Otwórz menu główne

Mirosław Pietrewicz

ekonomista, polityk polski

Mirosław Piotr Pietrewicz (ur. 2 stycznia 1941 w Nowej Wsi w województwie podlaskim) – polski polityk i ekonomista, profesor nauk ekonomicznych.

Mirosław Pietrewicz
Data i miejsce urodzenia 2 stycznia 1941
Nowa Wieś
Wiceprezes Rady Ministrów
Okres od 7 lutego 1996
do 31 października 1997
Przynależność polityczna Polskie Stronnictwo Ludowe
Minister skarbu państwa
Okres od 1 października 1996
do 31 października 1997
Przynależność polityczna Polskie Stronnictwo Ludowe
Następca Emil Wąsacz
Minister-kierownik Centralnego Urzędu Planowania
Okres od 26 października 1993
do 30 września 1996
Przynależność polityczna Polskie Stronnictwo Ludowe
Poprzednik Jerzy Kropiwnicki
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

W latach 1993–1996 minister-kierownik Centralnego Urzędu Planowania w rządach Waldemara Pawlaka, Józefa Oleksego i Włodzimierza Cimoszewicza, w latach 1996–1997 wiceprezes Rady Ministrów i minister skarbu państwa, w latach 1997–2001 poseł na Sejm III kadencji, członek Rady Polityki Pieniężnej w kadencji 2004–2010. Brat ekonomisty Jerzego Pietrewicza.

ŻyciorysEdytuj

W 1963 ukończył studia na Wydziale Ekonomiki Produkcji w Szkole Głównej Planowania i Statystyki. Pracował w Instytucie Finansów tej uczelni, w 1970 obronił pracę doktorską w Katedrze Finansów na SGPiS, a w 1978 uzyskał habilitację. Od 1978 do 1985 był kierownikiem Zakładu Polityki Agrarnej w Instytucie Rozwoju Wsi i Rolnictwa Polskiej Akademii Nauk. W 1985 został pracownikiem naukowym Katedry Finansów SGPiS. W 1987 uzyskał tytuł profesora uczelnianego, w latach 1987–1990 był prodziekanem Wydziału Finansów i Statystyki SGPiS. W 1987 otrzymał tytuł profesora nauk ekonomicznych, pracuje w SGH.

W latach 1990–1994 był członkiem rady naukowej przy prezesie NBP, w latach 1992–1993 zasiadał w społecznej radzie planowania. Od 26 października 1993 do 30 września 1996 zajmował stanowisko ministra-kierownika Centralnego Urzędu Planowania kolejno w rządach Waldemara Pawlaka, Józefa Oleksego i Włodzimierza Cimoszewicza. Od 1 października 1996 do 31 października 1997 był ministrem skarbu państwa, a od 7 lutego 1996 do 31 października 1997 wicepremierem w rządzie Włodzimierza Cimoszewicza. W latach 1997–2001 z rekomendacji Polskiego Stronnictwa Ludowego sprawował mandat posła na Sejm III kadencji. W 2001 bez powodzenia kandydował do Senatu. W rządzie Leszka Millera od 2002 do 2003 zajmował urząd prezesa Rządowego Centrum Studiów Strategicznych.

W 2004 został powołany w skład Rady Polityki Pieniężnej II kadencji, funkcję tę pełnił do 2010.

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011)[1].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj