Otwórz menu główne

Peter Prevc

słoweński skoczek narciarski

Peter Prevc (ur. 20 września 1992 w Kranju) – słoweński skoczek narciarski. Srebrny i brązowy indywidualny medalista olimpijski z 2014. Indywidualny srebrny i brązowy medalista mistrzostw świata z 2013 oraz drużynowy brązowy medalista z 2011. Indywidualny mistrz świata w lotach narciarskich z 2016 oraz brązowy medalista z 2014, drużynowy srebrny medalista z 2018. Zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2015/2016. Zwycięzca 64. Turnieju Czterech Skoczni. Srebrny (indywidualnie) i brązowy (drużynowo) medalista mistrzostw świata juniorów z 2010. Wielokrotny medalista mistrzostw Słowenii. Pierwszy w historii skoczek, który zdobył trzy razy z rzędu Puchar Świata w lotach narciarskich. Były rekordzista świata w długości skoku narciarskiego (250 m)[4]. Brat skoczków narciarskich Cene i Domena[5].

Peter Prevc
Peter Prevc
Data i miejsce urodzenia 20 września 1992
Kranj, Słowenia
Klub SK Triglav Kranj
Debiut w PŚ 5 grudnia 2009 w Lillehammer (22. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 5 grudnia 2009 w Lillehammer (22. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 22 marca 2013 w Planicy (2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 12 stycznia 2014 w Tauplitz
Rekord życiowy 250,0 m na Vikersundbakken w Vikersund (14 lutego 2015)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Słowenia
Igrzyska olimpijskie
Srebro Soczi 2014 normalna
Brąz Soczi 2014 duża
Mistrzostwa świata
Srebro Val di Fiemme 2013 duża
Brąz Val di Fiemme 2013 normalna
Brąz Oslo 2011 duża druż.
Mistrzostwa świata w lotach
Złoto Tauplitz 2016 indywidualnie
Srebro Oberstdorf 2018 drużynowo
Brąz Harrachov 2014 indywidualnie
Mistrzostwa świata juniorów
Srebro Hinterzarten 2010 indywidualnie
Brąz Hinterzarten 2010 drużynowo
Olimpijski festiwal młodzieży Europy
Złoto Szczyrk 2009 indywidualnie
Złoto Szczyrk 2009 drużynowo
Puchar Świata w skokach narciarskich
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa kula
2015/2016
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2013/2014
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce[a]
2014/2015
Turniej Czterech Skoczni
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2015/2016
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2014/2015
Puchar Świata w lotach narciarskich
FIS Crystal Globe.svg Mała kryształowa kula
2013/2014
FIS Crystal Globe.svg Mała kryształowa kula
2014/2015
FIS Crystal Globe.svg Mała kryształowa kula
2015/2016
Letni Puchar Kontynentalny
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2011
Inne
Gold medal with cup.svg Skok Roku
2013[1]
Gold medal with cup.svg Skok Roku
2014[2]
Gold medal with cup.svg Skok Roku
2015[3]
Gold medal with cup.svg Skok Roku
2016
Odznaczenia
Złoty Order za Zasługi (Słowenia)
Strona internetowa

Spis treści

Przebieg karieryEdytuj

Lata 2007–2009Edytuj

W zawodach FIS Cup zadebiutował przed ukończeniem 15 lat. 28 lipca 2007 w Bischofshofen zajął 55. miejsce. Dzień później zdobył pierwsze punkty dzięki zajęciu 22. pozycji[6]. W Pucharze Kontynentalnym wystartował po raz pierwszy 3 stycznia 2009 w niemieckim Braunlage, zajmując 21. miejsce. 25 stycznia w Kranju po raz pierwszy stanął na podium, zajmując 2. miejsce. Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2009. W indywidualnym konkursie skoków narciarskich zajął 6. miejsce, zaś w zawodach drużynowych był 5.[7] Wystartował też w konkursie skoków narciarskich na Zimowym Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2009, odbywającym się na skoczni Skalite w Szczyrku. W konkursie indywidualnym zwyciężył, ustanawiając nowy rekord obiektu[8]. Złoty medal zdobył również w konkursie drużynowym, w którym wystąpił wraz z Luką Lebanem, Jaką Hvalą i Rokiem Justinem[9]. 15 marca w Pragelato ponownie stanął na podium zawodów Pucharu Kontynentalnego, powtarzając wynik z Kranja[7].

Lata 2009–2011Edytuj

5 grudnia 2009 w Lillehammer Prevc zadebiutował w Pucharze Świata. Zajmując 22. pozycję, już w swoim pierwszym starcie zdobył punkty. 22 stycznia 2010 w Zakopanem zajął 14. miejsce[10]. Tydzień później wystartował na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2010 w Hinterzarten. W zawodach indywidualnych zdobył srebrny medal, przegrywając jedynie z Austriakiem Michaelem Hayböckiem[11], zaś w konkursie drużynowym zajął trzecie miejsce. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 w Vancouver. W indywidualnym konkursie na skoczni normalnej zajął 7. miejsce, a na skoczni dużej był 16. indywidualnie i 8. w drużynie. W marcowych zawodach Pucharu Świata zajmował miejsca w drugiej dziesiątce[10]. W klasyfikacji generalnej tego cyklu w sezonie 2009/2010 znalazł się na 35. pozycji[12].

W 2010 zadebiutował w Letnim Grand Prix, w najlepszym występie, 1 października w Libercu, zajmując 9. pozycję. W sezonie 2010/2011 Prevc regularnie startował w zawodach Pucharu Świata. Zdobył punkty w większości konkursów, a najlepszym miejscem, jakie zajął, było 11., uzyskane 3 stycznia 2011 w Innsbrucku i 22 stycznia w Zakopanem[13]. 59. Turniej Czterech Skoczni ukończył na 13. pozycji, a w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata był 24[12]. Wziął udział w Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2011. W konkursach na skoczni normalnej był 17. indywidualnie i 6. w drużynie. Na skoczni dużej indywidualnie był 25., zaś w konkursie drużynowym, startując wraz z Jurijem Tepešem, Jernejem Damjanem i Robertem Kranjcem, zdobył brązowy medal[13].

Sezon 2011/2012Edytuj

W ramach Letniego Grand Prix 2011 najwyżej sklasyfikowany był w sierpniu w Hinterzarten, na 9. miejscu[14].

Sezon 2011/2012 Pucharu Świata rozpoczął szeregiem miejsc w drugiej i trzeciej dziesiątce (w tym powtarzając w Innsbrucku wynik z poprzedniego roku). 20 stycznia 2012 po raz pierwszy w karierze zajął miejsce wśród najlepszych dziesięciu zawodników, konkurs w Zakopanem kończąc na czwartej pozycji. Dzień później był 6. W kilku spośród kolejnych konkursów również znalazł się w pierwszej dziesiątce, wynik z Zakopanego powtarzając w Willingen[14]. 19 lutego w zawodach drużynowych Pucharu Świata na Heini-Klopfer-Skiflugschanze w Oberstdorfie oddał zakończony upadkiem skok na odległość 225,5 m. Reprezentacja Słowenii zwyciężyła w konkursie[15], lecz Prevc doznał złamania obojczyka[16]. W wyniku kontuzji nie wystartował do końca sezonu w żadnych zawodach, w tym w Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2012[14]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata uplasował się na 15. miejscu z 400 punktami[12].

Sezon 2012/2013Edytuj

 
Dekoracja medalowa konkursu indywidualnego mężczyzn na skoczni K-120 podczas MŚ 2013

W sezonie 2012/2013 Pucharu Świata Prevc regularnie zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce. Był między innymi piąty w Innsbrucku, a także na skoczniach mamucich w Vikersund i Harrachovie, a także czwarty w Oberstdorfie, w ostatnich zawodach przed mistrzostwami świata. Wygrywał w zawodach drużynowych w Zakopanem i Willingen[17].

W indywidualnym konkursie skoków narciarskich na skoczni normalnej na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013 zdobył brązowy medal, przegrywając z Andersem Bardalem i Gregorem Schlierenzauerem[18]. Na skoczni dużej zdobył srebro – Prevca wyprzedził jedynie Kamil Stoch[19]. W drużynowym konkursie mieszanym zajął 8., a w drużynowych zawodach mężczyzn 6. pozycję. 22 marca 2013 po raz pierwszy w karierze stanął na podium indywidualnego konkursu Pucharu Świata, zajmując 2. miejsce na Letalnicy w Planicy. Dwa dni później w kończących sezon zawodach na tej samej skoczni uplasował się na trzeciej pozycji[17]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2012/2013 znalazł się na 7. miejscu z 744 punktami[12].

Sezon 2013/2014Edytuj

W listopadowych i grudniowych zawodach Pucharu Świata w skokach narciarskich 2013/2014 Prevc zajmował głównie miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce. Pod koniec grudnia zaczął notować lepsze rezultaty; 62. Turniej Czterech Skoczni rozpoczął 3. miejscem w Oberstdorfie. Po dwóch słabszych występach po raz kolejny stanął na podium w Bischofshofen, zajmując drugie miejsce. Następnie wystartował w zawodach na mamuciej skoczni Kulm w Tauplitz. W pierwszym konkursie po raz kolejny zajął drugą pozycję, natomiast dzień później, 12 stycznia 2014 odniósł pierwsze w karierze indywidualne zwycięstwo w zawodach Pucharu Świata. Tydzień później w Zakopanem po raz kolejny stanął na podium, zajmując 2. miejsce[20]. 25 stycznia 2014 po zwycięstwie na skoczni w Sapporo po raz pierwszy w karierze został liderem Pucharu Świata[21]. Następnego dnia na tej samej skoczni był drugi, a kolejne zawody, odbywające się w Willingen, kończył na 7. i 3. pozycji[20].

9 lutego Prevc zdobył srebrny medal w zawodach na skoczni normalnej w ramach Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014 w Soczi, przegrywając jedynie z Kamilem Stochem. 15 lutego wywalczył brąz na skoczni dużej przegrywając ze Stochem i Noriakim Kasaim. W konkursie drużynowym 17 lutego reprezentacja Słowenii z Prevcem w składzie zajęła 5. miejsce. Po kilku miejscach w pierwszej dziesiątce Pucharu Świata na przełomie lutego i marca oraz słabszych występach w zawodach w Norwegii (w tym jedynym w sezonie miejscu poza trzydziestką w Trondheim) Prevc wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2014 w Harrachovie, zdobywając na nich brązowy medal. W kończących sezon zawodach PŚ w Planicy dwukrotnie stanął na podium, w drugim konkursie odnosząc trzecie w karierze indywidualne zwycięstwo[20].

Prevc ukończył sezon 2013/2014 Pucharu Świata na drugim miejscu, przegrywając z Kamilem Stochem o 108 punktów. Zwyciężył natomiast w klasyfikacji Pucharu Świata w lotach narciarskich 2013/2014[12].

Sezon 2014/2015Edytuj

Zwyciężył w rozpoczynających Letnie Grand Prix w skokach narciarskich 2014 zawodach w Wiśle. W dwóch kolejnych konkursach również zajął miejsca w dziesiątce[22].

Od początku sezonu 2014/2015 Pucharu Świata Prevc regularnie zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce. 7 grudnia 2014 stanął na drugim stopniu podium w zawodach w Lillehammer. Dwukrotnie zajmował trzecie miejsca w konkursach 63. Turnieju Czterech Skoczni w Oberstdorfie i Garmisch-Partenkirchen[22]. Na tej samej pozycji ukończył TCS w klasyfikacji generalnej[12]. 15 stycznia 2015 był 2. w konkursie w Wiśle. 24 stycznia w Sapporo odniósł pierwsze w sezonie indywidualne zwycięstwo w konkursie Pucharu Świata. Na podium stawał również w kolejnych zawodach: drugim konkursie w Sapporo (3. miejsce) i pierwszym w Willingen (2. miejsce). W drugim konkursie w Willingen był czwarty, ale już w kolejnym, w Titisee-Neustadt, ponownie zajął 3. pozycję.

14 lutego 2015 roku na skoczni Vikersundbakken pobił o 3,5 metra rekord świata Johana Remena Evensena, osiągając odległość 250 m. Skok ten dał mu zwycięstwo w konkursie i pozwolił na objęcie prowadzenia w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata[23]. Już następnego dnia rekord Prevca został pobity przez Norwega Andersa Fannemela o 1,5 metra[24]. W kolejnych dniach Prevc wystąpił w zawodach skoków narciarskich na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2015. Startował na nich jako lider Pucharu Świata i był wymieniany jako jeden z faworytów[25]. Indywidualnie zajął jednak 13. miejsce na skoczni normalnej i 4. na dużej, a drużynowo 5. w konkursie mieszanym i 6. w zawodach mężczyzn[22].

Po dwóch miejscach poza czołową trójką w zawodach w Lahti[22] Prevc stracił pozycję lidera Pucharu Świata[26]. W pięciu ostatnich indywidualnych konkursach w sezonie Prevc stawał na podium, zajmując raz pierwsze, trzykrotnie drugie i raz trzecie miejsce[22]. Wystarczyło to do zdobycia w klasyfikacji generalnej takiej samej liczby punktów, co Severin Freund. Kryształowa Kula przyznana została jednak Niemcowi ze względu na większą liczbę zwycięstw w konkursach[27][28]. Prevc zdobył natomiast Małą Kryształową Kulę za zwycięstwo w Pucharze Świata w lotach narciarskich 2014/2015[12].

Sezon 2015/2016Edytuj

W Letnim Grand Prix 2015 stawał na podium w sierpniowych zawodach w Courchevel (3. miejsce) i Einsiedeln (2. miejsce) oraz wrześniowych w Hinzenbach (2. miejsce)[29].

Prevc rozpoczął sezon 2015/2016 Pucharu Świata od drugiej pozycji w Klingenthal. W kolejnym konkursie był 11., ale 6 grudnia w Lillehammer zajmując 2. miejsce rozpoczął trwającą prawie dwa miesiące serię miejsc na podium w zawodach indywidualnych Pucharu Świata. Był 2. i 1. w Niżnym Tagile, dwukrotnie zwyciężył w Engelbergu, po trzecim miejscu w Oberstdorfie wygrał trzy pozostałe konkursy 64. Turnieju Czterech Skoczni, a w konsekwencji cały turniej[12][29]. Po kolejnym zwycięstwie w Willingen wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2016. Zdobył na nich złoty medal w zawodach indywidualnych, natomiast w konkursie drużynowym reprezentacja Słowenii z Prevcem w składzie zajęła 4. miejsce[29].

Był trzeci w pierwszym po zakończeniu mistrzostw konkursie Pucharu Świata w Zakopanem. 30 stycznia w Sapporo zwyciężył, ale następnego dnia zajął 6. miejsce, kończąc tym samym serię miejsc na podium. 10 lutego wygrał w Trondheim, po czym wystartował na skoczni mamuciej w Vikersund. W pierwszym konkursie był 4., a w dwóch kolejnych zwyciężył. W drugiej połowie lutego trzykrotnie zajął miejsca poza podium w zawodach w Finlandii, po czym dwukrotnie zwyciężył w Ałmaty. W marcowych zawodach był piąty w Wiśle, drugi w Titisee-Neustadt, a na zakończenie sezonu dwukrotnie zwyciężył i raz był drugi na Letalnicy[29].

Ostatecznie Prevc zdobył w sezonie 2015/2016 Kryształową Kulę za zwycięstwo w Pucharze Świata, jak również Małą Kryształową Kulę za Puchar Świata w lotach narciarskich 2015/2016. Reprezentant Słowenii ustanowił w tym czasie kilka rekordów: największej liczby punktów w sezonie (2303), liczby zwycięstw w sezonie (15), liczby podiów w sezonie (22), przewagi nad drugim zawodnikiem klasyfikacji generalnej (813 nad Severinem Freundem)[30].

Sezon 2016/2017Edytuj

W konkursach indywidualnych Letniego Grand Prix 2016 dwukrotnie stawał na najniższym stopniu podium (w październiku w Hinzenbach i Klingenthal), łącznie pięciokrotnie zajmując miejsca w pierwszej dziesiątce[31].

W otwierającym sezon 2016/2017 Pucharu Świata konkursie na Rukatunturi prowadził po pierwszej serii, w drugiej jednak upadł, kończąc zawody na 3. pozycji. Pierwsze zwycięstwo w cyklu odniósł w ten sposób młodszy brat Prevca, Domen[32]. Dzień później Peter Prevc był 7., zaś w kolejnych miesiącach zaczął osiągać gorsze wyniki: w grudniu i styczniu najwyżej klasyfikowany był na 9. miejscu. Od lutego regularnie zaczął zajmować miejsca w pierwszej dziesiątce, odnosząc jedno zwycięstwo – 11 lutego w Sapporo[31].

Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017. Indywidualnie zajął 11. miejsce na skoczni normalnej oraz 9. na dużej, był też 4. w drużynie mieszanej i 5. w męskiej. W marcowych zawodach Pucharu Świata indywidualnie najwyżej znalazł się na 6. pozycji[31]. Cały cykl ukończył na 9. miejscu z 716 punktami[12].

Sezon 2017/2018Edytuj

W sezonie 2017/2018 Pucharu Świata najczęściej zajmował miejsca w drugiej dziesiątce. Raz stanął na podium w zawodach indywidualnych, zajmując 3. pozycję w konkursie w Zakopanem, poza tym najwyżej klasyfikowany był na 6. miejscu[33]. Cały cykl zakończył na 15. lokacie z 416 punktami[12]. Na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018 zajął 6. miejsce indywidualnie, a w drużynie, wraz z Jernejem Damjanem, Anže Semeničem i Domenem Prevcem, zdobył srebrny medal. Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 indywidualnie zajął 12. pozycję na skoczni normalnej i 10. na dużej, a zawody drużynowe zakończył na 5. miejscu[33].

Sezon 2018/2019Edytuj

W kwietniu 2018 u Prevca przeprowadzono zabieg usunięcia narośli w okolicy lewej kostki. W wyniku zbyt szybkiego powrotu do treningów powstał bolesny stan zapalny i w lipcu 2018 Prevc przeszedł kolejny zabieg[34][35].

Miejsca w poszczególnych turniejach i pucharachEdytuj

Turniej 2018 2017 2016 2015 2014 2013 2012 2011 2010 2009
Puchar Świata 15 9 1 2 2 7 15 24 35
Puchar Świata w lotach 8 5 1 1 1 5 18 36
Turniej Czterech Skoczni 21 14 1 3 4 8 20 13 41
Turniej Nordycki X X X X X X X 10
Raw Air 10 5 X X X X X X X X
Willingen Five 21 X X X X X X X X X
Planica 7 11 X X X X X X X X X
Letnie Grand Prix 47 6 6 14 41 36 32 23
Turniej Czterech Narodów X X X X X X X 16
Letni Puchar Kontynentalny 49 16 29 4 12 9 2 84 53
Puchar Kontynentalny 31

Igrzyska olimpijskieEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2010   Vancouver/Whistler 7. miejsce (K-95), 16. miejsce (K-125)
2014   Soczi/Krasnaja Polana srebrny medal (K-95), brązowy medal (K-125)
2018   Pjongczang 12. miejsce (K-98), 10. miejsce (K-125)

DrużynowoEdytuj

2010   Vancouver/Whistler 8. miejsce[b]
2014   Soczi/Krasnaja Polana 5. miejsce[c]
2018   Pjongczang 5. miejsce[d]

Starty P. Prevca na igrzyskach olimpijskich – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
7. 13 lutego 2010   Whistler Whistler Olympic Park K-95 HS-106 indywid. 100,0 m 104,5 m 259,0 pkt 17,5 pkt Simon Ammann
16. 20 lutego 2010   Whistler Whistler Olympic Park K-125 HS-140 indywid. 124,5 m 124,0 m 222,3 pkt 61,3 pkt Simon Ammann
8. 22 lutego 2010   Whistler Whistler Olympic Park K-125 HS-140 druż.[b] 132,0 m 127,5 m 958,8 pkt (245,2 pkt) 149,1 pkt Austria
2.  9 lutego 2014   Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 indywid. 102,5 m 99,0 m 265,3 pkt 12,7 pkt Kamil Stoch
3.  15 lutego 2014   Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 indywid. 135,0 m 131,0 m 274,8 pkt 3,9 pkt Kamil Stoch
5. 17 lutego 2014   Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 druż.[c] 133,5 m 136,0 m 995,6 pkt (276,1 pkt) 45,5 pkt Niemcy
12. 10 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 98,5 m 113,0 m 234,3 pkt 25,0 pkt Andreas Wellinger
10. 17 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 134,0 m 127,5 m 258,0 pkt 27,7 pkt Kamil Stoch
5. 19 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 druż.[d] 134,5 m 133,5 m 967,8 pkt (267,5 pkt) 130,7 pkt Norwegia

Mistrzostwa świataEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2011   Oslo 17. miejsce (K-95), 25. miejsce (K-120)
2013   Val di Fiemme/Predazzo brązowy medal (K-95), srebrny medal (K-120)
2015   Falun 13. miejsce (K-90), 4. miejsce (K-120)
2017   Lahti 11. miejsce (K-90), 9. miejsce (K-116)
2019   Seefeld/Innsbruck 16. miejsce (K-120), 24. miejsce (K-99)

DrużynowoEdytuj

2011   Oslo 6. miejsce (K-95)[e], brązowy medal (K-120)[f]
2013   Val di Fiemme/Predazzo 8. miejsce (drużyna mieszana/K-95)[g], 6. miejsce (K-120)[h]
2015   Falun 5. miejsce (drużyna mieszana/K-90)[i], 6. miejsce (K-120)[j]
2017   Lahti 4. miejsce (drużyna mieszana/K-90)[k], 5. miejsce (K-116)[l]
2019   Seefeld/Innsbruck 6. miejsce (K-120)[m], 4. miejsce (drużyna mieszana/K-99)[n]

Starty P. Prevca na mistrzostwach świata – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
17. 26 lutego 2011   Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 indywid. 94,0 m 95,0 m 224,6 pkt 44,8 pkt Thomas Morgenstern
6. 27 lutego 2011   Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 druż.[e] 99,0 m 99,5 m 924,2 pkt (234,8 pkt) 101,3 pkt Austria
25. 3 marca 2011   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 indywid. 118,5 m 123,0 m 226,5 pkt 61,0 pkt Gregor Schlierenzauer
3.  5 marca 2011   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 druż.[f] 109,0 m 452,6 pkt (87,9 pkt) 47,4 pkt Austria
3.  23 lutego 2013   Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 102,5 m 98,5 m 244,3 pkt 8,3 pkt Anders Bardal
8. 24 lutego 2013   Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż. mix[g] 96,0 m 98,0 m 920,0 pkt (244,5 pkt) 91,0 pkt Japonia
2.  28 lutego 2013   Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 indywid. 130,5 m 130,5 m 289,7 pkt 6,1 pkt Kamil Stoch
6. 2 marca 2013   Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 druż.[h] 127,0 m 130,0 m 1046,4 pkt (287,1 pkt) 89,5 pkt Austria
13. 21 lutego 2015   Falun Lugnet K-90 HS-100 indywid. 92,0 m 87,5 m 224,8 pkt 27,9 pkt Rune Velta
5. 22 lutego 2015   Falun Lugnet K-90 HS-100 druż. mix.[i] 95,5 m 94,5 m 868,4 pkt (240,6 pkt) 49,5 pkt Niemcy
4. 26 lutego 2015   Falun Lugnet K-120 HS-134 indywid. 134,0 m 125,5 m 241,8 pkt 26,9 pkt Severin Freund
6. 28 lutego 2015   Falun Lugnet K-120 HS-134 druż.[j] 117,5 m 133,0 m 797,5 pkt (208,5 pkt) 75,1 pkt Norwegia
11. 25 lutego 2017   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 92,5 m 95,0 m 247,2 pkt 23,6 pkt Stefan Kraft
4. 26 lutego 2017   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. mix.[k] 88,0 m 97,5 m 961,4 pkt (247,8 pkt) 74,1 pkt Niemcy
9. 2 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. 128,0 m 124,5 m 263,7 pkt 15,6 pkt Stefan Kraft
5. 4 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 druż.[l] 127,5 m 117,5 m 941,6 pkt (265,1 pkt) 162,6 pkt Polska
16. 23 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 123,5 m 122,0 m 230,5 pkt 48,9 pkt Markus Eisenbichler
6. 24 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż.[m] 123,0 m 120,0 m 858,7 pkt (222,8 pkt) 128,8 pkt Niemcy
24. 1 marca 2019   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 94,5 m 93,0 m 192,0 pkt 26,3 pkt Dawid Kubacki
4. 2 marca 2019   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż. mix.[n] 95,5 m 100,5 m 930,8 pkt (230,3 pkt) 81,4 pkt Niemcy

Mistrzostwa świata w lotach narciarskichEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2014   Harrachov brązowy medal
2016   Tauplitz złoty medal
2018   Oberstdorf 6. miejsce

DrużynowoEdytuj

2016   Tauplitz 4. miejsce[o]
2018   Oberstdorf srebrny medal[p]

Starty P. Prevca na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
3.  14–15 marca 2014   Harrachov Čertak K-185 HS-205 indywid. 200,0 m 183,0 m [q] [q] 375,6 pkt 15,4 pkt Severin Freund
1.  15–16 stycznia 2016   Tauplitz Kulm K-200 HS-225 indywid. 243,0 m 213,5 m 244,0 m [q] 640,1 pkt
4. 17 stycznia 2016   Tauplitz Kulm K-200 HS-225 druż.[o] 228,0 m 238,0 m 1272,7 pkt (419,5 pkt) 195,0 pkt Norwegia
6. 19–20 stycznia 2018   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 222,5 m 199,0 m 218,0 m [q] 600,1 pkt 51,8 pkt Daniel-André Tande
2.  21 stycznia 2018   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż.[p] 202,0 m 193,0 m 1615,8 pkt (392,4 pkt) 46,4 pkt Norwegia

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2009   Szczyrbskie Jezioro 6. miejsce
2010   Hinterzarten srebrny medal

DrużynowoEdytuj

2009   Szczyrbskie Jezioro 5. miejsce[r]
2010   Hinterzarten brązowy medal[s]

Starty P. Prevca na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
6. 5 lutego 2009   Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 indywid. 93,0 m 91,5 m 239,0 pkt 14,0 pkt Lukas Müller
5. 6 lutego 2009   Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 druż.[r] 88,5 m 95,0 m 911,0 pkt (235,0 pkt) 70,5 pkt Austria
2.  28 stycznia 2010   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 indywid. 104,5 m 107,0 m 278,5 pkt 4,0 pkt Michael Hayböck
3.  30 stycznia 2010   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 druż.[s] 107,0 m 104,5 m 1006,5 pkt (279,5 pkt) 24,0 pkt Austria

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2009/2010 35.
2010/2011 24.
2011/2012 15.
2012/2013 7.
2013/2014 2.
2014/2015 2.[a]
2015/2016 1.
2016/2017 9.
2017/2018 15.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 12 stycznia 2014   Tauplitz Kulm K-185 HS-200 186,0 m 198,0 m 369,0 pkt * Loty 2013/2014
2. 25 stycznia 2014   Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 137,0 m 134,5 m 294,6 pkt
3. 23 marca 2014   Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 136,0 m 142,0 m 283,7 pkt
4. 24 stycznia 2015   Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 130,0 m 131,0 m 276,4 pkt
5. 14 lutego 2015   Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-225 237,5 m 250,0 m 438,8 pkt * Loty 2014/2015
6. 20 marca 2015   Planica Letalnica K-200 HS-225 248,5 m 233,0 m 478,5 pkt * Loty 2014/2015
7. 13 grudnia 2015   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 131,5 m 139,5 m 267,4 pkt
8. 19 grudnia 2015   Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 139,5 m 134,0 m 297,1 pkt
9. 20 grudnia 2015   Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 138,5 m 142,0 m 304,2 pkt
10. 1 stycznia 2016   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 133,5 m 136,0 m 272,7 pkt * TCS 2015/2016
11. 3 stycznia 2016   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 125,0 m 132,0 m 269,5 pkt * TCS 2015/2016
12. 6 stycznia 2016   Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 139,0 m 142,5 m 297,3 pkt * TCS 2015/2016
13. 10 stycznia 2016   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 148,5 m 145,5 m 264,9 pkt
14. 30 stycznia 2016   Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 131,5 m 136,5 m 299,0 pkt
15. 10 lutego 2016   Trondheim Granåsen K-124 HS-140 135,0 m 132,0 m 285,5 pkt
16. 13 lutego 2016   Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-225 238,5 m 230,0 m 457,6 pkt * Loty 2015/2016
17. 14 lutego 2016   Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-225 237,0 m 249,0 m[t] 469,0 pkt * Loty 2015/2016
18. 27 lutego 2016   Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 141,0 m 137,5 m 272,7 pkt
19. 28 lutego 2016   Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 139,5 m 139,0 m 325,9 pkt
20. 17 marca 2016   Planica Letalnica K-200 HS-225 223,0 m 232,5 m 426,5 pkt * Loty 2015/2016
21. 20 marca 2016   Planica Letalnica K-200 HS-225 238,0 m 241,5 m 435,0 pkt * Loty 2015/2016
22. 11 lutego 2017   Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 143,0 m 134,0 m 260,2 pkt *ex aequo z M. Kotem

Miejsca na podiumEdytuj

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem
2009/2010
2010/2011
2011/2012
2012/2013 1 1 2
2013/2014 3 5 3 11
2014/2015 3 6 5 14
2015/2016 15 5 2 22
2016/2017 1 1 2
2017/2018 1 1
2018/2019 1 1
Suma 22 17 14 53

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 22 marca 2013   Planica Letalnica K-185 HS-215 214,0 m 215,5 m 405,9 pkt 2. 6,3 pkt Gregor Schlierenzauer
2. 24 marca 2013   Planica Letalnica K-185 HS-215 218,0 m 212,5 m 422,5 pkt 3. 3,0 pkt Jurij Tepeš
3. 29 grudnia 2013   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 139,5 m 134,0 m 297,3 pkt 3. 4,6 pkt Simon Ammann
4. 6 stycznia 2014   Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 139,5 m 138,5 m 294,8 pkt 2. 1,7 pkt Thomas Diethart
5. 11 stycznia 2014   Tauplitz Kulm K-185 HS-200 199,0 m 190,5 m 381,5 pkt 2. 10,1 pkt Noriaki Kasai
6. 12 stycznia 2014   Tauplitz Kulm K-185 HS-200 186,0 m 198,0 m 369,0 pkt 1.
7. 19 stycznia 2014   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 124,5 m 124,7 pkt 2. 2,3 pkt Anders Bardal
8. 25 stycznia 2014   Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 137,0 m 134,5 m 294,6 pkt 1.
9. 26 stycznia 2014   Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 124,0 m 137,5 m 254,4 pkt 2. 0,6 pkt Jernej Damjan
10. 2 lutego 2014   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 145,5 m 132,0 m 247,3 pkt 3. 24,1 pkt Kamil Stoch
11. 26 lutego 2014   Falun Lugnet K-120 HS-134 125,5 m 133,5 m 250,2 pkt 2. 15,9 pkt Severin Freund
12. 21 marca 2014   Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 129,0 m 134,5 m 287,3 pkt 3. 1,8 pkt Severin Freund
13. 23 marca 2014   Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 136,0 m 142,0 m 283,7 pkt 1.
14. 7 grudnia 2014   Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 139,0 m 149,9 pkt 2. 4,0 pkt Roman Koudelka
15. 29 grudnia 2014   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 139,5 m 125,5 m 283,9 pkt 3. 8,0 pkt Stefan Kraft
16. 1 stycznia 2015   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 136,5 m 136,0 m 276,9 pkt 3. 9,1 pkt Anders Jacobsen
17. 15 stycznia 2015   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 131,5 m 134,5 pkt 2. 2,2 pkt Stefan Kraft
18. 24 stycznia 2015   Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 130,0 m 131,0 m 276,4 pkt 1.
19. 25 stycznia 2015   Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 135,0 m 125,0 m 277,3 pkt 3. 5,6 pkt Roman Koudelka
20. 30 stycznia 2015   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 139,0 m 144,0 m 262,3 pkt 2. 14,3 pkt Kamil Stoch
21. 7 lutego 2015   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 141,5 m 131,5 m 285,8 pkt 3. 13,6 pkt Severin Freund
22. 14 lutego 2015   Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-225 237,5 m 250,0 m 438,8 pkt 1.
23. 12 marca 2015   Trondheim Granåsen K-124 HS-140 137,5 m 136,0 m 255,1 pkt 2. 10,2 pkt Severin Freund
24. 14 marca 2015   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 130,0 m 138,0 m 275,4 pkt 2. 0,3 pkt Severin Freund
25. 15 marca 2015   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 121,5 m 134,5 m 251,5 pkt 3. 7,4 pkt Severin Freund
26. 20 marca 2015   Planica Letalnica K-200 HS-225 248,5 m 233,0 m 478,5 pkt 1.
27. 22 marca 2015   Planica Letalnica K-200 HS-225 236,5 m 233,5 m 433,6 pkt 2. 2,8 pkt Jurij Tepeš
28. 22 listopada 2015   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 139,0 m 138,0 m 265,6 pkt 2. 3,1 pkt Daniel-André Tande
29. 6 grudnia 2015   Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 96,5 m 100,5 m 276,4 pkt 2. 1,8 pkt Kenneth Gangnes
30. 12 grudnia 2015   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 131,0 m 123,0 m 248,5 pkt 2. 11,5 pkt Severin Freund
31. 13 grudnia 2015   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 131,5 m 139,5 m 267,4 pkt 1.
32. 19 grudnia 2015   Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 139,5 m 134,0 m 297,1 pkt 1.
33. 20 grudnia 2015   Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 138,5 m 142,0 m 304,2 pkt 1.
34. 29 grudnia 2015   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 129,5 m 130,0 m 299,9 pkt 3. 7,3 pkt Severin Freund
35. 1 stycznia 2016   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 133,5 m 136,0 m 272,7 pkt 1.
36. 3 stycznia 2016   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 125,0 m 132,0 m 269,5 pkt 1.
37. 6 stycznia 2016   Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 139,0 m 142,5 m 297,3 pkt 1.
38. 10 stycznia 2016   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 148,5 m 145,5 m 264,9 pkt 1.
39. 24 stycznia 2016   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 140,0 m 125,0 m 296,7 pkt 3. 10,6 pkt Stefan Kraft
40. 30 stycznia 2016   Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 131,5 m 136,5 m 299,0 pkt 1.
41. 10 lutego 2016   Trondheim Granåsen K-124 HS-140 135,0 m 132,0 m 285,5 pkt 1.
42. 13 lutego 2016   Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-225 238,5 m 230,0 m 457,6 pkt 1.
43. 14 lutego 2016   Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-225 237,0 m 249,0 m[t] 469,0 pkt 1.
44. 27 lutego 2016   Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 141,0 m 137,5 m 272,7 pkt 1.
45. 28 lutego 2016   Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 139,5 m 139,0 m 325,9 pkt 1.
46. 12 marca 2016   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 139,0 m 138,5 m 261,2 pkt 2. 4,7 pkt Johann André Forfang
47. 17 marca 2016   Planica Letalnica K-200 HS-225 223,0 m 232,5 m 426,5 pkt 1.
48. 18 marca 2016   Planica Letalnica K-200 HS-225 218,0 m 242,0 m 440,5 pkt 2. 7,1 pkt Robert Kranjec
49. 20 marca 2016   Planica Letalnica K-200 HS-225 238,0 m 241,5 m 435,0 pkt 1.
50. 25 listopada 2016   Kuusamo Rukatunturi K-120 HS-142 143,0 m 140,5 m[u] 310,6 pkt 3. 11,2 pkt Domen Prevc
51. 11 lutego 2017   Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 143,0 m 134,0 m 260,2 pkt 1.
52. 28 stycznia 2018   Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 131,0 m 134,0 m 241,2 pkt 3. 4,4 pkt Anže Semenič
53. 10 marca 2019   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 125,5 m 129,0 m 252,8 pkt 3. 9,2 pkt Robert Johansson

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

stan na 17 marca 2019

Sezon 2009/2010
                                              punkty
- 22 31 q 26 27 32 28 36 q - - - - 14 26 - - - 17 14 19 14 106
Sezon 2010/2011
                                                    punkty
12 25 32 31 32 39 17 12 27 11 18 - - - - 23 11 12 18 24 q - - 16 21 17 218
Sezon 2011/2012
                                                    punkty
16 24 23 14 21 42 20 31 19 11 20 21 13 4 6 35 7 13 10 4 8 - - - - - 400
Sezon 2012/2013
                                                      punkty
10 9 15 13 q 14 6 18 10 5 15 26 11 15 9 26 5 5 20 7 4 18 13 6 15 2 3 744
Sezon 2013/2014
                                                        punkty
21 12 23 14 27 11 15 8 3 18 6 2 2 1 5 2 1 2 7 3 2 4 6 4 45 11 3 1 1312
Sezon 2014/2015
                                                              punkty
5 9 4 5 2 5 9 5 12 3 3 11 4 4 2 4 1 3 2 4 3 7 1 16 4 17 2 2 3 1 2 1729
Sezon 2015/2016
                                                          punkty
2 11 2 2 1 1 1 3 1 1 1 1 3 1 6 1 4 1 1 5 9 4 1 1 5 2 1 2 1 2303
Sezon 2016/2017
                                                    punkty
3 7 22 30 9 26 33 10 11 19 23 - - 13 9 6 4 1 6 13 4 16 7 6 10 6 716
Sezon 2017/2018
                                            punkty
20 23 13 40 15 16 14 41 8 23 8 6 3 20 20 - 46 7 8 14 15 8 416
Sezon 2018/2019
                                                        punkty
- - - - - 35 16 18 q - - 40 53 - - - - - - q 20 40 3 26 11 16 143
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech SkoczniEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2009/2010 41.
2010/2011 13.
2011/2012 20.
2012/2013 8.
2013/2014 4.
2014/2015 3.
2015/2016 1.
2016/2017 14.
2017/2018 21.
2018/2019 46.

Turniej Nordycki (Skandynawski)Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2010 10.

Raw AirEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2017 5.
2018 10.
2019 12.

Willingen FiveEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 21.
2019 30.

Planica 7Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 11.

Puchar Świata w lotachEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2010/2011 36.
2011/2012 18.
2012/2013 5.
2013/2014 1.
2014/2015 1.
2015/2016 1.
2016/2017 5.
2017/2018 8.

Letnie Grand PrixEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2010 23.
2011 32.
2012 36.
2013 41.
2014 14.
2015 6.
2016 6.
2017 47.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 26 lipca 2014   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 129,5 m 132,0 m 415,2 pkt[v]

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Miejsce Strata Zwycięzca
1. 26 lipca 2014   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 129,5 m 132,0 m 415,2 pkt[v] 1.
2. 14 sierpnia 2015   Courchevel Tremplin du Praz K-120 HS-132 133,0 m 130,5 m 236,0 pkt 3. 11,4 pkt Severin Freund
3. 15 sierpnia 2015   Einsiedeln im. Andreasa Küttela K-105 HS-117 112,0 m 113,0 m 260,3 pkt 2. 0,5 pkt Severin Freund
4. 27 września 2015   Hinzenbach Energie AG-SkisprungArena K-85 HS-94 89,0 m 89,0 m 234,6 pkt 2. 8,2 pkt Gregor Schlierenzauer
5. 1 października 2016   Hinzenbach Energie AG-SkisprungArena K-85 HS-94 90,5 m 89,0 m 244,3 pkt 3. 12,9 pkt Maciej Kot
6. 2 października 2016   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 123,0 m 135,0 m 253,5 pkt 3. 29,8 pkt Maciej Kot

Miejsca w poszczególnych konkursach LGPEdytuj

stan po zakończeniu LGP 2017

2010
                  punkty
22 15 41 30 24 - - 9 11 86
2011
                      punkty
27 23 22 9 18 24 - - - - 34 70
2012
                  punkty
12 11 33 - - - - - 18 59
2013
                      punkty
23 18 20 31 - - - - - - 10 58
2014
                  punkty
1 7 8 - - - - - 38 168
2015
                      punkty
14 18 3 2 - - - - - - 2 251
2016
                    punkty
- 5 4 4 - - - - 3 3 265
2017
                  punkty
16 26 - - - - - 17 34 34
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech NarodówEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2010 16.

Lotos Poland TourEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2011 18[36].

Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2008/2009 31.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 25 stycznia 2009   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 105,5 m 109,0 m 258,6 pkt 2. 5,1 pkt Rafał Śliż
2. 15 marca 2009   Pragelato Trampolino a Monte K-125 HS-140 131,0 m 132,0 m 254,4 pkt 2. 8,8 pkt Severin Freund

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2016/2017

Sezon 2008/2009
                                                                  punkty
- - - - - - - - 21 18 - - - - - 11 2 - - - - - - - - 15 23 29 4 44 2 - - 283
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2009 53.
2010 84.
2011 2.
2012 9.
2013 12.
2014 4.
2015 29.
2016 16.
2017 49.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LPK chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 9 lipca 2011   Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 113,0 m 112,0 m 260,5 pkt
2. 10 lipca 2011   Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 114,5 m 109,5 m 259,7 pkt
3. 11 września 2011   Trondheim Granåsen K-123 HS-140 131,5 m 141,0 m 274,7 pkt
4. 8 lipca 2012   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 115,0 m 106,0 m 264,3 pkt
5. 5 lipca 2014   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 114,5 m 112,0 m 286,1 pkt
6. 6 lipca 2014   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 106,0 m 109,0 m 245,0 pkt
7. 1 lipca 2016   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 106,0 m 111,5 m 305,8 pkt
8. 2 lipca 2016   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 115,5 m 113,0 m 251,6 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LPK chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 3 lipca 2011   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 104,5 m 110,0 m 258,1 pkt 2. 1,5 pkt Jure Šinkovec
2. 9 lipca 2011   Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 113,0 m 112,0 m 260,5 pkt 1.
3. 10 lipca 2011   Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 114,5 m 109,5 m 259,7 pkt 1.
4. 11 września 2011   Trondheim Granåsen K-123 HS-140 131,5 m 141,0 m 274,7 pkt 1.
5. 7 lipca 2012   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 103,5 m 112,5 m 257,8 pkt 3. 5,0 pkt Anders Jacobsen
6. 8 lipca 2012   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 115,0 m 106,0 m 264,3 pkt 1.
7. 22 września 2013   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 127,0 m 140,0 m 259,6 pkt 3. 14,4 pkt Klemens Murańka
8. 5 lipca 2014   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 114,5 m 112,0 m 286,1 pkt 1.
9. 6 lipca 2014   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 106,0 m 109,0 m 245,0 pkt 1.
10. 13 września 2014   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 127,0 m 128,0 m 232,4 pkt 2. 26,7 pkt Anže Lanišek
11. 14 września 2014   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 145,5 m 129,9 pkt 2. 3,5 pkt Jakub Wolny
12. 4 lipca 2015   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 104,0 m 110,0 m 276,3 pkt 3. 16,6 pkt Dawid Kubacki
13. 5 lipca 2015   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 109,0 m 106,0 m 245,1 pkt 2. 1,2 pkt Dawid Kubacki
14. 1 lipca 2016   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 106,0 m 111,5 m 305,8 pkt 1.
15. 2 lipca 2016   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 115,5 m 113,0 m 251,6 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu LPK 2017

2009
                      punkty
25 51 - - - - - - - 14 19 36
2010
                              punkty
18 23 39 - - - - - - - - - - - - 21
2011
                    punkty
4 2 1 1 - - 6 1 - - 470
2012
                            punkty
- - 3 1 - - - - 5 22 31 19 - - 226
2013
                    punkty
- - 30 9 - - 4 15 16 3 171
2014
                            punkty
1 1 - - - - - - 2 2 9 4 - - 439
2015
                            punkty
3 2 - - - - - - - - - - - - 140
2016
                            punkty
1 1 - - - - - - - - - - - - 200
2017
                          punkty
4 - - - - - - - - - - - - 50
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca na podium mistrzostw SłoweniiEdytuj

Zimowe mistrzostwa krajuEdytuj

Rok Miejscowość Poz. Konkurs Źr.
2008 Kranj 3. drużynowy [37]
2009 Kranj 2. indywidualny [38]
Ljubno 2. drużynowy [39]
2010 Kranj 1. drużynowy [40]
2011 Kranj 2. indywidualny [41]
1. drużynowy [42]
2012 Kranj 1. indywidualny [43]
2013 Kranj 1. indywidualny [44]
1. drużynowy [45]
2014 Planica 1. indywidualny [46]
1. drużynowy [47]
2015 Kranj 1. indywidualny [48]
1. drużynowo [49]
2016 Planica 1. indywidualny [50]
1. drużynowo [51]
2018 Planica 3. indywidualny [52]
1. drużynowo [53]

Letnie mistrzostwa krajuEdytuj

Rok Miejscowość Poz. Konkurs Źr.
2009 Kranj 1. drużynowy [54]
2010 Kranj 1. drużynowy [55]
2011 Kranj 1. drużynowy [56]
2012 Kranj 1. drużynowy [57]
2013 Kranj 1. indywidualny [58]
1. drużynowy [59]
2014 Kranj 1. indywidualny [60]
Planica 1. drużynowy [61]
2015 Kranj 1. indywidualny [62]
1. drużynowy [63]
2016 Kranj 1. indywidualny [64]

UwagiEdytuj

  1. a b Zdobył tyle samo punktów, co Severin Freund (1729). O zwycięstwie Niemca w klasyfikacji generalnej zdecydowała większa liczba zwycięstw w konkursach: Freund – 9, Prevc – 3.
  2. a b Skład zespołu: Primož Pikl, Mitja Mežnar, Peter Prevc, Robert Kranjec
  3. a b Skład zespołu: Jurij Tepeš, Robert Kranjec, Jernej Damjan, Peter Prevc
  4. a b Skład zespołu: Jernej Damjan, Anže Semenič, Tilen Bartol, Peter Prevc
  5. a b Skład zespołu: Mitja Mežnar, Jernej Damjan, Robert Kranjec i Peter Prevc.
  6. a b Skład zespołu: Peter Prevc, Jurij Tepeš, Jernej Damjan, Robert Kranjec.
  7. a b Skład zespołu: Urša Bogataj, Jaka Hvala, Špela Rogelj, Peter Prevc.
  8. a b Skład zespołu: Robert Kranjec, Jurij Tepeš, Jaka Hvala, Peter Prevc.
  9. a b Skład zespołu: Maja Vtič, Nejc Dežman, Špela Rogelj, Peter Prevc.
  10. a b Skład zespołu: Jurij Tepeš, Nejc Dežman, Jernej Damjan, Peter Prevc.
  11. a b Skład zespołu: Nika Križnar, Anže Lanišek, Ema Klinec, Peter Prevc
  12. a b Skład zespołu: Jurij Tepeš, Anže Lanišek, Jernej Damjan, Peter Prevc
  13. a b Skład zespołu: Anže Lanišek, Peter Prevc, Žiga Jelar, Timi Zajc
  14. a b Skład zespołu: Urša Bogataj, Žiga Jelar, Nika Križnar, Peter Prevc
  15. a b Skład zespołu: Robert Kranjec, Jurij Tepeš, Anže Lanišek, Peter Prevc.
  16. a b Skład zespołu: Jernej Damjan, Anže Semenič, Domen Prevc, Peter Prevc
  17. a b c d Seria konkursowa została odwołana.
  18. a b Skład zespołu: Žiga Mandl, Peter Prevc, Matic Kramaršič i Andraž Pograjc.
  19. a b Skład zespołu: Matic Kramaršič, Dejan Judež, Jaka Hvala i Peter Prevc.
  20. a b Skok podparty.
  21. Upadek tuż po lądowaniu.
  22. a b W trakcie LGP, podczas konkursów w Wiśle, Einsiedeln i Courchevel, na łączną notę składał się również skok z kwalifikacji. Prevc uzyskał w nich 134,5 m i notę 143,3 pkt. Kolejność startowa w nowym formacie zawodów (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2014-08-15].

PrzypisyEdytuj

  1. Andrzej Mysiak: Prevc z nagrodą "Skok Roku 2013". skokinarciarskie.pl, 2014-01-01. [dostęp 2015-10-05].
  2. Andrzej Mysiak: Skok Roku 2014: Peter Prevc ponownie najlepszy. skokinarciarskie.pl, 2015-01-01. [dostęp 2015-10-05].
  3. Andrzej Mysiak: Skok Roku 2015: Peter Prevc z hat-trickiem. skokinarciarskie.pl, 2016-01-01. [dostęp 2016-01-02].
  4. Dominik Formela: PŚ w Vikersund: 250 metrów Petera Prevca, Słoweniec nowym liderem cyklu!. skijumping.pl, 2015-02-14. [dostęp 2015-02-14].
  5. Martyna Szydłowska: Bracia Prevc ponownie bezkonkurencyjni w Kranju. skokinarciarskie.pl, 2014-07-06. [dostęp 2015-11-06].
  6. PREVC Peter - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2013-03-06].
  7. a b PREVC Peter - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2013-03-06].
  8. Barbara Niewiadomska: EYOF Śląsk – Beskidy: Rekord skoczni Skalite trzykrotnie pobity. skijumping.pl, 2009-02-18. [dostęp 2015-10-05].
  9. 9th European Winter Olympic Festival (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2016-08-06].
  10. a b PREVC Peter - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2013-03-06].
  11. Natalia Konarzewska, Paweł Guzik: Skoki Narciarskie: MŚJ w Hinterzarten: Hayboeck Mistrzem, słabo Polacy. [dostęp 2010-01-29].
  12. a b c d e f g h i j PREVC Peter - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-09-13].
  13. a b PREVC Peter - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-09-13].
  14. a b c PREVC Peter - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-09-13].
  15. Paweł Guzik: PŚ w Oberstdorfie: Słowenia wygrywa o włos przed Austrią!. skijumping.pl, 2012-02-19. [dostęp 2013-03-06].
  16. Paweł Guzik: Peter Prevc kontuzjowany!. skijumping.pl, 2012-02-19. [dostęp 2013-03-06].
  17. a b PREVC Peter - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2016-08-09].
  18. Paweł Guzik: MŚ w Val di Fiemme: Anders Bardal ze złotym medalem!. skijumping.pl, 2013-02-23. [dostęp 2013-03-06].
  19. Paweł Guzik: MŚ w Val di Fiemme: Kamil Stoch Mistrzem Świata!!!. skijumping.pl, 2013-02-28. [dostęp 2013-03-06].
  20. a b c PREVC Peter - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-06-10].
  21. Dominik Formela: PŚ w Sapporo: Prevc nokautuje rywali i zostaje nowym liderem Pucharu Świata. skijumping.pl, 2014-01-25. [dostęp 2016-08-11].
  22. a b c d e PREVC Peter - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-06-10].
  23. Dominik Formela: PŚ w Vikersund: 250 metrów Petera Prevca, Słoweniec nowym liderem cyklu!. skijumping.pl, 2015-02-14. [dostęp 2016-08-17].
  24. Andrzej Mysiak: PŚ Vikersund: Zwycięstwo Freunda, Fannemel z rekordem świata. skokinarciarskie.pl, 2015-02-15. [dostęp 2016-08-17].
  25. Andrzej Mysiak: Mistrzostwa Świata Falun 2015: Dziś początek imprezy. skokinarciarskie.pl, 2015-02-18. [dostęp 2016-08-17].
  26. Andrzej Mysiak: PŚ Kuopio: Freund wygrywa, Kraft liderem. skokinarciarskie.pl, 2015-03-10. [dostęp 2016-08-17].
  27. Adam Bucholz: Peter Prevc – pierwszy czy drugi? Walter Hofer wyjaśnia. skijumping.pl, 2015-04-01. [dostęp 2015-10-05].
  28. FIS Ski Jumping World Cup presented by Viessmann 2014/2015 – World Cup Standings (ang.). fis-ski.com, 2015-03-22. [dostęp 2015-10-05].
  29. a b c d PREVC Peter - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-09-13].
  30. Adam Bucholz: PŚ w Planicy: Piętnasty w sezonie triumf Petera Prevca na koniec cyklu!. skijumping.pl, 2016-03-20. [dostęp 2016-08-19].
  31. a b c PREVC Peter - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-06-10].
  32. Adam Bucholz: PŚ w Ruce: Premierowe zwycięstwo Domena Prevca, Maciej Kot piąty!. skijumping.pl, 2016-11-25. [dostęp 2017-06-10].
  33. a b PREVC Peter - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-09-13].
  34. Dominik Formela: Kontuzja Petera Prevca. skijumping.pl, 2018-06-21. [dostęp 2018-09-13].
  35. Adrian Dworakowski: Gangnes i Prevc wkrótce wrócą na skocznię. skijumping.pl, 2018-08-16. [dostęp 2018-09-13].
  36. Marcin Hetnał: Lotos Poland Tour – pierwsza edycja za nami. skijumping.pl, 2011-07-27. [dostęp 2012-04-16].
  37. Ekipno državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  38. Državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  39. Ekipno državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  40. Ekipno državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  41. Državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  42. Ekipno državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  43. Državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  44. Državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  45. Ekipno državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  46. Državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  47. Ekipno državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  48. Državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  49. Ekipno državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  50. Državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  51. Ekipno državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  52. Državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  53. Ekipno državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  54. Ekipno državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  55. Ekipno državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  56. Ekipno državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  57. Ekipno državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  58. Državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  59. Ekipno državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  60. Državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  61. Ekipno državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  62. Državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  63. Ekipno državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].
  64. Državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2018-09-14].

BibliografiaEdytuj