RSS Vigilance

singapurska korweta rakietowa

RSS Vigilancesingapurska korweta rakietowa z końca XX wieku, jedna z sześciu zamówionych przez Singapur jednostek typu Victory. Okręt został zwodowany 27 kwietnia 1989 roku w stoczni ST Engineering Marine w Singapurze, a do służby w marynarce wojennej Singapuru wszedł 18 sierpnia 1990 roku. Jednostka, oznaczona numerem taktycznym 90 nadal znajduje się w składzie floty i ma status operacyjny (stan na 2021 rok).

RSS Vigilance (90)
Ilustracja
RSS „Vigilance” i RSS „Steadfast” w 2010 r.
Klasa korweta rakietowa
Typ Victory
Historia
Stocznia ST Engineering Marine, Singapur
Wodowanie 27 kwietnia 1989
 Singapur
Wejście do służby 18 sierpnia 1990
Los okrętu w służbie (2021)
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa: 550 ton
pełna: 600 t
Długość 62,4 m
59,9 m między pionami
Szerokość 8,5 m
Zanurzenie 3,1 m
Napęd
4 silniki wysokoprężne o łącznej mocy 11 MW (15 020 KM)
4 śruby
Prędkość 35 węzłów
Zasięg 4000 Mm przy 18 w.
Sensory
radary Sea Giraffe 150HC, Kelvin Hughes 1007
sonar Thomson Sintra TSM 2064
Uzbrojenie
początkowo: 1 działo uniwersalne kal. 76 mm
4 wkm kal. 12,7 mm (4 x I)
8 pocisków rakietowych Harpoon (2 x IV)
Wyrzutnie torpedowe 6 x 324 mm (2 x III)
Wyposażenie
zintegrowany system walki Elbit
system kierowania ogniem Elta E/M-2221(X)
systemy rozpoznania elektronicznego Elisra SEWS-1101 i Rafael RAN-1010
2 wyrzutnie celów pozornych Plessey
4 wyrzutnie celów pozornych Rafael
Załoga 49

Projekt i budowaEdytuj

Korwety rakietowe typu Victory zostały zamówione przez Singapur w czerwcu 1986 roku w Niemczech[1][2]. Projekt okrętów bazował na zbudowanych dla flot Bahrajnu i ZEA jednostkach typu MGB 62, z innym uzbrojeniem i wyposażeniem radioelektronicznym[1][3]. Z powodu przekroczenia zakładanej masy konstrukcji projekt był uznany za nieudany[3][4].

RSS[a] „Vigilance” zbudowany został w stoczni ST Engineering Marine w Singapurze[1][4]. Okręt został zwodowany 27 kwietnia 1989 roku[1][4].

Dane taktyczno-techniczneEdytuj

Okręt jest korwetą rakietową o długości całkowitej 62,4 metra (59,9 metra między pionami, 58 metrów na wodnicy), szerokości całkowitej 8,5 metra i zanurzeniu 3,1 metra[1][4]. Wyporność standardowa wynosi 550 ton, zaś pełna 600 ton[3][4]. Okręt napędzany jest przez cztery 16-cylindrowe silniki wysokoprężne MTU 16V 538 TB93 o łącznej mocy 11 MW (15 020 KM), poruszające poprzez wały napędowe czterema śrubami[1][2][b]. Maksymalna prędkość jednostki wynosi 35 węzłów[1][3]. Zasięg wynosi 4000 Mm przy prędkości 18 węzłów[1][4].

Uzbrojenie artyleryjskie jednostki składa się z umieszczonej na dziobie w wieży pojedynczej armaty uniwersalnej OTO Melara Super Rapid kalibru 76 mm L/62[1][4]. Masa pocisku wynosi 6 kg, donośność 16 000 metrów, a szybkostrzelność 120 strz./min[1][2]. Broń lufową zestaw uzupełniają cztery pojedyncze wkm CIS 50 kal. 12,7 mm L/90[1][4].

Uzbrojenie rakietowe stanowią dwie poczwórne wyrzutnie przeciwokrętowych pocisków rakietowych Harpoon RGM-84C (okręt przenosi osiem rakiet)[1][4]. Pocisk rozwija prędkość 0,9 Ma, masa głowicy bojowej wynosi 227 kg, zaś maksymalny zasięg wynosi 130 km[1][2]. Okręt wyposażony jest też w dwie potrójne wyrzutnie torpedowe kal. 324 mm[1][4]. Torpedy ZOP A244S Mod 3 mają głowicę bojową o masie 34 kg i zasięg 7 000 metrów przy prędkości 33 węzłów[1][2].

Wyposażenie radioelektroniczne obejmuje radar nawigacyjny Kelvin Hughes 1007, radar dozoru ogólnego Sea Giraffe 150HC, system kierowania ogniem Elta E/M-2221(X), sonar Thomson Sintra TSM 2064, zintegrowany system walki Elbit oraz systemy rozpoznania elektronicznego Elisra SEWS-1101 i Rafael RAN-1010[1][4]. Na okręcie zamontowano też dwie wyrzutnie celów pozornych Plessey i dwie podwójne wyrzutnie celów pozornych Rafael[1][2].

Załoga okrętu składa się z 8 oficerów oraz 41 podoficerów i marynarzy[1][2].

SłużbaEdytuj

 
RSS „Vigilance” i RSS „Steadfast” w 2010 r.

RSS „Vigilance” został przyjęty do służby w marynarce wojennej Singapuru 18 sierpnia 1990 roku[1][3]. Okręt otrzymał numer taktyczny 90[1][4]. W latach 1995–1998 na okręcie zainstalowano dwie ośmioprowadnicowe wyrzutnie przeciwlotniczych pocisków rakietowych Barak[1][2]. Pocisk rozwija prędkość 2 Ma, masa głowicy bojowej wynosi 22 kg, zaś maksymalny zasięg wynosi 10 km[1][2]. Na początku XXI wieku okręt (wraz z siostrzanymi korwetami „Victory”, „Valour”, „Valiant”, „Vigour” i „Vengeance”) wchodził w skład 188. dywizjonu 1. Flotylli[1][2]. W 2011 roku zdemontowano wyrzutnie torped i radar Sea Giraffe 150HC, instalując w zamian radar Sea Giraffe AMB[2][4]. Jednostka nadal znajduje się w składzie floty i ma status operacyjny (stan na 2021 rok)[5].

UwagiEdytuj

  1. RSS – Republic of Singapore Ship – Okręt Republiki Singapuru.
  2. Gogin 2019 ↓ podaje, że moc siłowni okrętu wynosi 18 740 KM.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w Saunders 2004 ↓, s. 658.
  2. a b c d e f g h i j k Saunders 2015 ↓, s. 753.
  3. a b c d e Gardiner i Chumbley 1996 ↓, s. 331.
  4. a b c d e f g h i j k l m Gogin 2019 ↓.
  5. Deagel 2021 ↓.

BibliografiaEdytuj

  • Victory (ang.). www.deagel.com. [dostęp 2021-02-26].
  • Robert Gardiner, Stephen Chumbley: Conway’s All The World’s Fighting Ships 1947-1995. Annapolis: Naval Institute Press, 1996. ISBN 1-55750-132-7. (ang.)
  • Ivan Gogin: VICTORY corvettes (1990-1991) (ang.). Navypedia. [dostęp 2021-02-27].
  • Stephen Saunders (red.): Jane’s Fighting Ships 2004-2005. London: Jane’s Information Group Ltd, 2004. ISBN 0-7106-2623-1. (ang.)
  • Stephen Saunders (red.): Jane’s Fighting Ships 2015-2016. Jane’s Information Group Ltd, 2015. ISBN 978-0-7106-3143-5. (ang.)