Otwórz menu główne

Jens Weißflog

niemiecki skoczek narciarski

Jens Weißflog (ur. 21 lipca 1964 w Erlabrunn) – niemiecki skoczek narciarski reprezentujący NRD oraz Niemcy, czterokrotny medalista olimpijski, dziewięciokrotny medalista mistrzostw świata, dwukrotny medalista mistrzostw świata w lotach, zdobywca Pucharu Świata oraz czterokrotny zwycięzca Turnieju Czterech Skoczni, zwycięzca 33 indywidualnych konkursów Pucharu Świata.

Jens Weißflog
Ilustracja
Jens Weißflog w 2017
Data i miejsce urodzenia 21 lipca 1964
Erlabrunn
Klub S.V. Oberwiesenthal
Wzrost 170 cm
Debiut w PŚ 30 grudnia 1980, Oberstdorf
(90. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 1 stycznia 1983, Ga-Pa
(3. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 1 stycznia 1983, Ga-Pa
(3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 6 stycznia 1983,
Bischofshofen
Rekord życiowy 201,0 m na Kulm w Tauplitz (8 lutego 1996)[1]
Dorobek medalowy
Reprezentacja  NRD
Igrzyska olimpijskie
złoto Sarajewo 1984 normalna
srebro Sarajewo 1984 duża
Mistrzostwa świata
złoto Seefeld in Tirol 1985 normalna
złoto Lahti 1989 normalna
srebro Engelberg 1984 druż.
srebro Lahti 1989 duża
brąz Seefeld in Tirol 1985 druż.
Mistrzostwa świata w lotach
srebro Planica 1985 indywidualnie
brąz Vikersund 1990 indywidualnie
Puchar świata w skokach
FIS Crystal Globe.svg 1. miejsce
1983/1984
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1988/1989
Turniej Czterech Skoczni
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
1983/1984
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
1984/1985
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
1982/1983
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
1987/1988
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
1988/1989
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
1989/1990
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
złoto Lillehammer 1994 duża
złoto Lillehammer 1994 druż.
Mistrzostwa świata
srebro Thunder Bay 1995 druż.
brąz Val di Fiemme 1991 duża
brąz Val di Fiemme 1991 druż.
brąz Thunder Bay 1995 duża
Puchar świata w skokach
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1993/1994
Turniej Czterech Skoczni
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
1990/1991
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
1995/1996
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
1993/1994
Inne nagrody
Gold medal with cup.svg Medal Holmenkollen
1991
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi RFN Złoty Order Zasługi dla Ojczyzny (NRD)
Jens Weißflog w 1989

KarieraEdytuj

Wychował się w miejscowości Pöhla w Rudawach. Już jako nastolatek był zafascynowany skokami narciarskimi. Początkowo trenował (1977) w rodzimym przyzakładowym klubie sportowym SC Traktor Oberwiesenthal, a dwa lata później wygrał przy pierwszej próbie okręgowe igrzyska sportowe w Schwarzenbergu. Z powodu niskiej wagi ciała nadano mu przydomek „Floh” (pol. Pchła).

W swojej długiej sportowej karierze zdobył prawie wszystko, co może osiągnąć skoczek. W Pucharze Świata zadebiutował 30 grudnia 1980 roku w Oberstdorfie, gdzie zajął 90. miejsce. Na kolejny start musiał poczekać dwa lata, do pierwszego konkursu 31. edycji Turnieju Czterech Skoczni, w którym zajął 27 miejsce. Już dwa dni później, 1 stycznia 1983 roku, podczas konkursu w Garmisch-Partenkirchen Weißflog po raz pierwszy w karierze stanął na podium, zarazem pierwszy raz zdobywając punkty Pucharu Świata. W Innsbrucku był już drugi, ulegając jedynie Finowi Mattiemu Nykänenowi, a 6 stycznia 1983 roku w Bischofshofen niemiecki skoczek odniósł swe pierwsze zwycięstwo. W klasyfikacji generalnej Turnieju Czterech Skoczni zajął ostatecznie drugie miejsce za Nykänenem, trzeci był Horst Bulau z Kanady. W całym sezonie 1982/1983 trzykrotnie stawał na podium, po jednym razie na każdym jego stopniu, co dało mu 16. miejsce w klasyfikacji generalnej. Był także dziewiąty w Pucharze Świata w lotach narciarskich.

Sezon 1983/1984 był najbardziej udanym w jego karierze. Na igrzyskach olimpijskich w Sarajewie zdobył złoty medal na normalnej skoczni, wyprzedzając dwóch Finów: Nykänena oraz Jariego Puikkonena. Nykänen prowadził po pierwszej serii po skoku na 91,0 metrów, drugie miejsce zajmował Weißflog, który skoczył metr bliżej, a trzeci był Andreas Bauer z RFN. W drugiej kolejce Jens skoczył 87,0 metrów i skaczącemu na końcu Nykänenowi do zdobycia złota wystarczyłby skok na odległość około 86,0 metrów. Fin osiągnął tylko 84,0 metry co jednak wystarczyło do zdobycia srebrnego medalu. Na dużym obiekcie zwyciężył Nykänen z dużą przewagą nad drugim w konkursie Weißflogiem, a trzecie miejsce zajął Pavel Ploc z Czechosłowacji. W 1984 roku odbyły się także mistrzostwa świata w Engelbergu, gdzie reprezentacja NRD z Weißflogiem w składzie zdobyła srebrny medal. W sezonie 1983/1984 Pucharu Świata w lotach Weißflog zajął trzecie miejsce za Nykänenem i Plocem. Ponadto zwyciężył w klasyfikacji generalnej 32. Turnieju Czterech Skoczni zajmując drugie miejsce w Oberstdorfie i zwyciężając w pozostałych trzech konkursach. Łącznie w tym sezonie w konkursach Pucharu Świata zwyciężył siedem razy, czterokrotnie był drugi i raz trzeci, co pozwoliło na triumf w klasyfikacji generalnej.

Na mistrzostwach świata w Seefeld Jens wywalczył złoty medal na normalnej skoczni, wyprzedzając Andreasa Feldera z Austrii oraz Norwega Pera Bergeruda, a na dużym obiekcie był dziewiąty, tracąc do zwycięzcy 9 punktów. Na tych samych mistrzostwach zdobył ponadto brązowy medal w drużynie, wspólnie z Frankiem Sauerbrey'em, Manfredem Deckertem i Klausem Ostwaldem. W 1985 roku odbywały się także mistrzostwa świata w lotach w Planicy, gdzie reprezentant NRD zajął drugie miejsce, ustępując tylko Mattiemu Nykänenowi. Wygrał 33. Turniej Czterech Skoczni po tym, jak zajął czwarte miejsce w Oberstdorfie, wygrał w Ga-pa, był drugi w Innsbrucku i ponownie czwarty w Bischofshofen. Sezon 1984/1985 zakończył na czwartej pozycji w klasyfikacji generalnej, notując dwa zwycięstwa, jedno drugie i jedno trzecie miejsce.

Słabsza forma w sezonach 1985/1986 i 1986/1987 zaowocowała jedynie dwoma miejscami na podium. Był dziewiąty na mistrzostwach świata w lotach w Tauplitz w 1986 roku. Nie wywalczył także żadnego medalu podczas mistrzostw świata w Oberstdorfie, w swoim najlepszym występie był piąty na normalnej skoczni. Rok 1988 rozpoczął od zajęcia drugiego miejsca w klasyfikacji końcowej 36. Turnieju Czterech Skoczni, tracąc 99 punktów do Nykänena. Na igrzyskach olimpijskich w Calgary Weißflog miał bronić tytułu mistrza olimpijskiego z normalnej skoczni, jednak zajął dopiero dziewiąte miejsce. Na dużym obiekcie zaprezentował się jeszcze słabiej, zajmując 31. miejsce.

W 37. Turnieju Czterech Skoczni zajął drugie miejsce ex aequo z Mattim Nykänenem, a za kolejnym Finem, Risto Laakkonenem. Podczas mistrzostw świata w Lahti w 1989 roku zwyciężył na dużym obiekcie, a na skoczni normalnej przegrał tylko z Jarim Puikkonenem. W konkursie drużynowym reprezentacja NRD z Weißflogiem w składzie zajęła siódme miejsce. Łącznie w sezonie 1988/1989 pięć razy zwyciężał, dwa razy był drugi i raz trzeci, co dało mu drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, za Janem Boklövem ze Szwecji.

Rok później był trzeci na mistrzostwach świata w lotach w Vikersund za Dieterem Thomą z RFN oraz Mattim Nykänenem. Trzecie miejsce zajął także w 38. edycji Turnieju Czterech Skoczni, w którym także zwyciężył Thoma, a drugie miejsce zajął František Jež z Czechosłowacji, wyprzedzając Weißfloga o 6 punktów. Osiem miejsc na podium zawodów Pucharu Świata, w tym trzy zwycięstwa, dały mu szóste miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu 1989/1990. Rok 1991 przyniósł mu między innymi trzecie zwycięstwo w Turnieju Czterech Skoczni oraz dwa brązowe medale mistrzostw świata w Val di Fiemme wywalczone na dużej skoczni indywidualnie oraz w drużynie. Na normalnym obiekcie był siódmy. W sezonie 1990/1991 Puchar Świata w lotach zajął 19. miejsce.

W ciągu kolejnych dwóch lat nie wywalczył żadnego trofeum. Na igrzyskach olimpijskich w Albertville w indywidualnych startach był dziewiąty na normalnej skoczni, a na dużym obiekcie zajął 33. miejsce. W konkursie drużynowym reprezentacja zjednoczonych już Niemiec w składzie: Dieter Thoma, Heiko Hunger, Jens Weißflog oraz Christof Duffner zajęła piąte miejsce. Także z mistrzostw świata w Falun nie przywiózł medalu po tym, jak zajął 20. miejsce na dużej skoczni oraz 40. na normalnej. Łącznie w ciągu sezonów 1991/1992 i 1992/1993 tylko raz stanął na podium zwodów Pucharu Świata, zajmując drugie miejsce.

Do wysokiej formy Jens powrócił jednak już na początku sezonu 1993/1994, kiedy zajął drugie miejsce w 42. Turnieju Czterech Skoczni, w którym lepszy okazał się tylko Espen Bredesen z Norwegii. Weißflog stawał na podium we wszystkich czterech konkursach TCS zajmując kolejno: pierwsze miejsce w Oberstdorfie, drugie w Ga-Pa i Innsbrucku oraz trzecie w Bischofshofen. Po pierwszej kolejce skoków na dużej skoczni podczas igrzysk w Lillehammer Weißflog znajdował się na drugim miejscu z odległością 129,5 m za Bredesenem, który skoczył 135,5 m i prowadził z ponad dziesięciopunktową przewagą. W drugiej serii Weißflog skoczył 133,0 m, co oznaczało, że Norwegowi do zwycięstwa wystarczyłby skok na odległość około 127,0 metrów. Norweski skoczek uzyskał jednak tylko 122,0 metry co wystarczyło do zdobycia srebrnego medalu. Triumfujący Weißflog został pierwszym niemieckim mistrzem olimpijskim od czasów Helmuta Recknagela, który wygrał na igrzyskach w Squaw Valley w 1960 roku. Na normalnej skoczni Jens zajął czwarte miejsce, przegrywając walkę o brązowy medal ze swoim młodszym rodakiem - Dieterem Thomą. Na tych samych igrzyskach reprezentacja Niemiec w składzie: Hansjörg Jäkle, Christof Duffner, Dieter Thoma i Jens Weißflog wywalczyła po raz pierwszy drużynowy złoty medal, będący zarazem pierwszym drużynowym medalem olimpijskim dla Niemiec. W Pucharze Świata odniósł siedem zwycięstw, dwa razy był drugi oraz dwa razy trzeci, co pozwoliło mu zająć drugie miejsce w klasyfikacji generalnej za Bredesenem, a przed Andreasem Goldbergerem z Austrii.

Najważniejszym punktem sezonu 1994/1995 były mistrzostwa świata w Thunder Bay. Na normalnej skoczni zajął piąte miejsce, tracąc do trzeciego miejsca ponad 10 punktów, jednak na dużym obiekcie wywalczył brązowy medal, wyprzedzili go tylko Tommy Ingebrigtsen z Norwegii oraz Andreas Goldberger z Austrii. W konkursie drużynowym wspólnie z Hansjörgiem Jäkle, Dieterem Thomą i Gerdem Siegmundem zdobył srebrny medal. W Pucharze Świata w lotach zajął 14. miejsce, a w Puchar Świata w skokach był szósty. Jego ostatnim trofeum w karierze było zwycięstwo w 44. Turnieju Czterech Skoczni; był drugi w Oberstdorfie i Innsbrucku, trzeci w Ga-Pa i wygrał w Bischofshofen. Był ponadto czwarty na mistrzostwach świata w lotach w Tauplitz w 1996 roku, walkę o brązowy medal przegrał z Urbanem Francem ze Słowenii. Swoje ostatnie zwycięstwo odniósł w Iron Mountain 17 lutego 1996 roku. Ostatni oficjalny skok oddał 17 marca 1996 roku podczas zawodów Pucharu Świata na skoczni Holmenkollbakken, gdzie zajął szóste miejsce. Konkurs ten wygrał Adam Małysz.

Łącznie Weißflog odniósł 33 zwycięstwa w konkursach Pucharu Świata (do 2007 roku był to drugi wynik po Matti Nykänenie), a 73 razy stawał na podium. Jest jedynym skoczkiem, który skacząc dwoma różnymi stylami zdobył indywidualnie dwa złote medale olimpijskie oraz występując w dwóch różnych reprezentacjach narodowych (w 1984 roku w barwach NRD i w 1994 w barwach Niemiec). Zdobył pięć tytułów mistrza Niemiec (w 1991, 1993 i 1994 roku na normalnej skoczni oraz w 1993 i 1995 roku na dużej) oraz jeden srebrny medal (w 1991 roku na dużej skoczni).

Został odznaczony m.in. Złotym Orderem Zasług dla Ojczyzny (NRD) oraz Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec (1996). W 1991 roku otrzymał medal Holmenkollen wraz z austriackim skoczkiem Ernstem Vettorim oraz dwoma Norwegami: biegaczem Vegardem Ulvangiem oraz kombinatorem Trondem Einarem Eldenem.

EmeryturaEdytuj

 
Jens Weißflog podczas PŚ w Zakopanem 2011

Jens Weißflog jest właścicielem hotelu w rodzinnej miejscowości oraz komentuje zawody w skokach dla niemieckiej telewizji ZDF. Był kandydatem do Volkskammer z ramienia Freie Deutsche Jugend w 1986 roku, a w 2009 roku został wybrany do rady miasta Oberwiesenthal z listy CDU[2].

W 2005 roku rozwiódł się z żoną Nicolą, z którą ma dwóch synów: Daniela i Niklasa. W październiku 2010 roku ze związku z Doreen Fiebig urodziła im się córka[3].

OsiągnięciaEdytuj

Igrzyska olimpijskie  Edytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
1.  12 lutego 1984   Sarajewo Igman K-90 indywid. 90,0 m 87,0 m 215,2 pkt
2.  18 lutego 1984   Sarajewo Igman K-112 indywid. 107,0 m 107,5 m 213,7 pkt 17,5 pkt   Matti Nykänen
9. 14 lutego 1988   Calgary Alberta Ski Jump Area K-89 indywid. 81,0 m 80,0 m 196,8 pkt 32,3 pkt   Matti Nykänen
31. 15 lutego 1988   Calgary Alberta Ski Jump Area K-114 indywid. 104,5 m 93,5 m 172,0 pkt 52,0 pkt   Matti Nykänen
9. 9 lutego 1992   Courchevel Tremplin Le Praz K-90 indywid. 84,0 m 83,5 m 208,5 pkt 14,3 pkt   Ernst Vettori
33. 16 lutego 1992   Courchevel Tremplin Le Praz K-120 indywid. 90,0 m 99,5 m 141,3 pkt 98,2 pkt   Toni Nieminen
5. 20 lutego 1992   Courchevel Tremplin Le Praz K-120 druż.[4] 107,0 m 104,0 m 544,6 pkt
(183,4 pkt)
99,8 pkt   Finlandia
1.  20 lutego 1994   Lillehammer Lysgårdsbakken K-120 indywid. 129,5 m 133,0 m 274,5 pkt
1.  22 lutego 1994   Lillehammer Lysgårdsbakken K-120 druż.[5] 131,0 m 135,5 m 970,1 pkt
(277,7 pkt)
4. 25 lutego 1994   Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 indywid. 98,0 m 96,5 m 260,0 pkt 22,0 pkt   Espen Bredesen

Mistrzostwa świataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
2.  26 lutego 1984   Engelberg Skocznia duża drużynowo[6] 572.2 pkt -46.1 pkt   Finlandia
9. 20 stycznia 1985   Seefeld in Tirol Skocznia duża indywidualnie 215.2 pkt -9.0 pkt   Per Bergerud
3.  22 stycznia 1985   Seefeld in Tirol Skocznia duża drużynowo[7] 550.8 pkt -32.2 pkt   Finlandia
1.  26 stycznia 1985   Seefeld Skocznia normalna indywidualnie 225.3 pkt - -
15. 15 lutego 1987   Oberstdorf Skocznia duża indywidualnie 193.6 pkt -22.4 pkt   Andreas Felder
5. 17 lutego 1987   Oberstdorf Skocznia duża drużynowo[8] 582.5 pkt -51.6 pkt   Finlandia
5. 20 lutego 1987   Oberstdorf Skocznia normalna indywidualnie 215.3 pkt -9.1 pkt   Jiří Parma
2.  20 lutego 1989   Lahti Skocznia duża indywidualnie 212.5 pkt -6.0 pkt   Jari Puikkonen
7. 22 lutego 1989   Lahti Skocznia duża drużynowo[9] 558.0 pkt -87.0 pkt   Finlandia
1.  26 lutego 1989   Lahti Skocznia normalna indywidualnie 114.5 pkt - -
3.  10 lutego 1991   Val di Fiemme Skocznia duża indywidualnie 210.0 pkt -7.5 pkt   Franci Petek
3.  14 lutego 1991   Val di Fiemme Skocznia duża drużynowo[10] 699.5 pkt -37.6 pkt   Austria
7. 16 lutego 1991   Val di Fiemme Skocznia normalna indywidualnie 211.9 pkt -11.0 pkt   Heinz Kuttin
20. 21 lutego 1993   Falun Skocznia duża indywidualnie 165.7 pkt -75.7 pkt   Espen Bredesen
11. 23 lutego 1993   Falun Skocznia duża drużynowo[11] 632.2 pkt -189.3 pkt   Norwegia
40. 27 lutego 1993   Falun Skocznia normalna indywidualnie 175.6 pkt -62.2 pkt   Masahiko Harada
5. 12 marca 1995   Thunder Bay Skocznia normalna indywidualnie 233.0 pkt -33.0 pkt   Takanobu Okabe
2.  16 marca 1995   Thunder Bay Skocznia duża drużynowo[12] 882.5 pkt -6.5 pkt   Finlandia
3.  18 marca 1995   Thunder Bay Skocznia duża indywidualnie 229.9 pkt -42.7 pkt   Tommy Ingebrigtsen

Mistrzostwa świata w lotachEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
2.  17 marca 1985   Planica Loty indywidualnie 531.5 pkt -49.0 pkt   Matti Nykänen
9. 9 marca 1986   Tauplitz Loty indywidualnie 671.0 pkt -74.0 pkt   Andreas Felder
3.  25 lutego 1990   Vikersund Loty indywidualnie 349.3 pkt -8.4 pkt   Dieter Thoma
4. 11 lutego 1996   Tauplitz Loty indywidualnie 396.3 pkt -41.8 pkt   Andreas Goldberger

Miejsca w klasyfikacji poszczególnych turniejówEdytuj

Turniej 1996 1995 1994 1993 1992 1991 1990 1989 1988 1987 1986 1985 1984 1983
Puchar Świata 4 6 2 11 37 8 6 2 6 11 16 4 1 16
Turniej Czterech Skoczni 1 12 2 8 38 1 3 2 2 7 23 1 1 2
Puchar Świata w lotach 8 14 - - - - X - X - - - 3 9

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Miejsca na podiumEdytuj

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce razem
1995/1996 3 2 3 8
1994/1995 1 1 5 7
1993/1994 7 2 2 11
1992/1993 1 1
1991/1992
1990/1991 2 1 1 4
1989/1990 3 2 3 8
1988/1989 5 2 1 8
1987/1988 1 1 3 5
1986/1987 1 1
1985/1986 1 1
1984/1985 2 1 1 4
1983/1984 7 4 1 12
1982/1983 1 1 1 3
suma 33 19 21 73

Miejsca na podium chronologicznieEdytuj

 
Jens Weißflog w 1982 roku
Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca Reprezentował
1. 1 stycznia 1983   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 241.5 pkt 3. -0.8 pkt Armin Kogler   NRD
2. 4 stycznia 1983   Innsbruck Bergisel 243.3 pkt 2. -6.2 pkt Matti Nykänen   NRD
3. 6 stycznia 1983   Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 256.7 pkt 1. - -   NRD
4. 30 grudnia 1983   Oberstdorf Schattenbergschanze 213.5 pkt 2. -7.2 pkt Klaus Ostwald   NRD
5. 1 stycznia 1984   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 222.2 pkt 1. - -   NRD
6. 4 stycznia 1984   Innsbruck Bergisel 224.1 pkt 1. - -   NRD
7. 6 stycznia 1984   Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 238.1 pkt 1. - -   NRD
8. 11 stycznia 1984   Cortina d’Ampezzo Italia 216.6 pkt 1. - -   NRD
9. 14 stycznia 1984   Harrachov Čerťák 198.6 pkt 2. -7.3 pkt Jiří Parma   NRD
10. 15 stycznia 1984   Liberec Ještěd 210.5 pkt 1. - -   NRD
11. 12 lutego 1984   Sarajewo Igman K-90 215.2 pkt 1. - -   NRD
12. 18 lutego 1984   Sarajewo Igman K-112 213.7 pkt 2. -17.5 pkt Matti Nykänen   NRD
13. 17 marca 1984   Oberstdorf Heini-Klopfer-Skiflugschanze ? 3. ? Matti Nykänen   NRD
14. 18 marca 1984   Oberstdorf Heini-Klopfer-Skiflugschanze ? 2. ? Matti Nykänen   NRD
15. 24 marca 1984   Planica Srednija Velikanka ? 1. - -   NRD
16. 1 stycznia 1985   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 210.1 pkt 1. - -   NRD
17. 4 stycznia 1985   Innsbruck Bergisel 215.8 pkt 2. -3.5 pkt Matti Nykänen   NRD
18. 13 lutego 1985   Sankt Moritz Olympiaschanze 216.9 pkt 3. -8.1 pkt Ernst Vettori   NRD
19. 17 lutego 1985   Engelberg Gross-Titlis-Schanze 231.5 pkt 1. - -   NRD
20. 22 grudnia 1985   Chamonix Tremplin aux Bossons 194.1 pkt 2. -2.6 pkt Pekka Suorsa   NRD
21. 6 grudnia 1986   Thunder Bay Normal Thunder 230.7 pkt 1. - -   NRD
22. 6 grudnia 1987   Thunder Bay Big Thunder 217.9 pkt 2. -23.8 pkt Matti Nykänen   NRD
23. 1 stycznia 1988   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 198.5 pkt 3. -13.9 pkt Matti Nykänen   NRD
24. 3 stycznia 1988   Innsbruck Bergisel 195.1 pkt 3. -24.9 pkt Matti Nykänen   NRD
25. 22 stycznia 1988   Gstaad Mattenschanze 212.3 pkt 3. -5.7 pkt Pavel Ploc   NRD
26. 24 stycznia 1988   Engelberg Gross-Titlis-Schanze 215.0 pkt 1. - -   NRD
27. 1 stycznia 1989   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 218.0 pkt 2. -2.5 pkt Matti Nykänen   NRD
28. 4 stycznia 1989   Innsbruck Bergisel 213.0 pkt 3. -2.0 pkt Jan Boklöv   NRD
29. 21 stycznia 1989   Oberhof Hans-Renner-Schanze 216.5 pkt 2. -0.1 pkt Ole Gunnar Fidjestøl   NRD
30. 22 stycznia 1989   Oberhof Hans-Renner-Schanze 229.0 pkt 1. - -   NRD
31. 5 marca 1989   Oslo Holmenkollbakken 225.0 pkt 1. - -   NRD
32. 8 marca 1989   Örnsköldsvik Paradiskullen 231.5 pkt 1. - -   NRD
33. 25 marca 1989   Planica Srednija Velikanka 222.5 pkt 1. - -   NRD
34. 26 marca 1989   Planica Bloudkova velikanka 227.0 pkt 1. - -   NRD
35. 17 grudnia 1989   Sapporo Ōkurayama 227.0 pkt 1. - -   NRD
36. 28 grudnia 1989   Oberstdorf Schattenbergschanze 208.0 pkt 3. -7.0 pkt Dieter Thoma   NRD
37. 1 stycznia 1990   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 220.5 pkt 1. - -   NRD
38. 4 stycznia 1990   Innsbruck Bergisel 226.5 pkt 2. -0.5 pkt Ari-Pekka Nikkola   NRD
39. 17 stycznia 1990   Zakopane Wielka Krokiew 207.0 pkt 1. - -   NRD
40. 16 lutego 1990   Predazzo Trampolino Dal Ben 219.4 pkt 2. -1.1 pkt Roberto Cecon   NRD
41. 17 marca 1990   Raufoss Lønnbergbakken 211.8 pkt 3. -6.4 pkt Andreas Felder   NRD
42. 24 marca 1990   Planica Bloudkova velikanka 211.5 pkt 3. -8.5 pkt Roberto Cecon   NRD[13]
43. 30 grudnia 1990   Oberstdorf Schattenbergschanze 203.9 pkt 1. - -   Niemcy[14]
44. 1 stycznia 1991   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 204.3 pkt 1. - -   Niemcy
45. 4 stycznia 1991   Innsbruck Bergisel 219.1 pkt 2. -2.5 pkt Ari-Pekka Nikkola   Niemcy
46. 12 stycznia 1991   Oberhof Hans-Renner-Schanze 221.1 pkt 3. -12.4 pkt Dieter Thoma   Niemcy
47. 1 stycznia 1993   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 219.4 pkt 2. -1.4 pkt Noriaki Kasai   Niemcy
48. 12 grudnia 1993   Planica Bloudkova velikanka 274.7 pkt 1. - -   Niemcy
49. 14 grudnia 1993   Predazzo Trampolino Dal Ben 238.5 pkt 1. - -   Niemcy
50. 30 grudnia 1993   Oberstdorf Schattenbergschanze 238.1 pkt 1. - -   Niemcy
51. 1 stycznia 1994   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 231.0 pkt 2. -7.6 pkt Espen Bredesen   Niemcy
52. 4 stycznia 1994   Innsbruck Bergisel 229.4 pkt 2. -4.0 pkt Andreas Goldberger   Niemcy
53. 6 stycznia 1994   Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 224.8 pkt 3. -20.2 pkt Espen Bredesen   Niemcy
54. 22 stycznia 1994   Sapporo Miyanomori 230.5 pkt 1. - -   Niemcy
55. 23 stycznia 1994   Sapporo Ōkurayama 253.4 pkt 1. - -   Niemcy
56. 5 marca 1994   Lahti Salpausselkä 244.0 pkt 1. - -   Niemcy
57. 9 marca 1994   Örnsköldsvik Paradiskullen 231.5 pkt 3. -2.5 pkt Roberto Cecon   Niemcy
58. 27 marca 1994   Thunder Bay Normal Thunder 274.5 pkt 1. - -   Niemcy
59. 30 grudnia 1994   Oberstdorf Schattenbergschanze 225.1 pkt 3. -2.8 pkt Reinhard Schwarzenberger   Niemcy
60. 28 stycznia 1995   Lahti Salpausselkä 232.0 pkt 2. -2.5 pkt Andreas Goldberger   Niemcy
61. 29 stycznia 1995   Lahti Salpausselkä 126.9 pkt 1. - -   Niemcy
62. 1 lutego 1995   Kuopio Puijo 244.0 pkt 3. -4.5 pkt Toni Nieminen   Niemcy
63. 4 lutego 1995   Falun Lugnet 242.5 pkt 3. -12.5 pkt Roberto Cecon   Niemcy
64. 12 lutego 1995   Oslo Holmenkollbakken 242.3 pkt 3. -12.6 pkt Andreas Goldberger   Niemcy
65. 25 lutego 1995   Oberstdorf Heini-Klopfer-Skiflugschanze 348.6 pkt 3. -20.2 pkt Andreas Goldberger   Niemcy
66. 28 grudnia 1995   Oberhof Hans-Renner-Schanze 224.9 pkt 3. -16.6 pkt Mika Laitinen   Niemcy
67. 30 grudnia 1995   Oberstdorf Schattenbergschanze 242.2 pkt 2. -5.7 pkt Mika Laitinen   Niemcy
68. 1 stycznia 1996   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 226.0 pkt 3. -2.6 pkt Reinhard Schwarzenberger   Niemcy
69. 4 stycznia 1996   Innsbruck Bergisel 230.9 pkt 2. -7.9 pkt Andreas Goldberger   Niemcy
70. 6 stycznia 1996   Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 251.2 pkt 1. - -   Niemcy
71. 20 stycznia 1996   Sapporo Miyanomori 218.0 pkt 1. - -   Niemcy
72. 17 lutego 1996   Iron Mountain Pine Mountain 249.6 pkt 1. - -   Niemcy
73. 13 marca 1996   Falun Lugnet 253.0 pkt 3. -4.0 pkt Primož Peterka   Niemcy

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

Do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.
Sezon 1980/1981
                                                punkty
90 79 0
Sezon 1981/1982
                                            punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - 33 23 - - 0
Sezon 1982/1983
                                                  punkty
27 3 2 1 12 49 19 19 15 11 19 7 33 15 80
Sezon 1983/1984
                                                punkty
2 1 1 1 1 2 1 1 2 6 22 3 2 1 8 230
Sezon 1984/1985
                                          punkty
4 1 2 4 6 4 3 1 6 6 151
Sezon 1985/1986
                                                  punkty
2 18 4 62 6 15 9 9 14 7 4 11 33 24 77
Sezon 1986/1987
                                            punkty
1 7 7 6 20 8 5 6 6 5 19 17 22 103
Sezon 1987/1988
                                        punkty
7 2 6 3 3 14 22 3 1 111
Sezon 1988/1989
                                        punkty
4 2 3 19 2 1 1 1 1 1 192
Sezon 1989/1990
                                                  punkty
10 1 3 1 2 11 1 2 15 5 4 17 11 3 3 23 200
Sezon 1990/1991
                                            punkty
1 1 2 10 3 31 6 12 10 6 9 14 5 141
Sezon 1991/1992
                                          punkty
6 10 16 42 28 27 42 19 31 16
Sezon 1992/1993
                                  punkty
12 30 39 7 2 31 6 12 5 26 33 13 34 61
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

 -  – zawodnik nie wystartował lub zajął miejsce poniżej 15.

Sezon 1993/1994
                                      punkty
5 1 1 5 38 1 2 2 3 1 1 1 3 6 1 1110
Sezon 1994/1995
                                          punkty
9 14 3 15 28 11 5 2 1 3 3 14 4 3 3 683
Sezon 1995/1996
                                                        punkty
13 17 8 14 21 3 2 3 2 1 1 4 50 5 5 1 17 21 5 5 3 6 1028
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Świata w lotach narciarskichEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Turniej Czterech SkoczniEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Letnie Grand PrixEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Miejsca w poszczególnych konkursach LGPEdytuj

W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za wszystkie skoki (tak jak np. w TCS)
1994
      punkty
3 5 11 656.6
1995
        punkty
41 7 339.3
Legenda
1 2 3 4–10 11–30 poniżej 30

- – zawodnik nie wystartował
lub nie zakwalifikował się

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. 200m0405. skisprungschanzen.com. [dostęp 2018-04-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-10-15)].
  2. Sächsische Zeitung: Ski-Ass Jens Weißflog und sein neues Leben (niem.)
  3. skijumping.de: Jens Weißflog erneut Vater (niem.)
  4. Skład zespołu: Heiko Hunger, Dieter Thoma, Christof Duffner i Jens Weißflog
  5. Skład zespołu: Hansjörg Jäkle, Christof Duffner, Dieter Thoma i Jens Weißflog
  6. Skład drużyny: Ulf Findeisen, Matthias Buse, Klaus Ostwald, Jens Weißflog
  7. Skład drużyny: Frank Sauerbrey, Manfred Deckert, Klaus Ostwald, Jens Weißflog
  8. Skład drużyny: Mike Arnold, Ulf Findeisen, Raimund Litschko, Jens Weißflog
  9. Skład drużyny: Ingo Züchner, Ulf Findeisen, Heiko Hunger, Jens Weißflog
  10. Skład drużyny: Heiko Hunger, André Kiesewetter, Dieter Thoma, Jens Weißflog
  11. Skład drużyny: Gerd Siegmund, Dieter Thoma, Christof Duffner, Jens Weißflog
  12. Skład drużyny: Hansjörg Jäkle, Dieter Thoma, Gerd Siegmund, Jens Weißflog
  13. 89/90 FIS WORLD CUP, www.skijumping.pl [dostęp 2017-11-24].
  14. 90/91 FIS WORLD CUP, www.skijumping.pl [dostęp 2017-11-24].

BibliografiaEdytuj