Oleg Nowicki

Oleg Wiktorowicz Nowicki, ros. Олег Викторович Новицкий (ur. 12 października 1971 w Czerwieniu w Białoruskiej SRR) – rosyjski pilot wojskowy, kosmonauta, Bohater Federacji Rosyjskiej (2014)[1].

Oleg Nowicki
Алег Віктаравіч Навіцкі, Олег Викторович Новицкий
Ilustracja
Oleg Nowicki (2012)
Pełne imię i nazwisko

Oleg Wiktorowicz Nowicki

Data i miejsce urodzenia

12 października 1971
Czerwień

Narodowość

rosyjska

Status

aktywny

Funkcja

dowódca, inżynier pokładowy

Łączny czas misji kosmicznych

531 dni 6 godzin 58 minut 24 sekundy

Misje

Sojuz TMA-06M (Ekspedycja 33/34),
Sojuz MS-03 (Ekspedycja 50/51),
Sojuz MS-18 (Ekspedycja 64/65)

Stopień wojskowy

pułkownik Sił Powietrznych Federacji Rosyjskiej[1]

Wyuczony zawód

pilot wojskowy

Odznaczenia
Bohater Federacji Rosyjskiej
Order „Za zasługi dla Ojczyzny” III klasy Order „Za zasługi dla Ojczyzny” IV klasy Order Przyjaźni Narodów (Białoruś) Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)

Wykształcenie i służba wojskowaEdytuj

  • 1988 – ukończył szkołę średnią w rodzinnym mieście Czerwień.
  • 1994 – został absolwentem Kaczyńskiej Wojskowej Wyższej Szkoły Lotniczej Pilotów. Po studiach uzyskał kwalifikacje „pilota-inżyniera”. Następnie przez kolejne 10 lat pełnił różne funkcje w pułku lotnictwa szturmowego 4 Armii Wojsk Lotniczych i Obrony Przeciwlotniczej (sztab w Rostowie nad Donem). Latał na samolotach Aero L-39 Albatros i Su-25. Brał udział w działaniach bojowych na terenie Czeczenii.
  • 2006 – w Akademii Sił Powietrznych im. Jurija Gagarina ukończył specjalność „Zarządzanie jednostkami wojskowymi i formacjami Sił Powietrznych”. Następnie powrócił do służby w 4 Armii, gdzie był dowódcą eskadry lotniczej.
  • 2012 – rozkazem ministra obrony Federacji Rosyjskiej został przeniesiony do rezerwy.

Kariera kosmonautyEdytuj

  • 2007 – 6 lutego oficjalnie został przyjęty do korpusu kosmonautów i rozpoczął dwuletnie szkolenie podstawowe.
  • 2008 – w dniach 22–28 czerwca w Sewastopolu (Ukraina) wspólnie z Siergiejem Rewinem oraz Jeleną Sierową przeszedł trening na wypadek awaryjnego wodowania lądownika statku kosmicznego Sojuz.
  • 2009 – w lipcu ukończył kurs przygotowawczy w Centrum Wyszkolenia Kosmonautów im. J. Gagarina, zaś 1 sierpnia uzyskał uprawnienia kosmonauty doświadczalnego. W październiku uczestniczył w treningu w małym module badawczym ISS.
  • 2010 – od stycznia do października przebywał na delegacji w Stanach Zjednoczonych. Był przedstawicielem Centrum Wyszkolenia Kosmonautów w JSC[1]. W kwietniu, w związku z utworzeniem jednego korpusu kosmonautów w Rosji, Nowicki został rozkazem naczelnika Centrum Wyszkolenia Kosmonautów mianowany kosmonautą doświadczalnym wspomnianego korpusu. W połowie roku NASA opublikowała harmonogram planowanych lotów do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Nowicki znalazł się w składzie załóg Ekspedycji 33 i 34, których lot zaplanowano na jesień 2012[2]. Od sierpnia rozpoczął przygotowania do misji Sojuza TMA-04M oraz lotu Sojuza TMA-06M (jako dowódca załogi podstawowej).
  • 2012 – 15 maja podczas startu Sojuza TMA-04M pełnił funkcję dowódcy załogi rezerwowej. 23 października razem z Jewgienijem Tariełkinem i Kevinem Fordem na pokładzie Sojuza TMA-06M wystartował w kierunku Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, na pokład której kosmonauci dotarli dwa dni później. Weszli w skład Ekspedycji 33 i 34. W obu ekspedycjach Nowicki pełnił funkcję inżyniera pokładowego. Na pokładzie stacji kosmonauci przebywali do 15 marca 2013, a kilka godzin później 16 marca wylądowali na Ziemi w lądowniku Sojuza TMA-06M.
  • 2016 – 17 listopada na pokładzie Sojuza MS-03 poleciał na Międzynarodową Stację Kosmiczną. Wszedł w skład Ekspedycji 50 i 51 (jako inżynier pokładowy).
  • 2017 – 2 czerwca wylądował na Ziemi w kapsule Sojuza MS-03.
  • 2021 - 9 kwietnia na pokładzie Sojuza MS-18 poleciał na Międzynarodową Stację Kosmiczną. Wszedł w skład Ekspedycji 64 i 65 (jako inżynier pokładowy).

Nagrody i odznaczeniaEdytuj

Medale Ministerstwa Obrony Federacji Rosyjskiej:

Wykaz lotówEdytuj

Loty kosmiczne, w których uczestniczył Oleg W. Nowicki
Lp. Data startu Statek kosmiczny Data lądowania Statek kosmiczny Funkcja Czas trwania
1
23 października 2012
Sojuz TMA-06M
16 marca 2013
Sojuz TMA-06M
dowódca Sojuza, inżynier pokładowy ISS
143 dni 16 godzin 15 minut 2 sekundy[3]
2
17 listopada 2016
Sojuz MS-03
2 czerwca 2017
Sojuz MS-03
dowódca Sojuza, inżynier pokładowy ISS
196 dni 17 godzin 50 minut 18 sekund[3]
3
9 kwietnia 2021
Sojuz MS-18
17 października 2021
Sojuz MS-18
dowódca Sojuza, inżynier pokładowy ISS
190 dni 20 godzin 53 minuty 4 sekundy[3]
Łączny czas spędzony w kosmosie – 531 dni 06 godzin 58 minuty 24 sekundy

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Олег Викторович Новицкий. [w:] Герои Страны [on-line]. [dostęp 2017-04-12]. (ros.).
  2. NASA: Harmonogram lotów do MKS opublikowany przez NASA 8 lipca 2010. [dostęp 2017-04-12]. (ang.).
  3. a b c Oleg Wiktorowicz Nowickij. [w:] Loty Kosmiczne [on-line]. [dostęp 2022-07-10].

Linki zewnętrzneEdytuj