Otwórz menu główne

Martin Höllwarth

austriacki skoczek narciarski i trener

Martin Höllwarth (ur. 13 kwietnia 1974 w Schwaz) – austriacki skoczek narciarski i trener, czterokrotny medalista olimpijski, sześciokrotny medalista mistrzostw świata i dwukrotny medalista mistrzostw świata juniorów.

Martin Höllwarth
Martin Höllwarth podczas zawodów PŚ w Zakopanem (2004).
Martin Höllwarth podczas zawodów w Zakopanem (2004).
Data i miejsce urodzenia 13 kwietnia 1974
Schwaz, Austria
Klub SC Mayrhofen
Wzrost 182 cm
Debiut w PŚ 1 grudnia 1991 w Thunder Bay (21. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 29 grudnia 1991 w Oberstdorfie (4. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 6 stycznia 1992 w Bischofshofen (2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 10 stycznia 1992 w Predazzo
Rekord życiowy 222,5 m na Letalnicy w Planicy (20 marca 2005)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Igrzyska olimpijskie
Srebro Albertville 1992 K-120 ind.
Srebro Albertville 1992 K-90 ind.
Srebro Albertville 1992 druż.
Brąz Nagano 1998 druż.
Mistrzostwa świata
Złoto Lahti 2001 K-90 druż.
Złoto Oberstdorf 2005 K-90 druż.
Złoto Oberstdorf 2005 K-120 druż.
Brąz Lahti 2001 K-90 ind.
Brąz Ramsau 1999 K-120 druż.
Brąz Lahti 2001 K-116 druż.
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto Reit im Winkl 1991 Indywidualnie
Brąz Vuokatti 1992 Indywidualnie
Inne nagrody
Turniej Czterech Skoczni
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
1991/1992
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2003/2004
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2004/2005
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2001/2002
Letnie Grand Prix
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2004
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
1997
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2003
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski I Klasy Odznaki Honorowej za Zasługi Krzyż Kawalerski II Klasy Odznaki Honorowej za Zasługi

Spis treści

KarieraEdytuj

W 1991 odniósł pierwszy znaczący sukces, gdy w Reit im Winkl został mistrzem świata juniorów. Rok później w Vuokatti zdobył brązowy medal MŚJ (za Tonim Nieminenem oraz Sylvainem Freiholzem).

W Pucharze Świata w skokach zadebiutował 1 grudnia 1991 podczas konkursu w Thunder Bay, gdzie zajął 21. miejsce. Pierwsze punkty w karierze zdobył 29 grudnia 1991 w Oberstdorfie, gdzie był czwarty. Zajął następnie 19. miejsce w Garmisch-Partenkirchen, piąte w Innsbrucku oraz drugie w Bischofshofen, co było jego pierwszym podium w zawodach Pucharu Świata. Wyniki te dały mu czwarte miejsce w klasyfikacji końcowej 39. edycji Turnieju Czterech Skoczni. Cztery dni po zakończeniu Turnieju, w Predazzo odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w PŚ.

W 1992 wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie zdobył trzy srebrne medale. Na normalnej skoczni prowadził po pierwszej serii, jednak w drugiej kolejce wyprzedził go rodak – Ernst Vettori. W konkursie na dużym obiekcie również zajął 2. miejsce – złoto wywalczył Toni Nieminen. Trzeci srebrny medal zdobył w konkursie drużynowym, gdzie startował wraz Heinzem Kuttinem, Ernstem Vettorim i Andreasem Felderem. W klasyfikacji generalnej sezonu 1991/1992 zajął 10. miejsce.

W sezonie 1992/1993 był raz na podium zawodów PŚ: 19 grudnia 1992 wygrał konkurs w Sapporo. W klasyfikacji generalnej tego sezonu zajął 13. miejsce. Wystąpił także na mistrzostwach świata w Falun, gdzie był szesnasty na normalnym obiekcie. Rok później, podczas treningu na mistrzostwach świata w lotach w Planicy (1994) poprawił kilkuletni rekord świata w długości skoku Piotra Fijasa wynoszący 194,0 metrów (Höllwarth uzyskał 196 m). Jeszcze na tych samych mistrzostwach rekord ten został poprawiony przez Nieminena, który uzyskał 203,5 m.

W 1997 zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej czwartej edycji Letniego Grand Prix. W sezonie 1996/1997 odniósł kolejne zwycięstwo w zawodach PŚ, triumfując 1 lutego 1997 w Willingen. Trzy tygodnie później wziął udział w mistrzostwach świata w Trondheim, podczas których zajął 19. miejsce na dużej skoczni, a na normalnej był dwunasty. Drużynowo Austriacy z Höllwarthem w składzie przegrali walkę o brązowy medal z reprezentantami Niemiec o zaledwie 4,7 punktu i zajęli ostatecznie czwartą pozycję.

Dobre wyniki w sezonie 1997/1998 dały mu 11. miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ. W tym samym sezonie wziął udział w mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie (40. miejsce) oraz w igrzyskach olimpijskich w Nagano. Na igrzyskach startował w konkursie na dużej skoczni (43. miejsce) i drużynowo (brązowy medal wraz Reinhardem Schwarzenbergerem, Stefanem Horngacherem i Andreasem Widhölzlem). Na zakończenie sezonu zajął trzecie miejsce w Planicy.

Od sezonu 1998/1999 do sezonu 2000/2001 nie stanął ani razu na podium w konkursach indywidualnych PŚ. Na mistrzostwach świata w Ramsau (1999) był w drużynie, która zdobyła brązowy medal (razem z Widhölzlem, Schwarzenbergerem i Horngacherem). Indywidualnie był piąty na normalnej skoczni oraz czternasty na dużej. Na mistrzostw świata w Lahti (2001) zdobył trzy medale. Na normalnej skoczni zajął 3. miejsce, ustępując tylko Adamowi Małyszowi oraz Martinowi Schmittowi. Na dużej skoczni był czwarty, przegrywając walkę o brązowy medal z Janne Ahonenem. W konkursach drużynowych zdobył złoto (normalna skocznia) oraz brąz (duża skocznia).

W 2002 zajął dziewiąte miejsce na mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie. Wziął też udział w igrzyska olimpijskie w Salt Lake City. Start w tej imprezie zakończył się porażką ekipy austriackiej, która nie wywalczyła żadnego medalu. Drużynowo Austriacy zajęli czwarte miejsce. Indywidualnie Höllwarth zajął 14. miejsce na dużej skoczni, a na normalnej był 25. W Pucharze Świata czterokrotnie stawał na podium, co dało mu szóste miejsce w klasyfikacji generalnej. Ponadto po zajęciu drugiego miejsca w Oberstdorfie, siódmego w Ga-Pa oraz trzeciego w Innsbrucku i Bischofshofen uplasował się na trzecim miejscu w klasyfikacji końcowej 50. Turnieju Czterech Skoczni.

W sezonie 2002/2003 trzykrotnie zwyciężył w zawodach PŚ, co dało szóste miejsce w klasyfikacji generalnej. Był także piąty w siódmej edycji Turnieju Nordyckiego. Na mistrzostwach świata w Val di Fiemme (2003) nie zdobył medalu – był piąty w konkursie drużynowym i siódmy indywidualnie na normalnym obiekcie. W dwóch kolejnych sezonach zajmował piąte miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ oraz dwukrotnie drugie miejsce w Trinieju Czterech Skoczni (w 52. edycji wyprzedził go Sigurd Pettersen, a w 53. Janne Ahonen). Był także dziewiętnasty na mistrzostwach świata w lotach w Planicy (2004). Ostatni raz na podium indywidualnych zawodów Pucharu Świata stanął 9 stycznia 2005 w Willingen, gdzie zajął drugie miejsce. Ostatnią dużą imprezą w jego karierze były mistrzostwa świata w Oberstdorfie (2005), gdzie w obu konkursach drużynowych Austriacy z Höllwarthem składzie zdobyli złote medale. Indywidualnie był dziewiąty na dużej skoczni i dwunasty na normalnej. W ostatnim konkursie sezonu 2004/2005 ustanowił swój rekord życiowy, skacząc 222,5 m na Letalnicy.

W kolejnych trzech sezonach nie odnosił znaczących sukcesów. W 2008 zakończył karierę sportową. Objął funkcję szkoleniowca reprezentacji Estonii w skokach narciarskich, którą pełnił do września 2009.

Wypadek w 2001Edytuj

Był jednym z uczestników wypadku drogowego 4 lutego 2001, w którym zginął ówczesny trener reprezentacji Austrii Alois Lipburger. Ekipa austriacka wracała do kraju z zawodów Pucharu Świata w Willingen. Do tragedii doszło w pobliżu miejscowości Roßhaupten w Bawarii, niedaleko austriackiej granicy. Przyczyną tragedii było oblodzenie jezdni. Auto prowadzone przez Höllwartha ok. godz. 22:15 wpadło w poślizg i koziołkując wylądowało na dachu w przydrożnym rowie. Trener, siedzący na prawym fotelu w wyniku obrażeń głowy zmarł na miejscu. Andreas Widhölzl i Martin Höllwarth doznali średnio poważnych obrażeń[1].

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svgEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
2.  9 lutego 1992   Albertville Skocznia normalna indywidualnie 218.1 pkt 4.7 pkt   Ernst Vettori
2.  14 lutego 1992   Albertville Skocznia duża drużynowo[a] 642.9 pkt 1.5 pkt   Finlandia
2.  16 lutego 1992   Albertville Skocznia duża indywidualnie 227.3 pkt 12.2 pkt   Toni Nieminen
43. 15 lutego 1998   Nagano Skocznia duża indywidualnie 86.6 pkt 185.7 pkt   Kazuyoshi Funaki
3.  16 lutego 1998   Nagano Skocznia duża drużynowo[b] 881.5 pkt 51.5 pkt   Japonia
25. 10 lutego 2002   Salt Lake City Skocznia normalna indywidualnie 181.8 pkt 41.0 pkt   Simon Ammann
14. 13 lutego 2002   Salt Lake City Skocznia duża indywidualnie 233.3 pkt 48.1 pkt   Simon Ammann
4. 14 lutego 2002   Salt Lake City Skocznia duża drużynowo[c] 927.1 pkt 47.3 pkt   Niemcy

Mistrzostwa świataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
16. 27 lutego 1993   Falun Skocznia normalna indywidualnie 203.8 pkt 34.0 pkt   Masahiko Harada
12. 22 lutego 1997   Trondheim Skocznia normalna indywidualnie 247.0 pkt 16.5 pkt   Janne Ahonen
4. 27 lutego 1997   Trondheim Skocznia duża drużynowo[d] 840.9 pkt 114.4 pkt   Finlandia
19. 1 marca 1997   Trondheim Skocznia duża indywidualnie 194.7 pkt 57.4 pkt   Masahiko Harada
14. 21 lutego 1999   Ramsau Skocznia duża indywidualnie 205.3 pkt 58.1 pkt   Martin Schmitt
3.  23 lutego 1999   Ramsau Skocznia duża drużynowo[c] 905.5 pkt 83.4 pkt   Niemcy
5. 26 lutego 1999   Ramsau Skocznia normalna indywidualnie 247.5 pkt 7.5 pkt   Kazuyoshi Funaki
4. 19 lutego 2001   Lahti Skocznia duża indywidualnie 251.4 pkt 24.9 pkt   Martin Schmitt
3.  21 lutego 2001   Lahti Skocznia duża drużynowo[e] 880.2 pkt 59.6 pkt   Niemcy
3.  23 lutego 2001   Lahti Skocznia normalna indywidualnie 223.0 pkt 23.0 pkt   Adam Małysz
1.  23 lutego 2001   Lahti Skocznia normalna drużynowo[e] 953.5 pkt
14. 22 lutego 2003   Val di Fiemme Skocznia duża indywidualnie 243.3 pkt 45.7 pkt   Adam Małysz
5. 23 lutego 2003   Val di Fiemme Skocznia duża drużynowo[f] 961.8 pkt 84.8 pkt   Finlandia
7. 28 lutego 2003   Val di Fiemme Skocznia normalna indywidualnie 250.5 pkt 28.5 pkt   Adam Małysz
12. 19 lutego 2005   Oberstdorf Skocznia normalna indywidualnie 244.0 pkt 12.0 pkt   Rok Benkovič
1.  20 lutego 2005   Oberstdorf Skocznia normalna drużynowo[g] 970.5 pkt
9. 25 lutego 2005   Oberstdorf Skocznia duża indywidualnie 289.8 pkt 23.4 pkt   Janne Ahonen
1.  26 lutego 2005   Oberstdorf Skocznia duża drużynowo[g] 1137.3 pkt

Mistrzostwa świata w lotachEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
40. 25 stycznia 1998   Oberstdorf Loty indywidualnie 126.0 pkt 650.4 pkt   Kazuyoshi Funaki
9. 10 marca 2002   Harrachov Loty indywidualnie 319.2 pkt 77.1 pkt   Sven Hannawald
19. 22 lutego 2004   Planica Loty indywidualnie 624.6 pkt 207.5 pkt   Roar Ljøkelsøy

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
4. 7 marca 1991   Reit im Winkl Skocznia normalna drużynowo 581,5 pkt 21,3 pkt   Czechosłowacja
1.  9 marca 1991   Reit im Winkl Skocznia normalna indywidualnie 221,1 pkt
6. 18 marca 1992   Vuokatti Skocznia normalna drużynowo 461,9 pkt 108,5 pkt   Finlandia
3.  21 marca 1992   Vuokatti Skocznia normalna indywidualnie 197,0 pkt 21,6 pkt   Toni Nieminen

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Miejsca na podium chronologicznieEdytuj

Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca
1. 6 stycznia 1992   Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 221.9 pkt 2. 3.6 pkt Toni Nieminen
2. 10 stycznia 1992   Predazzo Trampolino Dal Ben K-90 241.4 pkt 1.
3. 17 stycznia 1992   Sankt Moritz Olympiaschanze 200.6 pkt 3. 13.5 pkt Andreas Felder
4. 15 marca 1992   Oslo Holmenkollbakken 194.2 pkt 3. 24.9 pkt Toni Nieminen
5. 19 grudnia 1992   Sapporo Miyanomori 232.8 pkt 1.
6. 1 lutego 1997   Willingen Mühlenkopfschanze 237.7 pkt 1.
7. 22 marca 1998   Planica Bloudkova Velikanka 272.6 pkt 3. 25.7 pkt Noriaki Kasai
8. 24 listopada 2001   Kuopio Puijo 251.7 pkt 3. 2.2 pkt Risto Jussilainen
9. 30 grudnia 2001   Oberstdorf Schattenbergschanze 252.2 pkt 2. 8.0 pkt Sven Hannawald
10. 4 stycznia 2002   Innsbruck Bergisel 247.0 pkt 3. 23.0 pkt Sven Hannawald
11. 6 stycznia 2002   Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 274.2 pkt 3. 8.7 pkt Sven Hannawald
12. 7 grudnia 2002   Trondheim Granåsen 268.0 pkt 1.
13. 8 grudnia 2002   Trondheim Granåsen 260.7 pkt 3. 2.6 pkt Sigurd Pettersen
14. 14 grudnia 2002   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze 293.1 pkt 1.
15. 15 grudnia 2002   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze 273.5 pkt 1.
16. 29 grudnia 2002   Oberstdorf Schattenbergschanze 257.7 pkt 2. 5.4 pkt Sven Hannawald
17. 4 stycznia 2003   Innsbruck Bergisel 216.6 pkt 3. 10.9 pkt Janne Ahonen
18. 22 marca 2003   Planica Velikanka 386,4 pkt 3. 47.1 pkt Matti Hautamäki
19. 20 grudnia 2003   Engelberg Gross-Titlis-Schanze 251.3 pkt 3. 7.3 pkt Roar Ljøkelsøy
20. 29 grudnia 2003   Oberstdorf Schattenbergschanze 269.1 pkt 3. 26.1 pkt Sigurd Pettersen
21. 1 stycznia 2004   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 253.1 pkt 2. 0.7 pkt Sigurd Pettersen
22. 10 stycznia 2004   Liberec Ještěd 121.5 pkt 3. 7.1 pkt Janne Ahonen
23. 18 stycznia 2004   Zakopane Wielka Krokiew 252.6 pkt 1.
24. 24 stycznia 2004   Sapporo Ōkurayama 265.6 pkt 3. 15.8 pkt Roar Ljøkelsøy
25. 27 listopada 2004   Kuusamo Rukatunturi 274.0 pkt 3. 44.7 pkt Janne Ahonen
26. 5 grudnia 2004   Trondheim Granåsen 235.5 pkt 2. 11.0 pkt Janne Ahonen
27. 19 grudnia 2004   Engelberg Gross-Titlis-Schanze 258.3 pkt 3. 2.4 pkt Janne Ahonen
28. 6 stycznia 2005   Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 277.0 pkt 1.
29. 9 stycznia 2005   Willingen Mühlenkopfschanze 274.8 pkt 2. 4.3 pkt Janne Ahonen

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

Do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.
Sezon 1991/1992
                                          punkty
21 54 ? ? 4 19 5 2 1 3 18 - - 4 48 19 24 14 3 - 23 112
Sezon 1992/1993
                                  punkty
45 18 4 1 10 12 27 19 8 ? - - 64 39 57 47 ? 55
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

 -  – zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się

Sezon 1993/1994
                                      punkty
40 q - 37 ? 46 38 q 42 29 50 q - - ? ? - - - 2
Sezon 1994/1995
                                          punkty
48 ? 15 44 42 q - - - - - ? 35 32 35 19 ? 36 25 36 28 37
Sezon 1995/1996
                                                        punkty
q 47 33 25 47 7 6 9 11 9 18 27 12 45 - - 20 38 ? ? 56 43 38 27 23 - 14 32 244
Sezon 1996/1997
                                                  punkty
43 q q 16 q 20 39 17 33 9 30 13 q 16 8 1 18 - - 30 11 40 20 24 37 293
Sezon 1997/1998
                                                      punkty
q 23 9 17 7 6 15 20 16 19 21 13 7 16 42 38 21 11 19 11 8 4 11 34 4 13 3 568
Sezon 1998/1999
                                                          punkty
6 16 18 9 32 14 37 26 q 10 6 41 32 8 15 13 - - q 43 - 11 9 8 38 10 13 46 34 385
Sezon 1999/2000
                                                    punkty
35 29 32 45 13 q 33 q 40 48 - 14 24 - 22 36 13 14 8 16 52 4 5 6 5 10 347
Sezon 2000/2001
                                          punkty
33 14 10 15 21 16 10 10 8 15 10 12 6 10 16 7 22 48 33 16 - 374
Sezon 2001/2002
                                            punkty
8 3 7 19 7 5 13 6 7 2 7 3 3 12 5 6 - - 49 8 - 5 737
Sezon 2002/2003
                                                      punkty
8 8 1 3 1 1 5 36 2 10 3 16 - 25 28 - - - 8 49 13 12 10 5 5 3 15 925
Sezon 2003/2004
                                              punkty
15 37 6 20 3 3 2 5 5 3 9 5 1 47 3 8 27 11 13 - - - - 731
Sezon 2004/2005
                                                        punkty
3 7 8 2 9 4 4 3 5 4 5 1 2 11 16 4 4 6 6 4 4 4 9 21 14 17 23 17 1179
Sezon 2005/2006
                                            punkty
21 36 21 15 50 - 46 25 19 q 32 - - 27 30 - 37 44 36 35 - - 59
Sezon 2006/2007
                                                punkty
13 5 33 12 18 13 25 8 22 - 49 12 19 36 22 11 21 7 27 - - - - - 284
Sezon 2007/2008
                                                      punkty
- - - 28 18 - - - - 21 35 - - - - - - - - - - - - - - - - 26
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował
 ?  – brak danych (zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się)

Puchar Świata w lotach narciarskichEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Turniej Czterech SkoczniEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Turniej Nordycki (Skandynawski)Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Letnie Grand Prix w skokach narciarskichEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Miejsca na podium chronologicznieEdytuj

Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca
1. 24 sierpnia 1997   Hinterzarten Adlerschanze 229.5 pkt 2. 5.5 pkt Masahiko Harada
2. 31 sierpnia 1997   Stams Brunnentalschanzen 243.5 pkt 2. 1.2 pkt Espen Bredesen
3. 6 sierpnia 2000   Hinterzarten Adlerschanze 120.0 pkt 2. 6.0 pkt Andreas Widhölzl
4. 12 sierpnia 2001   Hinterzarten Adlerschanze 266.5 pkt 1.
5. 18 sierpnia 2001   Stams Brunnentalschanzen 246.9 pkt 2. 1.0 pkt Roberto Cecon
6. 9 września 2001   Hakuba Skocznia Olimpijska 254.1 pkt 2. 12.9 pkt Masahiko Harada
7. 11 sierpnia 2002   Hinterzarten Adlerschanze 278.0 pkt 3. 12.5 pkt Andreas Widhölzl
8. 7 września 2002   Lahti Salpausselkä 263.3 pkt 3. 12.3 pkt Andreas Widhölzl
9. 14 września 2002   Innsbruck Bergisel 268.1 pkt 1.
10. 29 sierpnia 2003   Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 263.2 pkt 2. 0.3 pkt Akseli Kokkonen
11. 7 sierpnia 2004   Courchevel Tremplin Le Praz 257.7 pkt 2. 5.7 pkt Adam Małysz
12. 26 września 2004   Hakuba Skocznia Olimpijska 274.8 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGPEdytuj

W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za wszystkie skoki (tak jak np. w TCS)
1994
      punkty
q 10 21 408,3
1995
        punkty
37 42 q 39 252,8
1996
          punkty
39 29 34 - 18 15
1997
          punkty
4 10 2 21 2 246
1998
            punkty
18 6 6 14 29 33 113
1999
          punkty
12 43 16 33 9 66
2000
                punkty
2 31 34 12 37 11 15 18 155
2001
              punkty
17 1 17 2 35 5 2 333
2002
            punkty
14 3 8 7 3 1 306
2003
        punkty
4 7 2 21 176
2004
              punkty
4 2 6 15 7 6 1 362
2005
                punkty
14 35 6 13 21 16 - - 103
2006
                    punkty
14 10 12 13 33 9 - - 37 - 115
2007
                    punkty
- - - - - - - - 10 - 26
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech NarodówEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

OdznaczeniaEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Skład drużyny: Heinz Kuttin, Ernst Vettori, Martin Höllwarth, Andreas Felder
  2. Skład drużyny: Reinhard Schwarzenberger, Martin Höllwarth, Stefan Horngacher, Andreas Widhölzl
  3. a b Skład zespołu: Reinhard Schwarzenberger, Martin Höllwarth, Stefan Horngacher, Andreas Widhölzl
  4. Skład drużyny: Stefan Horngacher, Martin Höllwarth, Andreas Widhölzl, Andreas Goldberger
  5. a b Skład drużyny: Andreas Goldberger, Wolfgang Loitzl, Martin Höllwarth, Stefan Horngacher
  6. Skład drużyny: Martin Höllwarth, Andreas Kofler, Andreas Widhölzl, Florian Liegl
  7. a b Skład drużyny: Wolfgang Loitzl, Andreas Widhölzl, Thomas Morgenstern, Martin Höllwarth

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj