Otwórz menu główne

Stephan Leyhe

niemiecki skoczek narciarski

Stephan Leyhe (ur. 5 stycznia 1992 w Schwalefeldzie) – niemiecki skoczek narciarski, reprezentant klubu SC Willingen. Drużynowy złoty medalista Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019, srebrny medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018, Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2016 oraz mistrzostw świata juniorów z 2010 i 2011. Medalista mistrzostw kraju.

Stephan Leyhe
Stephan Leyhe
Data i miejsce urodzenia 5 stycznia 1992
Schwalefeld[1]
Klub SC Willingen
Debiut w PŚ 20 grudnia 2014 w Engelbergu (13. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 20 grudnia 2014 w Engelbergu (13. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 18 listopada 2018 w Wiśle (2. miejsce)
Rekord życiowy 224 m na Vikersundbakken w Vikersund
(18 marca 2018)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
Srebro Pjongczang 2018 duża druż.
Mistrzostwa świata
Złoto Seefeld 2019 duża druż.
Mistrzostwa świata w lotach
Srebro Tauplitz 2016 drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
Srebro Hinterzarten 2010 drużynowo
Srebro Otepää 2011 drużynowo
Turniej Czterech Skoczni
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2018/2019

Spis treści

Przebieg karieryEdytuj

W zawodach międzynarodowych zadebiutował w sezonie 2006/2007. 3 lutego 2007 zajął 11. miejsce w konkursie FIS Cup w Chaux-Neuve[2]. 22 marca 2009 zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Kontynentalnego, zajmując 28. miejsce w konkursie w Kuusamo[3].

2 lutego 2010 w Klingenthal wystartował w kwalifikacjach do zawodów Pucharu Świata, ale nie dostał się do konkursu głównego[4]. Trzykrotnie wystąpił na mistrzostwach świata juniorów. Dwa razy zdobył na nich srebrny medal w zawodach drużynowych: w 2010 i 2011 roku. Najwyższym pozycją zajętą przez Leyhe w zawodach indywidualnych była piętnasta z 2012[5].

Uzyskał dobre rezultaty w Letnim Pucharze Kontynentalnym 2012. 9 września w zawodach w Lillehammer zajął 3. pozycję. 20 stycznia 2013 w Bischofshofen po raz pierwszy w karierze zajął miejsce w najlepszej dziesiątce zimowej części Pucharu Kontynentalnego: był czwarty. 23 lutego 2013 w Kranju zwyciężył w zawodach FIS Cup[6].

Po dwóch miejscach na podium w Pucharze Kontynentalnym 20 grudnia 2014 Leyhe zadebiutował w zawodach Pucharu Świata w Engelbergu. Już w pierwszym starcie zdobył punkty, zajmując 13. miejsce. W dalszej części sezonu 2014/2015 regularnie występował w tym cyklu, nie powtarzając jednak swojego debiutanckiego wyniku[7]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2014/2015 zajął 38. miejsce ze 120 punktami. 63. Turniej Czterech Skoczni ukończył na 14. pozycji[8].

W sierpniu 2015 zajął 4. miejsce w konkursie indywidualnym Letniego Grand Prix w Hinterzarten. Przez całą zimową część sezonu 2015/2016 startował w zawodach Pucharu Świata. Najczęściej zajmował w nich miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce, zaś najlepszym wynikiem Leyhe w tym sezonie było 9. miejsce zajęte w Sapporo 30 stycznia 2016[9]. W klasyfikacji generalnej cyklu zajął 23. pozycję z 257 punktami[8]. Wystąpił również na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2016. Zajął w nich 19. miejsce indywidualnie, a w konkursie drużynowym wywalczył srebrny medal[9].

Również w sezonie 2016/2017 Leyhe był podstawowym zawodnikiem reprezentacji Niemiec w Pucharze Świata, regularnie zdobywając punkty. Trzykrotnie kończył zawody indywidualne PŚ w najlepszej dziesiątce, najwyżej sklasyfikowanym będąc na 5. pozycji na skoczni dużej w Pjongczangu[10]. W klasyfikacji generalnej cyklu znalazł się na 22. miejscu z 308 punktami[8]. Wystartował też na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017, indywidualnie zajmując 13. miejsce na skoczni normalnej i 16. na dużej, a konkurs drużynowy kończąc na 4. pozycji[10].

W lipcu 2017 zajął 2. miejsce w zawodach Letniego Grand Prix w Hinterzarten. W trzech innych konkursach Letniego Grand Prix 2017 zajmował miejsca w czołowej dziesiątce. W sezonie 2016/2017 Pucharu Świata wystąpił we wszystkich konkursach. Najwyżej klasyfikowany był na 7. pozycji, lokaty w czołowej dziesiątce zawodów indywidualnych zajmował łącznie pięciokrotnie[11]. W klasyfikacji generalnej cyklu sezon zakończył na 18. miejscu z 327 punktami[8]. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018, zajmując 20. pozycję indywidualnie oraz 4. w drużynie. Został powołany również na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2018. Wystąpił tam jedynie w konkursie drużynowym, w którym, wraz z Karlem Geigerem, Richardem Freitagiem i Andreasem Wellingerem, zdobył srebrny medal[11].

Na Mistrzostwach Niemiec 2018 zdobył srebrny medal w konkursie indywidualnym[12]. W Letnim Grand Prix 2018 dwukrotnie zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce. 18 listopada 2018 w otwierającym sezon 2018/2019 Pucharu Świata konkursie w Wiśle zajął 2. miejsce, tym samym po raz pierwszy w karierze stając na podium zawodów indywidualnych cyklu. Do końca stycznia 2019 regularnie zajmował pozycje w najlepszej dziesiątce Pucharu Świata, trzykrotnie kończąc zawody na 4. lokacie. W kolejnych tychodniach zaczął uzyskiwać gorsze rezulaty. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019 indywidualnie był 6. na skoczni normalnej, a w drużynie męskiej wraz z Karlem Geigerem, Richardem Freitagiem i Markusem Eisenbichlerem zdobył złoty medal[13]. Z powodu kontuzji kostki odniesionej przy upadku podczas drużynowego konkursu Pucharu Świata w Oslo nie wystąpił w części marcowych zawodów cyklu[14]. Sezon zakończył na 11. miejscu w klasyfikacji generalnej z 636 punktami[8].

Igrzyska olimpijskieEdytuj

DrużynowoEdytuj

2018   Pjongczang srebrny medal[a]

Starty S. Leyhe na igrzyskach olimpijskich – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
2.  19 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 druż.[a] 128,0 m 129,0 m 1075,7 pkt (250,1 pkt) 22,8 pkt Norwegia

Mistrzostwa świataEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2017   Lahti 13. miejsce (K-90), 16. miejsce (K-116)
2019   Seefeld/Innsbruck 6. miejsce (K-99)

DrużynowoEdytuj

2017   Lahti 4. miejsce (K-116)[b]
2019   Seefeld/Innsbruck złoty medal (K-120)[c]

Starty S. Leyhe na mistrzostwach świata – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
13. 25 lutego 2017   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 94,0 m 94,0 m 244,9 pkt 25,9 pkt Stefan Kraft
16. 2 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. 125,0 m 117,5 m 247,2 pkt 32,1 pkt Stefan Kraft
4. 4 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 druż.[b] 124,5 m 103,5 m 1052,9 pkt (224,2 pkt) 51,3 pkt Polska
1.  24 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż.[c] 126,0 m 128,5 m 987,5 pkt (240,2 pkt)
6. 1 marca 2019   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 96,5 m 99,0 m 210,6 pkt 7,7 pkt Dawid Kubacki

Mistrzostwa świata w lotach narciarskichEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2016   Tauplitz 19. miejsce
2018   Oberstdorf 20. miejsce

DrużynowoEdytuj

2016   Tauplitz srebrny medal[d]
2018   Oberstdorf 4. miejsce[e]

Starty S. Leyhe na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
19. 15–16 stycznia 2016   Tauplitz Kulm K-200 HS-225 indywid. 193,5 m 190,5 m 205,0 m [f] 467,0 pkt 173,1 pkt Peter Prevc
2.  17 stycznia 2016   Tauplitz Kulm K-200 HS-225 druż.[d] 168,0 m 202,0 m 1357,3 pkt (291,9 pkt) 110,4 pkt Norwegia
20. 19–20 stycznia 2018   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 183,5 m 197,5 m 184,5 m [f] 502,9 pkt 149,0 pkt Daniel-André Tande
4. 21 stycznia 2018   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż.[e] 200,0 m 186,5 m 1581,2 pkt (363,3 pkt) 80,8 pkt Norwegia

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2010   Hinterzarten 22. miejsce
2011   Otepää 48. miejsce
2012   Erzurum 15. miejsce

DrużynowoEdytuj

2010   Hinterzarten srebrny medal[g]
2011   Otepää srebrny medal[h]
2012   Erzurum 5. miejsce[i]

Starty S. Leyhe na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
22. 28 stycznia 2010   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 indywid. 97,0 m 92,5 m 225,5 pkt 57,0 pkt Michael Hayböck
2.  30 stycznia 2010   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 druż.[g] 96,0 m 99,5 m 1010,5 pkt (238,5 pkt) 20,0 pkt Austria
48. 28 stycznia 2011   Otepää Tehvandi K-90 HS-100 indywid. 80,5 m 91,0 pkt 164,0 pkt Władimir Zografski
2.  30 stycznia 2011   Otepää Tehvandi K-90 HS-100 druż.[h] 91,5 m 83,5 m 913,0 pkt (215,5 pkt) 7,5 pkt Austria
15. 23 lutego 2012   Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 indywid. 99,0 m 102,5 m 251,5 pkt 35,0 pkt Nejc Dežman
5. 25 lutego 2012   Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 druż.[i] 92,5 m 96,0 m 913,0 pkt (221,5 pkt) 75,5 pkt Norwegia

Zimowy olimpijski festiwal młodzieży EuropyEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2009   Szczyrk 12. miejsce

DrużynowoEdytuj

2009   Szczyrk 4. miejsce[j]

Starty S. Leyhe na zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
12. 17 lutego 2009   Szczyrk Skalite K-95 HS-106 indywid. 92,5 m 99,0 m 229,0 pkt 40,5 pkt Peter Prevc
4. 19 lutego 2009   Szczyrk Skalite K-95 HS-106 druż.[j] 96,0 m 97,5 m 906,5 pkt (235,0 pkt) 61,0 pkt Słowenia

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2014/2015 38.
2015/2016 23.
2016/2017 22.
2017/2018 18.
2018/2019 11.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 18 listopada 2018   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 124,5 m 130,5 m 256,7 pkt 2. 6,7 pkt Jewgienij Klimow

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2018/2019

Sezon 2009/2010
                                              punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - q - - - - - 0
Sezon 2011/2012
                                                    punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - q - - - - - - 0
Sezon 2014/2015
                                                              punkty
- - - - - - - 13 22 19 16 15 26 33 35 24 42 18 24 48 32 39 25 21 - - - - - 35 31 120
Sezon 2015/2016
                                                          punkty
20 39 19 27 22 23 15 14 17 21 45 23 18 9 39 37 36 26 q 41 12 26 15 11 38 16 19 30 26 257
Sezon 2016/2017
                                                    punkty
44 19 19 15 18 14 26 17 8 11 8 25 20 16 20 34 29 - - 5 12 18 28 q 37 29 308
Sezon 2017/2018
                                            punkty
10 9 40 17 16 25 18 24 10 9 19 20 13 16 18 20 7 26 20 15 20 30 327
Sezon 2018/2019
                                                        punkty
2 16 6 4 25 6 11 13 7 4 4 5 18 7 9 8 11 35 17 16 35 22 - 23 34 - - - 636
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech SkoczniEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2014/2015 14.
2015/2016 20.
2016/2017 8.
2017/2018 13.
2018/2019 3.

Raw AirEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2017 27.
2018 25.
2019 47.

Willingen FiveEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 14.
2019 28.

Planica 7Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 15.

Puchar Świata w lotachEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2014/2015 37.
2015/2016 29.
2016/2017 42.
2017/2018 23.
2018/2019 29.

Letnie Grand PrixEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2012 niesklasyfikowany
2013 65.
2014 75.
2015 33.
2016 35.
2017 7.
2018 26.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Miejsce Strata Zwycięzca
1. 29 lipca 2017   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 102,5 m 103,5 m 271,4 pkt 2. 11,9 pkt Dawid Kubacki

Miejsca w poszczególnych konkursach LGPEdytuj

stan po zakończeniu LGP 2018

2012
                  punkty
- - - - - - - - 33 0
2013
                      punkty
- - - - 20 22 - - - - 31 20
2014
                  punkty
- - - 25 34 - - - - 6
2015
                      punkty
19 4 20 22 - - - - - - 27 86
2016
                    punkty
17 31 8 42 19 27 - - - 18 75
2017
                  punkty
9 2 5 - - - - 6 12 216
2018
                  punkty
29 21 - 32 - - - 9 8 73
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2008/2009 148.
2009/2010 67.
2010/2011 132.
2011/2012 48.
2012/2013 32.
2013/2014 61.
2014/2015 6.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 12 grudnia 2014   Rena Renabakkene K-99 HS-111 108,0 m 106,0 m 269,9 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 12 grudnia 2014   Rena Renabakkene K-99 HS-111 108,0 m 106,0 m 269,9 pkt 1.
2. 14 grudnia 2014   Rena Renabakkene K-124 HS-139 136,0 m 130,5 m 264,4 pkt 3. 6,4 pkt Johann André Forfang
3. 1 marca 2015   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 109,5 m 128,0 m 220,0 pkt 2. 1,0 pkt Halvor Egner Granerud
4. 15 marca 2015   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 125,0 m 127,0 m 217,5 pkt 2. 34,2 pkt Anže Semenič

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2017/2018

Sezon 2008/2009
                                                                  punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 28 28 6
Sezon 2009/2010
                                                    punkty
- - - - - - 36 43 - - - 19 16 13 - - - - - 26 23 45 42 26 - - 65
Sezon 2010/2011
                                                          punkty
- - - - - - 30 29 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 3
Sezon 2011/2012
                                                      punkty
18 27 33 28 23 30 52 67 14 17 30 15 22 25 20 39 20 - - - - - - 32 34 52 45 115
Sezon 2012/2013
                                                        punkty
19 21 15 24 48 27 16 34 12 34 4 32 31 35 31 26 22 21 - - - - 11 19 11 34 - - 220
Sezon 2013/2014
                                                punkty
33 31 22 31 42 32 - - - - - - - - 25 36 27 44 47 19 9 24 38 40 67
Sezon 2014/2015
                                                    punkty
1 4 3 - - - - - - - - - - - - - - - - 14 5 2 12 24 6 2 502
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  - zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Letni Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2007 niesklasyfikowany
2009 niesklasyfikowany
2010 niesklasyfikowany
2011 79.
2012 10.
2013 10.
2014 10.
2016 25.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 9 września 2012   Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 136,0 m 133,0 m 268,4 pkt 3. 13,1 pkt Wolfgang Loitzl
2. 29 czerwca 2013   Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 110,5 m 100,0 m 226,9 pkt 3. 16,8 pkt Krzysztof Biegun
3. 16 sierpnia 2014   Kuopio Puijo K-120 HS-127 122,0 m 125,5 m 225,3 pkt 3. 12,3 pkt Cene Prevc
4. 30 września 2016   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 137,5 m 127,5 m 249,3 pkt 2. 30,8 pkt Markus Eisenbichler

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu sezonu letniego 2017

2007
                  punkty
- - - 40 52 - - - - 0
2009
                      punkty
54 45 69 - - - - - - - - 0
2010
                              punkty
- - - 54 51 - - - - - - - - - - 0
2011
                    punkty
42 45 60 28 - - 34 33 57 25 9
2012
                            punkty
- - 37 9 32 32 17 30 4 3 16 6 35 25 215
2013
                    punkty
3 23 25 46 16 6 12 50 34 6 191
2014
                            punkty
12 12 22 24 3 4 - - 22 5 26 16 24 13 271
2016
                            punkty
- - - - - - - - - - - - 2 4 130
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował
1 Dyskwalifikacja w drugiej serii zawodów

UwagiEdytuj

  1. a b Skład zespołu: Karl Geiger, Stephan Leyhe, Richard Freitag, Andreas Wellinger
  2. a b Skład zespołu: Markus Eisenbichler, Stephan Leyhe, Richard Freitag, Andreas Wellinger
  3. a b Skład zespołu: Karl Geiger, Richard Freitag, Stephan Leyhe, Markus Eisenbichler
  4. a b Skład zespołu: Andreas Wellinger, Stephan Leyhe, Richard Freitag, Severin Freund
  5. a b Skład zespołu: Andreas Wellinger, Stephan Leyhe, Markus Eisenbichler, Richard Freitag
  6. a b Seria konkursowa została odwołana.
  7. a b Skład zespołu: Felix Schoft, Stephan Leyhe, Tobias Bogner, Pascal Bodmer
  8. a b Skład zespołu: Daniel Wenig, Stephan Leyhe, Marinus Kraus, Richard Freitag
  9. a b Skład zespołu: Tobias Löffler, Tobias Lugert, Michael Dreher, Stephan Leyhe
  10. a b Skład zespołu: Lukas Ramesberger, Marc Ganserer, Jan Mayländer i Stephan Leyhe

PrzypisyEdytuj

  1. Magdalena Wojdas: Stephan Leyhe (Niemcy). skijumping.pl, 2015-02-16. [dostęp 2017-07-29].
  2. LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2007 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  3. LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2009 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  4. LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2010 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  5. LEYHE Stephan - Athlete Information; FIS Junior World Ski Championships (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  6. LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2013 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  7. LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  8. a b c d e LEYHE Stephan - Athlete Information; World Cup Standings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  9. a b LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  10. a b LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  11. a b LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  12. Dominik Formela: Seyfarth, Althaus i D. Siegel mistrzami Niemiec. skijumping.pl, 2018-07-13. [dostęp 2018-07-24].
  13. LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2019 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  14. Dominik Formela: Leyhe zakończył sezon. skijumping.pl, 2019-03-17. [dostęp 2019-04-07].

BibliografiaEdytuj