Lista kardynałów in pectore

Praktyka mianowania kardynałów in pectore sięga pontyfikatu Marcina V. Do końca stulecia tylko 10 kardynałów nominowano w ten sposób, a przepisy nie były w tej kwestii jasne. Niektórzy kardynałowie in pectore uczestniczyli w konklawe, inni zostali ujawnieni przez kolejnych papieży. Początkowo in pectore byli mianowani późniejsi papieże Grzegorz XVI i Pius IX.

Marcin VEdytuj

Pius IIEdytuj

Innocenty VIIIEdytuj

Aleksander VIEdytuj

  • kardynał, mianowany 20 września 1493 i nigdy nie ujawniony.
  • Luigi Aragonii, mianowany w maju 1494 i opublikowany w dniu 19 lutego 1496.
  • Gianstefano Ferrero, mianowany 28 września 1500 i ujawniony 28 czerwca 1502.

Innocenty XIIEdytuj

Pius VIIEdytuj

23 lutego 1801 mianował 11 kardynałów in pectore:

16 maja 1803 mianował kardynałem in pectore Luigi Gazzoli, który został ujawniony w dniu 11 lipca.

26 marca 1804 jeden kardynał został mianowany in pectore ale jego imienia nigdy nie opublikowano

24 sierpnia 1807, mianował Francesco Guidobono Cavalchini, który został ujawniony 6 kwietnia 1818.

8 marca 1816 mianował 10 kardynałów in pectore:

10 marca 1823 mianował kardynałem in pectore Giacinto Placido Zurla, ujawniony w dniu 16 maja.

Leon XIIEdytuj

20 grudnia 1824 mianował kardynałem in pectore Ludovico Micara, który został ujawniony 13 marca 1826.

21 marca 1825 mianował kardynałem in pectore Mauro Cappellari został ujawniony 13 marca 1826 (późniejszy papież Grzegorz XVI).

W dniu 2 października 1826 mianował sześciu kardynałów in pectore:

Pius VIIIEdytuj

  • 15 marca 1830 mianował ośmiu kardynałów in pectore, którzy nigdy nie zostali ujawnieni, ponieważ Pius VIII zmarł w dniu 30 listopada tego roku.

Grzegorz XVIEdytuj

30 września 1831 mianował 10 kardynałów in pectore:

W dniu 23 czerwca 1834 roku mianował sześciu kardynałów in pectore:

19 maja 1837 mianował kardynałem in pectore Angelo Mai, który został ujawniony 12 lutego 1838.

12 lutego 1838 mianował trzech kardynałów in pectore:

  • 13 września 1838 mianował kardynałem in pectore Filippo de Angelis, który został ujawniony 8 lipca 1839.
  • 30 listopada 1838 mianował kardynałem in pectore Gabriele Ferretti, arcybiskup Fermo, który został ujawniony 8 lipca 1839.
  • 18 lutego 1839 mianował kardynałem in pectore Charlesa Januariusa Actona, który został ujawniony 24 stycznia 1842.

23 grudnia 1839 mianował trzy kardynałów in pectore:

14 grudnia 1840 mianował dwa kardynałów in pectore:

12 lipca 1841 mianował dwóch kardynałów in pectore:

  • Tommaso Pasquale Gizzi ujawniony 22 stycznia 1844.
  • drugiego kardynała, którego imię nigdy nie zostało ujawnione

22 stycznia 1844 mianował kardynałem in pectore Fabio Maria Asquini, sekretarza Kongregacji Biskupów, który został ujawniony 21 kwietnia 1845.

22 lipca 1844 mianował czterech kardynałów in pectore:

21 kwietnia 1845 mianował czterech kardynałów in pectore, których nazwiska nie zostały opublikowane.

24 listopada 1845 mianował jednego kardynała in pectore, którego nazwisko pozostało nieznane .

Pius IXEdytuj

21 grudnia 1846 mianował dwóch kardynałów in pectore:

  • Raffaele Fornari, nuncjusz apostolski we Francji, ujawniony 30 września 1850.
  • Giuseppe Bofondi, dziekan Roty Rzymskiej, ujawniony 11 czerwca 1847.
  • W dniu 15 marca 1852 roku mianował dwóch kardynałów in pectore:
  • Michele Viale-Prelà, nuncjusz apostolski w Austrii ujawniony 7 marca 1853.
  • Giovanni Brunelli, nuncjusz apostolski w Hiszpanii, ujawniony 7 marca 1853.
  • 19 grudnia 1853 mianował kardynałem in pectore Camillo Di Pietro, nuncjusza apostolskiego w Portugalii, ujawniony 16 czerwca 1856.

15 marca, 1873 mianował pięciu kardynałów in pectore:

Leon XIIIEdytuj

13 grudnia 1880 mianował trzech kardynałów in pectore:

30 grudnia 1889 mianował kardynałem in pectore Vincenzo Vannutelli, nuncjusza apostolskiego w Portugalii, ujawniony 23 czerwca 1890.

16 stycznia 1893 mianował dwóch kardynałów in pectore:

19 czerwca 1899 mianował dwa kardynałów in pectore:

Pius XEdytuj

27 listopada 1911 mianował kardynałem in pectore António Mendes Bello, patriarchę Lizbony, który został ujawniony 25 maja 1914.

Benedykt XVEdytuj

4 grudnia 1916 roku mianował kardynałem in pectore Adolfa Bertrama, biskupa Wrocławia, który został ujawniony 15 grudnia 1919.

Pius XIEdytuj

13 marca 1933 mianował dwóch kardynałów in pectore:

  • Federico Tedeschini, nuncjusz apostolski w Hiszpanii, ujawniony 16 grudnia 1935.
  • Carlo Salotti, sekretarz Kongregacji Rozkrzewiania Wiary, ujawniony 16 grudnia 1935.

Jan XXIIIEdytuj

W dniu 28 marca 1960 roku mianował trzech kardynałów in pectore, nigdy nieujawnionych.

Paweł VIEdytuj

28 kwietnia 1969 mianował dwóch kardynałów in pectore:

24 maja 1976 mianował kardynałem in pectore Františka Tomáška, administratora apostolskiego w Pradze, który został ujawniony 27 czerwca 1977.

Jan Paweł IIEdytuj

  • 30 czerwca 1979 mianował kardynałem in pectore Ignatius Kung Pin-mei, biskupa Szanghaju, który został ujawniony 28 czerwca 1991.

21 lutego 1998 mianował dwóch kardynałów in pectore:

W dniu 21 października 2003 roku mianował kardynała in pectore, który nigdy nie został ujawniony i po śmierci Jana Pawła II ten wybór przestał obowiązywać

BibliografiaEdytuj