Otwórz menu główne

Rezerwat przyrody Stara Rudaleśny rezerwat przyrody położony na granicy Augustowa i gminy Płaska w województwie podlaskim[1][2]. Został powołany w 1980 roku[1][3]. Przedmiotem ochrony są źródliska rzeki Rudawki (otoczone łęgiem jesionowo-olszowym) i fragment borów torfowcowych na południowo-wschodniej granicy ich zasięgu[1].

Stara Ruda
Ilustracja
rezerwat leśny
Państwo  Polska
Województwo  podlaskie
Mezoregion Równina Augustowska
Data utworzenia 1980
Akt prawny M.P. z 1980 r. nr 19, poz. 94, § 12
Powierzchnia 76,12 ha
Ochrona czynna
Położenie na mapie powiatu augustowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu augustowskiego
Stara Ruda
Stara Ruda
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Stara Ruda
Stara Ruda
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa lokalizacyjna województwa podlaskiego
Stara Ruda
Stara Ruda
Ziemia53°51′15″N 23°08′42″E/53,854167 23,145000

Obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej[1].

Spis treści

PołożenieEdytuj

Rezerwat położony jest na terenie Puszczy Augustowskiej w nadleśnictwie Augustów, przy wschodniej administracyjnej granicy Augustowa, ok. 9 km od centrum miasta, między stawem Sajenko a Kanałem Augustowskim[2]. Zajmuje górną część rynnowej doliny polodowcowej, o łagodnym nachyleniu w kierunku południowo-zachodnim, a także częściowo otaczające ją wyniesienia. Źródliska, dające początek Rudawce wpadającej do stawu Sajenko, znajdują się w górnej części doliny. Nazwa rzeczki i rezerwatu pochodzi od istniejącej dawniej w okolicy rudni, w której od XVII w. do 1911 r. produkowano żelazo z rudy darniowej.

Rezerwat zajmuje powierzchnię 76,12 ha[1] (akt powołujący podawał 83,15 ha[3]).

FloraEdytuj

Łęg olszowy występuje głównie w części źródliskowej rezerwatu, rzadziej w części środkowej. W tej części spotyka się też zbiorowiska turzycy prosowej. Największą powierzchnię w rezerwacie zajmuje bór mieszany torfowcowy. Na drzewostan składa się świerk z domieszką brzozy omszonej i olszy. Wstępują też nieduże płaty boru świerkowego torfowcowego z drzewostanem świerkowym i niewielką tylko domieszką brzozy omszonej i olszy czarnej. Na stokach wyniesień wokół doliny rośnie trzcinnikowo-świerkowy bór mieszany z dorodnym drzewostanem sosnowo-świerkowym i domieszką brzozy brodawkowatej, zaś na wierzchowinie wzniesień – bory sosnowe z przewagą młodych drzew ze sztucznego odnowienia zrębów.

W runie występują:

Warstwa mchów jest bogata i dobrze wykształcona. Tworzy się na głębokich (2–4 m) torfach, w miejscach, gdzie jego powierzchnia jest wyniesiona 15–30 cm nad poziom wody gruntowej. W zespole występują gatunki chronione: wawrzynek wilczełyko, widłak jałowcowaty, wroniec widlasty, listera jajowata i listera sercowata (bardzo rzadka w północno-wschodniej Polsce).

FaunaEdytuj

W rezerwacie spotyka się m.in. takie gatunki ptaków jak zimorodek oraz bielik. Występują też duże ssaki: sarny, jelenie, dziki, lisy, jenoty i inne.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Rezerwat przyrody Stara Ruda. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-02-17].
  2. a b Położenie na podstawie: Geoportal.gov.pl. [dostęp 2011-07-24].
  3. a b Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 11 sierpnia 1980 r. w sprawie uznania za rezerwaty przyrody. [dostęp 2011-07-24].

BibliografiaEdytuj