Rudolf Starzewski

Rudolf Starzewski herbu Ostoja (ur. 28 lipca 1870 w Tarnowie, zm. 22 października 1920 w Krakowie) – dziennikarz i publicysta, jedna z najpopularniejszych postaci Krakowa. Pierwowzór postaci Dziennikarza w Weselu Wyspiańskiego, autor entuzjastycznej recenzji zamieszczonej w "Czasie" trzy dni po premierze sztuki.

Rudolf Starzewski. Rys. Stanisława Wyspiańskiego

Urodził się w Tarnowie, jako najmłodszy syn Mieczysława Ostoja Starzewskiego, dyrektora Krajowego Związku Kółek Rolniczych. Rudolf był z wykształcenia prawnikiem, ale w całości poświęcił się dziennikarstwu. Był zaprzyjaźniony z najwybitniejszymi artystami XIX-wiecznego Krakowa, szczególnie serdecznie z o rok starszym Stanisławem Wyspiańskim. Związał się wówczas z konserwatystami krakowskimi, został (wraz z przyrodnim bratem Tadeuszem) działaczem powstałego w 1896 Klubu Konserwatywnego, postulującego ostrożne reformy agrarne i administracyjne. W 1905 Starzewski został naczelnym redaktorem dziennika "Czas", który w niedługim czasie uczynił nowoczesną i wpływową gazetą popierającą stronnictwo konserwatywne. Kierownik Biura Prezydialnego Sekcji Zachodniej Naczelnego Komitetu Narodowego w 1914 roku[1].

Jednym z powodów jego samobójstwa była prawdopodobnie nieszczęśliwa miłość do żony przyjaciela, Tadeusza Żeleńskiego. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w rodzinnym grobowcu.

Przyrodni brat Tadeusza, stryj Jana.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Dziennik Obwieszczeń Naczelnego Komitetu Narodowego. Sekcya Zachodnia, Kraków 24 sierpnia 1914 roku, rok I, nr 1, s. 3.

BibliografiaEdytuj