Otwórz menu główne

Karl Geiger

niemiecki skoczek narciarski

Karl Geiger (ur. 11 lutego 1993 w Oberstdorfie[3]) – niemiecki skoczek narciarski, reprezentant klubu SC 1906 Oberstdorf. Drużynowy srebrny medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018. Srebrny medalista indywidualny z dużej skoczni oraz dwukrotny złoty medalista drużynowy z Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019. Brązowy medalista drużynowy Mistrzostw Świata Juniorów 2013. Drugi zawodnik klasyfikacji generalnej Letniego Grand Prix 2018, trzeci w Pucharze Kontynentalnym 2015/2016. Medalista mistrzostw kraju.

Karl Geiger
Karl Geiger
Data i miejsce urodzenia 11 lutego 1993
Oberstdorf
Klub SC 1906 Oberstdorf
Debiut w PŚ 24 listopada 2012 w Lillehammer (21. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 24 listopada 2012 w Lillehammer (21. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 21 lutego 2016 w Lahti (2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 15 grudnia 2018 w Engelbergu
Rekord życiowy 243,5 m na Letalnicy w Planicy (25 marca 2017)[1][2]
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
Srebro Pjongczang 2018 duża druż.
Mistrzostwa świata
Złoto Seefeld 2019 duża druż.
Złoto Seefeld 2019 norm. druż. miesz.
Srebro Seefeld 2019 duża
Mistrzostwa świata juniorów
Brąz Liberec 2013 drużynowo
Willingen Five
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2019
Letnie Grand Prix
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2018
Puchar Kontynentalny
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2015/2016

Spis treści

Przebieg karieryEdytuj

Do 2012Edytuj

W 2005 zajął trzecie miejsce w roczniku 1993 na nieoficjalnych mistrzostwach świata dzieci w Garmisch-Partenkirchen. Na podium obok Geigera stanęli Tomasz Byrt i Rok Justin[4].

W zawodach FIS Cup zadebiutował 23 stycznia 2010 w Lauschy, dzień później zdobył pierwsze punkty[5]. Aż do sezonu 2011/2012 rzadko występował na arenie międzynarodowej. Po dobrych występach w zawodach FIS Cup i Alpen Cup został powołany na zawody Pucharu Kontynentalnego w Kuopio. Drugiego dnia tych zawodów, 11 marca 2012, zajął 14. miejsce[6].

Sezon 2012/2013Edytuj

W letniej części sezonu osiągnął dobre wyniki w Letnim Pucharze Kontynentalnym, dwukrotnie stając na podium. W klasyfikacji generalnej znalazł się na 5. pozycji[7]. Zdobył również punkty Letniego Grand Prix, zajmując 14. miejsce w Klingenthal[8].

Został powołany przez trenera Wernera Schustera na inaugurujące Puchar Świata zawody w Lillehammer[9]. W pierwszym konkursie sezonu zajął 21. miejsce[10]. 9 grudnia 2012 na próbie przedolimpijskiej w Krasnej Polanie ukończył zawody na 6. pozycji. Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2013 w Libercu. Indywidualnie był siódmy[8], a w zawodach drużynowych zdobył brązowy medal[11]. Poza szóstym miejscem z zawodów w Rosji, najwyższym miejscem, jakie zajął Geiger w Pucharze Świata w sezonie 2012/2013 było 20. z lutego 2013 z mamuciej skoczni w Oberstdorfie[8].

Lata 2013–2015Edytuj

W sezonie 2013/2014 w zawodach Pucharu Świata Geiger kilkukrotnie zajmował miejsca w drugiej dziesiątce. Indywidualnie najwyżej sklasyfikowany został na 12. miejscu, w Sapporo. Pięciokrotnie stawał na podium w Pucharze Kontynentalnym[12]. W sezonie 2014/2015 występował głównie w Pucharze Kontynentalnym, w zimowej edycji raz stając na podium. Punkty PŚ zdobył tylko raz, w Sapporo[13].

Sezon 2015/2016Edytuj

Przez większość sezonu 2015/2016 Geiger startował w Pucharze Kontynentalnym, w grudniu i styczniu pięciokrotnie stając na podium. W lutym 2016 zaczął być regularnie powoływany na zawody Pucharu Świata, początkowo zajmując miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce. 21 lutego po raz pierwszy w karierze stanął na podium zawodów z cyklu Pucharu Świata dzięki zajęciu 2. miejsca w konkursie w Lahti, który rozgrywany był na nietypowej w tym cyklu skoczni normalnej. Po tym występie powrócił do wyników na poziomie drugiej i trzeciej dziesiątki. W dniach 12-13 marca wystąpił w ostatnich zawodach Pucharu Kontynentalnego 2015/2016, dwukrotnie zajmując miejsce na podium[14]. Ostatecznie w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2015/2016 sklasyfikowany został na 30. miejscu ze 174 punktami[15], zaś w klasyfikacji PK znalazł się na trzeciej pozycji[16].

Sezon 2016/2017Edytuj

Uzyskał dobre rezultaty w Letnim Grand Prix 2016. 10 września w Czajkowskim zajął 3. miejsce, kilka innych konkursów również kończył w pierwszej dziesiątce. Puchar Świata w skokach narciarskich 2016/2017 Geiger rozpoczął od 6. miejsca w Kuusamo, które okazało się być dla niego najlepszym w sezonie. Wystąpił w nim we wszystkich konkursach Pucharu Świata, regularnie zdobywając punkty. Łącznie pięciokrotnie zajmował pozycje w najlepszej dziesiątce w konkursach indywidualnych[17]. Cały sezon ukończył na 18. miejscu z 369 punktami[15].

Sezon 2017/2018Edytuj

Zajął 3. miejsce w otwierającym Letnie Grand Prix 2017 konkursie w Wiśle[18].

W sezonie 2017/2018 Pucharu Świata sześciokrotnie zajął miejsca w najlepszej dziesiątce. Najwyżej sklasyfikowany został na 6. miejscu w grudniu 2017 w Niżnym Tagile. W pozostałych występach najczęściej kończył zawody w drugiej dziesiątce[18]. W klasyfikacji generalnej cyklu na koniec sezonu znalazł się na 14. miejscu z 427 punktami[15]. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018. Indywidualnie zajął 10. miejsce na skoczni normalnej i 7 na skoczni dużej, zaś w konkursie drużynowym, startując wraz z Stephanem Leyhe, Richardem Freitagiem i Andreasem Wellingerem, zdobył srebrny medal[18].

Sezon 2018/2019Edytuj

W ramach Letniego Grand Prix 2018 czterokrotnie stawał na podium: zajął 2. miejsce w konkursie w Hinterzarten, dwukrotnie zwyciężył w Râșnovie, a w Hinzenbach zajął 3. lokatę. Miejsca w pierwszej dziesiątce zajmował również w dwóch pozostałych występach[19]. Cały cykl ukończył na 2. pozycji w klasyfikacji generalnej[20].

W otwierających sezon 2018/2019 Pucharu Świata konkursach zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce. 15 grudnia 2018 w Engelbergu odniósł pierwsze w karierze indywidualne zwycięstwo w zawodach cyklu[19]. W styczniu 2019 osiągał nieco słabsze wyniki, najwyżej sklasyfikowany został w Bischofshofen, na 10. miejscu. 16 lutego w Willingen po raz drugi zwyciężył w konkursie Pucharu Świata. Dzień później był 6.[19], a całe Willingen Five 2019 ukończył na 3. pozycji[21].

Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019 zdobył srebrny medal w zawodach indywidualnych na skoczni dużej, a także dwa złote medale w konkursach drużynowych: w zespole męskim z Richardem Freitagiem, Stephanem Leyhe i Markusem Eisenbichlerem, a także w zespole mieszanym z Kathariną Althaus, Juliane Seyfarth i Eisenbichlerem. W konkursie indywidualnym na skoczni normalnej zajął 18. miejsce. W marcowych zawodach Pucharu Świata jeszcze trzykrotnie zajmował lokaty w najlepszej dziesiątce[19]. Cały cykl zakończył na 10. miejscu w klasyfikacji generalnej z 765 punktami[15].

Mistrzostwa NiemiecEdytuj

Zajmował miejsca na podium mistrzostw Niemiec. Indywidualnie zdobył srebrny medal w 2013[22] i 2017[23] oraz brązowy w 2014[24]. W zawodach drużynowych, reprezentując Bawarię, zdobywał złoty medal w 2012[25], 2013[26], 2014[27], 2016[28] i 2018[29] oraz srebrny w 2015[30].

Igrzyska olimpijskieEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2018   Pjongczang 10. miejsce (K-98), 7. miejsce (K-125)

DrużynowoEdytuj

2018   Pjongczang srebrny medal[a]

Starty K. Geigera na igrzyskach olimpijskich – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
10. 10 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 103,5 m 105,0 m 236,7 pkt 22,6 pkt Andreas Wellinger
7. 17 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 132,0 m 137,5 m 267,6 pkt 18,1 pkt Kamil Stoch
2.  19 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 druż.[a] 136,0 m 134,0 m 1075,7 pkt (271,1 pkt) 22,8 pkt Norwegia

Mistrzostwa świataEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2019   Seefeld/Innsbruck srebrny medal (K-120), 18. miejsce (K-99)

DrużynowoEdytuj

2019   Seefeld/Innsbruck złoty medal (K-120)[b], złoty medal (drużyna mieszana/K-99)[c]

Starty K. Geigera na mistrzostwach świata – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
2.  23 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 131,0 m 130,5 m 267,3 pkt 12,1 pkt Markus Eisenbichler
1.  24 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż.[b] 129,0 m 130,0 m 987,5 pkt (259,8 pkt)
18. 1 marca 2019   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 100,0 m 92,5 m 199,0 pkt 19,3 pkt Dawid Kubacki
1.  2 marca 2019   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż. mix.[c] 103,5 m 107,0 m 1012,2 pkt (264,0 pkt)

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2013   Liberec 7. miejsce

DrużynowoEdytuj

2013   Liberec brązowy medal[d]

Starty K. Geigera na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
7. 24 stycznia 2013   Liberec Ještěd K-90 HS-100 indywid. 96,5 m 94,5 m 246,5 pkt 37,0 pkt Jaka Hvala
3.  26 stycznia 2013   Liberec Ještěd K-90 HS-100 druż.[d] 96,5 m 101,0 m 1038,5 pkt (262,5 pkt) 48,0 pkt Słowenia

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2012/2013 41.
2013/2014 42.
2014/2015 75.
2015/2016 30.
2016/2017 18.
2017/2018 14.
2018/2019 10.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 15 grudnia 2018   Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 135,0 m 141,0 m 302,0 pkt
2. 16 lutego 2019   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 142,0 m 150,5 m 311,1 pkt * WF 2019

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 21 lutego 2016   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 96,0 m 99,5 m 232,2 pkt 2. 9,2 pkt Michael Hayböck
2. 15 grudnia 2018   Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 135,0 m 141,0 m 302,0 pkt 1.
3. 16 lutego 2019   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 142,0 m 150,5 m 311,1 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2018/2019

Sezon 2012/2013
                                                      punkty
21 30 26 29 6 29 35 q 36 - - 33 q - - - - - - 42 20 40 21 46 26 34 - 86
Sezon 2013/2014
                                                        punkty
25 14 15 46 29 23 28 32 q 47 32 34 - - - - 13 12 - - 20 q 31 36 - - - - 106
Sezon 2014/2015
                                                              punkty
- - - q q 45 31 - - 38 q - - - - - 26 39 - - - - - - - - - - - - - 5
Sezon 2015/2016
                                                          punkty
- - - - - - - 26 32 31 40 36 - - - 16 40 28 28 18 2 25 17 20 24 - 21 33 24 174
Sezon 2016/2017
                                                    punkty
6 9 14 12 14 24 47 27 28 15 9 29 10 11 36 32 23 13 16 9 25 25 31 11 16 23 369
Sezon 2017/2018
                                            punkty
17 18 6 9 14 11 12 17 7 12 16 q 21 14 22 9 14 11 7 34 q 7 427
Sezon 2018/2019
                                                        punkty
9 5 8 10 5 1 4 12 19 24 10 19 19 24 42 35 16 18 30 6 1 6 17 20 8 22 9 7 765
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech SkoczniEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2012/2013 59.
2013/2014 48.
2014/2015 58.
2015/2016 31.
2016/2017 18.
2017/2018 11.
2018/2019 11.

Raw AirEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2017 23.
2018 20.
2019 11.

Willingen FiveEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 20.
2019 3.

Planica 7Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 35.
2019 6.

Puchar Świata w lotachEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2012/2013 47.
2015/2016 29.
2016/2017 18.
2017/2018 24.
2018/2019 13.

Letnie Grand PrixEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2012 58.
2013 42.
2014 41.
2015 niesklasyfikowany
2016 9.
2017 20.
2018 2.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 22 września 2018   Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-97 98,0 m 99,0 m 269,9 pkt
2. 23 września 2018   Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-97 99,5 m 100,5 m 269,4 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Miejsce Strata Zwycięzca
1. 10 września 2016   Czajkowskij Snieżynka K-125 HS-140 136,5 m 137,0 m 259,5 pkt 3. 16,0 pkt Robert Kranjec
2. 15 lipca 2017   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 130,0 m 128,0 m 251,5 pkt 3. 4,1 pkt Dawid Kubacki
3. 28 lipca 2018   Hinterzarten Rothaus-Schanze K-95 HS-108 104,0 m 99,0 m 256,3 pkt 2. 14,8 pkt Kamil Stoch
4. 22 września 2018   Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-97 98,0 m 99,0 m 269,9 pkt 1.
5. 23 września 2018   Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-97 99,5 m 100,5 m 269,4 pkt 1.
6. 30 września 2018   Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 87,0 m 88,0 m 237,3 pkt 3. 8,4 pkt Daniel Huber

Miejsca w poszczególnych konkursach LGPEdytuj

stan na 19 lipca 2019

2012
                  punkty
- - - - - - - - 14 18
2013
                      punkty
14 30 12 16 - - - - - - 33 56
2014
                  punkty
22 q 25 22 16 - - - 19 51
2015
                      punkty
- 49 - - - - 40 32 - - - 0
2016
                    punkty
- 15 6 11 4 8 3 16 18 28 253
2017
                  punkty
3 12 21 - - - - 21 17 116
2018
                  punkty
7 2 - 6 - - 1 1 3 416
2019
                punkty
0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

UwagiEdytuj

  1. a b Skład zespołu: Karl Geiger, Stephan Leyhe, Richard Freitag, Andreas Wellinger
  2. a b Skład zespołu: Karl Geiger, Richard Freitag, Stephan Leyhe, Markus Eisenbichler
  3. a b Skład zespołu: Katharina Althaus, Markus Eisenbichler, Juliane Seyfarth, Karl Geiger
  4. a b Skład zespołu: Karl Geiger, Michael Dreher, Tobias Löffler, Andreas Wellinger

PrzypisyEdytuj

  1. Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2019-04-06].
  2. Andrzej Mysiak: Sobota w Planicy: Był rekord czy nie?. skokinarciarskie.pl, 2017-03-25. [dostęp 2019-04-06].
  3. Karl Geiger (Niemcy). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2019-04-07].
  4. Katarzyna Socha: Murańka, Byrt oraz Słowiok ze złotymi medalami MŚ dzieci w Ga-Pa!. skijumping.pl, 2005-07-30. [dostęp 2013-05-01].
  5. GEIGER Karl - Athlete Information; Season 2010 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06].
  6. GEIGER Karl - Athlete Information; Season 2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06].
  7. Klasyfikacja Letniego Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2012/2013. skijumping.pl. [dostęp 2019-06-29].
  8. a b c GEIGER Karl - Athlete Information; Season 2013 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06].
  9. Tadeusz Mieczyński: Odmłodzony skład Niemców na Lillehammer. skijumping.pl, 2012-11-16. [dostęp 2011-11-24].
  10. Andrzej Mysiak: PŚ Lillehammer: Freund wyprzedził Morgensterna i Bardala, słaby występ Polaków. skokinarciaskie.pl, 2012-11-24. [dostęp 2011-11-24].
  11. Tadeusz Mieczyński: MŚJ w Libercu: Słoweńcy najlepsi, Polacy ze srebrem!. skijumping.pl, 2013-01-26. [dostęp 2013-01-27].
  12. GEIGER Karl - Athlete Information; Season 2014 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06].
  13. GEIGER Karl - Athlete Information; Season 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-13].
  14. GEIGER Karl - Athlete Information; Season 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06].
  15. a b c d GEIGER Karl - Athlete Information; World Cup Standings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06].
  16. Dominik Formela: PK w Czajkowskim: Geiger wygrywa konkurs, Hilde cały cykl. skijumping.pl, 2016-03-13. [dostęp 2019-06-29].
  17. GEIGER Karl - Athlete Information; Season 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06].
  18. a b c GEIGER Karl - Athlete Information; Season 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06].
  19. a b c d GEIGER Karl - Athlete Information; Season 2019 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06].
  20. GEIGER Karl - Athlete Information; Grand Prix Standings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06].
  21. Adam Bucholz: PŚ w Willingen: R. Kobayashi wygrywa konkurs i Willingen Five, Żyła trzeci!. skijumping.pl, 2019-02-17. [dostęp 2019-04-06].
  22. Anna Szczepankiewicz: Mistrzostwa Niemiec: Althaus i Kraus triumfują w Oberstdorfie. skijumping.pl, 2013-10-05. [dostęp 2018-04-15].
  23. Dominik Formela: Wellinger mistrzem Niemiec. skijumping.pl, 2017-10-05. [dostęp 2019-05-29].
  24. Aleksandra Kruc: Freitag zwycięża w mistrzostwach Niemiec. skokinarciarskie.pl, 2014-09-06. [dostęp 2018-04-15].
  25. Adrian Dworakowski: Ekipa z Bawarii drużynowym Mistrzem Niemiec. skijumping.pl, 2012-10-06. [dostęp 2019-05-29].
  26. Anna Szczepankiewicz: Mistrzostwa Niemiec: Bawarczycy obronili tytuł. skijumping.pl, 2013-10-06. [dostęp 2018-04-15].
  27. Deutsche Meisterschaften Teamspringen – Adler Skistadion Hinterzarten Rothaus Schanze HS 108 – 07.09.2014 – Teamspringen (niem.). sommerskispringen-hinterzarten.de, 2014-09-07. [dostęp 2018-04-15].
  28. Dominik Formela: Bawarczycy górą w Niemczech. skijumping.pl, 2016-10-21. [dostęp 2019-05-29].
  29. Dominik Formela: Bawarczycy najlepsi w Niemczech. skijumping.pl, 2018-07-14. [dostęp 2018-07-24].
  30. Deutsche Meisterschaft 2015 Skisprung Team – Garmisch-Partenkirchen – 23. Oktober 2015 (niem.). rennmeldung.de, 2015-10-23. [dostęp 2018-04-15].

BibliografiaEdytuj