Marek Niedźwiecki

polski dziennikarz muzyczny

Marek Wojciech Niedźwiecki (ur. 24 marca 1954 w Sieradzu[1]) – polski dziennikarz muzyczny, najbardziej znany jako prezenter Programu III Polskiego Radia w latach 1982–2007 i 2010–2020.

Marek Niedźwiecki
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 24 marca 1954
Sieradz
Zawód, zajęcie dziennikarz muzyczny
Alma Mater Politechnika Łódzka
Pracodawca Polskie Radio Program III (1982–2007, 2010–2020)
Krewni i powinowaci Piotr Niedźwiecki
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
Strona internetowa
Głos Marka Niedźwieckiego

ŻyciorysEdytuj

Dzieciństwo spędził w Szadku[2]. Ukończył II Liceum Ogólnokształcące w Zduńskiej Woli (1973), a w 1979 Wydział Budownictwa Politechniki Łódzkiej ze specjalnością w zakresie technologii i organizacji budownictwa[3].

Pracę w radiu zaczynał od Studenckiego Radia Żak Politechniki Łódzkiej, z którym był związany w latach 1973–1981. Wygrał konkurs na spikera w Radiu Łódź (zatrudniony od 1 maja 1978), podejmując także współpracę z Programem I Polskiego Radia i czasem z Trójką. 5 kwietnia 1982 rozpoczął pracę w Programie III Polskiego Radia[3].

Od 17 kwietnia 1982[4] do 27 lipca 2007 prowadził Listę Przebojów Programu Trzeciego. Jest pomysłodawcą Trójkowej audycji Top wszech czasów oraz serii płytowej Smooth Jazz Cafe. Prowadził również audycje: Zapraszamy do Trójki, W tonacji Trójki, Markomanię, Pół perfekcyjnej płyty, Frutti di Marek, Chillout Cafe.

W grudniu 2007 przeszedł do Radia Złote Przeboje. Prowadził tam Listę Przebojów Marka Niedźwieckiego, audycję Złote, słodsze, najsłodsze oraz Top Wszech Czasów (oba wzorowane na programach prowadzonych wcześniej w Trójce). 1 kwietnia 2010 wrócił do Programu III PR, ponownie podejmując się prowadzenia Listy Przebojów Programu Trzeciego (tym razem na zmianę z Piotrem Baronem), a także audycji Markomania, LP Trójka, W tonacji Trójki, Do południa i ABC Listy. W 2010 prowadził także cotygodniową audycję Muzyczna Jedynka w Programie I.

W telewizji cyklicznie po raz pierwszy pojawił się w latach 80. w programie Magazyn 102 (od 1987). Od 1988 do 1996 prowadził w TVP2 Wzrockową Listę Przebojów, a w 1998 w RTL 7 Ulubione Kawałki[3]. Później prowadził Listę Wszech Czasów w MTV Classic, W tonacji Premium na kanale nPremium HD i W tonacji+ w Canal+. 1 kwietnia 2012 z okazji 50-lecia Programu III Polskiego Radia współprowadził główne wydanie Wiadomości.

Był konferansjerem Festiwalu w Sopocie (kilkakrotnie), a także prowadzącym Festiwal w Jarocinie. Okazjonalnie współpracuje z prasą jako autor artykułów w „Non Stop”, „Tylko Rock”, „Playboyu”, „Machinie” i innych czasopismach[3].

Jest jednym z bohaterów Ballady o Baronie, Niedźwiedziu i Czarnej Helenie nagranej przez Artura Andrusa z okazji 1500. wydania Listy Przebojów Programu Trzeciego jako prezent dla prowadzących audycję. Jest członkiem Akademii Fonograficznej ZPAV[5] i członkiem Akademii Muzycznej Trójki[6].

Oskarżenia o domniemaną współpracę z SBEdytuj

Między 1979 a 1981 rokiem Niedźwiecki został wezwany na przesłuchanie prowadzone przez Służbę Bezpieczeństwa, podczas którego polecono mu zbierać informacje o pracownikach Radia Żak, grożąc, że dostanie zakaz pracy w radiu. Po podpisaniu protokołu przesłuchania został zarejestrowany jako kontakt operacyjny o kryptonimie „Bera”. Według Marka Niedźwieckiego, po tym przesłuchaniu nikt więcej się z nim nie skontaktował[7].

Okoliczności odejścia z Trójki w 2020Edytuj

Pracował w Polskim Radiu do maja 2020 r. Odszedł na znak protestu po oskarżeniach ze strony dyrekcji Trójki, że wyniki notowania nr 1998. Listy przebojów Programu Trzeciego z 15 maja, w którym wygrała krytyczna wobec polityka Jarosława Kaczyńskiego piosenka KazikaTwój ból jest lepszy niż mój”, zostały zmanipulowane[8][9].

Następnego dnia po emisji audycji ówczesny redaktor naczelny Trójki Tomasz Kowalczewski ogłosił, że redakcja unieważniła głosowanie[10], oświadczenie zawierało też imienne oskarżenia wobec Marka Niedźwieckiego[11][12].

Tomasz Kowalczewski jednak nie podał, których piosenek to dotyczyło i czy inne głosowania też zostaną zweryfikowane i czemu kontroli informatycznej i zawieszania audycji i jej strony dokonano dopiero po 15 maja. Zażądano podpisania oświadczenia od pozostałych dziennikarzy muzycznych Trójki, że wedle swej wiedzy potwierdzają wyniki powyższej kontroli informatycznej.

Za odmowę podpisania takiego oświadczenia zawieszony został Bartosz Gil, prowadzący „Radio Teheran”[13][14], współodpowiedzialny za liczenie głosów oddanych w Liście przebojów, który publicznie zaprzeczył wszelkim oskarżeniom kierowanym wobec Marka Niedźwieckiego[15].

Życie prywatneEdytuj

Matka była nauczycielką, a ojciec rzeźnikiem[16] i kierownikiem masarni[17]. Rodzeństwo: starsza siostra Małgorzata i młodsi bracia bliźniacy Piotr i Wojciech[18][19]. Jest kawalerem[7]. Zajmuje się zbieraniem albumów muzycznych, swoją kolekcję płyt ocenia na ponad 15 tysięcy egzemplarzy[17].

TwórczośćEdytuj

Wybrane publikacjeEdytuj

DyskografiaEdytuj

Kolekcje
Albumy

FilmografiaEdytuj

Odznaczenia i wyróżnieniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Marek Niedźwiecki. proszynski.pl. [dostęp 2015-05-02].
  2. Szadek.... marekniedzwiecki.pl, 8 lipca 2013. [dostęp 2015-05-02].
  3. a b c d e Who is who w Polsce. Wyd. I. Zug: Hübners blaues Who is who, 2002, s. 1378. ISBN 3-7290-0034-9.
  4. Tytuł audycji: Lista Przebojów Programu Trzeciego: Propozycje. lp3.pl. [dostęp 2015-05-02].
  5. ZPAV: Akademia Fonograficzna (Sekcja Muzyki Rozrywkowej). zpav.pl. [dostęp 2015-05-02].
  6. Akademia Muzyczna Trójki. mediafm.net, 16 listopada 2006. [dostęp 2015-05-02].
  7. a b Magdalena Rigamonti. Samotnik z wyboru. „Wprost”. 2014 (22), s. 26, 26 maja 2014. [dostęp 2017-01-01]. 
  8. Marek Niedźwiecki po 35 latach pracy odchodzi z Trójki, stację krytykują muzycy. Wirtualne Media, 2020-05-16. [dostęp 2020-05-17].
  9. Trójka. Marek Niedźwiecki odchodzi z radia. „W związku z posądzeniem mnie o nieuczciwość w przygotowywaniu audycji”. Gazeta.pl. [dostęp 2020-05-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-17)].
  10. „W końcu”. Ostra reakcja wiceministra na odejście z Trójki Niedźwieckiego. „Do Rzeczy”. [dostęp 2020-05-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-17)].
  11. Dyrektor PR3: dokonano manipulacji, zmieniono kolejność piosenek, na które głosowali słuchacze Trójki, PolskieRadio.pl [dostęp 2020-05-18].
  12. Oliwia Kopcik, Burza w Trójce. Tomasz Kowalczewski oskarża Marka Niedźwieckiego o oszustwo, muzyka.interia.pl, 18 maja 2020 [dostęp 2020-05-19], Cytat: „W niedzielę (17 maja) Kowalczewski stwierdził, że prowadzący audycję Marek Niedźwiecki zmanipulował głosowanie. Jak czytamy na stronie tvp.info, redaktor naczelny oświadczył, że dziennikarz zdecydował o przesunięciu piosenki Kazika na pierwsze miejsce” (pol.).
  13. Bartosz Gil z radiowej Trójki zawieszony, kultura.onet.pl [dostęp 2020-05-18].
  14. Trójka miała zawiesić dziennikarza, bo nie podpisał oświadczenia o pomyłce. „Gorzej niż dyktatura”, gazetapl [dostęp 2020-05-18] (pol.).
  15. Jacek Cieślak: Nocna zmiana dyrektora Kowalczewskiego po zwycięstwie Kazika (pol.). Rzeczpospolita, 2020-05-18. [dostęp 2020-05-18].
  16. Dorota Kowalska: Niedźwiecki: U nas zawsze grało radio. polskatimes.pl, 7 maja 2017. [dostęp 2017-10-17].
  17. a b Danuta Nowicka: Po moich siwych włosach widać, że ten zawód to nie jest bułka z masłem. gazetalubuska.pl, 14 października 2017. [dostęp 2017-10-27].
  18. https://www.proszynski.pl/Marek_Niedzwiecki-mfc-17127-.html.
  19. Marek Niedźwiedzki – ciągnęło mnie do świata. kobieta.pl, 1 lipca 2010. [dostęp 2017-10-17].
  20. „Nie wierzę w życie pozaradiowe” – Marek Niedźwiecki o sobie. polskieradio.pl, 23 listopada 2011. [dostęp 2015-05-02].
  21. Wyjątkowi goście podczas Audio Video Show. pgenarodowy.pl, 15 listopada 2018. [dostęp 2018-10-19].
  22. Muzyka ciszy. Volume 6 – kolejna część albumu Marka Niedźwieckiego. Polska Płyta / Polska Muzyka, 30 października 2019. [dostęp 2019-12-08].
  23. Marek Niedźwiecki w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2019-01-01].
  24. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 września 2011 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2012 r. poz. 81).
  25. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 września 2005 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2005 r. nr 83, poz. 1174).
  26. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 listopada 2000 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2001 r. nr 4, poz. 78).
  27. Dziennikarze Polskiego Radia odznaczeni. polskieradio.pl, 16 listopada 2012. [dostęp 2016-08-19].
  28. Rozdanie Dorocznych Nagród Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. mkidn.gov.pl, 27 września 2012. [dostęp 2015-05-02].
  29. Złoty artKciuk. miastogwiazd.pl, 22 stycznia 2015. [dostęp 2017-06-16].

Linki zewnętrzneEdytuj