Lysgårdsbakken

Kompleks skoczni narciarskich usytuowany w norweskim Lillehammer

Lysgårdsbakken, oficjalnie Lysgårdsbakkene Ski Jumping Arena (norw. Lysgårdsbakkene hoppanlegg) – kompleks dwóch skoczni narciarskich w norweskiej miejscowości Lillehammer, o punktach konstrukcyjnych K123 i K90. Kompleks może pomieścić 35 000 widzów i jest jedną z trzech narodowych skoczni narciarskich w Norwegii. Został otwarty w 1992 roku na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1994, gdzie gościł skoki narciarskie, a także ceremonie otwarcia i zamknięcia. Po igrzyskach olimpijskich własność została przeniesiona do miejskiego parku Lillehammer Olympiapark.

Lysgaardsbakken
Punkt konstrukcyjny K123
Ilustracja
Państwo  Norwegia
Miejscowość Lillehammer
Data otwarcia 1992
Rozmiar skoczni (HS) 140 m
Igelit jest
Rekord 146 m
(2009-12-06) Szwajcaria Simon Ammann
Najdłuższy skok 150,5 m
(2009-12-06) Austria Gregor Schlierenzauer
Kluby Lillehammer Ski Club
Położenie na mapie Opplandu
Mapa konturowa Opplandu, po prawej znajduje się punkt z opisem „Lysgaardsbakken”
Położenie na mapie Norwegii
Mapa konturowa Norwegii, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Lysgaardsbakken”
Ziemia61°07′30″N 10°29′14″E/61,125000 10,487222

Na skoczniach rozgrywane są konkursy Pucharu Świata mężczyzn (w latach 2004–2010, w ramach Turnieju Nordyckiego, od 2017 w ramach Raw Air; w latach 2005–2006, 2009 konkursy odbywały się w zastępstwie za zawody w Trondheim, natomiast w 2016 za konkursy w Niżnym Tagile) i kobiet (w latach 2018–2019 zawody odbywały się w ramach turnieju Lillehammer Triple).

Obie skocznie są wyłożone igelitem oraz posiadają sztuczne oświetlenie. W mieście nie znajdują się żadne mniejsze obiekty.

Parametry skoczniEdytuj

K123Edytuj

Dane[1]:

  • Punkt konstrukcyjny: 123 m
  • Wielkość skoczni (HS): 140 m
  • Długość najazdu: 101,16 m
  • Nachylenie progu: 11,5°
  • Wysokość progu: 3.35 m
  • Nachylenie zeskoku: 34.5°

Rekordziści skoczniEdytuj

Lp. Dzień Rok Zawodnik Odległość Zawody Uwagi
1. 11 marca 1993   Espen Bredesen 117,0m Puchar Świata
2. 11 marca 1993   Takanobu Okabe 119,0m Puchar Świata
3. 20 lutego 1994   Espen Bredesen 135,5m Igrzyska Olimpijskie
4. 23 lutego 1994   Jens Weißflog 135,5m Igrzyska Olimpijskie wyrównanie rekordu
5. 28 listopada 1998   Martin Schmitt 136,0m Puchar Świata
6. 12 marca 2004   Roar Ljøkelsøy 136,5m Puchar Świata
7. 11 marca 2005   Sigurd Pettersen 137,0m Puchar Świata
8. 11 marca 2005   Janne Ahonen 137,0m Puchar Świata wyrównanie rekordu
9. 2 grudnia 2005   Tommy Ingebrigtsen 138,5m Puchar Świata
10. 3 grudnia 2005   Andreas Küttel 139,0m Puchar Świata
11. 1 grudnia 2006   Gregor Schlierenzauer 139,0m Puchar Świata wyrównanie rekordu
12. 1 grudnia 2006   Gregor Schlierenzauer 140,0m Puchar Świata
13. 2 grudnia 2006   Gregor Schlierenzauer 141,0m Puchar Świata
14. 3 grudnia 2006   Adam Małysz 142,0m Puchar Świata
15. 3 grudnia 2006   Espen Rian 145,0m PŚ w kombinacji norweskiej, trening rekord nieoficjalny[a]
16. 7 marca 2008   Gregor Schlierenzauer 143,0m Puchar Świata
17. 6 grudnia 2009   Simon Ammann 146,0m Puchar Świata

K90Edytuj

Dane[2]:

  • Punkt konstrukcyjny: 90 m
  • Wielkość skoczni (HS): 98 m
  • Długość najazdu: 86,82 m
  • Nachylenie progu: 11,2°
  • Wysokość progu: 2.76 m
  • Nachylenie zeskoku: 34.5°

Rekordziści skoczniEdytuj

Lp. Dzień Rok Zawodnik Odległość Zawody Uwagi
1. 25 lutego 1994   Espen Bredesen 104,5m Igrzyska Olimpijskie
2. 3 grudnia 2011   Andreas Kofler 105,0m Puchar Świata
3. 6 grudnia 2013   Karl Geiger 107,5m Puchar Świata

GaleriaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Rekord nieuznawany przez Międzynarodową Federację Narciarską.

PrzypisyEdytuj

  1. Certyfikat skoczni K120 w Lillehammer. skisprungschanzen.com. [dostęp 2021-10-18].
  2. Certyfikat skoczni K90 w Lillehammer. skisprungschanzen.com. [dostęp 2021-10-18].

Linki zewnętrzneEdytuj