Otwórz menu główne

Pavel Ploc

czeski skoczek narciarski

Pavel Ploc (ur. 15 czerwca 1964 w Jilemnicach) – czeski skoczek narciarski, trener i polityk, reprezentant Czechosłowacji, dwukrotny medalista olimpijski, dwukrotny medalista mistrzostw świata oraz dwukrotny medalista mistrzostw świata w lotach, w latach 2006–2017 deputowany do Izby Poselskiej z ramienia ČSSD.

Pavel Ploc
Pavel Ploc (2013)
Pavel Ploc (2013)
Data i miejsce urodzenia 15 czerwca 1964
Jilemnice,
Czechosłowacja
Klub Dukla Liberec
Wzrost 175 cm
Reprezentacja  Czechosłowacja
Debiut w PŚ 12 marca 1982, Tauplitz
(12. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 12 marca 1982, Tauplitz
(12. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 9 stycznia 1983, Harrachov
(1. miejsce)
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Silver medal with cup.svg Srebro
1988
Calgary
Skocznia normalna
Indywidualnie
Bronze medal with cup.svg Brąz
1984
Sarajewo
Skocznia duża
Indywidualnie
Mistrzostwa świata
Bronze medal with cup.svg Brąz
1984
Engelberg
Drużynowo
Bronze medal with cup.svg Brąz
1989
Lahti
Drużynowo
Mistrzostwa świata w lotach
Silver medal with cup.svg Srebro
1983
Harrachov
indywidualnie
Bronze medal with cup.svg Brąz
1985
Planica
indywidualnie
Inne nagrody
Puchar świata w skokach
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1987/1988
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1983/1984
Puchar Świata w lotach narciarskich
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce[1]
1982/1983
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce[1]
1983/1984

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Kariera sportowaEdytuj

Zainteresował się skokami za namową ojca i w dzieciństwie razem z bratem trenował na małej skoczni usypanej własnoręcznie koło domu, a następnie zapisał się do klubu Dukla Liberec. Wkrótce znalazł się w kadrze narodowej, gdzie jego trenerem był m.in. mistrz świata w lotach z 1975 – Karel Kodejška. Prawdopodobnie z tego powodu uwielbiał mamucie skocznie, a w szczególności tę w Harrachovie.

Wkrótce stał się jednym z najbardziej utytułowanych reprezentantów Czechosłowacji w skokach narciarskich. Na mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie w 1983 wywalczył srebrny medal, ustępując tylko Klausowi Ostwaldowi. W ostatnim skoku ustanowił rekord świata w długości skoku, skacząc 181 m. Kolejne sukcesy odniósł w sezonie 1983/1984. Na igrzyskach olimpijskich w Sarajewie wywalczył brązowy medal na dużej skoczni, ulegając jedynie Mattiemu Nykänenowi oraz Jensowi Weißflogowi. Na tych samych igrzyskach zajął także 14. miejsce na normalnej skoczni. Ponadto wspólnie z Ladislavem Dluhošem, Vladimírem Podzimkiem i Jiřím Parmą zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym na mistrzostwach świata w Engelbergu i Rovaniemi. Zajął także trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata.

Na mistrzostwach świata w lotach w Planicy w 1985 zdobył brązowy medal (ponownie wyprzedzili go tylko Nykänen i Weißflog). W sezonie 1987/1988 zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, plasując się bezpośrednio za Mattim Nykänenem. Wystartował także na igrzyskach w Calgary w 1988, gdzie wywalczył srebrny medal na skoczni normalnej, a na dużym obiekcie był piąty. Na tych samych igrzyskach reprezentacja Czechosłowacji z Pavlem Plocem w składzie zajęła czwarte miejsce w konkursie drużynowym, przegrywając walkę o brązowy medal z reprezentacją Norwegii. Swój ostatni sukces na dużej imprezie międzynarodowej odniósł w 1989, kiedy na mistrzostwach świata w Lahti drużyna Czechosłowacka w składzie: Jiří Parma, Martin Švagerko, Ladislav Dluhoš i Pavel Ploc zdobyła kolejny brązowy medal. W przeciągu swojej kariery łącznie 27 razy stawał na podium konkursów Pucharu Świata, w tym 10 razy zwyciężał. W nieoficjalnych klasyfikacjach generalnych sezonu 1982/1983 oraz sezonu 1983/1984 Pucharu Świata w lotach narciarskich zajmował drugie miejsca.

Po zakończeniu karieryEdytuj

Był asystentem trenera reprezentacji Czech Ludka Matury, kiedy występowała ona na igrzyskach olimpijskich w 1994. Potem był głównym trenerem reprezentacji (m.in. w czasie IO w 1998). Następnie był szkoleniowcem juniorów (do 2002).

W 1998 został radnym miasta Harrachov z ramienia Demokratycznej Partii Regionalnej. W 2002 i 2006 uzyskiwał reelekcję z listy Czeskiej Partii Socjaldemokratycznej (został jej członkiem), bez powodzenia kandydował także w 2014 (partia nie zdobyła mandatów). Z ramienia ČSSD kandydował również na posła – bezskutecznie w 2002, skutecznie w 2006, 2010 i 2013 oraz ponownie bez powodzenia w 2017. Ponadto w 2008 został wybrany do Libereckiej Rady Regionalnej, w 2012 nie ubiegał się o reelekcję. W 2016 bez powodzenia kandydował do Senatu.

Życie prywatneEdytuj

W 1988 ożenił się z Radką, z którą ma córki Radkę i Teresę oraz syna Martina (ur. 1994, zwycięzcę zawodów dzieci i młodzieży w skokach narciarskich).

OsiągnięciaEdytuj

Igrzyska olimpijskie  Edytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
14. 12 lutego 1984   Sarajewo Skocznia normalna indywidualnie 198.5 pkt -16.7 pkt   Jens Weißflog
3.  18 lutego 1984   Sarajewo Skocznia duża indywidualnie 202.9 pkt -28.3 pkt   Matti Nykänen
2.  14 lutego 1988   Calgary Skocznia normalna indywidualnie 212.1 pkt -17.0 pkt   Matti Nykänen
5. 23 lutego 1988   Calgary Skocznia duża indywidualnie 204.1 pkt -19.9 pkt   Matti Nykänen
4. 24 lutego 1988   Calgary Skocznia duża drużynowo[2] 586.8 pkt -47.6 pkt   Finlandia

Mistrzostwa świataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
3.  26 lutego 1984   Engelberg Skocznia duża drużynowo[3] 564.1 pkt -54.2 pkt   Finlandia
20. 20 stycznia 1985   Seefeld in Tirol Skocznia duża indywidualnie 182.4 pkt -41.8 pkt   Per Bergerud
4. 22 stycznia 1985   Seefeld in Tirol Skocznia duża drużynowo[4] 531.0 pkt -52.0 pkt   Finlandia
57. 26 stycznia 1985   Seefeld in Tirol Skocznia normalna indywidualnie 157.1 pkt -68.2 pkt   Jens Weißflog
14. 15 lutego 1987   Oberstdorf Skocznia duża indywidualnie 193.8 pkt -22.2 pkt   Andreas Felder
4. 17 lutego 1987   Oberstdorf Skocznia duża drużynowo[5] 533.3 pkt -49.7 pkt   Finlandia
8. 20 lutego 1987   Oberstdorf Skocznia normalna indywidualnie 211.1 pkt -13.3 pkt   Jiří Parma
8. 20 lutego 1989   Lahti Skocznia duża indywidualnie 194.5 pkt -24.0 pkt   Jari Puikkonen
3.  22 lutego 1989   Lahti Skocznia duża drużynowo[6] 595.5 pkt -49.5 pkt   Finlandia
7. 26 lutego 1989   Lahti Skocznia normalna indywidualnie 105.0 pkt -9.5 pkt   Jens Weißflog
26. 10 lutego 1991   Val di Fiemme Skocznia duża indywidualnie 163.2 pkt -54.3 pkt   Franci Petek
5. 14 lutego 1991   Val di Fiemme Skocznia duża drużynowo[7] 516.6 pkt -220.5 pkt   Finlandia
61. 16 lutego 1991   Val di Fiemme Skocznia normalna indywidualnie 125.6 pkt -97.3 pkt   Heinz Kuttin

Mistrzostwa świata w lotachEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
2.  18 marca 1983   Harrachov Loty indywidualnie 1045.5 pkt -5.5 pkt   Klaus Ostwald
3.  17 marca 1985   Planica Loty indywidualnie 524.0 pkt -56.5 pkt   Matti Nykänen
22. 9 marca 1986   Tauplitz Loty indywidualnie 589.5 pkt -158.5 pkt   Andreas Felder
4. 13 marca 1988   Oberstdorf Loty indywidualnie 342.0 pkt -22.0 pkt   Ole Gunnar Fidjestøl
14. 25 lutego 1990   Vikersund Loty indywidualnie 321.1 pkt -36.6 pkt   Dieter Thoma

Puchar Świata w skokach narciarskichEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
1981/1982 38.
1982/1983 10.
1983/1984 3.
1984/1985 7.
1985/1986 13.
1986/1987 39.
1987/1988 2.
1988/1989 19.
1989/1990 7.
1990/1991 20.
1991/1992 niesklasyfikowany

Miejsca na podiumEdytuj

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce razem
1981/1982
1982/1983 1 1 1 1
1983/1984 2 3 3 8
1984/1985 2 1 3
1985/1986 1 2 3
1986/1987
1987/1988 4 2 6
1988/1989 1 1
1989/1990 1 1 1 3
1990/1991
1991/1992
suma 10 9 8 27

Miejsca na podium chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Skok 1 Skok 2 Skok 3 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 9 stycznia 1983   Harrachov Čerťák K-120 119,0 m 117,5 m 264,6 pkt 1.
2. 18 lutego 1983   Vikersund Vikersundbakken K-150 145,0 m 139,0 m 149,0 m 350,5 pkt 2. –10,5 pkt Matti Nykänen
3. 20 lutego 1983   Vikersund Vikersundbakken K-150 145,0 m 145,0 m 127,0 m 351,0 pkt 3. –3,5 pkt Matti Nykänen
4. 14 stycznia 1984   Harrachov Čerťák K-120 104,0 m 116,5 m 192,7 pkt 3. –13,2 pkt Jiří Parma
5. 18 lutego 1984   Sarajewo Igman K-112 103,5 m 109,0 m 202,9 pkt 3. –28,3 pkt Matti Nykänen
6. 4 marca 1984   Lahti Salpausselkä K-113 109,0 m 101,5 m 192,8 pkt 3. –25,9 pkt Matti Nykänen
7. 9 marca 1984   Lillehammer Balbergbakken K-120 118,5 m 116,5 m 210,5 pkt 1.
8. 11 marca 1984   Oslo Holmenkollbakken K-120 102,5 m 103,0 m 205,7 pkt 2. –4,0 pkt Vladimír Podzimek
9. 17 marca 1984   Oberstdorf Heini-Klopfer-Skiflugschanze K-182 181,0 m 166,0 m 152,0 m 366,5 pkt 2. –26,0 pkt Matti Nykänen
10. 18 marca 1984   Oberstdorf Heini-Klopfer-Skiflugschanze K-182 166,0 m 143,0 m 154,0 m 357,5 pkt 2. –33,5 pkt Matti Nykänen
11. 25 marca 1984   Planica Bloudkova velikanka K-120 122,0 m 123,0 m 203,0 pkt 1.
12. 4 stycznia 1985   Innsbruck Bergisel K-109 112,0 m 98,0 m 208,8 pkt 3. –10,5 pkt Matti Nykänen
13. 2 marca 1985   Lahti Salpausselkä K-88 85,5 m 84,0 m 205,6 pkt 2. –7,0 pkt Matti Nykänen
14. 8 marca 1985   Falun Lugnet K-112 114,0 m 113,0 m 226,7 pkt 2. –0,7 pkt Andreas Felder
15. 14 grudnia 1985   Lake Placid MacKenzie Intervale K-112 114,0 m 113,0 m 201,5 pkt 3. –4,8 pkt Vegard Opaas
16. 1 stycznia 1986   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-107 105,5 m 103,0 m 212,8 pkt 1.
17. 25 stycznia 1986   Sapporo Miyanomori K-90 80,0 m 90,0 m 197,0 pkt 3. –29,7 pkt Matti Nykänen
18. 5 grudnia 1987   Thunder Bay Big Thunder K-89 89,0 m 88,5 m 227,2 pkt 2. –23,0 pkt Matti Nykänen
19. 12 grudnia 1987   Lake Placid MacKenzie Intervale K-114 112,0 m 110,0 m 213,1 pkt 1.
20. 13 grudnia 1987   Lake Placid MacKenzie Intervale K-86 92,0 m 92,0 m 246,2 pkt 1.
21. 30 grudnia 1987   Oberstdorf Schattenbergschanze K-115 116,0 m 117,0 m 230,2 pkt 1.
22. 22 stycznia 1988   Gstaad Mattenschanze K-88 84,0 m 87,0 m 218,0 pkt 1.
23. 26 marca 1988   Planica Srednja velikanka K-92 91,0 m 91,0 m 218,3 pkt 2. –7,4 pkt Primož Ulaga
24. 14 stycznia 1989   Liberec Ještěd A K-120 110,0 m 111,5 m 213,5 pkt 1.
25. 16 grudnia 1989   Sapporo Miyanomori K-90 89,5 m 84,5 m 209,8 pkt 3. –18,5 pkt Ernst Vettori
26. 14 stycznia 1990   Liberec Ještěd A K-120 107,0 m 113,5 m 212,5 pkt 2. –8,0 pkt Werner Haim
27. 11 marca 1990   Sollefteå Hallstabacken K-105 104,5 m 110,5 m 224,5 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

Sezon 1981/1982
                                            punkty
38 31 12 17 12 8 35 29 25 16
Sezon 1982/1983
                                                  punkty
27 13 10 22 21 6 1 33 17 2 8 3 21 5 10 93
Sezon 1983/1984
                                                punkty
18 47 17 33 11 11 12 7 3 12 14 3 35 3 12 1 2 2 2 5 1 148
Sezon 1984/1985
                                          punkty
7 6 7 6 6 15 3 7 27 12 11 8 26 2 6 12 2 54 49 22 117
Sezon 1985/1986
                                                  punkty
41 28 3 35 26 7 1 42 27 16 21 48 69 3 14 40 12 20 22 6 52 18 8 21 26 88
Sezon 1986/1987
                                            punkty
9 20 19 23 60 59 24 10 56 41 22 36 33 14 23 27 15
Sezon 1987/1988
                                        punkty
2 6 1 1 19 4 1 64 5 7 16 6 1 8 26 13 2 15 187
Sezon 1988/1989
                                        punkty
21 20 22 22 49 43 19 34 1 6 63 12 27 30 13 26 42
Sezon 1989/1990
                                                  punkty
22 4 11 4 3 5 15 10 13 23 23 2 4 6 10 7 18 8 17 7 7 1 23 4 9 186
Sezon 1990/1991
                                            punkty
11 16 8 42 4 4 18 41 16 8 12 49 22 30 17 17 21 18 23 44 49
Sezon 1991/1992
                                          punkty
53 17 50 30 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

– zawodnik nie wystartował

Puchar Świata w lotach narciarskichEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Klasyfikacja nieoficjalna, ponieważ Puchar Świata w lotach narciarskich nie był przyznawany od sezonu 1979/1980 do sezonu 1989/1990
  2. Skład drużyny: Ladislav Dluhoš, Jiří Malec, Pavel Ploc, Jiří Parma
  3. Skład drużyny: Ladislav Dluhoš, Vladimír Podzimek, Jiří Parma, Pavel Ploc
  4. Skład drużyny: Martin Švagerko, Miroslav Polák, Jiří Parma, Pavel Ploc
  5. Skład drużyny: Ladislav Dluhoš, Martin Švagerko, Pavel Ploc, Jiří Parma
  6. Skład drużyny: Jiří Parma, Martin Švagerko, Ladislav Dluhoš, Pavel Ploc
  7. Skład drużyny: Ladislav Dluhoš, Jiří Parma, František Jež, Pavel Ploc