Sandro Hauswirth

szwajcarski skoczek narciarski

Sandro Hauswirth (ur. 29 sierpnia 2000 w Gstaad[1]) – szwajcarski skoczek narciarski. Uczestnik mistrzostw świata juniorów (2017–2020) i zimowych igrzysk olimpijskich młodzieży (2016). Medalista mistrzostw kraju.

Sandro Hauswirth
Data i miejsce urodzenia 29 sierpnia 2000
Gstaad
Klub SC Gstaad
Debiut w PŚ indywidualnie 4 marca 2018 w Lahti (39. miejsce)
Debiut w PŚ drużynowo 3 marca 2018 w Lahti (7. miejsce)
Rekord życiowy 237,0 m na Letalnicy w Planicy (24 marca 2021)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szwajcaria
Alpen Cup
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2017/2018

Przebieg karieryEdytuj

W oficjalnych zawodach międzynarodowych rozgrywanych pod egidą FIS zadebiutował we wrześniu 2014 w Einsiedeln, gdzie plasował się w szóstej i siódmej dziesiątce zarówno w konkursach FIS Cupu, jak i Alpen Cupu. Rok później, we wrześniu 2015 w tym samym miejscu zdobył pierwsze w karierze punkty Alpen Cupu (był 23.)[2].

W lutym 2016 w Lillehammer wziął udział w zimowych igrzyskach olimpijskich młodzieży, zajmując 11. lokatę w konkursie indywidualnym. W marcu 2016 w Baiersbronn po raz pierwszy uplasował się w czołowej dziesiątce zawodów Alpen Cupu (8. miejsce). We wrześniu 2016 w Einsiedeln, po zajęciu 26. miejsca, zdobył pierwsze w karierze punkty FIS Cupu. 27 grudnia 2016 w Engelbergu zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym, punktując w pierwszym starcie w zawodach tej rangi (24. lokata). W lutym 2017 w Park City wziął udział w mistrzostwach świata juniorów – w konkursie indywidualnym zajął 27. pozycję, a w rywalizacji drużynowej z reprezentacją swojego kraju był 8[2].

9 września 2017 w Kanderstegu po raz pierwszy stanął na podium Alpen Cupu, zwyciężając w rozegranym wówczas konkursie. Sukces ten powtórzył 15 grudnia 2017 w Seefeld i 9 marca 2018 w Chaux-Neuve[2], ostatecznie, jako pierwszy Szwajcar w historii, zwyciężając w klasyfikacji generalnej tego cyklu w sezonie 2017/2018[3]. 17 grudnia 2017 po raz pierwszy przystąpił do rywalizacji w Pucharze Świata, odpadając w kwalifikacjach do drugiego konkursu indywidualnego w Engelbergu[4]. 28 grudnia 2017 w Engelbergu po raz pierwszy zajął lokatę w czołowej dziesiątce zawodów Pucharu Kontynentalnego (był ósmy). W lutym 2018 ponownie wystąpił w mistrzostwach świata juniorów – w konkursie indywidualnym był 13., a zmaganiach drużynowych 10. (mężczyźni) i 11. (mikst). 3 marca 2018 w Lahti zadebiutował w drużynowym konkursie Pucharu Świata, zajmując 7. miejsce, a w zawodach głównych w rywalizacji indywidualnej dzień później, kończąc je na 39. pozycji. W sezonie 2017/2018 jeszcze raz wystąpił w głównej części zmagań, zajmując ze szwajcarską kadrą 8. miejsce w konkursie drużynowym w Vikersund[2].

W sierpniu 2018 w Einsiedeln zadebiutował w Letnim Grand Prix, zajmując 49. miejsce. W styczniu 2019 wziął udział w mistrzostwach świata juniorów, w indywidualnych zmaganiach zajmując 21., a w drużynowych 9. lokatę. W sezonie 2018/2019 w głównej części zmagań indywidualnych wystąpił tylko w Predazzo, gdzie plasował się na przełomie piątej i szóstej dziesiątki. Poza tym dwukrotnie awansował do drugiej serii konkursów drużynowych (8. w Vikersund i 7. w Planicy)[2]. 21 marca 2019, w treningu przed kwalifikacjami do pierwszego konkursu Planica 7, po raz pierwszy w karierze przekroczył dystans 200 metrów, ustanawiając swój rekord życiowy (201,5 metra)[5].

W sezonie 2019/2020 występował głównie w Pucharze Kontynentalnym. W zawodach najwyższej rangi wziął udział tylko w lipcu 2019 w Wiśle, gdzie odpadł w kwalifikacjach do zawodów indywidualnych, a w konkursie drużynowym nie awansował do drugiej serii. Zimą ani razu nie przystąpił do rywalizacji w Pucharze Świata. W marcu 2020 w Oberwiesenthal po raz ostatni wystąpił na mistrzostwach świata juniorów, notując najlepsze w karierze wyniki – indywidualnie był 12., a w drużynie 8[2].

W sezonie 2020/2021 po cztery razy wystąpił w indywidualnym (w 2. konkursie w Niżnym Tagile poprawiając swój najlepszy w karierze występ w zawodach tej rangi (34. lokata)) oraz drużynowym konkursie głównym Pucharu Świata, trzykrotnie awansując do 2. serii rywalizacji zespołowej[2]. 24 marca 2021, podczas treningu przed kwalifikacjami do konkursu Pucharu Świata w Planicy, poprawił swój rekord życiowy, osiągając odległość 237 metrów[6].

Z zespołem Berneńskiego Związku Narciarskiego (BOSV) kilkukrotnie stawał na podium rywalizacji drużynowej w ramach mistrzostw Szwajcarii – w 2014 zdobył brązowy medal[7], a po srebrne krążki sięgał w 2016[8], 2017[9], 2018[10] i 2019[11]. Zdobywał również medale mistrzostw Szwajcarii w rywalizacji juniorów[8][9][10].

Skoczkami narciarskimi byli również jego ojciec – Benz Hauswirth oraz wujek – Christian Hauswirth[12].

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2017   Park City 27. miejsce
2018   Kandersteg 13. miejsce
2019   Lahti 21. miejsce
2020   Oberwiesenthal 12. miejsce

DrużynowoEdytuj

2017   Park City 8. miejsce[a]
2018   Kandersteg 10. miejsce[b], 11. miejsce (drużyna mieszana)[c]
2019   Lahti 9. miejsce[d]
2020   Oberwiesenthal 8. miejsce[e]

Starty S. Hauswirtha na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
27. 1 lutego 2017   Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 indywid. 89,5 m 88,0 m 228,1 pkt 35,1 pkt Viktor Polášek
8. 3 lutego 2017   Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 druż.[a] 83,0 m 76,0 m 756,1 pkt (189,3 pkt) 176,2 pkt Słowenia
13. 1 lutego 2018   Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 indywid. 93,0 m 94,0 m 248,3 pkt 43,1 pkt Marius Lindvik
10. 3 lutego 2018   Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 druż.[b] 83,0 m 395,0 pkt (100,7 pkt) 673,5 pkt Niemcy
11. 4 lutego 2018   Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 druż. mix.[c] 96,5 m 280,5 pkt (111,3 pkt) 588,8 pkt Norwegia
21. 24 stycznia 2019   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 90,0 m 88,5 m 214,7 pkt 37,4 pkt Thomas Aasen Markeng
9. 26 stycznia 2019   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż.[d] 86,5 m 442,9 pkt (111,8 pkt) 536,8 pkt Niemcy
12. 5 marca 2020   Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 indywid. 95,0 m 97,0 m 199,5 pkt 38,8 pkt Peter Resinger
8. 7 marca 2020   Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 druż.[e] 88,5 m 89,0 m 712,3 pkt (178,9 pkt) 188,0 pkt Słowenia

Zimowe igrzyska olimpijskie młodzieżyEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2016   Lillehammer 11. miejsce

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2017/2018 niesklasyfikowany
2018/2019 niesklasyfikowany
2020/2021 niesklasyfikowany

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2020/2021

Sezon 2017/2018
                                            punkty
- - - - - - q - - - - - - - - 39 - q q q - - 0
Sezon 2018/2019
                                                        punkty
- - - - - - - q q - - 49 57 - - - - - - - - - - - q q q - 0
Sezon 2020/2021
                                                  punkty
q q q 44 34 - - - - - - - - q 47 - - - - - - - q 38 - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Raw AirEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 64.
2019 60.

Planica 7Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2019 38.
2021 41.

Puchar Świata w lotachEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2020/2021 niesklasyfikowany

Letnie Grand PrixEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 niesklasyfikowany
2019 niesklasyfikowany
2021 niesklasyfikowany

Miejsca w poszczególnych konkursach LGPEdytuj

stan po zakończeniu LGP 2021

2018
                  punkty
- - 49 - - - - - - 0
2019
                punkty
q - - - - - - - 0
2021
                punkty
41 36 44 - - - - q 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2016/2017 128.
2017/2018 64.
2018/2019 51.
2019/2020 77.
2020/2021 57.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2020/2021

Sezon 2016/2017
                                                            punkty
- - - - - 24 30 47 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 8
Sezon 2017/2018
                                                        punkty
- - - - 23 8 22 31 - - - - - - - - - - - - - 27 47 - - - - - 53
Sezon 2018/2019
                                                        punkty
60 45 - - 11 26 6 18 - - - - - - - - - - - - - - 19 24 - - - - 101
Sezon 2019/2020
                                          punkty
45 57 38 48 - - 50 31 19 28 43 47 38 22 - - 49 28 - - - 27
Sezon 2020/2021
                                      punkty
39 36 30 41 31 - - 22 35 17 20 24 30 35 23 39 32 - - 51
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Letni Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 71.
2019 77.
2020 28.
2021 niesklasyfikowany

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu LPK 2021

2018
                          punkty
- - 19 32 25 - - 22 44 - - 42 59 27
2019
                                punkty
39 54 - - 36 27 18 21 - - 37 37 - - 46 44 27
2020
    punkty
28 25 9
2021
                        punkty
- - - - - - 38 36 - - 35 44 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar BeskidówEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 28.

FIS CupEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2014/2015 niesklasyfikowany
2015/2016 niesklasyfikowany
2016/2017 101
2017/2018 145.
2018/2019 82.
2020/2021 56.

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS CupEdytuj

stan na 26 września 2021

Sezon 2014/2015
                                                    punkty
- - - - - - 54 53 - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2015/2016
                                                punkty
- - - - - - 34 41 - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2016/2017
                                        punkty
38 67 - - 59 34 26 33 42 31 - - - - - - 14 19 - - 35
Sezon 2017/2018
                                          punkty
- - - - 36 21 - - - - - - - - - - - - - - - 10
Sezon 2018/2019
                                    punkty
29 11 - - - - - - - - - - - - 47 18 - - 39
Sezon 2020/2021
                            punkty
- - 19 10 31 43 - - - - - - 17 46 52
Sezon 2021/2022
                                                    punkty
- - - - 15 13 - - - - - - 36
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  − zawodnik nie wystartował

UwagiEdytuj

  1. a b Skład zespołu: Sandro Hauswirth, Olan Lacroix, Dominik Peter, Tobias Birchler
  2. a b Skład zespołu: Dominik Peter, Olan Lacroix, Lars Kindlimann, Sandro Hauswirth
  3. a b Skład zespołu: Rea Kindlimann, Dominik Peter, Alena Czekala, Sandro Hauswirth
  4. a b Skład zespołu: Sandro Hauswirth, Olan Lacroix, Lars Kindlimann, Dominik Peter
  5. a b Skład zespołu: Lars Kindlimann, Olan Lacroix, Sandro Hauswirth, Dominik Peter

PrzypisyEdytuj

  1. Sandro Hauswirth (Szwajcaria). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2020-11-29].
  2. a b c d e f g Athlete : HAUSWIRTH Sandro (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-12-16].
  3. Paweł Stawowczyk: Alpen Cup: Sandro Hauswirth z tytułem. skokinarciarskie.pl, 2018-03-10. [dostęp 2018-05-02].
  4. Adam Kwieciński: HAUSWIRTH Sandro 2000.08.29 SUI. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2017-12-19].
  5. Andrzej Mysiak: Czwartek w Planicy: Rekordy życiowe, rekordy krajów i związane z nimi niejasności. skokinarciarskie.pl, 2019-03-21. [dostęp 2019-10-31].
  6. Adam Bucholz: PŚ w Planicy: Michael Hayboeck najlepszy na treningu. skijumping.pl, 2021-03-24. [dostęp 2021-10-16].
  7. Katarzyna Lipska: Simon Ammann zwycięża w Mistrzostwach Szwajcarii. skijumping.pl, 2014-10-19. [dostęp 2017-12-16].
  8. a b Dominik Formela: Peier i Windmueller mistrzami Szwajcarii, Ammann bez medalu!. skijumping.pl, 2016-10-23. [dostęp 2017-12-16].
  9. a b Dominik Formela: Za nami półmetek Mistrzostw Szwajcarii. skijumping.pl, 2017-10-14. [dostęp 2017-12-16].
  10. a b Dominik Formela: Wiatr storpedował Mistrzostwa Szwajcarii. skijumping.pl, 2018-10-14. [dostęp 2018-11-17].
  11. Schweizermeisterschaften 2019 Team (niem.). swiss-ski.ch, 2019-10-13. [dostęp 2019-10-31].
  12. Micha Jegge: Der Name verpflichtet (niem.). bernerzeitung.ch, 2016-10-25. [dostęp 2017-12-16].

BibliografiaEdytuj