Rezerwat przyrody Madohora

Rezerwat Madohorarezerwat przyrody znajdujący się na terenie Parku Krajobrazowego Beskidu Małego i obszaru Natura 2000 PLH240023 Beskid Mały[1], obejmuje partie szczytowe oraz zbocza Łamanej Skały (Madohora). Rezerwat leży na terenie gmin: Ślemień (województwo śląskie) i Andrychów (województwo małopolskie)[2]. Obszar rezerwatu podlega ochronie ścisłej[3].

Madohora
Ilustracja
rezerwat leśny
Państwo  Polska
Mezoregion Beskid Mały
Data utworzenia 1960
Akt prawny M.P. z 1960 r. nr 24, poz. 117, M.P. z 1967 r. nr 62, poz. 297
Powierzchnia 71,81 ha
Ochrona ścisła
Położenie na mapie gminy Andrychów
Mapa konturowa gminy Andrychów, blisko dolnej krawiędzi nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Madohora”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Madohora”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Madohora”
Położenie na mapie powiatu wadowickiego
Mapa konturowa powiatu wadowickiego, blisko dolnej krawiędzi po lewej znajduje się punkt z opisem „Madohora”
Ziemia49°45′51″N 19°23′48″E/49,764167 19,396667
Skałki Znalezisko

Budowa geologicznaEdytuj

W części szczytowej występują wychodnie skalne zbudowane z piaskowców i zlepieńców warstw istebniańskich dolnych dochodzące do kilkunastu metrów wysokości. W niżej położonych częściach rezerwatu występują piaskowce godulskie. Znajdują się tu ciekawe formy skalne. Gleby w części szczytowej mają odczyn silnie kwaśny (związane jest to z występowaniem świerczyny górnoreglowej), w niższych partiach gleba bielicowa i brunatna, a w okolicy źródeł gleby torfiaste i glejowe.

FloraEdytuj

Gatunki mszaków znajdujące się na „Czerwonej liście mchów zagrożonych w Polsce”:

Paprotniki, rośliny nagonasienne i okrytonasienne są tu reprezentowane przez 129 gatunków. Oto kilka podlegających ścisłej ochronie:

Kilka gatunków roślin podlegających częściowej ochronie:

Drzewostan składa się ze starzejącej się generacji świerka pospolitego (Picea excelsa) prawdopodobnie naturalnego pochodzenia, stopniowo zastępowanego naturalnym odnowieniem jodły, jarzębiny, buka i jaworu. Wyróżniony przez prof. Myczkowskiego zespół roślinny nawiązujący florystycznie do górnoreglowego boru świerkowego ulega stopniowym przemianom w kierunku dolnoreglowego boru jodłowo-świerkowego.

FaunaEdytuj

Z większych ssaków w rejonie rezerwatu czasami pojawia się jeleń, sarna, dzik, borsuk, z mniejszych stwierdzono występowanie 3 gatunków ryjówek i kuny leśnej[4]. Występują 42 gatunki ptaków (w tym tylko trzy nie podlegające ochronie), 4 gatunki gadów i 6 gatunków płazów.

HistoriaEdytuj

Rezerwat powstał w 1960 r. dzięki staraniom prof. Stefana Myczkowskiego, który zwrócił uwagę na doskonale zachowany drzewostan Madahory i Gronia Jana Pawła II. Teren rezerwatu zarządzany jest przez nadleśnictwa: Andrychów i Jeleśnia.

TurystykaEdytuj

Rezerwat przecinają szlaki:

W pobliżu (ok. 45 minut drogi) znajduje się studenckie schronisko „Pod Potrójną”.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Rejestr Rezerwatów Przyrody prowadzony przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie (stan na 12.10.2015 r.). [dostęp 07-11-2015].
  2. Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2015-10-12].
  3. Rezerwat przyrody Madohora. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-10-15].
  4. Radosław Truś: Beskid Mały. Przewodnik. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2008. ISBN 978-83-89188-77-9.