Otwórz menu główne

Daniel-André Tande

norweski skoczek narciarski

Daniel-André Tande (ur. 24 stycznia 1994 w Narwiku) – norweski skoczek narciarski, reprezentant Kongsberg IF. Drużynowy złoty medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018. Indywidualny mistrz świata w lotach narciarskich z 2018 oraz drużynowy złoty medalista z 2016 i 2018. Drużynowy srebrny medalista Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017, a także brązowy z Mistrzostw Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2014. Trzeci zawodnik klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2016/2017 i Pucharu Świata 2017/2018. Zwycięzca Letniego Pucharu Kontynentalnego 2015. Medalista mistrzostw kraju.

Daniel-André Tande
Daniel-André Tande
Data i miejsce urodzenia 24 stycznia 1994
Narwik, Norwegia
Klub Kongsberg IF
Wzrost 182 cm
Debiut w PŚ 11 stycznia 2014 w Tauplitz (31. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 12 stycznia 2014 w Tauplitz (15. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 22 listopada 2015 w Klingenthal (1. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 22 listopada 2015 w Klingenthal
Rekord życiowy 243,5 m na Letalnicy w Planicy (24 marca 2018)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Igrzyska olimpijskie
Złoto Pjongczang 2018 duża druż.
Mistrzostwa świata
Srebro Lahti 2017 duża druż.
Mistrzostwa świata w lotach
Złoto Tauplitz 2016 drużynowo
Złoto Oberstdorf 2018 indywidualnie
Złoto Oberstdorf 2018 drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
Brąz Val di Fiemme 2014 drużynowo
Puchar Świata w skokach narciarskich
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2016/2017
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2017/2018
Turniej Czterech Skoczni
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2016/2017
Willingen Five
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2018
Letni Puchar Kontynentalny
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2015

Spis treści

Przebieg karieryEdytuj

Lata 2009–2013Edytuj

W grudniu 2009 zadebiutował na zawodach FIS Cup w norweskim Notodden. Nie udało mu się znaleźć w najlepszej trzydziestce[1]. Rok później w konkursach w tej samej miejscowości był 11. i 7. W lutym 2011 wziął udział w zawodach skoków narciarskich na Zimowym Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy w Libercu. Zajął 4. miejsce w zawodach indywidualnych i 6. w drużynowych[2].

W sezonie 2011/2012 zadebiutował w zawodach Pucharu Kontynentalnego. 17 lutego w Oslo zajął 20. miejsce[3]. Wziął udział w Mistrzostwach Świata Juniorów 2013 w Libercu. Zajął 32. miejsce w zawodach indywidualnych i 5. w drużynowych[4].

Lata 2013–2015Edytuj

Po zajęciu 2. pozycji w konkursie Pucharu Kontynentalnego w Engelbergu w grudniu 2013, Tande otrzymał szansę debiutu w Pucharze Świata. 11 stycznia 2014 na skoczni mamuciej Kulm zajął 31. miejsce. Dzień później był 15., zdobywając pierwsze w karierze punkty. 1 lutego tego samego roku zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym skoków narciarskich na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2014[5].

Dwukrotnie stanął na podium Letniego Grand Prix 2014: był 2. i 3. w konkursach w Hakubie. Poza tym jeszcze dwukrotnie zajął pozycje w pierwszej dziesiątce cyklu. W pierwszej części sezonu zimowego 2014/2015 występował w Pucharze Świata, zajmując między innymi 8. miejsce w konkursie w Niżnym Tagile 14 grudnia 2014. Od połowy lutego startował w Pucharze Kontynentalnym, w siedmiu startach pięciokrotnie stając na podium[6].

Sezon 2015/2016Edytuj

Zwyciężył w czterech konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego 2015[7].

22 listopada 2015 Tande zwyciężył w otwierającym sezon 2015/2016 Pucharu Świata konkursie w Klingenthal, tym samym po raz pierwszy stając na podium zawodów indywidualnych w tym cyklu. W rozgrywanych w grudniu zawodach Pucharu Świata najwyżej znalazł się na 5. miejscu. W styczniu wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2016, gdzie zajął 18. pozycję indywidualnie, a także zdobył, wraz z Andersem Fannemelem, Johannem André Forfangiem i Kennethem Gangnesem, złoty medal w zawodach drużynowych[7].

W drugiej połowie sezonu regularnie zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce, w lutym 2016 jeszcze trzykrotnie stając na podium zawodów indywidualnych Pucharu Świata: był drugi w Lahti i Kuopio oraz trzeci w Ałmaty[7]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2015/2016 zajął 7. miejsce z 985 punktami[8].

Sezon 2016/2017Edytuj

Wystartował w czterech konkursach Letniego Grand Prix 2016 najwyżej sklasyfikowanym będąc na 4. miejscu w Hakubie[9].

Dobrze rozpoczął sezon 2016/2017 Pucharu Świata, na przełomie listopada i grudnia w Kuusamo, Klingenthal i Lillehammer trzykrotnie z rzędu zajmując drugie miejsce. Po 4. pozycji w Oberstdorfie oraz zwycięstwach w Garmisch-Partenkirchen i Innsbrucku[9] Tande był liderem 65. Turnieju Czterech Skoczni, jednak nieudany skok w ostatniej serii konkursu w Bischofshofen zepchnął go na 3. miejsce klasyfikacji generalnej[10].

15 stycznia 2017 zajął 2. pozycję w konkursie Pucharu Świata w Wiśle. W kolejnych tygodniach regularnie zajmował w Pucharze Świata miejsca w pierwszej dziesiątce indywidualnie, nie stając jednak na podium. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017, indywidualnie zajmując 15. miejsce na skoczni normalnej oraz 10. na skoczni dużej, był też 5. w konkursie drużyn mieszanych, zaś w zawodach drużynowych mężczyzn zdobył, wraz z Andersem Fannemelem, Johannem André Forfangiem i Andreasem Stjernenem, srebrny medal[9]. Puchar Świata 2016/2017 Tande zakończył na 3. miejscu klasyfikacji generalnej, zdobywając 1201 punktów[8].

Sezon 2017/2018Edytuj

W Letnim Grand Prix 2017 dwukrotnie kończył zawody indywidualne w pierwszej dziesiątce[11].

W kilku pierwszych konkursach sezonu 2017/2018 Pucharu Świata zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce. Stawał na podium 2 grudnia 2017 w Niżnym Tagile, gdzie był drugi, a także 10 grudnia w Titisee-Neustadt, gdzie zajął 3. lokatę. Po słabszych występach w dwóch pierwszych konkursach 66. Turnieju Czterech Skoczni zajął 2. miejsce w Innsbrucku. Na tej samej pozycji ukończył konkurs na Kulm. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018. Zdobył na nich złote medale zarówno w konkursie indywidualnym, w którym wyprzedził o 13,3 pkt Kamila Stocha i o 24,3 pkt Richarda Freitaga, jak i w zawodach drużynowych, w których startował w zespole z Robertem Johanssonem, Andreasem Stjernenem i Johannem André Forfangiem[11].

3 lutego 2018 wygrał konkurs Pucharu Świata w ramach Willingen Five. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018. Indywidualnie w zawodach w Pjongczangu zajął 6. miejsce na skoczni normalnej i 4. na skoczni dużej, zaś w konkursie drużynowym wraz z Stjernenem, Forfangiem i Johanssonem zdobył złoty medal. W marcu 2018 wygrał w rozgrywanych w ramach Raw Air 2018 zawodach w Oslo, zajął też 3. miejsce w Vikersund. W kończących sezon Pucharu Świata zawodach w Planicy również zajął 3. pozycję[11]. Zdobyte w trakcie sezonu 985 punktów pozwoliło mu zająć 3. miejsce w klasyfikacji generalnej cyklu[8].

Mistrzostwa NorwegiiEdytuj

Tande zdobywał medale mistrzostw Norwegii. Indywidualnie zwyciężył w 2017[12], a w letnich mistrzostwach kraju zdobył złoto w 2015 (na skoczni normalnej i dużej)[13][14], 2016[15] i 2017[16] oraz brąz na skoczni dużej w 2014[17]. W drużynie, reprezentując okręg Buskerud, zdobywał brązowe medale w 2012[18] i 2013[19].

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svgEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2018   Pjongczang 6. miejsce (K-98), 4. miejsce (K-125)

DrużynowoEdytuj

2018   Pjongczang złoty medal[a]

Starty D. A. Tande na igrzyskach olimpijskich – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
6. 10 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 103,5 m 111,5 m 242,3 pkt 17,0 pkt Andreas Wellinger
4. 17 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 131,0 m 138,5 m 273,1 pkt 12,6 pkt Kamil Stoch
1.  19 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 druż.[a] 136,0 m 140,5 m 1098,5 pkt (287,3 pkt)

Mistrzostwa świataEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2017   Lahti 15. miejsce (K-90), 10. miejsce (K-116)

DrużynowoEdytuj

2017   Lahti 5. miejsce (drużyna mieszana/K-90)[b], srebrny medal (K-116)[c]

Starty D. A. Tande na mistrzostwach świata – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
15. 25 lutego 2017   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 92,5 m 94,5 m 243,5 pkt 27,3 pkt Stefan Kraft
5. 26 lutego 2017   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. mix.[b] 91,0 m 95,0 m 877,8 pkt (239,5 pkt) 157,7 pkt Niemcy
10. 2 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. 121,5 m 129,5 m 261,3 pkt 18,0 pkt Stefan Kraft
2.  4 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 druż.[c] 126,0 m 126,0 m 1078,5 pkt (270,9 pkt) 25,7 pkt Polska

Mistrzostwa świata w lotach narciarskichEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2016   Tauplitz 18. miejsce
2018   Oberstdorf złoty medal

DrużynowoEdytuj

2016   Tauplitz złoty medal[d]
2018   Oberstdorf złoty medal[e]

Starty D. A. Tande na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
18. 15–16 stycznia 2016   Tauplitz Kulm K-200 HS-225 indywid. 209,5 m 180,5 m 192,5 m [f] 497,5 pkt 142,6 pkt Peter Prevc
1.  17 stycznia 2016   Tauplitz Kulm K-200 HS-225 druż.[d] 206,5 m 215,5 m 1467,7 pkt (361,7 pkt)
1.  19–20 stycznia 2018   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 212,0 m 227,0 m 200,0 m [f] 651,9 pkt
1.  21 stycznia 2018   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż.[e] 224,0 m 202,5 m 1662,2 pkt (430,0 pkt)

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2013   Liberec 32. miejsce
2014   Val di Fiemme/Predazzo 14. miejsce

DrużynowoEdytuj

2013   Liberec 5. miejsce[g]
2014   Val di Fiemme/Predazzo brązowy medal[h]

Starty D. A. Tande na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
32. 24 stycznia 2013   Liberec Ještěd K-90 HS-100 indywid. 90,0 m 112,0 pkt 171,5 pkt Jaka Hvala
5. 26 stycznia 2013   Liberec Ještěd K-90 HS-100 druż.[g] 95,5 m 100,0 m 967,0 pkt (259,5 pkt) 119,5 pkt Słowenia
14. 31 stycznia 2014   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 84,5 m 94,5 m 211,2 pkt 20,3 pkt Jakub Wolny
3.  1 lutego 2014   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż.[h] 97,0 m 98,5 m 1011,4 pkt (255,4 pkt) 15,6 pkt Polska

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2013/2014 64.
2014/2015 45.
2015/2016 7.
2016/2017 3.
2017/2018 3.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 22 listopada 2015   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 142,0 m 140,5 m 268,7 pkt
2. 1 stycznia 2017   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 138,0 m 142,0 m 289,2 pkt * TCS 2016/2017
3. 4 stycznia 2017   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 128,5 m 125,7 pkt * TCS 2016/2017
4. 3 lutego 2018   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 148,0 m 146,5 m 261,3 pkt * WF 2018
5. 11 marca 2018   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 125,0 m 132,0 m 258,1 pkt * RA 2018

Miejsca na podiumEdytuj

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem
2013/2014
2014/2015
2015/2016 1 2 1 4
2016/2017 2 4 6
2017/2018 2 3 3 8
Suma 5 9 4 18

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 22 listopada 2015   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 142,0 m 140,5 m 268,7 pkt 1.
2. 19 lutego 2016   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 126,5 m 127,0 m 263,0 pkt 2. 2,4 pkt Michael Hayböck
3. 23 lutego 2016   Kuopio Puijo K-120 HS-127 131,5 m 127,0 m 257,2 pkt 2. 7,3 pkt Michael Hayböck
4. 27 lutego 2016   Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 140,5 m 139,5 m 310,9 pkt 3. 15,0 pkt Peter Prevc
5. 26 listopada 2016   Kuusamo Rukatunturi K-120 HS-142 131,5 m 139,0 m 279,0 pkt 2. 11,6 pkt Severin Freund
6. 4 grudnia 2016   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 136,5 m 143,0 m 286,7 pkt 2. 0,2 pkt Domen Prevc
7. 10 grudnia 2016   Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 136,0 m 137,5 m 290,8 pkt 2. 10,4 pkt Domen Prevc
8. 1 stycznia 2017   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 138,0 m 142,0 m 289,2 pkt 1.
9. 4 stycznia 2017   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 128,5 m 125,7 pkt 1.
10. 15 stycznia 2017   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 128,5 m 134,5 m 270,5 pkt 2. 1,2 pkt Kamil Stoch
11. 2 grudnia 2017   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 141,0 m 134,0 m 266,9 pkt 2. 0,6 pkt Richard Freitag
12. 10 grudnia 2017   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 135,5 m 122,5 pkt 3. 5,9 pkt Richard Freitag
13. 4 stycznia 2018   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 129,5 m 125,0 m 255,6 pkt 2. 14,5 pkt Kamil Stoch
14. 13 stycznia 2018   Tauplitz Kulm K-200 HS-235 210,5 m 240,5 m 405,1 pkt 2. 2,5 pkt Andreas Stjernen
15. 3 lutego 2018   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 148,0 m 146,5 m 261,3 pkt 1.
16. 11 marca 2018   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 125,0 m 132,0 m 258,1 pkt 1.
17. 18 marca 2018   Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 231,5 m 243,0 m 436,6 pkt 3. 7,7 pkt Robert Johansson
18. 25 marca 2018   Planica Letalnica K-200 HS-240 243,5 m 234,5 m 439,6 pkt 3. 16,0 pkt Kamil Stoch

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

stan na 20 stycznia 2019

Sezon 2013/2014
                                                        punkty
- - q q - - - - - - - - 31 15 17 48 - - - - - - - - - - - - 30
Sezon 2014/2015
                                                              punkty
- - - 25 - 19 8 30 48 q 34 47 14 q 46 35 - - q 37 - - 19 - - - - - - - - 81
Sezon 2015/2016
                                                          punkty
1 6 13 6 5 25 16 10 30 46 21 6 11 35 9 7 9 9 5 2 7 2 4 3 7 8 12 8 12 985
Sezon 2016/2017
                                                    punkty
14 2 2 2 4 4 11 4 1 1 26 4 2 7 4 4 4 7 5 6 5 7 10 32 13 - 1201
Sezon 2017/2018
                                            punkty
5 4 2 5 3 4 10 20 15 2 12 2 - 1 5 18 1 10 15 3 q 3 985
Sezon 2018/2019
                                                        punkty
36 33 24 46 21 - - 44 34 43 36 - - - 17
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech SkoczniEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2014/2015 40.
2015/2016 24.
2016/2017 3.
2017/2018 8.
2018/2019 37.

Raw AirEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2017 19.
2018 5.

Willingen FiveEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 3.

Planica 7Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 19.

Puchar Świata w lotachEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2013/2014 22.
2014/2015 42.
2015/2016 9.
2016/2017 11.
2017/2018 5.

Letnie Grand PrixEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2014 10.
2015 79.
2016 19.
2017 19.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Miejsce Strata Zwycięzca
1. 23 sierpnia 2014   Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 128,5 m 127,5 m 269,4 pkt 3. 8,1 pkt Phillip Sjøen
2. 24 sierpnia 2014   Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 129,0 m 135,0 m 249,2 pkt 2. 14,3 pkt Phillip Sjøen

Miejsca w poszczególnych konkursach LGPEdytuj

stan po zakończeniu LGP 2018

2014
                  punkty
- 8 10 3 2 - - - - 198
2015
                      punkty
35 23 - - - - - - - - - 8
2016
                    punkty
- - - - 9 4 - - 35 9 108
2017
                  punkty
4 - 11 - - - - - 4 124
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2011/2012 105.
2012/2013 131.
2013/2014 43.
2014/2015 14.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 28 lutego 2015   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 143,5 m 130,5 m 260,5 pkt
2. 8 marca 2015   Seefeld in Tirol Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 104,0 m 103,0 m 254,1 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 28 grudnia 2013   Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 130,0 m 131,5 m 280,1 pkt 2. 0,8 pkt Manuel Poppinger
2. 28 lutego 2015   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 130,5 m 135,5 m 247,8 pkt 3. 6,6 pkt Kenneth Gangnes
3. 28 lutego 2015   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 143,5 m 130,5 m 260,5 pkt 1.
4. 7 marca 2015   Seefeld in Tirol Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 98,5 m 104,0 m 240,0 pkt 3. 5,3 pkt Dawid Kubacki
5. 8 marca 2015   Seefeld in Tirol Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 104,0 m 103,0 m 254,1 pkt 1.
6. 14 marca 2015   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 121,5 m 133,0 m 235,3 pkt 3. 12,1 pkt Anže Semenič

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2016/2017

Sezon 2011/2012
                                                      punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - 20 - 34 - - - - - - 11
Sezon 2012/2013
                                                        punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 32 26 - - 5
Sezon 2013/2014
                                                punkty
42 25 - - 13 2 - - - - - - - - - - - - - - - 15 36 - 122
Sezon 2014/2015
                                                    punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - 3 1 9 3 1 3 34 409
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2013 73.
2014 81.
2015 1.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 12 września 2015   Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 113,0 m 117,0 m 275,5 pkt 1.
2. 13 września 2015   Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 112,5 m 111,5 m 261,2 pkt 1.
3. 20 września 2015   Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 104,0 m 102,0 m 247,7 pkt 1.
4. 3 października 2015   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 134,0 m 146,0 m 290,1 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu LPK 2017

2013
                    punkty
- - - - - - 61 18 - - 13
2014
                            punkty
- - 17 22 - - - - - - - - - - 23
2015
                            punkty
26 4 - - - - - - 1 1 4 1 1 - 505
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

UwagiEdytuj

  1. a b Skład zespołu: Daniel-André Tande, Andreas Stjernen, Johann André Forfang, Robert Johansson
  2. a b Skład zespołu: Silje Opseth, Daniel-André Tande, Maren Lundby, Andreas Stjernen
  3. a b Skład zespołu: Anders Fannemel, Johann André Forfang, Daniel-André Tande, Andreas Stjernen
  4. a b Skład zespołu: Anders Fannemel, Johann André Forfang, Daniel-André Tande, Kenneth Gangnes
  5. a b Skład zespołu: Robert Johansson, Andreas Stjernen, Johann André Forfang, Daniel-André Tande
  6. a b Seria konkursowa została odwołana.
  7. a b Skład zespołu: Daniel-André Tande, Jonas Gropen Søgård, Sigurd Nymoen Søberg, Mats Søhagen Berggaard
  8. a b Skład zespołu: Daniel-André Tande, Johann André Forfang, Hans Petter Bergquist, Mats Søhagen Berggaard

PrzypisyEdytuj

  1. TANDE Daniel-Andre - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-09-09].
  2. TANDE Daniel-Andre - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-09-09].
  3. TANDE Daniel-Andre - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-09-09].
  4. TANDE Daniel-Andre - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-09-09].
  5. TANDE Daniel-Andre - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-01-16].
  6. TANDE Daniel-Andre - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-04-30].
  7. a b c TANDE Daniel-Andre - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-04-30].
  8. a b c TANDE Daniel-Andre - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-04-30].
  9. a b c TANDE Daniel-Andre - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-04-15].
  10. Adam Bucholz, Marcin Hetnał: TCS w Bischofshofen: Kamil Stoch nokautuje i wygrywa TCS! Piotr Żyła trzeci w konkursie i drugi w turnieju!. skijumping.pl, 2017-01-06. [dostęp 2017-04-15].
  11. a b c TANDE Daniel-Andre - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-04-30].
  12. Piotr Bąk: Daniel–Andre Tande mistrzem Norwegii. skijumping.pl, 2017-01-25. [dostęp 2018-04-30].
  13. Martyna Szydłowska: Tande i Lundby mistrzami Norwegii na K-90. skokinarciarskie.pl, 2015-10-10. [dostęp 2018-04-30].
  14. Martyna Szydłowska: Tande i Jahr mistrzami na dużej skoczni. skokinarciarskie.pl, 2015-10-11. [dostęp 2018-04-30].
  15. Dominik Formela: Tande i Lundby najlepsi w Norwegii. skijumping.pl, 2016-10-29. [dostęp 2018-04-30].
  16. Dominik Formela: Tande i Lundby letnimi mistrzami Norwegii. skijumping.pl, 2017-10-28. [dostęp 2018-04-30].
  17. Martyna Szydłowska: Sjøen lepszy od Bardala w mistrzostwach Norwegii. skokinarciarskie.pl, 2014-09-04. [dostęp 2018-04-30].
  18. Adrian Dworakowski: Oppland drużynowym Mistrzem Norwegii. skijumping.pl, 2012-03-25. [dostęp 2018-04-30].
  19. Sølv og bronse til Jenny og Gyda (norw.). nrk.no, 2012-11-17. [dostęp 2018-04-30].

BibliografiaEdytuj