Otwórz menu główne

Takanobu Okabe

japoński skoczek narciarski

Takanobu Okabe (jap. 岡部孝信 Okabe Takanobu, ur. 26 października 1970 w Shimokawie)japoński skoczek narciarski i trener, dwukrotny medalista olimpijski, pięciokrotny medalista mistrzostw świata, zwycięzca Letniego Grand Prix w skokach narciarskich w 1994.

Takanobu Okabe
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 października 1970
Shimokawa, Japonia
Klub Snow Brand
Reprezentacja  Japonia
Debiut w PŚ 17 grudnia 1988 w Sapporo (47. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 11 marca 1993 w Lillehammer (2. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 11 marca 1993 w Lillehammer (2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 7 grudnia 1996 w Kuusamo
Rekord życiowy 217,5 m na Letalnicy w Planicy (17 marca 2006)[1]
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Gold medal with cup.svg Złoto
1998
Nagano
Skocznia K-120
drużynowo
Silver medal with cup.svg Srebro
1994
Lillehammer
Skocznia K-120
drużynowo
Mistrzostwa świata
Gold medal with cup.svg Złoto
1995
Thunder Bay
Skocznia K-90
indywidualnie
Silver medal with cup.svg Srebro
1997
Trondheim
Skocznia K-120
drużynowo
Bronze medal with cup.svg Brąz
1995
Thunder Bay
Skocznia K-120
drużynowo
Bronze medal with cup.svg Brąz
2007
Sapporo
Skocznia K-120
drużynowo
Bronze medal with cup.svg Brąz
2009
Liberec
Skocznia K-120
drużynowo
Puchar Świata w lotach narciarskich
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1994/1995
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1996/1997
Letnie Grand Prix
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
1994

KarieraEdytuj

W Pucharze Świata zadebiutował 17 grudnia 1988 podczas konkursu w Sapporo, gdzie zajął 47. miejsce. Następnego dnia zajął 51. miejsce i ponieważ były to jego jedyne starty w sezonie, nie został sklasyfikowany w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 1988/1989. W kolejnych dwóch sezonach również startował wyłącznie w zawodach rozgrywanych w Japonii, a jego najlepszym miejscem była 37. lokata. W sezonie 1991/1992 nie brał udziału w żadnym z konkursów Pucharu Świata.

Pierwszym sezonem, w którym wystartował poza granicami ojczyzny był sezon 1992/1993. Także w tym przypadku Japończyk rozpoczął starty od dwóch konkurów w Sapporo, ponownie nie zdobywając punktów. Nie startował przez cały styczeń 1993, ale w lutym wystąpił na mistrzostwach świata w Falun. Indywidualnie zajął. 12 miejsce na dużej skoczni, a na normalnym obiekcie był czternasty. Wspólnie z kolegami z reprezentacji zajął piąte miejsce w konkursie drużynowym. 11 marca 1993 w Lillehammer Okabe pierwszy raz stanął na podium, zajmując drugie miejsce i ulegając tylko Espenowi Bredesenowi. Pod koniec marca tego roku wraz z kolegami zwyciężył w konkursie drużynowym w Planicy. Nazajutrz po raz drugi w sezonie zdobył punkty, tym razem zajmując siódme miejsce. Dało mu to 24. miejsce w klasyfikacji generalnej tego sezonu.

Sezon 1993/1994 Okabe zaczął od zajęcia drugiego miejsca w pierwszym konkursie cyklu, 11 grudnia 1993 w Planicy. Później jeszcze dwa razy stanął na podium: raz na drugim i raz na trzecim miejscu. W 42. edycji Turnieju Czterech Skoczni uplasował się na trzynastym miejscu po tym, jak zajął piąte miejsce w Oberstdorfie, trzecie w Garmisch-Partenkirchen, 44. miejsce w Innsbrucku i ósme w Bischofshofen. Najważniejszą imprezą sezonu były jednak igrzyska olimpijskie w Lillehammer w lutym 1994 roku. W indywidualnych startach był dziewiąty na normalnej skoczni oraz czwarty na dużej, gdzie przegrał walkę o brązowy medal z Andreasem Goldbergerem. W konkursie drużynowym razem z Jin’yą Nishikatą, Noriakim Kasai i Masahiko Haradą wywalczył srebrny medal. Był to pierwszy w historii medal dla Japonii w konkursach drużynowych skoków narciarskich. Blisko miesiąc później wziął udział w mistrzostwach świata w lotach w Planicy. Podczas mistrzostw oddał najdłuższy skok pierwszej serii (198 m – 5 m bliżej niż wynosił ówczesny rekord świata Toni Nieminena), natomiast w drugiej serii uzyskał 95 metrów i zawody ukończył na 11. pozycji. Sezon zakończył zajęciem drugiego miejsca w Thunder Bay (27 marca 1994). W klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie siódme miejsce.

W lecie 1994 wziął udział w pierwszej edycji Letniego Grand Prix w skokach, wygrywając wszystkie trzy konkursy indywidualne i w efekcie triumfując w klasyfikacji końcowej. Dobre wyniki z lata przełożyły się na zimowy sezon 1994/1995, kiedy to zajął piąte miejsce w klasyfikacji generalnej. Siedmiokrotnie stawał na podium zawodów pucharowych, w tym sześciokrotnie był drugi i raz trzeci. Co więcej zajął drugie miejsce w sezonie 1994/1995 Pucharu Świata w lotach, wyprzedził go tylko Goldberger. mistrzostwa świata w Thunder Bay w marcu 1995 okazały się najbardziej udaną imprezą w jego karierze. W kwalifikacjach do konkursu indywidualnego na normalnej skoczni Okabe ustanowił nowy rekord obiektu, uzyskując 108,5 m. Dzień później, podczas konkursu głównego, osiągnął kolejno 95,0 m i 100,0 m i zdobył złoty medal. Drugi w konkursie Hiroya Saitō z Japonii stracił do niego blisko 10 punktów, a trzeci Mika Laitinen z Finlandii ponad 20 punktów. Na dużym obiekcie zajął piętnaste miejsce. W konkursie drużynowym Japończycy w składzie: Naoki Yasuzaki, Hiroya Saitō, Jin’ya Nishikata i Takanobu Okabe wywalczyli brązowy medal.

Sporadyczne starty i przeciętne wyniki uzyskiwane w sezonie 1995/1996 dały mu dopiero 39. miejsce w klasyfikacji generalnej. Ani razu nie stanął na podium, jego najlepszym wynikiem było czwarte miejsce w Falun (13 marca 1996). Poprawił się podczas konkursów Letniego Grand Prix w skokach 1996, a do najwyższej dyspozycji wrócił w sezonie 1996/1997. Wtedy właśnie osiągnął najlepsze wyniki w historii swoich startów w Pucharze Świata, zajmując w klasyfikacji generalnej czwarte miejsce. W trzecich zawodach cyklu, 7 grudnia 1996 w Kuusamo po raz pierwszy zwyciężył w zawodach PŚ. Łącznie w tym sezonie ośmiokrotnie stawał na podium, przy czym trzy razy zwyciężył, a pięć razy był trzeci. Czwarty był także w 45. Turnieju Czterech Skoczni. W konkursach tego Turnieju zajmował kolejno czwarte miejsce w Oberstdorfie, trzecie w Ga-Pa, siódme w Innsbrucku i trzynaste w Bischofshofen. Ponadto zajął drugie miejsce w sezonie 1996/1997 PŚ w lotach, tym razem wyprzedził go Primož Peterka. Na mistrzostwach świata w Trondheim zajął dwunaste miejsce w obu konkursach indywidualnych, natomiast w konkursie drużynowym Harada, Okabe, Saitō oraz Kazuyoshi Funaki wywalczyli srebrny medal, ustępując tylko Finom.

Mimo dość słabej pierwszej części sezonu 1997/1998 Okabe został członkiem kadry japońskiej na igrzyska olimpijskie w Nagano. W konkursach olimpijskich startował tylko na dużej skoczni. Po pierwsze serii konkursu indywidualnego Japończyk zajmował drugie miejsce z odległością 130,0 m, za Andreasem Widhölzlem. W drugiej serii osiągnął jednak tylko 119,5 m i spadł na szóste miejsce. Konkurs wygrał Funaki, który był czwarty po pierwszej serii. W konkursie drużynowym Japończycy w składzie: Okabe, Saitō , Harada i Funaki po pierwszej kolejce zajmowali czwarte miejsce. Spowodowane to było głównie skokiem Harady, który osiągnął zaledwie 79,5 m. W drugiej serii wszyscy czterej reprezentanci gospodarzy oddali dalekie skoki, przy czym Harada ustanowił rekord skoczni, osiągając 137,0 m. Chwilę później Okabe wyrównał wynik swojego rodaka, co pozwoliło Japończykom zdobyć pierwsze historii drużynowe mistrzostwo olimpijskie w skokach narciarskich. 1 marca 1998 wywalczył swoje jedyne podium tego sezonu, odnosząc zwycięstwo w norweskim Vikersund. W klasyfikacji generalnej zajął 16. miejsce, a w PŚ w lotach był szósty.

Od zakończenia sezonu 1997/1998 aż do sezonu 2005/2006 ani razu nie stanął na podium, rzadko plasował się w czołowej dziesiątce zawodów. W tym czasie wystartował na mistrzostwach świata w lotach w Vikersund w 2000, gdzie był jedenasty oraz na mistrzostwach świata w Lahti w 2001 i mistrzostwach świata w Oberstdorfie cztery lata później. Na fińskich mistrzostwach wystartował tylko w konkursie drużynowym na normalnej skoczni, zajmując wraz z kolegami czwarte miejsce. Z uwagi na swoją wagę (52 kg przy wzroście 165 cm), poważnie odczuł zmiany regulaminu (zmniejszenie długości nart) w sezonie 2000/2001, co jeszcze pogłębiło jego problemy. W sezonie 2003/2004 nie pojawił się w zawodach PŚ. Przez ten okres startował głównie w zawodach Pucharu Kontynentalnego. Poprawa formy nastąpiła pod koniec 2004, kiedy to zaczął zajmować czołowe miejsca w konkursach PK. Dało mu to miejsce w pierwszej reprezentacji i wyjazd na mistrzostwa świata w Oberstdorfie. Startował tam we wszystkich czterech konkursach, jednak indywidualnie zajmował odległe miejsca. W konkursach drużynowych Japończycy z Okabe w składzie zajęli dziewiąte i dziesiąte miejsce odpowiednio na normalnej i dużej skoczni.

Dobrą formę Japończyk zaprezentował ponownie w sezonie 2005/2006. Zbliżając się do 36. urodzin regularnie punktował w konkursach Pucharu Świata, często zajmując miejsca w pierwszej dziesiątce zawodów. Dużym sukcesem było zajęcie 6. miejsca w klasyfikacji końcowej 54. Turnieju Czterech Skoczni. W Sapporo zajął dwukrotnie 3. miejsce, co wtedy czyniło go najstarszym zawodnikiem, który stanął na podium Pucharu Świata. Podczas igrzysk olimpijskich w Turynie na dużym obiekcie był ósmy, a na normalnej skoczni zajął 23. miejsce. W konkursie drużynowym Japończycy w składzie: Daiki Itō, Tsuyoshi Ichinohe, Takanobu Okabe i Noriaki Kasai zajęli szóste miejsce. W klasyfikacji końcowej tego sezonu uplasował się ostatecznie na 12. pozycji z dorobkiem 500 punktów.

Sezony 2006/2007 i 2007/2008 były zdecydowanie słabsze. W klasyfikacji generalnej zajmował wtedy odległe miejsca, a w konkursach rzadko zdobywał punkty. Był jednak członkiem drużyny, która zdobyła brązowy medal podczas mistrzostw świata w Sapporo na przełomie lutego i marca 2007. Indywidualnie Okabe zajął. 21 miejsce na dużej skoczni oraz 45. miejsce na normalnej. W sezonie 2007/2008 punkty zdobywał tylko w konkursach w Sapporo, a po trzech kolejnych konkursach bez punktów zakończył sezon już w lutym. Jednak w sezonie 2008/2009 po dwóch zwycięstwach w Pucharze Kontynentalnym w Sapporo wrócił do startów w Pucharze Świata startując w Whistler. 10 marca 2009 w Kuopio po 11 latach przerwy wygrał zawody PŚ. Dzięki temu zwycięstwu jest aktualnie drugim najstarszym zawodnikiem (po Noriakim Kasaim), który punktował i wygrywał w zawodach Pucharu Świata w skokach (miał wtedy 38 lat, 4 miesiące i 15 dni). Jest także jednym z najstarszych, jacy kiedykolwiek stanęli na podium w zawodach tej rangi.

W sezonie 2009/2010 dwunastokrotnie wystartował w zawodach Pucharu Świata, jednak punkty zdobył tylko raz. Miało to miejsce 16 stycznia 2010 w Sapporo, gdzie zajął 29. miejsce. Natomiast sezon 2010/2011 to starty Okabe w kraju, uczestnictwo w dwóch zawodach Pucharu Kontynentalnego oraz dwóch zawodach cyklu FIS Cup.

12 marca 2014 postanowił zakończyć karierę[2].

W 2018 pełnił funkcję trenera skoków narciarskich w zespole Megmilk Snow Brand Ski Team[3].

Igrzyska olimpijskieEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
4. 20 lutego 1994   Lillehammer Lysgårdsbakken K-120 indywidualny 117 m 128 m 243,5 pkt 31,0 pkt   Jens Weißflog
2. 22 lutego 1994   Lillehammer Lysgårdsbakken K-120 drużynowy[a] 124,5 m 133 m 956,9 pkt 13,2 pkt   Niemcy
9. 25 lutego 1994   Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 indywidualny 95 m 95,5 m 252 pkt 30 pkt   Espen Bredesen
1. 8 lutego 1998   Nagano Skocznia olimpijska K-120 drużynowy[b] 121,5 m 137 m 933 pkt
6. 15 lutego 1998   Nagano Skocznia olimpijska K-120 indywidualny 130 m 119,5 m 250,1 pkt 22,2 pkt   Kazuyoshi Funaki
23. 12 lutego 2006   Turyn Stadio del Trampolino K-95 indywidualny 96,5 m 94,5 m 229,5 pkt 37,0 pkt   Lars Bystøl
8. 18 lutego 2006   Turyn Stadio del Trampolino K-125 indywidualny 125 m 128,5 m 236,8 pkt 40,1 pkt   Thomas Morgenstern
6. 20 lutego 2006   Turyn Stadio del Trampolino K-125 drużynowy[c] 121 m 132 m 893,1 pkt 90,9 pkt   Austria

Mistrzostwa świataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
5. 19 lutego 1993   Falun Lugnet K-115 drużynowy[d] 103 m 111,5 m 716,0 pkt 105,5 pkt   Norwegia
12. 21 lutego 1993   Falun Lugnet K-115 indywidualny 101,5 m 107 m 189,4 pkt 52,0 pkt   Espen Bredesen
14. 27 lutego 1993   Falun Lugnet K-90 indywidualny 85 m 83 m 206,8 pkt 31,0 pkt   Masahiko Harada
1. 12 marca 1995   Thunder Bay Normal Thunder K-90 indywidualny 95 m 100 m 266,0 pkt
3. 16 marca 1995   Thunder Bay Big Thunder K120 K-120 drużynowy[e] 103 m 128 m 836,9 pkt 52,1 pkt   Finlandia
15. 18 marca 1995   Thunder Bay Big Thunder K120 K-120 indywidualny 110,5 m 104,5 m 182,0 pkt 90,6 pkt   Tommy Ingebrigtsen
12. 22 lutego 1997   Trondheim Granåsen K-90 indywidualny 93 m 93,5 m 247,0 pkt 16,5 pkt   Janne Ahonen
2. 27 lutego 1997   Trondheim Granåsen K-120 drużynowy[b] 114,5 m 109 m 905,0 pkt 50,3 pkt   Finlandia
12. 1 marca 1997   Trondheim Granåsen K-120 indywidualny 123 m 112 m 227,0 pkt 25,1 pkt   Masahiko Harada
4. 25 lutego 2001   Lahti Salpausselkä K-90 drużynowy[f] 83 m 86,5 m 886,5 pkt 67,0 pkt   Austria
37. 19 lutego 2005   Oberstdorf Schattenbergschanze K-90 indywidualny 87,5 m 109,0 pkt 147,0 pkt   Rok Benkovič
9. 20 lutego 2005   Oberstdorf Schattenbergschanze K-90 drużynowy[g] 81,5 m 409,5 pkt 561,0 pkt   Austria
28. 25 lutego 2005   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 indywidualny 125,5 m 119 m 236,1 pkt 77,1 pkt   Janne Ahonen
10. 26 lutego 2005   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 drużynowy[h] 120,5 m 422,6 pkt 714,7 pkt   Austria
21. 24 lutego 2007   Sapporo Ōkurayama K-120 indywidualny 106,5 m 125 m 208,2 pkt 57,9 pkt   Simon Ammann
3. 25 lutego 2007   Sapporo Ōkurayama K-120 drużynowy[i] 121 m 120 m 905,9 pkt 94,3 pkt   Austria
45. 3 marca 2007   Sapporo Miyanomori K-90 indywidualny 85,5 m 102,0 pkt 175,0 pkt   Adam Małysz
14. 21 lutego 2009   Liberec Ještěd K-90 indywidualny 98 m 92 m 251,0 pkt 31,0 pkt   Wolfgang Loitzl
45. 27 lutego 2009   Liberec Ještěd K-120 indywidualny 109 m [j] 89,2 pkt 52,1 pkt   Andreas Küttel
3. 28 lutego 2009   Liberec Ještěd K-120 drużynowy[i] 127 m 135 m 981,2 pkt 53,1 pkt   Austria

Mistrzostwa świata w lotach narciarskichEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
11. 20 marca 1994   Planica Velikanka K-180 indywidualny 198 m 95 m 235,2 pkt 116,1 pkt   Jaroslav Sakala
17. 14 lutego 2000   Vikersund Vikersundbakken K-180 indywidualny 132 m 150,5 m 163,5 m 393,7 pkt 143,1 pkt   Sven Hannawald

Puchar Świata w skokach narciarskichEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnej Edytuj

Sezon Miejsce
1992/1993 24.
1993/1994 7.
1994/1995 5.
1995/1996 39.
1996/1997 4.
1997/1998 16.
1998/1999 38.
1999/2000 33.
2000/2001 49.
2001/2002 59.
2004/2005 49.
2005/2006 12.
2006/2007 52.
2007/2008 65.
2008/2009 28.
2009/2010 82.

Miejsca na podium chronologicznieEdytuj

lp Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 11 marca 1993   Lillehammer Lysgårdsbakken K-120 108,5 m 119 m 2. 210,0 pkt 7,9 pkt Espen Bredesen
2. 11 grudnia 1993   Planica Srednija Velikanka K-92 98 m 101 m 2. 265,0 pkt 3,5 pkt Espen Bredesen
3. 1 stycznia 1994   Garmisch-Partenkirchen Olympiaschanze K-107 104 m 109 m 3. 228,7 pkt 9,9 pkt Espen Bredesen
4. 27 marca 1994   Thunder Bay Normal Thunder K-90 98 m 99 m 2. 269,0 pkt 5,5 pkt Jens Weißflog
5. 21 stycznia 1995   Sapporo Miyanomori K-90 89 m 95 m 3. 240,0 pkt 5,5 pkt Andreas Goldberger
6. 22 stycznia 1995   Sapporo Ōkurayama K-115 99,5 m 117 m 2. 209,2 pkt 5,5 pkt Nicolas Dessum
7. 4 lutego 1995   Falun Lugnet K-90 87,5 m 100 m 2. 244,0 pkt 11,0 pkt Roberto Cecon
8. 8 lutego 1995   Lillehammer Lysgårdsbakken K-120 121,5 m 131,5 m 2. 254,9 pkt 17,6 pkt Andreas Goldberger
9. 12 lutego 1995   Oslo Holmenkollbakken K-110 119 m 119 m 2. 253,9 pkt 1,0 pkt Andreas Goldberger
10. 18 lutego 1995   Vikersund Vikersundbakken K-170 174 m 167 m 2. 344,7 pkt 13,4 pkt Andreas Goldberger
11. 19 lutego 1995   Vikersund Vikersundbakken K-170 184 m 183 m 2. 370,9 pkt 2,4 pkt Andreas Goldberger
12. 7 grudnia 1996   Kuusamo Rukatunturi K-120 135,5 m 142,5 m 1. 303,4 pkt
13. 8 grudnia 1996   Kuusamo Rukatunturi K-120 130,5 m 116,5 m 3. 245,6 pkt 32,5 pkt Primož Peterka
14. 14 grudnia 1996   Harrachov Čerťák K-120 128,5 m 134 m 3. 273,0 pkt 24,7 pkt Kazuyoshi Funaki
15. 1 stycznia 1997   Garmisch-Partenkirchen Olympiaschanze K-115 111 m 115,5 m 3. 226,7 pkt 25,2 pkt Primož Peterka
16. 19 stycznia 1997   Sapporo Ōkurayama K-120 117,5 m 129 m 3. 245,7 pkt 17,6 pkt Dieter Thoma
17. 8 lutego 1997   Tauplitz Kulm K-185 198,5 m 196 m 1. 379,9 pkt
18. 9 lutego 1997   Tauplitz Kulm K-185 195,5 m 193,5 m 3. 376,3 pkt 9,9 pkt Primož Peterka
19. 22 marca 1997   Planica Velikanka K-180 197,5 m 207 m 1. 395,9 pkt
20. 1 marca 1998   Vikersund Vikersundbakken K-175 171,5 m 182,5 m 1. 359,3 pkt
21. 21 stycznia 2006   Sapporo Ōkurayama K-120 133 m 121,5 m 3. 256,6 pkt 13,3 pkt Bjørn Einar Romøren
22. 22 stycznia 2006   Sapporo Ōkurayama K-120 117,5 m 137,5 m 3. 258,0 pkt 23,4 pkt Roar Ljøkelsøy
23. 10 marca 2009   Kuopio Puijo K-120 123,5 m 123 m 1. 241,7 pkt

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2013/2014

Do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.
Sezon 1988/1989
                                        punkty
- - - - 47 51 - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 1989/1990
                                                  punkty
- - - - 41 37 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 1990/1991
                                            punkty
- - - - 66 61 - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 1992/1993
                                  punkty
- - - 59 36 - - - - - - - 22 62 2 61 7 29
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

 -  – zawodnik nie wystartował

Sezon 1993/1994
                                      punkty
2 6 40 6 40 5 3 44 8 8 - - 10 29 4 14 11 46 2 529
Sezon 1994/1995
                                          punkty
8 14 6 8 45 13 14 - - 3 2 5 41 14 2 9 2 2 2 2 9 821
Sezon 1995/1996
                                                        punkty
q - 18 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 30 q 12 - 4 9 115
Sezon 1996/1997
                                                  punkty
7 21 1 3 3 22 4 3 7 13 14 20 8 3 17 4 17 1 3 45 8 41 22 1 31 941
Sezon 1997/1998
                                                      punkty
40 18 14 44 q 15 33 9 33 48 q - - - - - 38 4 1 7 11 30 47 12 17 6 12 385
Sezon 1998/1999
                                                          punkty
16 q 50 30 24 22 33 36 27 35 17 49 12 47 31 30 32 9 - - - - - - - - - - - 102
Sezon 1999/2000
                                                    punkty
- - - - - - - - - - - - - 21 35 - 16 26 24 28 4 11 q - 15 - 130
Sezon 2000/2001
                                          punkty
14 23 27 q q q 35 - - 26 37 18 22 46 37 q - - - - - 57
Sezon 2001/2002
                                            punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - 24 20 - - - - 18
Sezon 2002/2003
                                                      punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - 56 39 - - - - - - - - - 0
Sezon 2004/2005
                                                        punkty
- - - - - - - - - - - - - q 22 14 - - 23 18 24 - 32 - 29 37 - 57
Sezon 2005/2006
                                            punkty
q 13 13 10 18 10 - 4 10 8 6 3 3 - - 12 12 16 14 19 17 11 500
Sezon 2006/2007
                                                punkty
62 47 31 38 26 45 49 q 49 - - - - 27 q 33 39 14 37 16 36 - - - 42
Sezon 2007/2008
                                                      punkty
43 q 49 q 55 - - - - - - - - - - - 28 18 47 q 43 - - - - - - 16
Sezon 2008/2009
                                                      punkty
- - - - - - - - - - - - - - - 17 13 12 14 20 - 9 1 18 - - - 227
Sezon 2009/2010
                                              punkty
q q 33 q q q - - - - - - 29 42 - - - - - q 45 q q 2
Sezon 2011/2012
                                                    punkty
- - - - - - - - - - - - - - - 33 47 - - - - - - - - - 0
Sezon 2012/2013
                                                      punkty
- - - - - - - - - - - - - 36 39 - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2013/2014
                                                        punkty
- - - - - - - - q q q q q q - - 47 48 - - - - - - - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował (lub nie zakwalifikował się[k])
 ?  – brak danych (zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się)

Turniej Czterech SkoczniEdytuj

Sezon Miejsce
1993/1994 13.
1994/1995 19.
1996/1997 4.
1997/1998 33.
1998/1999 30.
2000/2001 72.
2005/2006 6.
2006/2007 50.

Turniej NordyckiEdytuj

Sezon Miejsce
1997 25.
1998 21.
2000 21.
2005 40.
2006 14.
2007 22.
2009 24.
2010 63.

Puchar Świata w lotach narciarskichEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
1993/1994 11.
1994/1995 2.
1996/1997 2.
1997/1998 6.
1999/2000 31.
2005/2006 13.

Letnie Grand PrixEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
1994 1.
1995 12.
1996 7.
1997 4.
1998 22.
1999 21.
2001 50.
2005 49.
2006 27.
2007 38.
2008 66.
2013 84.

Miejesca na podium chronologicznieEdytuj

lp Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 28 sierpnia 1994   Hinterzarten Adlerschanze K-90 99,0 m 92,0 m 255.5 pkt 1.
2. 1 września 1994   Predazzo Trampolino Dal Ben K-90 95,0 m 95,5 m 245.5 pkt 1.
3. 5 września 1994   Stams Brunnentalschanze K-105 110,5 m 109,5 m 245.5 pkt 1.
4. 14 sierpnia 1997   Courchevel Tremplin Le Praz K-120 115,5 m 116,5 m 220.6 pkt 3. 18.8 pkt Masahiko Harada
5. 17 sierpnia 1997   Trondheim Granasen K-120 129,0 m 128,0 m 265.6 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGPEdytuj

W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za pojedyncze skoki (tak jak np. w TCS)
1994
      punkty
1 1 1 746.5
1995
        punkty
30 8 11 24 824.6
1996
          punkty
7 5 14 24 11 130
1997
          punkty
3 1 30 15 4 227
1998
            punkty
23 9 18 33 27 23 62
1999
          punkty
8 37 23 41 - 40
2001
              punkty
- - - - 22 37 36 9
2004
              punkty
- - - - - 45 - 0
2005
                punkty
q q 26 - 28 q 24 37 15
2006
                    punkty
17 17 15 19 - - 19 10 - - 96
2007
                    punkty
44 34 25 21 - - - 7 - - 52
2008
                    punkty
31 33 q q - - - 20 - - 11
2009
                  punkty
q q 21 39 - - 30 - - 11
2013
                      punkty
- - - - 28 - - - - - - 3
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się[l]
 -  – zawodnik nie wystartował
(lub nie zakwalifikował się[m])

Turniej Czterech NarodówEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2006 9.
2007 26.
2008 50.
2009 43.

UwagiEdytuj

  1. Skład zespołu: Jin’ya Nishikata, Takanobu Okabe, Noriaki Kasai, Masahiko Harada
  2. a b Skład zespołu: Takanobu Okabe, Hiroya Saitō, Masahiko Harada, Kazuyoshi Funaki
  3. Skład zespołu: Daiki Itō, Tsuyoshi Ichinohe, Noriaki Kasai, Takanobu Okabe
  4. Skład zespołu: Kenji Suda, Takanobu Okabe, Noriaki Kasai, Masahiko Harada
  5. Skład zespołu: Naoki Yasuzaki, Hiroya Saitō, Jin’ya Nishikata, Takanobu Okabe
  6. Skład zespołu: Hideharu Miyahira, Takanobu Okabe, Noriaki Kasai, Masahiko Harada
  7. Skład zespołu: Daiki Itō, Takanobu Okabe, Akira Higashi, Noriaki Kasai
  8. Skład zespołu: Noriaki Kasai, Takanobu Okabe, Hideharu Miyahira, Akira Higashi
  9. a b Skład zespołu: Shōhei Tochimoto, Takanobu Okabe, Daiki Itō, Noriaki Kasai
  10. Odbyła się jedna seria.
  11. Przed sezonem 1997/1998.
  12. Od 2002 roku
  13. Przed 2002 rokiem

PrzypisyEdytuj

  1. Kwalifikacje w Planicy: Koch najdalej, Małysz 9.. skijumping.pl. [dostęp 2018-04-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-15)].
  2. Legendarny japoński skoczek Okabe kończy karierę (pol.). sport.pl. [dostęp 2014-03-27].
  3. Dominik Formela: Czterech wybrańców Miyahiry. skijumping.pl, 2018-06-03. [dostęp 2018-07-15].

Linki zewnętrzneEdytuj

Artykuł zawiera udostępnione na licencji GNU FDL treści pochodzące z serwisu Skokinarciarskie.pl