Otwórz menu główne

Stefan Kraft

austriacki skoczek narciarski

Stefan Kraft (ur. 13 maja 1993 w Schwarzach im Pongau) – austriacki skoczek narciarski, reprezentant klubu SV Schwarzach. Indywidualny mistrz świata z normalnej i dużej skoczni z 2017 oraz brązowy medalista na skoczni normalnej z 2015 i z 2019 , czterokrotnie srebrny oraz brązowy medalista w konkursach drużynowych MŚ. Indywidualny i drużynowy brązowy medalista Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2016. Czterokrotny medalista mistrzostw świata juniorów. Triumfator Pucharu Świata 2016/2017 oraz trzeci zawodnik klasyfikacji generalnej PŚ w sezonie 2014/2015. Zwycięzca 63. Turnieju Czterech Skoczni, Raw Air 2017 oraz Pucharu Świata w lotach 2016/2017. Medalista mistrzostw kraju. Od 18 marca 2017 rekordzista świata w długości skoku narciarskiego (253,5 m).

Stefan Kraft
Stefan Kraft
Data i miejsce urodzenia 13 maja 1993
Schwarzach im Pongau, Austria
Klub SV Schwarzach
Wzrost 166 cm
Debiut w PŚ 6 stycznia 2012 w Bischofshofen (54. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 4 stycznia 2013 w Innsbrucku (23. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 6 stycznia 2013 w Bischofshofen (3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 29 grudnia 2014 w Oberstdorfie
Rekord życiowy 253,5 m na Vikersundbakken w Vikersund
(18 marca 2017)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Mistrzostwa świata
Złoto Lahti 2017 normalna
Złoto Lahti 2017 duża
Srebro Falun 2015 duża druż.
Srebro Lahti 2017 norm. druż. miesz.
Srebro Seefeld 2019 duża druż.
Srebro Seefeld 2019 norm. druż. miesz.
Brąz Falun 2015 normalna
Brąz Lahti 2017 duża druż.
Brąz Seefeld 2019 normalna
Mistrzostwa świata w lotach
Brąz Tauplitz 2016 indywidualnie
Brąz Tauplitz 2016 drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto Otepää 2011 drużynowo
Srebro Otepää 2011 indywidualnie
Brąz Erzurum 2012 drużynowo
Brąz Liberec 2013 indywidualnie
Puchar Świata w skokach narciarskich
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa kula
2016/2017
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2014/2015
Puchar Świata w lotach narciarskich
FIS Crystal Globe.svg Mała kryształowa kula
2016/2017
Turniej Czterech Skoczni
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2014/2015
Raw Air
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2017
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2019
Alpen Cup
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2010/2011
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski II Klasy Odznaki Honorowej za Zasługi
Strona internetowa

Spis treści

Przebieg karieryEdytuj

PoczątkiEdytuj

W styczniu 2009 zadebiutował w zawodach FIS Cup. W konkursach w Eisenerz nie udało mu się znaleźć wśród 30 najlepszych zawodników[1]. W kolejnym sezonie zdobył pierwsze punkty FIS Cup, trzykrotnie zajmując w nich miejsca w czołowej dziesiątce – kolejno 10. w sierpniu 2009 w Oberwiesenthal, 9. w styczniu 2010 w Lauscha i 10. w lutym w Villach[2].

Lata 2010–2012Edytuj

W sezonie 2010/2011 po dobrych występach w zawodach Alpen Cup znalazł się w kadrze austriackiej na Mistrzostwa Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2011 w Otepää. W zawodach indywidualnych zdobył srebrny medal, przegrywając jedynie z Władimirem Zografskim, a w konkursie drużynowym zwyciężył. Po zakończeniu MŚJ po raz pierwszy w karierze wystartował w konkursie Pucharu Kontynentalnego. W debiucie w Brotterode odniósł zwycięstwo. W dalszej części sezonu jeszcze dwukrotnie zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce Pucharu Kontynentalnego[3].

W sezonie 2011/2012 Kraft startował głównie w Pucharze Kontynentalnym. Czterokrotnie (w tym raz latem) zajmował miejsca na podium[4]. W klasyfikacji generalnej zimowej części cyklu zajął 13. pozycję[5]. W październiku 2011 zadebiutował w zawodach Letniego Grand Prix, zajmując 29. miejsce w Hinzenbach. W styczniu 2012 został zgłoszony do zawodów Pucharu Świata rozgrywanych w Austrii. W Innsbrucku odpadł w kwalifikacjach, a w Bischofshofen, gdzie kwalifikacje się nie odbyły, zajął 54. pozycję. Wystąpił w Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2012. Indywidualnie zajął 7. miejsce, a w drużynie zdobył brązowy medal[4].

Sezon 2012/2013Edytuj

W sezonie 2012/2013 znalazł się w kadrze A reprezentacji Austrii w skokach narciarskich[6]. Zwyciężył w trzech pierwszych konkursach zimowej części Pucharu Kontynentalnego: w Ałmaty i Engelbergu[7]. Po raz drugi z rzędu został zgłoszony do startu w Pucharze Świata w austriackiej części Turnieju Czterech Skoczni. 4 stycznia 2013 w zawodach w Innsbrucku po raz pierwszy zdobył punkty Pucharu Świata, zajmując 23. miejsce[8]. Dwa dni później stanął na trzecim stopniu podium w kończących 61. Turniej Czterech Skoczni zawodach w Bischofshofen[9]. 8 stycznia podczas kwalifikacji do zawodów w Wiśle skoczył 139 metrów, tym samym bijąc poprzedni rekord skoczni im. Adama Małysza o 1,5 metra[10].

Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2013 w Libercu zdobył brązowy medal w konkursie indywidualnym[11], a w drużynie zajął 4. miejsce. W lutym wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013, zajmując indywidualnie miejsca 33. (skocznia normalna) i 23. (skocznia duża). W marcowych zawodach Pucharu Świata najwyżej sklasyfikowany był na 6. pozycji w Kuopio[7]. Cały sezon zakończył na 31. miejscu z 202 punktami[12].

Sezon 2013/2014Edytuj

Przez cały sezon zimowy 2013/2014 Kraft startował w Pucharze Świata, początkowo zajmując głównie miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce. Najwyższą pozycją, na jakiej ukończył zawody do końca stycznia była 12., zajęta dwukrotnie: w Engelbergu i Innsbrucku. W drugiej połowie sezonu zaczął osiągać lepsze wyniki. 2 lutego w Willingen zajął 7. miejsce, w 4 kolejnych konkursach cyklu również zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce. 28 lutego 2014 zajął 2. pozycję w zawodach w Lahti, po raz drugi w karierze stając na podium konkursu indywidualnego Pucharu Świata. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2014, zajmując 11. miejsce[13]. W klasyfikacji generalnej sezonu 2013/2014 Pucharu Świata Kraft znalazł się na 10. miejscu z 539 punktami[12].

Sezon 2014/2015Edytuj

W Letnim Grand Prix 2014 dwukrotnie zajmował 7. miejsce[14]. Na Mistrzostwach Austrii 2014 zdobył złoty medal na skoczni dużej i srebrny na normalnej[15].

Sezon 2014/2015 Pucharu Świata rozpoczął od 2. miejsca w Klingenthal. W kilku grudniowych zawodach cyklu zajmował pozycje w pierwszej dziesiątce, w połowie miesiąca w Niżnym Tagile po raz kolejny stając na podium[14]. 29 grudnia 2014 w Oberstdorfie w zawodach otwierających 63. Turniej Czterech Skoczni odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w Pucharze Świata[16]. W Garmisch-Partenkirchen był 6., a w Innsbrucku 2.[14], w trakcie zawodów ustanawiając nowy rekord skoczni Bergisel (137 metrów)[17]. 6 stycznia 2015 podczas zawodów w Bischofshofen uplasował się na 3. miejscu i został zwycięzcą 63. Turnieju Czterech Skoczni, wyprzedzając Michaela Hayböcka i Petera Prevca[18].

Rozpoczętą w Innsbrucku serię miejsc na podium kontynuował w styczniu, zajmując 2. miejsce w Tauplitz, 1. w Wiśle i ponownie 2. w Zakopanem i Sapporo. Lutowe zawody Pucharu Świata kończył w pierwszej dziesiątce, w tym na 2. miejscu w Titisee-Neustadt. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2015. Indywidualnie zdobył brązowy medal na skoczni normalnej, a na dużej zajął 5. pozycję, zdobył też srebro w drużynie męskiej, a w mieszanej był 4. Po zakończeniu mistrzostw zwyciężył w zawodach Pucharu Świata w Lahti. Stawał też na trzecim stopniu podium konkursów cyklu w Kuopio i Planicy[14]. Sezon zakończył na 3. miejscu w klasyfikacji generalnej z 1578 punktami[12].

Sezon 2015/2016Edytuj

We wrześniu 2015 zwyciężył oraz zajął 2. miejsce w zawodach Letniego Grand Prix w Ałmaty[19]. Na Mistrzostwach Austrii 2015 indywidualnie zdobył złoty medal na skoczni normalnej i srebrny na dużej. W konkursie drużynowym, reprezentując Salzburg, zajął 3. miejsce[15].

W Pucharze Świata 2015/2016 w pierwszych tygodniach zajmował głównie miejsca w najlepszej dziesiątce, nie stając jednak na podium. Do połowy stycznia najlepszym indywidualnym wynikiem Krafta była 4. pozycja, zajęta trzykrotnie. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2016, zdobywając brązowy medal zarówno w zawodach indywidualnych, jak i drużynowych. Po ich zakończeniu w Zakopanem odniósł jedyne w sezonie zwycięstwo w konkursie Pucharu Świata[19].

W lutym 2016 trzykrotnie stawał na podium indywidualnych zawodów Pucharu Świata. W Trondheim był drugi, w Vikersund również zajął 2. pozycję, zaś w Kuopio ukończył zawody na 3. miejscu. W pozostałych konkursach plasował się głównie w pierwszej dziesiątce. Gorsze wyniki osiągał w zawodach marcowych, najwyżej sklasyfikowanym będąc na 10. pozycji[19]. Sezon ukończył na 6. miejscu w Pucharze Świata z 1006 punktami[12].

Sezon 2016/2017Edytuj

 
Stefan Kraft w styczniu 2017

Dwukrotnie stał na podium zawodów Letniego Grand Prix 2016: był 3. w Courchevel i 2. w Hinterzarten. W pozostałych konkursach, w których wystąpił, zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce[20]. W klasyfikacji generalnej cyklu zajął 4. pozycję[21]. Na Mistrzostwach Austrii 2016 zdobył 3 srebrne medale: indywidualnie na skoczniach normalnej i dużej oraz w konkursie drużynowym[15].

Od początku sezonu 2016/2017 Pucharu Świata Kraft zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce. W pierwszych tygodniach stawał na trzecim stopniu podium w Klingenthal, Lillehammer i Engelbergu. Zwyciężył w rozpoczynających 65. Turniej Czterech Skoczni zawodach w Oberstdorfie, a w Garmisch-Partenkirchen zajął 3. miejsce[20]. Przed austriackimi konkursami turnieju zajmował w nim drugą pozycję w klasyfikacji generalnej z niewielką stratą do prowadzącego Kamila Stocha[22]. Uzyskał w nich jednak najgorsze w sezonie wyniki (18. i 25. miejsce)[20] i ostatecznie w turnieju znalazł się na 6. miejscu[12]. W kolejnych styczniowych zawodach zajmował między innymi drugie miejsca w Wiśle i Willingen. W lutym dwukrotnie zwyciężył w zawodach lotów narciarskich w Oberstdorfie, dwa razy był trzeci w Sapporo, a także zajął 1. miejsce na skoczni dużej i 2. na normalnej w próbie przedolimpijskiej w Pjongczangu[20].

W indywidualnych zawodach na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017 zdobył złoty medal zarówno na skoczni normalnej, jak i na dużej. Również konkursy drużynowe ukończył na medalowych pozycjach: w mieszanym zajął drugie, a w męskim trzecie miejsce[20]. 12 marca 2017 odniósł zwycięstwo w konkursie Pucharu Świata w Oslo i zmienił Kamila Stocha na pozycji lidera cyklu PŚ[23]. W kolejnych zawodach, w Trondheim, również zajął 1. miejsce[20]. 18 marca 2017 podczas konkursu drużynowego na Vikersundbakken ustanowił nowy rekord świata w długości skoku narciarskiego (253,5 metra)[24]. Indywidualnie dzień później zajął 5. miejsce, przerywając tym samym serię 9 pozycji na podium w PŚ[20]. Wynik ten wystarczył jednak Kraftowi do zwycięstwa w 1. edycji Raw Air[25]. Wygrał również dwa ostatnie w sezonie konkursy indywidualne Pucharu Świata rozgrywane w Planicy[20]. Ostatecznie odniósł zwycięstwo w całym cyklu, zdobywając 1665 punktów, o 141 więcej od drugiego Stocha, i o 464 więcej niż trzeci Daniel-André Tande[12].

Sezon 2017/2018Edytuj

W Letnim Grand Prix 2017 trzykrotnie zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce[26]. Na Mistrzostwach Austrii 2017 zdobył srebrny medal na skoczni normalnej i brązowy na skoczni dużej[15].

Sezon 2017/2018 Pucharu Świata rozpoczął od 3. miejsca w Wiśle. W rozgrywanych w grudniu 2017 i styczniu 2018 zawodach cyklu zajmował głównie miejsca w pierwszej i drugiej dziesiątce. Dwukrotnie w tym okresie stawał na podium w zawodach indywidualnych: zajął 3. pozycję 3 grudnia w Niżnym Tagile oraz 17 grudnia w Engelbergu. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018, zajmując 4. miejsce indywidualnie i 5. w drużynie[26].

Wystartował na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018. Indywidualnie zajął 13. miejsce na skoczni normalnej i 18. na dużej, a konkurs drużynowy ukończył na 4. pozycji. W marcowych zawodach Pucharu Świata osiągnął lepsze wyniki niż we wcześniejszym okresie, w siedmiu startach pięciokrotnie stając na podium. Zajął 3. miejsce w Lahti, a następnie 2. w zaliczanych do Raw Air 2018 konkursach w Oslo i Trondheim. Na zakończenie sezonu zajął 3. i 2. miejsce w Planicy[26]. W klasyfikacji generalnej cyklu znalazł się na 4. lokacie z 881 punktami[12].

Igrzyska olimpijskieEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2018   Pjongczang 13. miejsce (K-98), 18. miejsce (K-125)

DrużynowoEdytuj

2018   Pjongczang 4. miejsce[a]

Starty S. Krafta na igrzyskach olimpijskich – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
13. 10 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 103,5 m 103,0 m 233,6 pkt 25,7 pkt Andreas Wellinger
18. 17 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 131,5 m 125,5 m 247,4 pkt 38,3 pkt Kamil Stoch
4. 19 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 druż.[a] 133,5 m 126,5 m 978,4 pkt (248,5 pkt) 120,1 pkt Norwegia

Mistrzostwa świataEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2013   Val di Fiemme/Predazzo 33. miejsce (K-95), 23. miejsce (K-120)
2015   Falun brązowy medal (K-90), 5. miejsce (K-120)
2017   Lahti złoty medal (K-90), złoty medal (K-116)
2019   Seefeld/Innsbruck 6. miejsce (K-120), brązowy medal (K-99)

DrużynowoEdytuj

2015   Falun 4. miejsce (drużyna mieszana/K-90)[b], srebrny medal (K-120)[c]
2017   Lahti srebrny medal (drużyna mieszana/K-90)[b], brązowy medal (K-116)[d]
2019   Seefeld/Innsbruck srebrny medal (K-120)[e], srebrny medal (drużyna mieszana/K-99)[f]

Starty S. Krafta na mistrzostwach świata – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
33. 23 lutego 2013   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 92,5 m 101,6 pkt 151,0 pkt Anders Bardal
23. 28 lutego 2013   Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 indywid. 124,5 m 124,5 m 262,3 pkt 33,5 pkt Kamil Stoch
3.  21 lutego 2015   Falun Lugnet K-90 HS-100 indywid. 95,0 m 95,0 m 248,3 pkt 4,4 pkt Rune Velta
4. 22 lutego 2015   Falun Lugnet K-90 HS-100 druż. mix.[b] 91,0 m 95,0 m 869,5 pkt (231,3 pkt) 48,4 pkt Niemcy
5. 26 lutego 2015   Falun Lugnet K-120 HS-134 indywid. 125,0 m 125,5 m 237,7 pkt 31,0 pkt Severin Freund
2.  28 lutego 2015   Falun Lugnet K-120 HS-134 druż.[c] 131,5 m 126,5 m 853,1 pkt (234,4 pkt) 19,4 pkt Norwegia
1.  25 lutego 2017   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 99,5 m 98,0 m 270,8 pkt
2.  26 lutego 2017   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. mix.[b] 96,5 m 97,0 m 999,3 pkt (273,0 pkt) 36,2 pkt Niemcy
1.  2 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. 127,5 m 127,5 m 279,3 pkt
3.  4 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 druż.[d] 134,0 m 126,0 m 1068,9 pkt (303,3 pkt) 35,3 pkt Polska
6. 23 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 130,0 m 126,5 m 256,1 pkt 23,3 pkt Markus Eisenbichler
2.  24 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż.[e] 125,0 m 123,5 m 930,9 pkt (247,0 pkt) 56,6 pkt Niemcy
3.  1 marca 2019   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 93,5 m 101,0 m 214,8 pkt 3,5 pkt Dawid Kubacki
2.  2 marca 2019   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż. mix.[f] 96,5 m 104,5 m 989,9 pkt (246,0 pkt) 22,3 pkt Niemcy

Mistrzostwa świata w lotach narciarskichEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2014   Harrachov 11. miejsce
2016   Tauplitz brązowy medal
2018   Oberstdorf 4. miejsce

DrużynowoEdytuj

2016   Tauplitz brązowy medal[g]
2018   Oberstdorf 5. miejsce[h]

Starty S. Krafta na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
11. 14–15 marca 2014   Harrachov Čertak K-185 HS-205 indywid. 184,0 m 182,5 m [i] [i] 343,6 pkt 47,4 pkt Severin Freund
3.  15–16 stycznia 2016   Tauplitz Kulm K-200 HS-225 indywid. 226,5 m 220,0 m 226,5 m [i] 629,2 pkt 10,9 pkt Peter Prevc
3.  17 stycznia 2016   Tauplitz Kulm K-200 HS-225 druż.[g] 225,5 m 230,0 m 1310,4 pkt (396,9 pkt) 157,3 pkt Norwegia
4. 19–20 stycznia 2018   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 218,0 m 208,5 m 206,0 m [i] 608,4 pkt 43,5 pkt Daniel-André Tande
5. 21 stycznia 2018   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż.[h] 200,0 m 202,0 m 1488,8 pkt (392,5 pkt) 173,4 pkt Norwegia

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2011   Otepää srebrny medal
2012   Erzurum 7. miejsce
2013   Liberec brązowy medal

DrużynowoEdytuj

2011   Otepää złoty medal[j]
2012   Erzurum brązowy medal[k]
2013   Liberec 4. miejsce[l]

Starty S. Krafta na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
2.  28 stycznia 2011   Otepää Tehvandi K-90 HS-100 indywid. 91,5 m 100,0 m 251,0 pkt 4,0 pkt Władimir Zografski
1.  30 stycznia 2011   Otepää Tehvandi K-90 HS-100 druż.[j] 93,5 m 94,5 m 920,5 pkt
7. 23 lutego 2012   Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 indywid. 100,0 m 105,0 m 259,5 pkt 27,0 pkt Nejc Dežman
3.  25 lutego 2012   Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 druż.[k] 102,0 m 97,0 m 960,0 pkt 28,5 pkt Norwegia
3.  24 stycznia 2013   Liberec Ještěd K-95 HS-100 indywid. 99,0 m 95,5 m 258,0 pkt 25,0 pkt Jaka Hvala
4. 26 stycznia 2013   Liberec Ještěd K-95 HS-100 druż.[l] 100,0 m 101,0 m 1034,0 pkt 52,5 pkt Słowenia

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2011/2012 niesklasyfikowany
2012/2013 31.
2013/2014 10.
2014/2015 3.
2015/2016 6.
2016/2017 1.
2017/2018 4.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 29 grudnia 2014   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 136,5 m 129,0 m 291,9 pkt * TCS 2014/2015
2. 15 stycznia 2015   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 129,5 m 136,7 pkt
3. 8 marca 2015   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 127,0 m 133,5 m 284,5 pkt
4. 24 stycznia 2016   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 133,0 m 133,0 m 307,3 pkt
5. 30 grudnia 2016   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 139,0 m 134,5 m 308,0 pkt * TCS 2016/2017
6. 4 lutego 2017   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-225 227,5 m 218,0 m 439,9 pkt * Loty 2016/2017
7. 5 lutego 2017   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-225 235,5 m 232,6 pkt * Loty 2016/2017
8. 15 lutego 2017   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-140 138,0 m 137,5 m 293,5 pkt
9. 12 marca 2017   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 130,0 m 132,0 m 267,5 pkt * RA 2017
10. 16 marca 2017   Trondheim Granåsen K-124 HS-140 138,0 m 142,5 m 302,0 pkt * RA 2017
11. 24 marca 2017   Planica Letalnica K-200 HS-225 243,0 m 240,5 m 490,2 pkt * Loty 2016/2017
12. 26 marca 2017   Planica Letalnica K-200 HS-225 250,0 m 244,3 pkt * Loty 2016/2017
13. 20 stycznia 2019   Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 133,5 m 132,5 m 278,3 pkt
14. 26 stycznia 2019   Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 132,0 m 137,0 m 270,1 pkt
15. 27 stycznia 2019   Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 135,0 m 128,5 m 248,2 pkt
16. 12 marca 2019   Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 139,0 m 141,0 m 285,7 pkt * RA 2019

Miejsca na podiumEdytuj

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem
2011/2012
2012/2013 1 1
2013/2014 1 1
2014/2015 3 6 4 13
2015/2016 1 2 1 4
2016/2017 8 3 6 17
2017/2018 3 5 8
2018/2019 4 3 5 12
Suma 16 18 22 56

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 6 stycznia 2013   Bischofshofen im Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 131,0 m 131,0 m 261,3 pkt. 3. 11,4 pkt Gregor Schlierenzauer
2. 28 lutego 2014   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 125,0 m 134,0 m 265,6 pkt 2. 11,0 pkt Severin Freund
3. 23 listopada 2014   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 142,0 m 136,0 m 274,1 pkt 2. 2,3 pkt Roman Koudelka
4. 14 grudnia 2014   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 138,0 m 141,1 pkt 3. 4,6 pkt Severin Freund
5. 29 grudnia 2014   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 136,5 m 129,0 m 291,9 pkt 1.
6. 4 stycznia 2015   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 137,0 m 127,0 m 273,5 pkt 2. 5,0 pkt Richard Freitag
7. 6 stycznia 2015   Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 133,5 m 132,0 m 271,3 pkt 3. 17,1 pkt Michael Hayböck
8. 10 stycznia 2015   Tauplitz Kulm K-200 HS-225 224,0 m 197,5 m 394,4 pkt 2. 26,1 pkt Severin Freund
9. 15 stycznia 2015   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 129,5 m 136,7 pkt 1.
10. 18 stycznia 2015   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 133,0 m 133,5 m 273,9 pkt 2. 2,3 pkt Kamil Stoch
11. 24 stycznia 2015   Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 127,5 m 131,0 m 271,3 pkt 2. 5,1 pkt Peter Prevc
12. 7 lutego 2015   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 134,0 m 139,0 m 288,0 pkt 2. 11,4 pkt Severin Freund
13. 8 marca 2015   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 127,0 m 133,5 m 284,5 pkt 1.
14. 10 marca 2015   Kuopio Puijo K-92 HS-100 99,0 m 132,5 pkt 3. 6,8 pkt Severin Freund
15. 20 marca 2015   Planica Letalnica K-200 HS-225 240,0 m 238,5 m 461,8 pkt 3. 16,7 pkt Peter Prevc
16. 24 stycznia 2016   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 133,0 m 133,0 m 307,3 pkt 1.
17. 10 lutego 2016   Trondheim Granåsen K-124 HS-140 135,0 m 131,5 m 273,2 pkt 2. 12,3 pkt Peter Prevc
18. 14 lutego 2016   Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-225 238,0 m 231,0 m 461,6 pkt 2. 7,4 pkt Peter Prevc
19. 23 lutego 2016   Kuopio Puijo K-120 HS-127 122,0 m 128,0 m 245,2 pkt 3. 19,3 pkt Michael Hayböck
20. 4 grudnia 2016   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 138,0 m 140,0 m 284,8 pkt 3. 2,1 pkt Domen Prevc
21. 10 grudnia 2016   Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 137,0 m 135,5 m 286,5 pkt 3. 14,7 pkt Domen Prevc
22. 18 grudnia 2016   Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 138,5 m 138,0 m 283,1 pkt 3. 22,8 pkt Domen Prevc
23. 30 grudnia 2016   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 139,0 m 134,5 m 308,0 pkt 1.
24. 1 stycznia 2017   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 137,0 m 140,0 m 282,4 pkt 3. 6,8 pkt Daniel-André Tande
25. 14 stycznia 2017   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 133,0 m 117,0 m 251,7 pkt 2. 16,3 pkt Kamil Stoch
26. 29 stycznia 2017   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 148,5 m 135,5 m 242,0 pkt 2. 0,3 pkt Andreas Wellinger
27. 4 lutego 2017   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-225 227,5 m 218,0 m 439,9 pkt 1.
28. 5 lutego 2017   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-225 235,5 m 232,6 pkt 1.
29. 11 lutego 2017   Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 137,0 m 139,0 m 257,5 pkt 3. 2,7 pkt Maciej Kot i Peter Prevc
30. 12 lutego 2017   Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 132,0 m 144,0 m 249,6 pkt 3. 13,1 pkt Kamil Stoch
31. 15 lutego 2017   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-140 138,0 m 137,5 m 293,5 pkt 1.
32. 16 lutego 2017   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 106,0 m 107,0 m 252,2 pkt 2. 4,0 pkt Maciej Kot
33. 12 marca 2017   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 130,0 m 132,0 m 267,5 pkt 1.
34. 16 marca 2017   Trondheim Granåsen K-124 HS-140 138,0 m 142,5 m 302,0 pkt 1.
35. 24 marca 2017   Planica Letalnica K-200 HS-225 243,0 m 240,5 m 490,2 pkt 1.
36. 26 marca 2017   Planica Letalnica K-200 HS-225 250,0 m 244,3 pkt 1.
37. 19 listopada 2017   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 126,5 m 124,5 m 257,7 pkt 3. 2,8 pkt Junshirō Kobayashi
38. 3 grudnia 2017   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 128,0 m 133,5 m 263,5 pkt 3. 12,5 pkt Andreas Wellinger
39. 17 grudnia 2017   Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 137,0 m 134,5 m 274,7 pkt 3. 11,7 pkt Richard Freitag
40. 4 marca 2018   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 124,0 m 128,5 m 285,9 pkt 3. 28,3 pkt Kamil Stoch
41. 11 marca 2018   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 129,5 m 124,5 m 256,7 pkt 2. 1,4 pkt Daniel-André Tande
42. 15 marca 2018   Trondheim Granåsen K-124 HS-140 141,5 m 138,0 m 268,4 pkt 2. 17,0 pkt Kamil Stoch
43. 23 marca 2018   Planica Letalnica K-200 HS-240 238,0 m 234,5 m 443,0 pkt 3. 12,9 pkt Kamil Stoch
44. 25 marca 2018   Planica Letalnica K-200 HS-240 243,0 m 236,0 m 440,1 pkt 2. 15,5 pkt Kamil Stoch
45. 30 grudnia 2018   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 131,0 m 134,5 m 280,5 pkt 3. 1,8 pkt Ryōyū Kobayashi
46. 4 stycznia 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 129,5 m 130,5 m 254,2 pkt 2. 12,8 pkt Ryōyū Kobayashi
47. 6 stycznia 2019   Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 134,0 m 131,5 m 267,5 pkt 3. 14,6 pkt Ryōyū Kobayashi
48. 13 stycznia 2019   Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-135 124,5 m 122,5 m 257,2 pkt 2. 13,9 pkt Dawid Kubacki
49. 20 stycznia 2019   Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 133,5 m 132,5 m 278,3 pkt 1.
50. 26 stycznia 2019   Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 132,0 m 137,0 m 270,1 pkt 1.
51. 27 stycznia 2019   Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 135,0 m 128,5 m 248,2 pkt 1.
52. 2 lutego 2019   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 213,0 m 230,0 m 421,7 pkt 3. 5,3 pkt Ryōyū Kobayashi
53. 10 marca 2019   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 134,0 m 126,0 m 258,3 pkt 2. 3,7 pkt Robert Johansson
54. 12 marca 2019   Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 139,0 m 141,0 m 285,7 pkt 1.
55. 14 marca 2019   Trondheim Granåsen K-124 HS-138 136,5 m 135,0 m 280,5 pkt 3. 17,9 pkt Ryōyū Kobayashi
56. 17 marca 2019   Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 236,5 m 229,5 m 443,2 pkt 3. 11,5 pkt Domen Prevc

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

stan na 22 marca 2019

Sezon 2011/2012
                                                    punkty
- - - - - - - - - q 54 - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2012/2013
                                                      punkty
- - - - - - - - - 23 3 28 11 - - - - - - 19 11 38 6 14 42 27 22 202
Sezon 2013/2014
                                                        punkty
14 q 22 25 25 19 12 13 50 30 12 20 33 21 21 22 24 16 15 7 5 2 4 9 11 8 13 9 539
Sezon 2014/2015
                                                              punkty
2 13 13 17 11 4 3 6 9 1 6 2 3 2 1 2 2 4 7 6 2 5 - - 1 3 9 10 5 3 4 1578
Sezon 2015/2016
                                                          punkty
6 4 14 22 27 7 8 7 9 11 4 4 1 - - 2 5 6 2 11 8 3 11 4 21 22 10 12 10 1006
Sezon 2016/2017
                                                    punkty
9 4 3 3 8 6 3 1 3 18 25 2 4 - 2 1 1 3 3 1 2 1 1 5 1 1 1665
Sezon 2017/2018
                                            punkty
3 13 4 3 12 13 3 4 31 24 4 9 15 - - 3 2 8 2 5 3 2 881
Sezon 2018/2019
                                                        punkty
21 26 10 5 20 8 12 3 49 2 3 4 2 1 1 1 6 3 7 4 11 10 2 1 3 3 14 1335
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech SkoczniEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2011/2012 67.
2012/2013 40.
2013/2014 27.
2014/2015 1.
2015/2016 5.
2016/2017 6.
2017/2018 20.
2018/2019 17.

Raw AirEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2017 1.
2018 4.
2019 2.

Willingen FiveEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2019 7.

Planica 7Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 4.

Puchar Świata w lotachEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2012/2013 32.
2013/2014 29.
2014/2015 7.
2015/2016 7.
2016/2017 1.
2017/2018 4.

Letnie Grand PrixEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnej LGPEdytuj

Sezon Miejsce
2011 84.
2012 61.
2013 75.
2014 26.
2015 7.
2016 4.
2017 24.
2018 21.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 12 września 2015   Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 125,0 m 130,0 m 307,6 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Miejsce Strata Zwycięzca
1. 12 września 2015   Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 125,0 m 130,0 m 307,6 pkt 1.
2. 13 września 2015   Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 133,0 m 130,5 m 261,8 pkt 2. 4,1 pkt Junshirō Kobayashi
3. 16 lipca 2016   Courchevel Tremplin Le Praz K-120 HS-132 129,0 m 130,0 m 267,9 pkt 3. 7,2 pkt Maciej Kot
4. 30 lipca 2016   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 99,0 m 104,5 m 269,0 pkt 2. 0,4 pkt Andreas Wellinger

Miejsca w poszczególnych konkursach LGPEdytuj

stan po zakończeniu LGP 2018

2011
                      punkty
- - - - - - - - - 29 - 2
2012
                  punkty
- - - - - - - 18 - 13
2013
                      punkty
28 23 - - - - - - - - 34 11
2014
                  punkty
27 20 7 - - - - 7 39 87
2015
                      punkty
4 - - - - - - - 1 2 21 240
2016
                    punkty
3 6 2 9 - - - - 5 4 304
2017
                  punkty
- 14 10 - - - - 9 8 105
2018
                  punkty
10 16 7 28 - - - - 17 94
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2010/2011 27.
2011/2012 13.
2012/2013 10.
2013/2014 52.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 5 lutego 2011   Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 118,0 m 108,0 m 259,3 pkt
2. 28 stycznia 2012   Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze K-125 HS-140 131,5 m 132,5 m 254,7 pkt
3. 8 grudnia 2012   Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 136,5 m 133,5 m 261,5 pkt
4. 9 grudnia 2012   Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 131,5 m 132,0 m 255,8 pkt
5. 27 grudnia 2012   Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 119,0 m 121,5 m 211,4 pkt
6. 3 lutego 2013   Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 129,0 m 126,5 m 238,9 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 5 lutego 2011   Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 118,0 m 108,0 m 259,3 pkt 1.
2. 28 stycznia 2012   Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze K-125 HS-140 131,5 m 132,5 m 254,7 pkt 1.
3. 3 marca 2012   Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 129,5 m 123,0 m 253,0 pkt 2. 6,4 pkt Wolfgang Loitzl
4. 11 marca 2012   Kuopio Puijo K-120 HS-127 125,5 m 115,5 m 231,3 pkt 3. 5,6 pkt Robert Johansson
5. 8 grudnia 2012   Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 136,5 m 133,5 m 261,5 pkt 1.
6. 9 grudnia 2012   Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 131,5 m 132,0 m 255,8 pkt 1.
7. 27 grudnia 2012   Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 119,0 m 121,5 m 211,4 pkt 1.
8. 3 lutego 2013   Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 129,0 m 126,5 m 238,9 pkt 1.
9. 3 lutego 2013   Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 125,0 m 131,0 m 240,3 pkt 2. 5,4 pkt Stefan Hula
10. 14 lutego 2014   Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 114,5 m 113,5 m 257,3 pkt 3. 14,9 pkt Karl Geiger

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2017/2018

Sezon 2010/2011
                                                          punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - 1 8 13 12 25 7 14 24 - - - - 241
Sezon 2011/2012
                                                      punkty
9 12 - - - - 17 22 32 23 - - - 1 7 4 9 - - - - - - 2 25 6 3 483
Sezon 2012/2013
                                                        punkty
1 1 1 5 - - - - - - - - - 1 2 - - - - - - - - - - - - - 525
Sezon 2013/2014
                                                punkty
- - - - - - - - - - - - - - 3 24 9 - - - - - - - 96
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  - zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Letni Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2011 4.
2012 47.
2016 29.
2017 14.
2018 37.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LPK chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 9 września 2017   Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 115,0 m 115,5 m 263,0 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LPK chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 30 lipca 2011   Courchevel Tremplin Le Praz K-120 HS-132 129,5 m 122,0 m 250,2 pkt 2. 8,0 pkt Andreas Wank
2. 18 września 2016   Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 111,0 m 112,5 m 247,3 pkt 2. 6,5 pkt Markus Eisenbichler
3. 9 września 2017   Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 115,0 m 115,5 m 263,0 pkt 1.
4. 10 września 2017   Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 114,5 m 113,5 m 258,5 pkt 2. 1,2 pkt Daniel Huber
5. 8 września 2018   Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 114,0 m 111,0 m 264,1 pkt 2. 7,4 pkt Philipp Aschenwald

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu LPK 2018

2011
                    punkty
12 6 16 10 2 10 5 13 10 5 345
2012
                            punkty
- 15 - - - - - - 24 23 11 20 - - 66
2016
                            punkty
- - - - - - - - 6 2 - - - - 120
2017
                          punkty
- - - - - 1 2 - - - - - - 180
2018
                          punkty
- - - - - 2 - - - - - - - 80
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  - zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

FIS CupEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2008/2009 niesklasyfikowany
2009/2010 50.
2011/2012 17.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cup chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 16 lipca 2011   Villach Alpenarena K-90 HS-98 96,0 m 95,0 m 255,5 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cup chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 16 lipca 2011   Villach Alpenarena K-90 HS-98 96,0 m 95,0 m 255,5 pkt 1. -
2. 17 lipca 2011   Villach Alpenarena K-90 HS-98 95,5 m 90,5 m 244,5 pkt 2. 2,0 pkt Reruhi Shimizu

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS CupEdytuj

Sezon 2008/2009
                                            punkty
- - - - - - - - - - - - - 32 48 - - - - - - - 0
Sezon 2009/2010
                                                    punkty
37 64 52 10 72 - - - - - - - - - - - - 22 9 10 - - - - - - 90
Sezon 2011/2012
                                              punkty
1 2 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 180
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  - zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Rekordy skoczniEdytuj

Podano aktualne oraz nieaktualne rekordy.

Data Miejsce Skocznia Punkt K HS Rekord Uwagi
28 stycznia 2011[27]   Otepää Tehvandi K-90 HS-100 100 m MŚJ
23 października 2011[28]   Bischofshofen Laideregg-Schanze K-65 HS-78 77 m
8 stycznia 2013[29]   Wisła Malinka K-120 HS-134 139 m , kwalifikacje
14 grudnia 2014   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 138 m , nieaktualny
4 stycznia 2015   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 137 m , nieaktualny
18 marca 2017   Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-225 253,5 m ,  

OdznaczeniaEdytuj

UwagiEdytuj

  1. a b Skład zespołu: Stefan Kraft, Manuel Fettner, Gregor Schlierenzauer, Michael Hayböck
  2. a b c d Skład zespołu: Daniela Iraschko-Stolz, Michael Hayböck, Jacqueline Seifriedsberger, Stefan Kraft
  3. a b Skład zespołu: Stefan Kraft, Michael Hayböck, Manuel Poppinger, Gregor Schlierenzauer
  4. a b Skład zespołu: Michael Hayböck, Manuel Fettner, Gregor Schlierenzauer, Stefan Kraft
  5. a b Skład zespołu: Philipp Aschenwald, Michael Hayböck, Daniel Huber, Stefan Kraft
  6. a b Skład zespołu: Eva Pinkelnig, Philipp Aschenwald, Daniela Iraschko-Stolz, Stefan Kraft
  7. a b Skład zespołu: Stefan Kraft, Manuel Poppinger, Manuel Fettner, Michael Hayböck
  8. a b Skład zespołu: Clemens Aigner, Manuel Poppinger, Michael Hayböck, Stefan Kraft
  9. a b c d Seria konkursowa została odwołana.
  10. a b Skład zespołu: Markus Schiffner, Michael Hayböck, Stefan Kraft, Thomas Lackner
  11. a b Skład zespołu: Christoph Stauder, Ulrich Wohlgenannt, Stefan Kraft, Lukas Müller
  12. a b Skład zespołu: Thomas Lackner, Florian Altenburger, Philipp Aschenwald, Stefan Kraft

PrzypisyEdytuj

  1. KRAFT Stefan - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-05-18].
  2. KRAFT Stefan - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-05-18].
  3. KRAFT Stefan - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-05-18].
  4. a b KRAFT Stefan - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-06-22].
  5. Puchar Kontynentalny 2011/2012. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-01-17].
  6. Anna Onuszczuk: Austriacy rozpoczęli już treningi i ogłosili kadry na nowy sezon. skokinarciarskie.pl, 2012-05-19. [dostęp 2012-05-20].
  7. a b KRAFT Stefan - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-05-21].
  8. Paweł Stawowczyk: Schlierenzauer z 44. zwycięstwem, zostaje liderem TCS, Stoch drugi. skokinarciarskie.pl, 2013-01-04. [dostęp 2013-01-06].
  9. Paweł Stawowczyk: TCS: Schlierenzauer wygrywa konkurs i Turniej, Kamil czwarty i... czwarty. skokinarciarskie.pl, 2013-01-06. [dostęp 2013-01-06].
  10. Paweł Guzik: PŚ w Wiśle: Maciej Kot pokazał lwi pazur i wygrał kwalifikacje!. skijumping.pl, 2013-01-08. [dostęp 2013-01-17].
  11. Paweł Stawowczyk: MŚJ: Złoty Hvala, srebrny Murańka, Kłusek tuż za podium. skokinarciarskie.pl, 2013-01-24. [dostęp 2013-01-24].
  12. a b c d e f g KRAFT Stefan - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-06-24].
  13. KRAFT Stefan - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-05-22].
  14. a b c d KRAFT Stefan - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-05-25].
  15. a b c d ÖSV-Siegertafel: alle Medaillengewinner des ÖSV seit 1931 (niem.). oesv.at. [dostęp 2018-06-22].
  16. Dominik Formela: TCS w Oberstdorfie: Życiowy sukces Krafta, Stoch tuż za podium!. skijumping.pl, 2014-12-29. [dostęp 2014-12-30].
  17. Paweł Guzik: TCS w Innsbrucku: Freitag wygrywa, padł trzynastoletni rekord Bergisel!. skijumping.pl, 2015-01-04. [dostęp 2015-01-04].
  18. Dominik Formela: TCS w Bischofshofen: Pierwsze zwycięstwo Hayboecka, Kraft pieczętuje sukces!. skijumping.pl, 2015-01-06. [dostęp 2015-01-06].
  19. a b c KRAFT Stefan - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-06-22].
  20. a b c d e f g h KRAFT Stefan - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-05-27].
  21. KRAFT Stefan - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-05-27].
  22. Adam Bucholz: TCS w Ga-Pa: Tande wygrywa, Stoch drugi i zostaje liderem turnieju!. skijumping.pl, 2017-01-01. [dostęp 2017-05-27].
  23. Andrzej Mysiak: PŚ Oslo: Kraft wygrywa konkurs i obejmuje prowadzenie w PŚ!. skokinarciarskie.pl, 2017-03-12. [dostęp 2017-05-27].
  24. Adam Bucholz: Raw Air w Vikersund: Norwegia wygrywa przed Polską! Rekord świata Krafta! Rekord Polski Żyły!. skijumping.pl, 2017-03-18. [dostęp 2017-05-27].
  25. Adam Bucholz: Raw Air w Vikersund: Kamil Stoch wygrywa na Vikersundbakken! Stefan Kraft zwycięzcą turnieju. skijumping.pl, 2017-03-19. [dostęp 2017-05-27].
  26. a b c KRAFT Stefan - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-06-24].
  27. Tehvandi, Otepää (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-01-09].
  28. Sepp Bradl-Skistadion, Bischofshofen (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-01-09].
  29. Malinka, Wisła (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-01-09].
  30. Aufstellung aller seit ca. 1954 verliehenen staatlichen Auszeichnungen im Bereich des Sports (Staatliche Auszeichnungen inkl. Dezember 2016) (niem.). sportministerium.at. s. 31. [dostęp 2018-01-22].

BibliografiaEdytuj