Otwórz menu główne

Ryōyū Kobayashi

japoński skoczek narciarski

Ryōyū Kobayashi (jap. 小林陵侑 Kobayashi Ryōyū, ur. 8 listopada 1996 w Hachimantai)japoński skoczek narciarski. Zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2018/2019. Zwycięzca 67. Turnieju Czterech Skoczni; trzeci w historii zwycięzca wszystkich konkursów jednego turnieju. Zwycięzca Willingen Five 2019, Raw Air 2019, Planica 7 (2019) oraz Pucharu Świata w lotach 2018/2019. Brązowy medalista konkursu drużynowego Mistrzostw Świata 2019. Indywidualny oraz drużynowy brązowy medalista Mistrzostw Świata Juniorów 2016, medalista mistrzostw kraju. Rekordzista Japonii i Azji w długości skoku narciarskiego (252,0 m).

Ryōyū Kobayashi
Ilustracja
Ryōyū Kobayashi (2018)
Data i miejsce urodzenia 8 listopada 1996
Hachimantai
Klub Tsuchiya Home Ski Team
Debiut w PŚ 24 stycznia 2016 w Zakopanem (7. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 24 stycznia 2016 w Zakopanem (7. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 18 listopada 2018 w Wiśle (3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 24 listopada 2018 w Kuusamo
Rekord życiowy 252,0 m na Letalnicy w Planicy (24 marca 2019)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Japonia
Mistrzostwa świata
brąz Seefeld 2019 duża druż.
Mistrzostwa świata juniorów
brąz Râșnov 2016 indywidualnie
brąz Râșnov 2016 drużynowo
Puchar Świata w skokach narciarskich
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa kula
2018/2019
Puchar Świata w lotach narciarskich
FIS Crystal Globe.svg Mała kryształowa kula
2018/2019
Turniej Czterech Skoczni
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2018/2019
Raw Air
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2019
Willingen Five
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2019
Planica 7
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2019

Jego rodzeństwo: bracia Junshirō i Tatsunao oraz siostra Yūka, również uprawia skoki narciarskie[1].

Spis treści

Przebieg karieryEdytuj

Lata 2013–2017Edytuj

We wrześniu 2013 w Râșnovie zadebiutował w zawodach FIS Cup, w swoim drugim starcie odnosząc zwycięstwo. W styczniu 2015 wystąpił w Pucharze Kontynentalnym w Sapporo, zajmując 26. i 22. miejsce. W 2014 i 2015 startował w konkursach skoków narciarskich na mistrzostwach świata juniorów w narciarstwie klasycznym, indywidualnie zajmując kolejno 40. i 30., a drużynowo – 11. i 6. miejsce[2][3].

Kilkukrotnie zgłoszony został do zawodów Letniego Pucharu Kontynentalnego 2015, we wszystkich zajmując miejsca poza trzydziestką. W styczniu 2016 został powołany do kadry japońskiej na zawody Pucharu Świata w Zakopanem. 23 stycznia wystąpił w konkursie drużynowym, w którym reprezentacja Japonii zajęła 8. miejsce, natomiast 24 stycznia, w swoim debiucie w zawodach indywidualnych cyklu, Kobayashi zajął 7. miejsce. 23 lutego tego samego roku zdobył brązowy medal w konkursie indywidualnym Mistrzostw Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2016, a następnego dnia powtórzył ten wynik w konkursie drużynowym[4].

W Letnim Grand Prix 2016 trzykrotnie zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce. Przez całą zimę 2016/17 startował w Pucharze Świata, ani razu nie zdobywając punktów. Wystąpił też na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017, zajmując 7. miejsce w konkursie drużynowym[5].

Sezon 2017/2018Edytuj

27 sierpnia 2017 zajął 2. miejsce w konkursie Letniego Grand Prix w Hakubie[6]. Na Mistrzostwach Japonii 2017 zdobył srebrny medal na skoczni normalnej i brązowy na skoczni dużej[7][8].

W sezonie 2017/2018 Pucharu Świata począwszy od końca grudnia regularnie zdobywał punkty. Najwyżej klasyfikowany był w marcu 2018 w Lahti, gdzie zajął 6. miejsce. Kilka innych konkursów kończył na pozycjach w drugiej dziesiątce[6]. W klasyfikacji generalnej cykl zakończył na 24. lokacie ze 187 punktami[9]. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018, zajmując 16. miejsce. Wystartował również na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018. Konkursy indywidualne ukończył na 7. (skocznia normalna) i 10. (skocznia duża) pozycji, zaś zawody drużynowe na 6. miejscu[6]. W kwalifikacjach do zawodów na skoczni dużej ustanowił nowy rekord skoczni w Pjongczangu, uzyskując odległość 143,5 m[10].

Sezon 2018/2019Edytuj

W ramach Letniego Grand Prix 2018 dwukrotnie zwyciężył w konkursach w Hakubie, a miejsca w najlepszej dziesiątce zajmował również w Râșnovie[11].

18 listopada 2018 zajął 3. miejsce w otwierających sezon 2018/2019 Pucharu Świata zawodach w Wiśle, tym samym po raz pierwszy stając na podium indywidualnego konkursu cyklu. 24 listopada zwyciężył w zawodach Pucharu Świata w Kuusamo, dzień później również zajął pierwsze miejsce. W grudniu zajął 3. i 1. pozycję w zawodach cyklu w Niżnym Tagile, zwyciężył też w drugim konkursie w Engelbergu[11]. W 67.Turnieju Czterech Skoczni Japończyk zwyciężył we wszystkich czterech konkursach. Został trzecim zawodnikiem w historii (po Svenie Hannawaldzie i Kamilu Stochu), który uzyskał taki rezultat[12].

W styczniowych zawodach Pucharu Świata zwyciężył jeszcze w pierwszym konkursie w Val di Fiemme i był trzeci w drugim w Sapporo. Poza tym najniżej klasyfikowany był na 7. pozycji. 1 lutego 2019 na mamuciej skoczni w Oberstdorfie zajął, najgorszą w sezonie w ramach Pucharu Świata, 14. lokatę, ale dzień później na tym samym obiekcie zwyciężył. 10 lutego był 2. w zawodach w Lahti. W konkursach Willingen Five 2019 zajął kolejno 3. i 1. miejsce[11]. Odniósł też zwycięstwo w całym turnieju[13]. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019 indywidualnie zajął 4. miejsce na skoczni dużej i 14. na normalnej; w obu konkursach zajmował miejsca w czołowej trójce po pierwszej serii. W drużynie męskiej, wraz z Yukiyą Satō, Daikim Itō i Junshirō Kobayashim, zdobył brązowy medal, natomiast zawody drużyn mieszanych ukończył na 5. pozycji[11].

W ramach Raw Air 2019 zajął kolejno 5. miejsce w Oslo, 3. w Lillehammer, 1. w Trondheim i 2. w Vikersund[11]. Zwyciężył tym samym w całym turnieju, o 2,9 pkt wyprzedzając Stefana Krafta[14]. Na zakończenie sezonu zajął 2. i 1. miejsce w Planicy i zwyciężył w Planica 7. Sezon zakończył z 13 zwycięstwami i łącznie 21 miejscami na podium Pucharu Świata[11][15]. Zajął 1. miejsce w klasyfikacji generalnej cyklu, z 2085 punktami o 736 wyprzedzając drugiego Krafta. Zdobył również Małą Kryształową Kulę za zwycięstwo w Pucharze Świata w lotach narciarskich 2018/2019[9].

Igrzyska olimpijskieEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2018   Pjongczang 7. miejsce (K-98), 10. miejsce (K-125)

DrużynowoEdytuj

2018   Pjongczang 6. miejsce[a]

Starty R. Kobayashiego na igrzyskach olimpijskich – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
7. 10 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 108,0 m 108,0 m 240,8 pkt 18,5 pkt Andreas Wellinger
10. 17 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 135,5 m 128,0 m 258,0 pkt 27,7 pkt Kamil Stoch
6. 19 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 druż.[a] 132,5 m 130,0 m 940,5 pkt (258,9 pkt) 158,0 pkt Norwegia

Mistrzostwa świataEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2019   Seefeld/Innsbruck 4. miejsce (K-120), 14. miejsce (K-99)

DrużynowoEdytuj

2017   Lahti 7. miejsce (K-116)[b]
2019   Seefeld/Innsbruck brązowy medal (K-120)[c], 5. miejsce (drużyna mieszana/K-99)[d]

Starty R. Kobayashiego na mistrzostwach świata – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
7. 4 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 druż.[b] 114,5 m 119,0 m 922,7 pkt (226,7 pkt) 181,5 pkt Polska
4. 23 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 133,5 m 126,5 m 262,0 pkt 17,4 pkt Markus Eisenbichler
3.  24 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż.[c] 127,0 m 123,0 m 920,2 pkt (250,2 pkt) 67,3 pkt Niemcy
14. 1 marca 2019   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 101,0 m 92,5 m 203,4 pkt 14,9 pkt Dawid Kubacki
5. 2 marca 2019   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż. mix.[d] 97,0 m 113,0 m 928,6 pkt (259,1 pkt) 83,6 pkt Niemcy

Mistrzostwa świata w lotach narciarskichEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2018   Oberstdorf 16. miejsce

Starty R. Kobayashiego na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
16. 19–20 stycznia 2018   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 207,5 m 205,5 m 165,5 m [e] 528,4 pkt 123,5 pkt Daniel-André Tande

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2014   Val di Fiemme/Predazzo 40. miejsce
2015   Ałmaty 30. miejsce
2016   Râșnov brązowy medal

DrużynowoEdytuj

2014   Val di Fiemme/Predazzo 11. miejsce[f]
2015   Ałmaty 6. miejsce[g]
2016   Râșnov brązowy medal[h], 6. miejsce (drużyna mieszana)[i]

Starty R. Kobayashiego na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
40. 31 stycznia 2014   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 79,0 m 77,8 pkt 153,7 pkt Jakub Wolny
11. 1 lutego 2014   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż.[f] 91,5 m 444,2 pkt (113,3 pkt) 582,8 pkt Polska
30. 5 lutego 2015   Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 indywid. 95,0 m 91,5 m 227,2 pkt 42,7 pkt Johann André Forfang
6. 7 lutego 2015   Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 druż.[g] 95,0 m 96,0 m 809,9 pkt (211,9 pkt) 83,4 pkt Norwegia
3.  23 lutego 2016   Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 indywid. 96,5 m 94,0 m 244,8 pkt 4,2 pkt David Siegel
6. 24 lutego 2016   Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż. mix.[i] 97,5 m 95,5 m 798,3 pkt (235,1 pkt) 84,5 pkt Słowenia
3.  24 lutego 2016   Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż.[h] 94,5 m 92,0 m 820,9 pkt (234,2 pkt) 45,8 pkt Niemcy

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2015/2016 42.
2016/2017 niesklasyfikowany
2017/2018 24.
2018/2019 1.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 24 listopada 2018   Kuusamo Rukatunturi K-120 HS-142 138,5 m 142,0 pkt
2. 25 listopada 2018   Kuusamo Rukatunturi K-120 HS-142 140,0 m 147,5 m 310,4 pkt
3. 2 grudnia 2018   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 132,5 m 133,5 m 273,1 pkt
4. 16 grudnia 2018   Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 144,0 m 137,0 m 294,4 pkt
5. 30 grudnia 2018   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 138,5 m 126,5 m 282,3 pkt * TCS 2018/2019
6. 1 stycznia 2019   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-142 136,5 m 133,0 m 266,6 pkt * TCS 2018/2019
7. 4 stycznia 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 136,5 m 131,0 m 267,0 pkt * TCS 2018/2019
8. 6 stycznia 2019   Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 135,0 m 137,5 m 282,1 pkt * TCS 2018/2019
9. 12 stycznia 2019   Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-135 135,0 m 136,0 m 315,0 pkt
10. 2 lutego 2019   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 224,0 m 234,0 m 427,0 pkt * Loty 2018/2019
11. 17 lutego 2019   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 146,0 m 144,0 m 274,4 pkt * WF 2019
12. 14 marca 2019   Trondheim Granåsen K-124 HS-138 141,0 m 141,5 m 298,4 pkt * RA 2019
13. 24 marca 2019   Planica Letalnica K-200 HS-240 252,0 m 230,5 m 464,9 pkt * P7 2019, Loty 2018/2019

Miejsca na podiumEdytuj

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem
2015/2016
2016/2017
2017/2018
2018/2019 13 3 5 21
2019/2020 1 1
Suma 13 3 6 22

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 18 listopada 2018   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 137,5 m[j] 127,0 m 255,6 pkt 3. 7,8 pkt Jewgienij Klimow
2. 24 listopada 2018   Kuusamo Rukatunturi K-120 HS-142 138,5 m 142,0 pkt 1.
3. 25 listopada 2018   Kuusamo Rukatunturi K-120 HS-142 140,0 m 147,5 m 310,4 pkt 1.
4. 1 grudnia 2018   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 134,0 m 130,0 m 262,0 pkt 3. 2,4 pkt Johann André Forfang
5. 2 grudnia 2018   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 132,5 m 133,5 m 273,1 pkt 1.
6. 16 grudnia 2018   Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 144,0 m 137,0 m 294,4 pkt 1.
7. 30 grudnia 2018   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 138,5 m 126,5 m 282,3 pkt 1.
8. 1 stycznia 2019   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-142 136,5 m 133,0 m 266,6 pkt 1.
9. 4 stycznia 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 136,5 m 131,0 m 267,0 pkt 1.
10. 6 stycznia 2019   Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 135,0 m 137,5 m 282,1 pkt 1.
11. 12 stycznia 2019   Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-135 135,0 m 136,0 m 315,0 pkt 1.
12. 27 stycznia 2019   Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 124,5 m 129,5 m 236,6 pkt 3. 11,6 pkt Stefan Kraft
13. 2 lutego 2019   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 224,0 m 234,0 m 427,0 pkt 1.
14. 10 lutego 2019   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 124,0 m 129,5 m 263,7 pkt 2. 17,2 pkt Kamil Stoch
15. 16 lutego 2019   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 144,5 m 143,0 m 304,7 pkt 3. 6,4 pkt Karl Geiger
16. 17 lutego 2019   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 146,0 m 144,0 m 274,4 pkt 1.
17. 12 marca 2019   Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 130,0 m 137,0 m 261,7 pkt 3. 24,0 pkt Stefan Kraft
18. 14 marca 2019   Trondheim Granåsen K-124 HS-138 141,0 m 141,5 m 298,4 pkt 1.
19. 17 marca 2019   Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 237,0 m 239,0 m 454,6 pkt 2. 0,1 pkt Domen Prevc
20. 22 marca 2019   Planica Letalnica K-200 HS-240 242,0 m 220,0 m 438,1 pkt 2. 6,9 pkt Markus Eisenbichler
21. 24 marca 2019   Planica Letalnica K-200 HS-240 252,0 m 230,5 m 464,9 pkt 1.
22. 8 grudnia 2019   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 133,5 m 113,0 m 252,3 pkt 3. 25,3 pkt Stefan Kraft

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

stan na 8 grudnia 2019

Sezon 2015/2016
                                                          punkty
- - - - - - - - - - - - 7 20 36 - - - - - - - - - - 44 - 23 - 55
Sezon 2016/2017
                                                    punkty
33 36 q q 41 q q 46 45 q 42 34 q 34 44 37 38 46 q 48 43 39 44 q 34 - 0
Sezon 2017/2018
                                            punkty
26 q - - 49 q - 12 29 31 20 28 16 - - 6 19 19 13 22 13 15 187
Sezon 2018/2019
                                                        punkty
3 1 1 3 1 7 1 1 1 1 1 1 7 7 5 3 14 1 9 2 3 1 5 3 1 2 2 1 2085
Sezon 2019/2020
                                                          punkty
4 6 6 3 190
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech SkoczniEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2016/2017 43.
2017/2018 22.
2018/2019 1.[k]

Raw AirEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2017 39.
2018 11.
2019 1.

Willingen FiveEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2019 1.

Planica 7Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 9.
2019 1.

Puchar Świata w lotachEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2015/2016 38.
2016/2017 niesklasyfikowany
2017/2018 17.
2018/2019 1.

Letnie Grand PrixEdytuj

 
Ryōyū Kobayashi podczas Letniego Grand Prix w Wiśle (2016)

Miejsca w klasyfikacji generalnej LGPEdytuj

Sezon Miejsce
2016 14.
2017 15.
2018 7.
2019 4.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 24 sierpnia 2018   Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 131,5 m 128,0 m 279,8 pkt
2. 25 sierpnia 2018   Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 134,5 m 131,5 m 287,9 pkt
3. 23 sierpnia 2019   Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 129,0 m 132,5 m 294,9 pkt
4. 24 sierpnia 2019   Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 136,0 m 129,5 m 315,5 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 27 sierpnia 2017   Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 134,5 m 120,0 m 241,5 pkt 2. 3,3 pkt Junshirō Kobayashi
2. 24 sierpnia 2018   Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 131,5 m 128,0 m 279,8 pkt 1.
3. 25 sierpnia 2018   Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 134,5 m 131,5 m 287,9 pkt 1.
4. 23 sierpnia 2019   Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 129,0 m 132,5 m 294,9 pkt 1.
5. 24 sierpnia 2019   Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 136,0 m 129,5 m 315,5 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGPEdytuj

stan po zakończeniu LGP 2019

2016
                    punkty
5 41 11 20 6 5 - - - - 165
2017
                  punkty
- - - 11 2 9 15 - - 149
2018
                  punkty
- - - - 1 1 6 7 14 294
2019
                punkty
- - - - 1 1 20 4 261
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2014/2015 105.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2018/2019

Sezon 2014/2015
                                                    punkty
- - - - - - - 26 22 - 34 39 - - - - - - - - - - - - - - 14
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

UwagiEdytuj

  1. a b Skład zespołu: Taku Takeuchi, Daiki Itō, Noriaki Kasai, Ryōyū Kobayashi
  2. a b Skład zespołu: Taku Takeuchi, Ryōyū Kobayashi, Noriaki Kasai, Daiki Itō
  3. a b Skład zespołu: Yukiya Satō, Daiki Itō, Junshirō Kobayashi, Ryōyū Kobayashi
  4. a b Skład zespołu: Yūki Itō, Yukiya Satō, Sara Takanashi, Ryōyū Kobayashi
  5. Seria konkursowa została odwołana.
  6. a b Skład zespołu: Ryōyū Kobayashi, Takumi Nara, Shingo Nishikata i Masamitsu Itō
  7. a b Skład zespołu: Yukiya Satō, Ryōyū Kobayashi, Rikuta Watanabe i Masamitsu Itō
  8. a b Skład zespołu: Masamitsu Itō, Yūken Iwasa, Naoki Nakamura, Ryōyū Kobayashi
  9. a b Skład zespołu: Minami Watanabe, Masamitsu Itō, Yūka Setō, Ryōyū Kobayashi
  10. Skok podparty.
  11. Jako trzeci w historii wygrał wszystkie konkursy. Wyrównał osiągnięcie Svena Hannawalda z 50. i Kamila Stocha z 66. Turnieju Czterech Skoczni.

PrzypisyEdytuj

  1. Dominik Formela: Tochimoto wraca do Pucharu Świata, trzeci brat Kobayashi zadebiutuje na MŚJ. skijumping.pl, 2019-01-08. [dostęp 2019-01-11].
  2. KOBAYASHI Ryoyu - Athlete Information; Season 2014 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-03].
  3. KOBAYASHI Ryoyu - Athlete Information; Season 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-03].
  4. KOBAYASHI Ryoyu - Athlete Information; Season 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-03].
  5. KOBAYASHI Ryoyu - Athlete Information; Season 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-03].
  6. a b c KOBAYASHI Ryoyu - Athlete Information; Season 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-03].
  7. Dominik Formela: J. Kobayashi oraz Takanashi górą w Japonii, Althaus mistrzynią Niemiec. skijumping.pl, 2017-11-04. [dostęp 2018-04-24].
  8. Dominik Formela: Kasai nokautuje na Okurayamie!. skijumping.pl, 2017-11-05. [dostęp 2018-04-24].
  9. a b KOBAYASHI Ryoyu - Athlete Information; World Cup Standings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-03].
  10. Adam Bucholz: ZIO w Pjongczangu: Johansson zwycięzcą kwalifikacji, R. Kobayashi z rekordem skoczni. skijumping.pl, 2018-02-16. [dostęp 2018-04-22].
  11. a b c d e f KOBAYASHI Ryoyu - Athlete Information; Season 2019 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-03].
  12. Adam Bucholz: TCS w Bischofshofen: Ryoyu Kobayashi zgarnia Wielkiego Szlema! Dawid Kubacki drugi w konkursie i czwarty w turnieju!. skijumping.pl, 2019-01-06. [dostęp 2019-01-07].
  13. Adam Bucholz: PŚ w Willingen: R. Kobayashi wygrywa konkurs i Willingen Five, Żyła trzeci!. skijumping.pl, 2019-02-17. [dostęp 2019-04-03].
  14. Adam Bucholz: Raw Air w Vikersund: D. Prevc wygrywa konkurs, R. Kobayashi turniej! Jakub Wolny czwarty!. skijumping.pl, 2019-03-17. [dostęp 2019-04-03].
  15. Adam Bucholz: PŚ w Planicy: R. Kobayashi zwycięża w konkursie, lotach i Planica 7. Piotr Żyła tuż za podium. skijumping.pl, 2019-03-24. [dostęp 2019-04-03].

BibliografiaEdytuj