Rezerwat przyrody Madohora

Rezerwat Madohorarezerwat przyrody znajdujący się na terenie Parku Krajobrazowego Beskidu Małego i obszaru Natura 2000 PLH240023 Beskid Mały[1], obejmuje partie szczytowe oraz zbocza Łamanej Skały (Madohora). Rezerwat leży na terenie gmin: Ślemień (województwo śląskie) i Andrychów (województwo małopolskie)[2]. Obszar rezerwatu podlega ochronie ścisłej[3].

Madohora
Ilustracja
rezerwat leśny
Państwo  Polska
Mezoregion Beskid Mały
Data utworzenia 1960
Akt prawny M.P. z 1960 r. nr 24, poz. 117, M.P. z 1967 r. nr 62, poz. 297
Powierzchnia 71,81 ha
Ochrona ścisła
Położenie na mapie gminy Andrychów
Mapa lokalizacyjna gminy Andrychów
Madohora
Madohora
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Madohora
Madohora
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Madohora
Madohora
Położenie na mapie powiatu wadowickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wadowickiego
Madohora
Madohora
Ziemia49°45′51″N 19°23′48″E/49,764167 19,396667
Skałki Znalezisko

Budowa geologicznaEdytuj

W części szczytowej występują wychodnie skalne zbudowane z piaskowców i zlepieńców warstw istebniańskich dolnych dochodzące do kilkunastu metrów wysokości. W niżej położonych częściach rezerwatu występują piaskowce godulskie. Znajdują się tu ciekawe formy skalne. Gleby w części szczytowej mają odczyn silnie kwaśny (związane jest to z występowaniem świerczyny górnoreglowej), w niższych partiach gleba bielicowa i brunatna, a w okolicy źródeł gleby torfiaste i glejowe.

FloraEdytuj

Gatunki mszaków znajdujące się na „Czerwonej liście mchów zagrożonych w Polsce”:

Paprotniki, rośliny nagonasienne i okrytonasienne są tu reprezentowane przez 129 gatunków. Oto kilka podlegających ścisłej ochronie:

Kilka gatunków roślin podlegających częściowej ochronie:

Drzewostan składa się ze starzejącej się generacji świerka pospolitego (Picea excelsa) prawdopodobnie naturalnego pochodzenia, stopniowo zastępowanego naturalnym odnowieniem jodły, jarzębiny, buka i jaworu. Wyróżniony przez prof. Myczkowskiego zespół roślinny nawiązujący florystycznie do górnoreglowego boru świerkowego ulega stopniowym przemianom w kierunku dolnoreglowego boru jodłowo-świerkowego.

FaunaEdytuj

Z większych ssaków w rejonie rezerwatu czasami pojawia się jeleń, sarna, dzik, borsuk, z mniejszych stwierdzono występowanie 3 gatunków ryjówek i kuny leśnej[4]. Występują 42 gatunki ptaków (w tym tylko trzy nie podlegające ochronie), 4 gatunki gadów i 6 gatunków płazów.

HistoriaEdytuj

Rezerwat powstał w 1960 r. dzięki staraniom prof. Stefana Myczkowskiego, który zwrócił uwagę na doskonale zachowany drzewostan Madahory i Gronia Jana Pawła II. Teren rezerwatu zarządzany jest przez nadleśnictwa: Andrychów i Jeleśnia.

TurystykaEdytuj

Rezerwat przecinają szlaki:

W pobliżu (ok. 45 minut drogi) znajduje się studenckie schronisko „Pod Potrójną”.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Rejestr Rezerwatów Przyrody prowadzony przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie (stan na 12.10.2015 r.). [dostęp 07-11-2015].
  2. Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2015-10-12].
  3. Rezerwat przyrody Madohora. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-10-15].
  4. Radosław Truś: Beskid Mały. Przewodnik. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2008. ISBN 978-83-89188-77-9.