako asystent reżysera u Wiktora Biegańskiego. Wystąpił jako aktor w kilku filmach fabularnych. Posługiwał się pseudonimem artystycznym Marian Leonard[3]. Nakręcił również kilkanaście filmów krótkometrażowych, dzięki którym został zauważony jako reżyser[2].

Zadebiutował w 1922 roku niemym filmem Szaleńcy[4]. Przed wojną zrealizował najdroższy polski film batalistyczny pt. Gwiaździsta eskadra. Film powstał w 1930 roku i opowiadał o grupie amerykańskich pilotów, którzy sformowali w Polsce tzw. Eskadrę Kościuszkowską i walczyli w szeregach armii polskiej w latach 1918–1920 podczas wojny polsko-bolszewickiej. Film miał premierę polską oraz światową i był szeroko dystrybuowany w kraju. Obecnie jest jednak kompletnie zapomniany, ponieważ wszystkie jego kopie zostały wywiezione lub zniszczone przez Rosjan po 1945 roku. Zrealizował pierwszy po II wojnie światowej pełnometrażowy film kinowy – Zakazane piosenki (1947). Był reżyserem pierwszej polskiej powojennej komedii – Skarb (1948). W 1954 wyreżyserował pierwszy polski film barwny Przygoda na Mariensztacie. Nakręcił też m.in. dramat wojenny Orzeł (1959) oraz film Smarkula (1963). Jego krótki film W chłopskie ręce zatrzymała cenzura.

Jego film Sprawa pilota Maresza został w 1957 roku wybrany przez czytelników tygodnika „Film” najlepszym filmem w 1956 roku i uhonorowany Złotą Kaczką[4].

Był mężem aktorki Barbary Orwid. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera 2C-5-12)[5].

FilmografiaEdytuj

АktorEdytuj

ReżyserEdytuj

ScenarzystaEdytuj

Odznaczenia i wyróżnieniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Jerzy Peltz: Filmy Leonarda Buczkowskiego (pol.). Akademia polskiego filmu. [dostęp 2020-08-10].
  2. a b Sylwia Kunówna: Leonard Buczkowski – popularność bez recepty (pol.). Akademia polskiego filmu. [dostęp 2020-v].
  3. Leonard Buczkowski (pol.). Film Polski. [dostęp 2020-08-10].
  4. a b Skrzydlata Polska 1957 ↓, s. 4.
  5. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  6. M.P. z 1954 r. nr 100, poz. 1243
  7. Leonard Buczkowski (pol.). Encyklopedia teatru polskiego. [dostęp 2020-08-10].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj