Majdan Nepryski

wieś w województwie lubelskim

Majdan Nepryskiwieś w Polsce, położona w województwie lubelskim, w powiecie biłgorajskim, w gminie Józefów[3][4].

Artykuł 50°29′21″N 23°4′42″E
- błąd 39 m
WD 50°30'0.0"N, 23°4'59.9"E
- błąd 14 m
Odległość 1326 m
Majdan Nepryski
wieś
Ilustracja
Szkoła Podstawowa i Gimnazjum w Majdanie Nepryskim
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat biłgorajski
Gmina Józefów
Wysokość 277,11[potrzebny przypis] m n.p.m.
Liczba ludności (2011) 1286[1]
Strefa numeracyjna 84
Kod pocztowy 23-460[2]
Tablice rejestracyjne LBL
SIMC 0890420
Położenie na mapie gminy Józefów
Mapa konturowa gminy Józefów, w centrum znajduje się punkt z opisem „Majdan Nepryski”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Majdan Nepryski”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Majdan Nepryski”
Położenie na mapie powiatu biłgorajskiego
Mapa konturowa powiatu biłgorajskiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Majdan Nepryski”
Ziemia50°29′21″N 23°04′42″E/50,489167 23,078333

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie zamojskim. Leży w centrum Roztocza, w pobliżu Puszczy Solskiej, przy trasie Biłgoraj-Tomaszów Lubelski. Pod względem typu zabudowy Majdan Nepryski jest ulicówką. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 1286 mieszkańców[1] i była największą miejscowością gminy Józefów.

PołożenieEdytuj

Majdan Nepryski jest drugą co do wielkości (po wsi Długi Kąt), do niedawna największą wsią w gminie. Zabudowania są rozciągnięte wzdłuż liczącej około 3 km ulicy biegnącej od drogi wojewódzkiej nr 853 w kierunku północno-zachodnim. Około 2 km na zachód od wsi znajduje się miasteczko Józefów, natomiast na wschód, wzdłuż zabudowań ciągną się jedne z wyższych wzniesień RoztoczaGóry Halińskie. Po drugiej stronie tych wzniesień znajdują się wsie Górniki i Stanisławów. Północny kraniec wsi sąsiaduje z otuliną Roztoczańskiego Parku Narodowego i lasami Puszczy Solskiej. Południowy kraniec Majdanu sąsiaduje z wsiami Długi Kąt, Siedliska i Samsonówka.

 
Południowy kraniec wsi – skrzyżowanie drogi wojewódzkiej nr 853 z główną ulicą wsi (na wprost)

Równolegle do wioski, po jej wschodniej stronie, tuż za zabudowaniami biegnie linia kolejowa łącząca Zwierzyniec z Bełżcem. PKP zaprzestała przewozów pasażerskich na tej trasie. Przez północny kraniec Majdanu Nepryskiego przebiega czarny szlak turystyczny z Józefowa do Potoku Senderek. Przy drodze łączącej Majdan Nepryski z Józefowem (droga wojewódzka nr 853) znajduje się murowany krzyż i figura Matki Bożej z początku XIX wieku, zabytkowe krzyże i figury znajdują się także przy krańcach wsi.

W Majdanie Nepryskim działa szkoła podstawowa i gimnazjum. Znajduje się tu kościół polskokatolicki i remiza Ochotniczej Straży Pożarnej która została założona w 1914 roku.

Integralne części wsiEdytuj

Integralne części wsi Majdan Nepryski[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
1025249 Poduchowne część wsi
0890301 Zachoiny część wsi
 
Krzyż z pocz. XIX w. przy drodze łączącej Majdan Nepryski z Józefowem. W oddali widoczne zabudowania wsi

HistoriaEdytuj

Wieś została założona prawdopodobnie w latach 60. lub 70. XVI wieku. Początkowo nazwa wsi brzmiała "Neprysz" lub "Nieprysz", od rzeki Nepryszki. W XVII w. zlokalizowana była tu unicka cerkiew oraz cmentarz, a od 1723 drewniany kościół rzymskokatolicki. W 1725 r. na gruntach Neprysza zostało lokowane miasteczko Józefów, wówczas kościół przeniesiono do miasta, a tu wybudowano kaplicę.[potrzebny przypis] Neprysz był siedzibą klucza dóbr Ordynacji Zamojskiej. Zlokalizowana była tu pierwsza w gminie szkoła. W 1827 mieszkało tutaj 869 osób, a w 1921 1273 osoby. Na początku XX w. wybudowano tutaj młyn oraz tartak. W 1938 r. Majdan Nepryski jako pierwsza miejscowość w gminie został zelektryfikowany.[potrzebny przypis]

Podczas II wojny światowej Majdan Nepryski znajdował się na terenie Generalnego Gubernatorstwa. Obszar ten był objęty powstaniem zamojskim, we wsi działała placówka AK której komendantem był Franciszek Mielniczek ps. "Jeż". W 1946 r. miał miejsce pożar wsi, w wyniku którego zniszczona została duża część zabudowań a latach 70. XX wieku powstało kółko rolnicze zlokalizowane na końcowej części wsi oraz została wybudowana tutaj nowa, duża szkoła oraz parafialny kościół polskokatolicki.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 757 [dostęp 2020-12-23] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 23.04.2015]. 
  4. a b TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 23.04.2015].