Powiat górowski

Ten artykuł dotyczy współczesnego powiatu. Zobacz też: powiat górowski – dawny powiat w Olsztyńskiem.

Powiat górowski – powiat w Polsce położony w północnej części województwa dolnośląskiego na granicy z województwami wielkopolskim i lubuskim. Graniczy od północy i północnego wschodu z powiatami leszczyńskim i rawickim, od południowego wschodu graniczy z powiatem trzebnickim, od południa z powiatem wołowskim, od południowego zachodu z powiatem lubińskim, a od zachodu z powiatami głogowskim i wschowskim.

Powiat górowski
powiat
Ilustracja
Wieża Głogowska w Górze
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
TERYT 5.02.02.04.00.0
Siedziba Góra
Starosta Kazimierz Bogucki
Powierzchnia 738,11 km²
Populacja (31.12.2019)
• liczba ludności

34 870[1]
• gęstość 47,2 os./km²
Urbanizacja 42,24%
Tablice rejestracyjne DGR
Adres urzędu:
ul. Mickiewicza 1
56-200 Góra
Szczegółowy podział administracyjny
Plan powiatu górowskiego
Liczba gmin miejsko-wiejskich 2
Liczba gmin wiejskich 2
Położenie na mapie województwa
Położenie na mapie województwa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Powiat górowski
Powiat górowski
51°40′00″N 16°33′00″E/51,666667 16,550000
Strona internetowa
Portal Portal Polska

HistoriaEdytuj

 
Powiat górowski w granicach Wielkopolski na mapie według Kodeksu dyplomatycznego Wielkopolski[2].

Ziemie, na których leży powiat, w średniowieczu wchodziły w skład Wielkopolski. W wyniku aneksji przyłączone zostały do Śląska przez książąt śląskich. W 1217 miało miejsce w Sądowlu zawarcie pokoju pomiędzy księciem wielkopolskim Władysławem Laskonogim, a księciem śląskim Henrykiem I Brodatym w wyniku, którego południe Wielkopolski wraz z powiatem górowskim przypadło temu ostatniemu[2].

Utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Siedzibą władz powiatu jest miasto Góra. Sieć osadniczą tworzą 2 miasta – Góra, Wąsosz i 112 miejscowości wiejskich. W miastach mieszka 41,7% mieszkańców powiatu[3].

GeografiaEdytuj

Największe przepływające przez powiat rzeki: Odra, Barycz, Orla, Kopanica (Polski Rów), Śląski Rów. Liczne walory przyrodnicze – ponad 70,4% powierzchni powiatu zajmują obszary prawnie chronione. Lasy stanowią 28% powierzchni powiatu. Głównym surowcem naturalnym jest gaz ziemny, którego złoża szacuje się na ok. 10 mld m³ (dane z 2001).

Stopa bezrobocia w powiecie wynosi 22,2 % (stan na 2015)[3].

Wszystkie gminy powiatu są obszarem właściwości Sądu Rejonowego w Głogowie.

Podział administracyjnyEdytuj

W skład powiatu wchodzą:

Gmina Typ Powierzchnia
(km²)
Ludność
(2010)
Siedziba
Gmina Góra miejsko-wiejska 268.7 20 726 Góra
Gmina Wąsosz miejsko-wiejska 193.6 7 366 Wąsosz
Gmina Niechlów wiejska 152.0 5 090 Niechlów
Gmina Jemielno wiejska 123.8 3 074 Jemielno

DemografiaEdytuj

Liczba ludności (dane z 31 grudnia 2010):

  Ogółem Kobiety Mężczyźni
  osób % osób % osób %
Ogółem 36 256 100 18 355 50,63 17 901 49,37
Miasto 15 126 41,72 7816 21,56 7310 20,16
Wieś 21 130 58,28 10 539 29,07 10 591 29,21

Piramida wieku mieszkańców powiatu górowskiego w 2014 roku[4]:

Według danych z 31 grudnia 2019 roku[5] powiat zamieszkiwało 34 870 osób.

GospodarkaEdytuj

 
Logo powiatu górowskiego[6]

W końcu listopada 2019 liczba zarejestrowanych bezrobotnych w powiecie obejmowała ok. 1,5 tys. mieszkańców, co stanowi stopę bezrobocia na poziomie 13,9% do aktywnych zawodowo[7].

PrzypisyEdytuj

  1. Wyniki badań bieżących - Baza Demografia - Główny Urząd Statystyczny, demografia.stat.gov.pl [dostęp 2020-05-20].
  2. a b Praca zbiorowa 1877 ↓.
  3. a b Statystyczne Vademecum Samorządowca 2016, powiat górowski Główny Urząd Statystyczny
  4. http://www.polskawliczbach.pl/powiat_gorowski, w oparciu o dane GUS.
  5. l, Ludność. Stan i struktura ludności oraz ruch naturalny w przekroju terytorialnym (stan w dniu 31.12.2019), 31 grudnia 2019.
  6. LOGO POWIATU GÓROWSKIEGO - Powiat Górowski, www.powiatgora.pl [dostęp 2019-01-08].
  7. GUS, Bezrobotni zarejestrowani i stopa bezrobocia. Stan w końcu listopada 2019 r., stat.gov.pl [dostęp 2020-01-09] (pol.).

BibliografiaEdytuj

  • Praca zbiorowa: Kodeks dyplomatyczny Wielkopolski, t. 1. Poznań: wyd. I. Zakrzewski, 1877.Sprawdź autora:1.