Mamucia skocznia narciarska

Skocznia narciarska o parametrach pozwalających na loty narciarskie (skoki długodystansowe)

Mamucia skocznia narciarska (pot. mamut) – skocznia narciarska, której punkt konstrukcyjny (K) umiejscowiony jest powyżej 170 metra, a rozmiar (HS) powyżej 185 m. Obecnie istnieje 7 mamucich skoczni narciarskich, z których 5 są czynne i to na nich co 2 lata (w „latach parzystych”) organizowane są mistrzostwa świata w lotach narciarskich.

Pierwszą w historii skocznią mamucią na świecie była stara Bloudkova velikanka (K90) w Planicy, wybudowana w 1933 r., a otwarta 4 lutego 1934. W 2009 r. Międzynarodowa Federacja Narciarska (FIS) zmieniła przepisy, zwiększając maksymalną różnicę wysokości pomiędzy startem, a rozbiegiem na 135 metrów (poprzednio było to 130 metrów). Żadna skocznia mamucia nie posiada zeskoku pokrytego igelitem. Vikersundbakken, Heini-Klopfer-Skiflugschanze w Oberstdorfie i Čerťák w Harrachovie mają sztuczne oświetlenie, natomiast na Letalnicy w Planicy sztuczne oświetlenie zainstalowano wyłącznie na czas trwania Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2020[1][2]. Najwyższą wieżę najazdową ze wszystkich skoczni narciarskich - wysokości 73 metrów - posiada nieczynna Copper Peak w amerykańskim Ironwood. Skocznia w Akureyri nie posiada homologacji FIS.

Od 1985 r. FIS nie uznaje rekordów w długości skoku lub lotu za oficjalne. Nieoficjalny rekord świata ustanowiony został 18 marca 2017 na Vikersundbakken w Vikersundzie przez Stefana Krafta i wynosi 253,5 m. Z kolei najdłuższy skok/lot narciarski w historii (291 m) oddał - 24 kwietnia 2024 na obiekcie w Akureyri - Ryoyu Kobayashi, jednak nie oddał go w oficjalnej serii.

Lista mamucich skoczni narciarskich

edytuj
Miejscowość Państwo Nazwa skoczni Punkt K HS Rekord Data Rekordzista
Akureyri   Islandia Red Bull Arena K253,5 HS300 291,0 m[3](rekord nieoficjalny) 24 kwietnia 2024   Ryōyū Kobayashi
Vikersund   Norwegia Vikersundbakken K200 HS240 253,5 m[4] 18 marca 2017   Stefan Kraft
Rateče (Planica)   Słowenia Letalnica K200 HS240 252 m 24 marca 2019   Ryōyū Kobayashi
Bad Mitterndorf (Tauplitz)   Austria Kulm K200 HS235 244,0 m 16 stycznia 2016   Peter Prevc
Oberstdorf   Niemcy Heini-Klopfer-Skiflugschanze K200 HS235 242,5 m 20 marca 2022   Domen Prevc
Harrachov   Czechy Čerťák K185 HS210[a][5] 214,5 m 19 stycznia 2008
9 marca 2002
  Thomas Morgenstern
  Matti Hautamäki
Ironwood   Stany Zjednoczone Copper Peak[b][6] K145 158,0 m 22 stycznia 1994   Matthias Wallner
  Werner Schuster
  1. Na mamucim Čerťáku w Harrachovie ostatnie zawody przeprowadzono w 2014 r., natomiast zmiana rozmiaru skoczni miała miejsce w 2017 r.
  2. Punkt konstrukcyjny umieszczono na 170. metrze. Rekord skoczni wynosi 158 m, więc zmieniono oficjalną wartość punktu K na 145 m, aczkolwiek nadal uważa się Copper Peak za skocznię mamucią – jedyną poza Europą. Od 1994 r. obiekt jest nieczynny i nie posiada homologacji FIS. Od kilku lat trwa jego rozbudowa, po zakończeniu której parametry będą następujące: K170, HS185.

Przypisy

edytuj
  1. Adam Bucholz: MŚ w lotach w Planicy wieczorową porą? Oficjalny program zawodów. skijumping.pl, 2020-09-08. [dostęp 2021-04-27]. (pol.).
  2. Adam Bucholz: MŚ w lotach przyniosą straty? "Bez kibiców tracimy 1/3 dochodów". skijumping.pl, 2020-11-04. [dostęp 2021-04-27]. (pol.).
  3. Telewizja Polska S.A, Kobayashi znów poleciał dalej od rekordu świata! [WIDEO] [online], sport.tvp.pl, 24 kwietnia 2024 [dostęp 2024-04-24] (pol.).
  4. Po przebudowie w 2018 r. oddawanie tak długich skoków obecnie już nie jest możliwe. W najdłuższym ustanym skoku oddanym po przebudowie uzyskano odległość 247,5 m (Daniel Huber, 2024 r.).
  5. Adam Bucholz: Planica i Vikersund z HS240. FIS ujednolica przepisy o rozmiarach obiektów. skijumping.pl, 2017-11-16. [dostęp 2020-12-26]. (pol.).
  6. Adrian Dworakowski: Copper Peak – amerykański "mamut". skijumping.pl, 16 kwietnia 2007. [dostęp 2018-06-24]. (pol.).

Bibliografia

edytuj