Rezerwat przyrody Polesie Konstantynowskie

rezerwat przyrody w województwie łódzkim

Rezerwat przyrody Polesie Konstantynowskieleśny rezerwat przyrody utworzony uchwałą Magistratu Miasta Łodzi z dnia 23 maja 1930 roku[2]. Ponownie uznany za obiekt chroniony w 1954 roku zarządzeniem Ministra Leśnictwa[1]. Jego powierzchnia wynosi 9,8 ha[1]. Stanowi on fragment dawnej Puszczy Łódzkiej[3]. Jest to jeden z dwóch rezerwatów na terenie miasta Łodzi (drugi to „Las Łagiewnicki”)[4].

Polesie Konstantynowskie
Ilustracja
Rezerwat w okresie kwitnienia zawilców
rezerwat leśny[1]
Typ

fitocenotyczny[1]

Podtyp

zbiorowisk leśnych[1]

Państwo

 Polska

Województwo

 łódzkie

Położenie

Łódź

Mezoregion

Wysoczyzna Łaska

Data utworzenia

23 maja 1930 /
12 maja 1954

Akt prawny

M.P. z 1954 r. nr 54, poz. 743

Powierzchnia

9,8 ha

Ochrona

ścisła

Położenie na mapie Łodzi
Mapa konturowa Łodzi, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Polesie Konstantynowskie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Polesie Konstantynowskie”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Polesie Konstantynowskie”
Ziemia51°45′31″N 19°25′04″E/51,758611 19,417778

„Polesie Konstantynowskie” jest jednym z najstarszych rezerwatów w Polsce i pierwszym rezerwatem w kraju utworzonym w granicach administracyjnych miasta[3]. Powstał w czasie, kiedy miejski łódzki las przekształcano w park wypoczynkowo-rozrywkowy[4] (Park na Zdrowiu). Twórcy rezerwatu chcieli w ten sposób ocalić resztki naturalnego ekosystemu leśnego oraz pozostawić go dla celów naukowo-dydaktycznych[4].

Przedmiotem ochrony jest fragment lasu o cechach naturalnych, obejmujący resztki bagiennego lasu olszowego, płaty zajmującego największą powierzchnię grądu oraz smugi łęgu jesionowo-olszowego. W drzewostanie dominują: olsza czarna (w wieku 80–100 lat), grab pospolity, brzoza brodawkowata i dąb szypułkowy[4].

W skład podszycia wchodzi: trzmielina pospolita, bez czarny, bez koralowy, kruszyna, czeremcha zwyczajna, leszczyna pospolita. Występują też licznie: kopytnik pospolity, bluszcz pospolity, zawilec gajowy, gwiazdnica gajowa, jaskier kosmaty.

W rezerwacie żyje wiele gatunków ptaków, drobnych ssaków i owadów, występują też liczne grzyby.

Rezerwat jest obszarem niedostępnym dla zwiedzających. Tylko raz w roku z okazji Światowego Dnia Środowiska, za zgodą wojewódzkiego konserwatora przyrody, wolontariusze mogą wejść na jego obszar, by wyzbierać śmieci[5].

W lesie panuje specyficzny mikroklimat, a poruszanie się utrudniają powalone drzewa, wszechobecna wilgoć, półmrok, podszyt z kolczastych roślin i zapadająca się ściółka[5].

Zobacz też

edytuj

Przypisy

edytuj
  1. a b c d e Rezerwat przyrody Polesie Konstantynowskie. [w:] Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-05-02].
  2. "Polesie Konstantynowskie". [w:] Portal Turystyczny Województwa Łódzkiego [on-line]. 2009-08-21. [dostęp 2018-04-16].
  3. a b K. Pawicka, B. Woziwoda. Bilans martwego drewna w rezerwacie „Polesie Konstantynowskie”. „Sylwan”. 155 (12), s. 851−858, 2011. 
  4. a b c d Grzegorz Socha (red.): Rezerwaty przyrody województwa łódzkiego. Łódź: Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Łodzi, 2011. ISBN 978-83-934396-0-7.
  5. a b A.J.. Dzikość w sercu miasta. „Piotrkowska 104”. 6 (50), s. 33, czerwiec 2007. 

Bibliografia

edytuj
  • Rezerwaty regionu łódzkiego – Józef Krzysztof Kurowski; współpr. Hieronim Andrzejewski, Ewa Filipiak, Maciej Mamiński. Łódź: Zarząd Okręgowy Ligi Ochrony Przyrody: „Eko-wynik”, 1996, ISBN 83-87017-00-0