Otwórz menu główne

Piotr Żyła

polski skoczek narciarski

Piotr Żyła (ur. 16 stycznia 1987 w Cieszynie) – polski skoczek narciarski, zawodnik klubu WSS Wisła, reprezentant Polski. Indywidualny brązowy medalista Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017, drużynowy złoty medalista MŚ z 2017 oraz brązowy z 2013 i 2015, drużynowy brązowy medalista Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2018, drużynowy wicemistrz świata juniorów z 2005, olimpijczyk z Soczi 2014. Drugi zawodnik 65. Turnieju Czterech Skoczni. Trzeci zawodnik Letniego Grand Prix 2018. W konkursach indywidualnych Pucharu Świata 11 razy na podium (w tym raz na pierwszym miejscu). Były rekordzista Polski w długości skoku narciarskiego. Wielokrotny medalista mistrzostw Polski, w tym trzykrotny zdobywca złotego medalu w konkursie indywidualnym (dwa razy zimą i raz latem).

Piotr Żyła

Piotr Zyla Signature.jpg
Data i miejsce urodzenia 16 stycznia 1987
Cieszyn
Klub WSS Wisła
Wzrost 176 cm
Debiut w PŚ 21 stycznia 2006 w Sapporo (19. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 21 stycznia 2006 w Sapporo (19. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 17 marca 2013 w Oslo (1. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 17 marca 2013 w Oslo
Rekord życiowy 248,0 m na Letalnicy w Planicy (24 marca 2019)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Mistrzostwa świata
Złoto Lahti 2017 duża druż.
Brąz Val di Fiemme 2013 duża druż
Brąz Falun 2015 duża druż.
Brąz Lahti 2017 duża
Mistrzostwa świata w lotach
Brąz Oberstdorf 2018 drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
Srebro Rovaniemi 2005 drużynowo
Puchar Świata w lotach narciarskich
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2018/2019
Turniej Czterech Skoczni
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2016/2017
Willingen Five
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2019
Letnie Grand Prix
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2018
Strona internetowa
Piotr Żyła podczas lotu w konkursie drużynowym Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2012, który zakończył się nowym rekordem życiowym

Jego rekord życiowy wynosi 248,0 m. Ustanowił go 24 marca 2019 na Letalnicy w Planicy[1][2].

Spis treści

KarieraEdytuj

Lata 2004–2006Edytuj

 
Piotr Żyła podczas PŚ w Zakopanem 2006

Piotr Żyła zaczął skakać w wieku 8 lat.

W zawodach Pucharu Kontynentalnego zadebiutował 26 grudnia 2004 w Sankt Moritz. Pierwsze punkty w tym cyklu zdobył 14 stycznia 2005, zajmując 19. miejsce w Sapporo. Na Mistrzostwa Świata Juniorów 2005 zajął 14. miejsce indywidualnie, zaś w konkursie drużynowym zdobył, wraz z Pawłem Urbańskim, Wojciechem Toporem i Kamilem Stochem, srebrny medal[3].

21 stycznia 2006 w Sapporo dostał szansę debiutu w Pucharze Świata. Już w swoim pierwszym starcie zdobył punkty, zajmując 19. miejsce. Dzień później ponownie, po raz ostatni w sezonie 2005/2006, znalazł się w czołowej trzydziestce. 4 lutego zwyciężył w zawodach Pucharu Kontynentalnego w Villach[4].

Lata 2006–2010Edytuj

W sezonie 2006/2007 czterokrotnie zdobywał punkty PŚ. Najwyższym zajętym przez Żyłę miejscem w tym cyklu było dziewiętnaste z Titisee-Neustadt. Wystartował również na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2007. W zawodach indywidualnych zajął 35. (skocznia duża) i 42. (skocznia normalna) miejsce, zaś w konkursie drużynowym reprezentacja Polski z Żyłą w składzie była piąta[5].

We wrześniu 2007 zajął 8. miejsce w zawodach Letniego Grand Prix w Hakubie. W kolejnych latach osiągał słabsze wyniki. W sezonie 2007/2008 nie zdobył punktów Pucharu Świata. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2008, gdzie wraz z reprezentacją Polski w konkursie drużynowym zajął 10. miejsce[6]. W sezonie 2008/2009 dwukrotnie zajął 29. miejsce w Pucharze Świata w Zakopanem[7]. Po słabym początku sezonu 2009/2010 został odsunięty od startów w PŚ. Również w Pucharze Kontynentalnym nie osiągał dobrych wyników, tylko raz awansując do drugiej serii[8].

Lata 2010–2012Edytuj

Nie znalazł się w kadrze A polskich skoczków narciarskich w sezonie 2010/2011[9]. Treningi w klubie, prowadzone pod nadzorem Jana Szturca zaowocowały lepszymi wynikami w Pucharze Kontynentalnym. Począwszy od zawodów w Sapporo Żyła rozpoczął regularne starty w Pucharze Świata. 21 stycznia w Zakopanem zajął 21. miejsce, wynik ten powtórzył 13 lutego na skoczni mamuciej w Vikersund. 29 stycznia 2011 roku stanął na najniższym stopniu podium w konkursie drużynowym w Willingen. Wystąpił też na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2011. Na skoczni normalnej zajął 19. miejsce indywidualnie i 4. drużynowo, a na dużej – 21. indywidualnie i 5. drużynowo[10].

W sezonie 2011/2012 Żyła powrócił do kadry A[11]. W klasyfikacji generalnej rozpoczynających sezon letni zawodów Lotos Poland Tour zajął ostatnie, 57. miejsce[12]. Na zawodach Letniego Grand Prix 2011 w Hakubie dwukrotnie zajął drugą pozycję[13][14]. Po zajęciu 4. miejsca w Letnim Grand Prix w Klingenthal zapewnił sobie 5. pozycję w klasyfikacji generalnej cyklu[15].

Przez cały sezon zimowy 2011/2012 startował w zawodach Pucharu Świata, zajmując głównie miejsca w drugiej dziesiątce. 4 grudnia 2011 po raz pierwszy w karierze uplasował się w pierwszej dziesiątce, zajmując 7. miejsce w Lillehammer[16]. Wziął udział w Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2012 na skoczni w Vikersund. Indywidualnie był 33., w drużynie zajął 7. miejsce. 26 lutego 2012 podczas konkursu drużynowego ustanowił rekord życiowy wynoszący 232,5 m. Tym samym pobił rekord Polski w długości lotu, należący uprzednio do Adama Małysza[17]. 11 marca w Oslo powtórzył wynik z początku sezonu, zajmując 7. miejsce w konkursie Pucharu Świata[18]. W klasyfikacji generalnej cyklu znalazł się na 19. pozycji z 267 punktami[19].

Sezon 2012/2013Edytuj

 
Dekoracja medalowa konkursu drużynowego Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013, Żyła drugi od prawej

W sezonie 2012/2013 Pucharu Świata pierwsze punkty zdobył dopiero w siódmym starcie, zajmując 30. pozycję w Garmisch-Partenkirchen. 9 stycznia 2013 w Wiśle zajął 6. miejsce. Wynik ten powtórzył 26 stycznia w Vikersund i 13 lutego w Klingenthal. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013. W indywidualnych konkursach zajął 23. miejsce na skoczni normalnej i 19. na skoczni dużej. W zawodach drużynowych zdobył, wraz z Maciejem Kotem, Dawidem Kubackim i Kamilem Stochem, brązowy medal[20].

17 marca 2013 roku ex aequo z Gregorem Schlierenzauerem zwyciężył w zawodach Pucharu Świata w Oslo. Było to jego pierwsze podium w karierze[21]. Został piątym w historii polskim skoczkiem po Stanisławie Bobaku, Piotrze Fijasie, Adamie Małyszu i Kamilu Stochu, który wygrał konkurs Pucharu Świata[22]. Tydzień później w przedostatnim konkursie sezonu zajął trzecie miejsce na Letalnicy w Planicy, a na zakończenie był piąty[20]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata znalazł się na 15. miejscu z 485 punktami, Puchar Świata w lotach narciarskich 2012/2013 ukończył na 8. pozycji[19].

Lata 2013–2016Edytuj

Sezon 2013/2014 Pucharu Świata Żyła rozpoczął od 5. pozycji w Klingenthal, która okazała się być dla niego najlepszą w sezonie. Jeszcze dwukrotnie, w grudniu, zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce, większość konkursów cyklu kończąc w drugiej i trzeciej[23]. W klasyfikacji generalnej sezon ukończył na 20. pozycji z 343 punktami[19]. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014, zajmując 34. pozycję indywidualnie na skoczni dużej, a także 4. w drużynie[23].

Dwukrotnie stawał na podium Letniego Grand Prix 2014, zajmując 2. miejsce w Wiśle i Einsiedeln. Wystąpił we wszystkich konkursach Pucharu Świata 2014/2015. Indywidualnie siedmiokrotnie kończył je w pierwszej dziesiątce, głównie w drugiej połowie sezonu. Najwyżej znalazł się na 6. miejscu, 14 marca w Oslo[24]. W klasyfikacji generalnej znalazł się na 19. miejscu z 474 punktami[19]. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2015 indywidualnie był 33. na skoczni normalnej i 9. na dużej, natomiast w drużynie, wraz z Klemensem Murańką, Janem Ziobrą i Kamilem Stochem, zdobył brązowy medal[24].

Na przełomie lipca i sierpnia 2015 zwyciężył w konkursie drużynowym oraz zajął 2. miejsce indywidualnie w zawodach rozgrywanych w Wiśle w ramach Letniego Grand Prix 2015. W sezonie 2015/2016 Pucharu Świata osiągał gorsze wyniki niż w poprzednich sezonach. W większości swoich startów nie zdobył punktów, najwyżej sklasyfikowanym będąc na 12. pozycji. Występował też w Pucharze Kontynentalnym, raz zajmując 3. miejsce[25].

Sezon 2016/2017Edytuj

Występy w Pucharze Świata 2016/2017 Żyła rozpoczął od miejsc w drugiej dziesiątce. W rozpoczynającym 65. Turniej Czterech Skoczni konkursie w Oberstdorfie był 7., następnie zajął 6. pozycję w Garmisch-Partenkirchen i 7. w Innsbrucku[26]. Zawody w Bischofshofen ukończył na 3. miejscu – pierwszym na podium PŚ od 2013 – dzięki czemu w całym turnieju znalazł się na 2. pozycji, ustępując jedynie Kamilowi Stochowi[27]. W styczniowych i lutowych zawodach Pucharu Świata zajmował głównie miejsca w pierwszej dziesiątce[26].

Wystartował na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017. Na skoczni normalnej zajął 19. miejsce, natomiast na skoczni dużej zdobył brązowy medal indywidualnie[26], a w drużynie, wraz z Dawidem Kubackim, Maciejem Kotem i Kamilem Stochem, zdobył pierwszy w historii reprezentacji Polski złoty medal[28]. 18 marca podczas konkursów lotów narciarskich na Vikersundbakken dwukrotnie, skokami na odległość 243 oraz 245,5 m poprawiał rekord Polski[2]. W marcowych zawodach Pucharu Świata najwyżej sklasyfikowany był na 7. miejscu[26]. W klasyfikacji generalnej cyklu znalazł się na 11. pozycji z 634 punktami[19].

Sezon 2017/2018Edytuj

Dwukrotnie stawał na podium konkursów indywidualnych Letniego Grand Prix 2017: w lipcu był 3. w Hinterzarten, a w październiku zajął 2. miejsce w Hinzenbach. W sezonie 2017/2018 Pucharu Świata regularnie zdobywał punkty. W najlepszym występie zajął 3. miejsce w konkursie w Willingen 4 lutego 2018. Poza tym jeszcze czterokrotnie, w zawodach rozgrywanych w listopadzie i grudniu 2017, zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce[29]. W klasyfikacji generalnej cyklu zajął 16. miejsce z 403 punktami[19].

Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018. Indywidualnie zajął 17. pozycję, a w konkursie drużynowym, startując wraz z Stefanem Hulą, Dawidem Kubackim i Kamilem Stochem, zdobył brązowy medal[29]. Znalazł się w składzie reprezentacji Polski na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2018, ale ostatecznie nie wystąpił w żadnym z konkursów[30].

Sezon 2018/2019Edytuj

W Letnim Grand Prix 2018 trzykrotnie zajmował miejsca na podium zawodów indywidualnych: w lipcu był 2. w Wiśle, w sierpniu zwyciężył w Einsiedeln, a we wrześniu zajął 2. pozycję w Râșnovie[31]. W klasyfikacji generalnej cykl zakończył na 3. lokacie[32].

W listopadowych i grudniowych zawodach sezonu 2018/2019 Pucharu Świata regularnie zajmował miejsca na podium. Był 3. w pierwszym konkursie w Kuusamo, 2. i 3. w Niżnym Tagile, a także dwukrotnie 2. w Engelbergu. W kolejnych tygodniach zajmował głównie lokaty w pierwszej i drugiej dziesiątce. Na przełomie stycznia i lutego 2019 w Sapporo i Oberstdorfie cztery razy z rzędu zajął 4. miejsce[31]. 17 lutego 2019 zajął 3. pozycję w drugim z konkursów Willingen Five 2019. Cały turniej zakończył na 2. miejscu[33].

Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019. Indywidualnie zajął 19. miejsce na skoczni dużej oraz 33. na normalnej, zaś konkurs drużynowy ukończył na 4. pozycji. W marcowych konkursach Pucharu Świata raz stanął na podium, zajmując 3. lokatę w pierwszym konkursie w Planicy[31]. Cały sezon ukończył na 4. miejscu w klasyfikacji generalnej ze 1131 punktami. Zajął też 3. pozycję w Pucharze Świata w lotach narciarskich 2018/2019[19].

Życie prywatneEdytuj

W 2003 ukończył naukę w Zespole Szkół Mistrzostwa Sportowego w Szczyrku[34], natomiast w 2006 został absolwentem SMS w Zakopanem[35].

W 2006 ożenił się z Justyną Lazar, siostrą cioteczną Adama Małysza[36]. Mają dwoje dzieci: Jakuba (ur. 2007) i Karolinę (ur. 2012). 18 września 2018 odbyła się ich pierwsza sprawa rozwodowa[37]. W listopadzie 2018 para otrzymała rozwód za porozumieniem stron[38].

Igrzyska olimpijskieEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2014   Soczi/Krasnaja Polana 34. miejsce (K-125)

DrużynowoEdytuj

2014   Soczi/Krasnaja Polana 4. miejsce[a]

Starty P. Żyły na igrzyskach olimpijskich – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
34. 15 lutego 2014   Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 indywid. 118,0 m 108,7 pkt 170,0 pkt Kamil Stoch
4. 17 lutego 2014   Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 druż.[a] 121,0 m 132,0 m 1011,8 pkt (233,5 pkt) 29,3 pkt Niemcy

Mistrzostwa świataEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2007   Sapporo 35. miejsce (K-120), 42. miejsce (K-90)
2011   Oslo 19. miejsce (K-95), 21. miejsce (K-120)
2013   Val di Fiemme/Predazzo 23. miejsce (K-95), 19. miejsce (K-120)
2015   Falun 33. miejsce (K-90), 9. miejsce (K-120)
2017   Lahti 19. miejsce (K-90), brązowy medal (K-116)
2019   Seefeld/Innsbruck 19. miejsce (K-120), 33. miejsce (K-99)

DrużynowoEdytuj

2007   Sapporo 5. miejsce[b]
2011   Oslo 4. miejsce (K-95)[c], 5. miejsce (K-120)[c]
2013   Val di Fiemme/Predazzo brązowy medal (K-120)[d]
2015   Falun brązowy medal (K-120)[e]
2017   Lahti złoty medal (K-116)[f]
2019   Seefeld/Innsbruck 4. miejsce (K-120)[g]

Starty P. Żyły na mistrzostwach świata – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
35. 24 lutego 2007   Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 indywid. 103,0 m 76,9 pkt 189,2 pkt Simon Ammann
5. 25 lutego 2007   Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 druż.[b] 115,0 m 111,5 m 857,2 pkt (194,7 pkt) 143,0 pkt Austria
42. 3 marca 2007   Sapporo Miyanomori K-90 HS-98 indywid. 86,5 m 104,0 pkt 173,0 pkt Adam Małysz
19. 26 lutego 2011   Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 indywid. 93,5 m 96,0 m 224,0 pkt 45,2 pkt Thomas Morgenstern
4. 27 lutego 2011   Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 druż.[c] 98,0 m 101,0 m 953,0 pkt (235,6 pkt) 72,5 pkt Austria
21. 3 marca 2011   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 indywid. 121,0 m 124,5 m 232,9 pkt 43,6 pkt Gregor Schlierenzauer
5. 5 marca 2011   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 druż. 127 m [h] 435,6 pkt (118,0 pkt) 64,4 pkt Austria
23. 23 lutego 2013   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 95,5 m 95,0 m 220,1 pkt 32,5 pkt Anders Bardal
19. 28 lutego 2013   Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 indywid. 124,0 m 126,5 m 268,1 pkt 27,7 pkt Kamil Stoch
3.  2 marca 2013   Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 druż.[d] 122,0 m 126,0 m 1121,0 pkt (270,6 pkt) 14,9 pkt Austria
33. 21 lutego 2015   Falun Lugnet K-90 HS-100 indywid. 89,5 m 101,1 pkt 151,6 pkt Rune Velta
9. 26 lutego 2015   Falun Lugnet K-120 HS-134 indywid. 123,0 m 121,5 m 229,8 pkt 38,9 pkt Severin Freund
3.  28 lutego 2015   Falun Lugnet K-120 HS-134 druż.[e] 123,0 m 123,0 m 848,1 pkt (216,2 pkt) 24,5 pkt Norwegia
19. 25 lutego 2017   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 91,5 m 94,0 m 240,2 pkt 30,6 pkt Stefan Kraft
3.  2 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. 127,5 m 131,0 m 276,7 pkt 2,6 pkt Stefan Kraft
1.  4 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 druż.[f] 130,5 m 123,0 m 1104,2 pkt (271,7 pkt)
19. 23 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 128,5 m 121,0 m 228,7 pkt 50,7 pkt Markus Eisenbichler
4. 24 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż.[g] 121,5 m 119,5 m 909,1 pkt (227,4 pkt) 78,4 pkt Niemcy
33. 1 marca 2019   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 90,5 m 82,1 pkt 136,2 pkt Dawid Kubacki

Mistrzostwa świata w lotach narciarskichEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2008   Oberstdorf nie zakwalifikował się[39]
2012   Vikersund 33. miejsce
2018   Oberstdorf 17. miejsce

DrużynowoEdytuj

2008   Oberstdorf 10. miejsce[c]
2012   Vikersund 7. miejsce[i]
2018   Oberstdorf brązowy medal[g]

Starty P. Żyły na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
21 lutego 2008   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-185 HS-213 indywid. 165,0 m 145,0 pkt Nie zakwalifikował się.
10. 24 lutego 2008   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-185 HS-213 druż.[c] 168,0 m [j] 573,8 pkt (150,1 pkt) 979,5 pkt Austria
33. 24–25 lutego 2012   Vikersund Vikersundbakken K-195 HS-225 indywid. 168,0 m [h] [h] 133,8 pkt 274,9 pkt Robert Kranjec
7. 26 lutego 2012   Vikersund Vikersundbakken K-195 HS-225 druż.[i] 223,5 m 232,5 m 1444,5 pkt (424,7 pkt) 203,9 pkt Austria
17. 19–20 stycznia 2018   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 190,0 m 183,5 m 198,5 m [h] 525,8 pkt 126,1 pkt Daniel-André Tande
3.  21 stycznia 2018   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż.[g] 212,5 m 204,0 m 1592,1 pkt (382,0 pkt) 70,1 pkt Norwegia

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2005   Rovaniemi 13. miejsce

DrużynowoEdytuj

2005   Rovaniemi srebrny medal[k]

Starty P. Żyły na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
2. 23 marca 2005   Rovaniemi Ounasvaara K-90 HS-100 druż.[k] 94,0 m 95,0 m 978,0 pkt (247,5 pkt) 4,0 pkt Słowenia
13. 25 marca 2005   Rovaniemi Ounasvaara K-90 HS-100 indywid. 89,5 m 88,0 m 223,5 pkt 28,5 pkt Joonas Ikonen

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2005/2006 51.
2006/2007 55.
2007/2008 nieklasyfikowany
2008/2009 81.
2009/2010 nieklasyfikowany
2010/2011 54.
2011/2012 19.
2012/2013 15.
2013/2014 20.
2014/2015 19.
2015/2016 35.
2016/2017 11.
2017/2018 16.
2018/2019 4.

Miejsca na podiumEdytuj

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem
2005/2006
2006/2007
2007/2008
2008/2009
2009/2010
2010/2011
2011/2012
2012/2013 1 1 2
2013/2014
2014/2015
2015/2016
2016/2017 1 1
2017/2018 1 1
2018/2019 3 4 7
Suma 1 3 7 11

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 17 marca 2013   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 135,5 m 133,5 m 270,1 pkt *ex aequo z G. Schlierenzauerem

Zwycięstwa w konkursach – noty sędziówEdytuj

Lp Data Miejscowość Skocznia K HS Skok Nota A Nota B Nota C Nota D Nota E Nota (skok) Nota (styl) Nota łączna Nota końcowa
1. 17 marca 2013   Oslo Holmenkollbakken K120 HS134 135,5 m   19,0   19,0   19,0   20,0   19,0 87,9 pkt 57,0 pkt 137,1 pkt 270,1 pkt
133,5 m   19,0   19,0   18,5   19,5   19,0 84,3 pkt 57,0 pkt 133,0 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 17 marca 2013   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 135,5 m 133,5 m 270,1 pkt 1.
2. 22 marca 2013   Planica Letalnica K-185 HS-215 212,5 m 216,5 m 402,5 pkt 3. 9,7 pkt Gregor Schlierenzauer
3. 6 stycznia 2017   Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 131,0 m 137,0 m 275,8 pkt 3. 13,4 pkt Kamil Stoch
4. 4 lutego 2018   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 142,0 m 138,5 m 245,1 pkt 3. 26,3 pkt Johann André Forfang
5. 24 listopada 2018   Kuusamo Rukatunturi K-120 HS-142 136,0 m 135,0 pkt 3. 7,0 pkt Ryōyū Kobayashi
6. 1 grudnia 2018   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 133,0 m 131,0 m 264,2 pkt 2. 0,2 pkt Johann André Forfang
7. 2 grudnia 2018   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 126,0 m 133,0 m 258,9 pkt 3. 14,2 pkt Ryōyū Kobayashi
8. 15 grudnia 2018   Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 134,0 m 136,0 m 298,9 pkt 2. 4,7 pkt Karl Geiger
9. 16 grudnia 2018   Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 137,5 m 135,0 m 285,1 pkt 2. 9,3 pkt Ryōyū Kobayashi
10. 17 lutego 2019   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 142,0 m 137,5 m 250,0 pkt 3. 24,4 pkt Ryōyū Kobayashi
11. 22 marca 2019   Planica Letalnica K-200 HS-240 242,0 m 234,0 m 437,3 pkt 3. 7,7 pkt Markus Eisenbichler

Zwycięstwa w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 3 grudnia 2016   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 [l] 134,0 m 134,0 m 1128,7 pkt (268,7 pkt)
2. 28 stycznia 2017   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 [f] 134,0 m 138,0 m 931,5 pkt (238,4 pkt)
3. 17 listopada 2018   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 [m] 126,0 m 130,5 m 1026,6 pkt (263,5 pkt)
4. 15 lutego 2019   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 [m] 146,0 m 129,0 m 979,4 pkt (247,7 pkt)
5. 23 marca 2019   Planica Letalnica K-200 HS-240 [n] 226,5 m 242,5 m[o] 1627,8 pkt (416,3 pkt)

Miejsca na podium w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 29 stycznia 2011   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 [c] 125,5 m 132,0 m 1015,7 pkt (231,3 pkt) 3. 56,1 pkt Austria
2. 12 marca 2011   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 [p] 118,0 m 119,5 m 1028,3 pkt (241,6 pkt) 3. 57,7 pkt Austria
3. 11 stycznia 2013   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 [q] 129,0 m 128,5 m 954,4 pkt (248,8 pkt) 2. 9,1 pkt Słowenia
4. 9 marca 2013   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 [r] 115,5 m 124,0 m 1036,2 pkt (247,4 pkt) 3. 43,3 pkt Niemcy
5. 22 marca 2014   Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 [s] 141,0 m 126,0 m 1007,6 pkt (247,0 pkt) 2. 38,0 pkt Austria
6. 3 grudnia 2016   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 [l] 134,0 m 134,0 m 1128,7 pkt (268,7 pkt) 1.
7. 21 stycznia 2017   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 [t] 133,5 m 137,5 m 1111,2 pkt (286,5 pkt) 2. 5,1 pkt Niemcy
8. 28 stycznia 2017   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 [f] 134,0 m 138,0 m 931,5 pkt (238,4 pkt) 1.
9. 11 marca 2017   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 [l] 132,0 m 132,5 m 986,7 pkt (263,3 pkt) 3. 13,0 pkt Austria
10. 18 marca 2017   Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-225 [f] 245,5 m 192,0 m 1538,6 pkt (360,1 pkt) 2. 34,0 pkt Norwegia
11. 25 marca 2017   Planica Letalnica K-200 HS-225 [f] 220,0 m 233,5 m 1493,8 pkt (380,0 pkt) 3. 57,8 pkt Norwegia
12. 18 listopada 2017   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 [f] 121,0 m 116,0 m 1006,5 pkt (236,1 pkt) 2. 17,3 pkt Norwegia
13. 9 grudnia 2017   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 [t] 133,5 m 134,5 m 1082,8 pkt (252,9 pkt) 2. 0,8 pkt Norwegia
14. 17 marca 2018   Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 [g] 225,0 m 166,5 m 1301,7 pkt (315,3 pkt) 2. 265,6 pkt Norwegia
15. 17 listopada 2018   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 [m] 126,0 m 130,5 m 1026,6 pkt (263,5 pkt) 1.
16. 19 stycznia 2019   Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 [u] 126,5 m 130,0 m 1117,2 pkt (261,8 pkt) 3. 40,3 pkt Niemcy
17. 15 lutego 2019   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 [m] 146,0 m 129,0 m 979,4 pkt (247,7 pkt) 1.
18. 23 marca 2019   Planica Letalnica K-200 HS-240 [n] 226,5 m 242,5 m[o] 1627,8 pkt (416,3 pkt) 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2018/2019

Sezon 2005/2006
                                            punkty
- - - - - - - - - - - 19 20 47 q - - - - - q - 23
Sezon 2006/2007
                                                punkty
32 - q - - - - - - - q - - 42 19 20 - 27 q 24 33 q - 34
Sezon 2007/2008
                                                      punkty
44 - - - - 47 q - - - - - - - q q 38 45 - - - 49 49 q 45 39 - 0
Sezon 2008/2009
                                                      punkty
- - - - - 44 q 34 41 46 36 - - 29 29 q - 38 - - - - - - - - - 4
Sezon 2009/2010
                                              punkty
q q 42 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2010/2011
                                                    punkty
- - - - - - - - - - - - - 31 26 21 32 31 31 46 27 31 21 28 26 - 37
Sezon 2011/2012
                                                    punkty
19 11 7 19 25 16 42 36 28 q 43 17 22 16 18 13 30 44 42 26 28 10 44 7 24 21 267
Sezon 2012/2013
                                                      punkty
36 43 48 - - 36 37 31 30 22 30 6 18 26 22 6 10 22 13 6 - 12 15 9 1 3 5 485
Sezon 2013/2014
                                                        punkty
5 23 26 6 12 15 6 11 24 q - 21 15 24 12 19 - - 22 32 37 q q 24 12 32 20 13 343
Sezon 2014/2015
                                                              punkty
14 17 24 33 15 10 46 24 15 26 17 13 33 8 29 27 16 11 23 14 9 18 12 15 18 10 20 6 8 41 10 474
Sezon 2015/2016
                                                          punkty
39 33 40 19 17 45 42 48 - - - - 40 - - - 18 34 12 35 46 16 48 39 18 40 42 q - 89
Sezon 2016/2017
                                                    punkty
17 11 20 16 30 20 9 7 6 7 3 7 11 6 10 9 8 10 12 27 18 9 23 23 7 11 634
Sezon 2017/2018
                                            punkty
7 11 10 16 19 10 7 25 25 14 23 17 28 13 3 16 19 14 12 12 q 27 403
Sezon 2018/2019
                                                        punkty
6 3 5 2 3 2 2 6 11 42 13 7 10 19 11 4 4 4 4 10 4 3 26 33 11 9 3 4 1131
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

 
Piotr Żyła podczas benefisu Adama Małysza w 2011 roku

Turniej Czterech SkoczniEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2008/2009 40.
2011/2012 39.
2012/2013 23.
2013/2014 34.
2014/2015 19.
2015/2016 64.
2016/2017 2.
2017/2018 15.
2018/2019 19.

Turniej Nordycki (Skandynawski)Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2007 30.
2008 49.

Raw AirEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2017 14.
2018 18.
2019 17.

Willingen FiveEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 9.
2019 2.

Planica 7Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 26.
2019 4.

Puchar Świata w lotachEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2010/2011 38.
2011/2012 23.
2012/2013 8.
2013/2014 19.
2014/2015 11.
2015/2016 23.
2016/2017 10.
2017/2018 22.
2018/2019 3.

Letnie Grand PrixEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2005 niesklasyfikowany
2006 niesklasyfikowany
2007 35.
2008 niesklasyfikowany
2010 niesklasyfikowany
2011 5.
2012 26.
2013 44.
2014 5.
2015 9.
2016 44.
2017 8.
2018 3.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 4 sierpnia 2018   Einsiedeln im. Andreasa Küttela K-105 HS-117 115,0 m 112,5 m 267,3 pkt[v]

Zwycięstwa w konkursach LGP – noty sędziówEdytuj

Lp Data Miejscowość Skocznia K HS Skok Nota A Nota B Nota C Nota D Nota E Nota (skok) Nota (styl) Nota łączna Nota końcowa
1. 4 sierpnia 2018   Einsiedeln im. Andreasa Küttela K-105 HS-117 115,0 m AUT
19,0
POL
19,0
SUI
19,0
ROU
19,0
FRA
19,0
78,0 pkt 57,0 pkt 136,8 pkt 267,3 pkt
112,5 m AUT
19,0
POL
19,0
SUI
18,5
ROU
18,5
FRA
18,5
73,5 pkt 56,0 pkt 130,5 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Miejsce Strata Zwycięzca
1. 26 sierpnia 2011   Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 127,5 m 131 m 262,2 pkt 2. 15,5 pkt Tom Hilde
2. 27 sierpnia 2011   Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 132,5 m 128 m 262,3 pkt 2. 1,7 pkt Tom Hilde
3. 26 lipca 2014   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 124,0 m 131,5 m 398,5 pkt[w] 2. 16,7 pkt Peter Prevc
4. 9 sierpnia 2014   Einsiedeln im. Andreasa Küttela K-105 HS-117 113,5 m 115,5 m 406,5 pkt[x] 2. 6,0 pkt Gregor Schlierenzauer
5. 1 sierpnia 2015   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 126,5 m 134,0 m 270,0 pkt 2. 4,9 pkt Dawid Kubacki
6. 29 lipca 2017   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 102,5 m 103,5 m 269,8 pkt 3. 13,5 pkt Dawid Kubacki
7. 1 października 2017   Hinzenbach Energie AG-SkisprungArena K-95 HS-108 87,0 m 92,5 m 246,3 pkt 2. 5,6 pkt Dawid Kubacki
8. 22 lipca 2018   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 130,5 m 126,5 m 272,3 pkt 2. 8,3 pkt Kamil Stoch
9. 4 sierpnia 2018   Einsiedeln im. Andreasa Küttela K-105 HS-117 115,0 m 112,5 m 267,3 pkt 1.
10. 22 września 2018   Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-97 95,5 m 97,0 m 261,0 pkt 2. 8,9 pkt Karl Geiger

Miejsca na podium w konkursach drużynowych LGP chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 6 sierpnia 2011   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 druż.[d] 103,0 m 100,0 m 995,8 pkt (252,1 pkt) 2. 25,5 pkt Austria
2. 20 lipca 2012   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[d] 120,5 m [h] 477,9 pkt (113,0 pkt) 2. 1,2 pkt Słowenia
3. 25 lipca 2014   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[d] 128,5 m 131,5 m 1061,5 pkt (268,1 pkt) 1.
4. 31 lipca 2015   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[d] 126,0 m 131,0 m 1042,7 pkt (257,5 pkt) 1.
5. 7 sierpnia 2015   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 druż.[d] 95,0 m 99,5 m 968,7 pkt (239,4 pkt) 2. 64,3 pkt Niemcy
6. 14 lipca 2017   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[l] 117,0 m 127,0 m 994,7 pkt (234,2 pkt) 1.
7. 21 lipca 2018   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[y] 136,0 m 130,5 m 1073,3 pkt (282,4 pkt) 1.
8. 20 lipca 2019   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[z] 128,0 m 130,0 m 1094,1 pkt (272,1 pkt) 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGPEdytuj

stan na 21 lipca 2019

2005
                punkty
- 48 39 47 - q - - 0
2006
                    punkty
44 40 - - 42 35 - - - - 0
2007
                    punkty
32 35 37 45 44 - 8 11 43 38 56
2008
                    punkty
- - - - 47 - - - 46 47 0
2010
                  punkty
- - - 49 - - - - - 0
2011
                      punkty
46 - - 13 24 20 2 2 5 26 4 298
2012
                  punkty
16 15 7 - - 29 20 38 27 84
2013
                      punkty
34 16 11 17 - - - - - - 43 53
2014
                  punkty
2 2 27 - - - - 13 6 224
2015
                      punkty
2 12 11 15 - - 7 7 - - 14 232
2016
                    punkty
16 43 26 17 - - - - 15 26 55
2017
                  punkty
13 3 6 - - - - 2 37 200
2018
                  punkty
2 4 1 - - - 2 4 12 382
2019
                punkty
5 45
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech NarodówEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2006 61.
2007 41.

Lotos Poland TourEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2011 57.[12]

Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2004/2005 92.
2005/2006 21.
2006/2007 91.
2007/2008 39.
2008/2009 58.
2009/2010 119.
2010/2011 59.
2015/2016 47.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 4 lutego 2006   Villach Alpenarena K-90 HS-98 96,5 m 99,0 m 264,0 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 4 lutego 2006   Villach Alpenarena K-90 HS-98 96,5 m 99,0 m 264,0 pkt 1.
2. 31 stycznia 2016   Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 139,0 m 136,5 pkt 3. 2,3 pkt Markus Eisenbichler

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2017/2018

Sezon 2004/2005
                                                            punkty
- - - - - - 53 63 38 49 64 64 19 33 28 - - 43 46 12 31 52 38 - - - - - - 28 40
Sezon 2005/2006
                                                    punkty
- - 10 35 18 24 11 33 26 27 28 - - - - 1 8 16 15 4 14 - 32 30 31 30 315
Sezon 2006/2007
                                                punkty
- 12 31 - - - 25 22 - - - - - - - - - - - - - - - - 27
Sezon 2007/2008
                                                        punkty
- - 13 20 8 - - - - - - 5 9 13 - - - - - - - - - - - - - - 157
Sezon 2008/2009
                                                                  punkty
22 14 19 7 - - - - - - - - - - - - - - - 53 50 - - 30 36 43 - 37 39 - - 22 20 96
Sezon 2009/2010
                                                    punkty
- - - - 40 22 - - 36 49 38 34 34 44 - - - - - 57 57 - - - - - 9
Sezon 2010/2011
                                                          punkty
19 20 29 20 17 9 48 21 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 89
Sezon 2015/2016
                                                      punkty
- - - - - - - - - - - - - - 29 3 4 4 - - - - - - - - - 162
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

– zawodnik nie wystartował

Letni Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2006 47.
2008 17.
2009 99.
2010 80.
2011 5.
2014 17.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 24 września 2011   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 135,0 m 142,5 m 280,0 pkt
2. 25 września 2011   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 130,0 m 132,0 m 248,6 pkt
3. 2 sierpnia 2014   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 128,0 m 128,0 m 249,5 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 24 września 2011   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 135,0 m 142,5 m 280,0 pkt 1.
2. 25 września 2011   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 130,0 m 132,0 m 248,6 pkt 1.
3. 1 sierpnia 2014   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 125,0 m 127,0 m 269,3 pkt 2. 8,7 pkt Cene Prevc
4. 2 sierpnia 2014   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 128,0 m 128,0 m 249,5 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu LPK 2018

Sezon 2006
                punkty
- - - - - - 12 31 22
Sezon 2008
                      punkty
- - - 23 10 5 6 21 56 - - 129
Sezon 2009
                      punkty
37 43 50 29 41 48 - - - - - 2
Sezon 2010
                              punkty
- - - - - - - - - - - - - 19 20 23
Sezon 2011
                    punkty
- - - - 8 6 - - 1 1 272
Sezon 2014
                            punkty
- - 2 1 - - - - - - - - - - 180
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  - zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Mistrzostwa Polski w skokach narciarskichEdytuj

Zimowe mistrzostwa Polski seniorów w skokach narciarskichEdytuj

Stan w trakcie sezonu 2018/2019. Opracowano na podstawie[40][aa].

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
27. 27 marca 2002 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 60,0 m 63,0 m 117,5 pkt 116,5 pkt Adam Małysz
46. 26 grudnia 2003 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 92,5 m 53,5 pkt 219,1 pkt Adam Małysz
6. 28 stycznia 2004 Karpacz Orlinek K-85 HS-94 druż. 86,0 m 87,5 m 770,5 pkt (197 pkt) 113,5 pkt AZS Katowice
21. 29 stycznia 2004 Karpacz Orlinek K-85 HS-94 ind. 79,0 m 78,5 m 200,0 pkt 62,0 pkt Adam Małysz
28. 31 stycznia 2004 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 99,5 m 100,0 m 146,6 pkt 131,6 pkt Adam Małysz
18. 26 stycznia 2005 Szczyrk Skalite K-85 HS-93 ind. 73,5 m 86,5 pkt 42,5 pkt Adam Małysz
9. 8 lutego 2005 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 106,0 m 183,0 pkt 78,0 pkt Adam Małysz
5. 25 lutego 2006 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 121,5 m 122,5 m 234,7 pkt 44,2 pkt Robert Mateja
11. 26 lutego 2006 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 84,0 m 79,0 m 211,0 pkt 38,5 pkt Adam Małysz
1.  16 lutego 2007 Szczyrk Skalite K-85 HS-93 druż. 90,0 m 420,0 pkt (125,0 pkt) KS Wisła
3.  17 lutego 2007 Szczyrk Skalite K-85 HS-93 ind. 83,0 m 72,5 m 193,5 pkt 41,5 pkt Adam Małysz
8. 26 grudnia 2007 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 122,0 m 122,0 m 233,7 pkt 21,7 pkt Kamil Stoch
10. 18 marca 2008 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 120,0 m 118,0 m 220,9 pkt 52,8 pkt Adam Małysz
2.  19 marca 2008 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 druż. 82,5 m 86,5 m 908,0 pkt (225,5 pkt) 35,0 pkt TS Wisła Zakopane
5. 20 marca 2008 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 85,0 m 85,0 m 228,0 pkt 31,5 pkt Adam Małysz
3.  14 lutego 2009 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 112,5 m 120,5 m 211,9 pkt 19,5 pkt Kamil Stoch
1.  26 marca 2009 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 druż. 99,0 m 100,0 m 973,5 pkt (246,5 pkt) KS Wisła
11. 26 grudnia 2009 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 ind. 85,0 m 96,5 m 207,0 pkt 49,0 pkt Adam Małysz
2.  18 lutego 2011 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 druż. 105,0 m 103,0 m 960,0 pkt (264,0 pkt) 19,3 pkt TS Wisła Zakopane
11. 19 lutego 2011 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 ind. 97,5 m 93,5 m 228,5 pkt 30,0 pkt Kamil Stoch
2.  26 grudnia 2011 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 130,0 m 129,0 m 283,2 pkt[41] 6,0 pkt Kamil Stoch
3.  24 marca 2012 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 druż. 127,0 m 127,5 m 868,9 pkt (255,6 pkt) 190,6 pkt AZS Zakopane
4. 25 marca 2012 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 125,0 m 124,0 m 244,2 pkt[42] 41,7 pkt Kamil Stoch
2.  26 marca 2013 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 123,5 m 134,0 m 926,2 pkt (262,5 pkt) 61,3 pkt AZS Zakopane
3.  27 marca 2013 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 128,5 m 132,0 m 313,6 pkt 3,2 pkt Maciej Kot
1.  23 grudnia 2014 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 125,5 m 131,5 m 255,1 pkt
3.  24 marca 2015 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 121,5 m 141,5 m[o] 267,3 pkt 42,8 pkt Kamil Stoch
2.  25 marca 2015 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 druż. 129,0 m 121,0 m 921,5 pkt (247,5 pkt) 52,1 pkt AZS Zakopane
6. 22 marca 2016 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 130,0 m 124,0 m 255,7 pkt 17,7 pkt Maciej Kot
3.  23 marca 2016 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 123,0 m 137,0 m 936,1 pkt (244,5 pkt) 36,5 pkt AZS Zakopane
1.  26 grudnia 2016 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 127,5 m 135,5 m 273,4 pkt
2.  26 grudnia 2017 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 119,0 m 120,0 m 231,9 pkt 22,4 pkt Stefan Hula
6. 26 grudnia 2018 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 ind. 117,0 m 127,5 m 275,5 pkt 55,5 pkt Kamil Stoch

Letnie mistrzostwa Polski seniorów w skokach narciarskichEdytuj

Stan po zakończeniu sezonu letniego 2018. Opracowano na podstawie[40].

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
33. 29 września 2002 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 68,5 m 78,0 pkt 166,0 pkt Marcin Bachleda
21. 21 września 2003 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 73,0 m 75,5 m 179,5 pkt 68,0 pkt Adam Małysz
28. 9 października 2004 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 104,5 m 99,0 m 150,3 pkt 127,7 pkt Adam Małysz
10. 10 października 2004 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 74,5 m 83,0 m 198,5 pkt 55,5 pkt Adam Małysz
14. 15 października 2005 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 114,5 m 113,5 m 201,4 pkt 75,8 pkt Adam Małysz
6. 16 października 2005 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 82,5 m 88,5 m 231,0 pkt 27,0 pkt Adam Małysz
17. 14 października 2006 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 114,5 m 106,5 m 184,8 pkt 77,0 pkt Adam Małysz
6. 15 października 2006 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 84,0 m 84,0 m 224,5 pkt 35,5 pkt Adam Małysz
6. 13 października 2007 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 112,5 m 125,5 m 222,9 pkt 49,0 pkt Adam Małysz
10. 14 października 2007 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 83,5 m 79,0 m 211,5 pkt 41,5 pkt Adam Małysz
2.  28 września 2008 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 129,5 m 120,0 m 911,8 pkt (248,1 pkt) 65,5 pkt TS Wisła Zakopane
5. 10 października 2009 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 82,5 m 85,0 m 227,0 pkt 22,5 pkt Adam Małysz
21. 11 października 2009 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 111,0 m 106,0 m 179,6 pkt 85,1 pkt Adam Małysz
7. 23 lipca 2010 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 ind. 94,5 m 95,0 m 225,5 pkt 37,0 pkt Adam Małysz
2.  24 lipca 2010 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 druż. 97,5 m 90,5 m 887,5 pkt (222,5 pkt) 79,0 pkt AZS Zakopane
11. 25 lipca 2010 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 115,0 m 114,5 m 206,1 pkt 72,0 pkt Adam Małysz
3.  17 września 2011 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 126,5 m 118,5 m 238,5 pkt 14,9 pkt Kamil Stoch
8. 2 września 2012 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 121,5 m 119,5 m 228,3 pkt 27,4 pkt Maciej Kot
6. 1 września 2013 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 ind. 94,5 m 104,5 m 258,0 pkt 8,5 pkt Dawid Kubacki
6. 8 września 2013 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 128,0 m 123,0 m 249,3 pkt 14,5 pkt Jan Ziobro
2.  19 lipca 2014 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 129,0 m 126,0 m 256,5 pkt 23,1 pkt Kamil Stoch
4. 20 lipca 2014 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 140,0 m 120,0 m 843,8 pkt (240,0 pkt) 82,7 pkt AZS Zakopane
1.  11 października 2014 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 ind. 106,0 m 105,0 m 276,0 pkt
5. 18 lipca 2015 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 127,0 m 123,5 m 248,9 pkt 17,7 pkt Dawid Kubacki
6. 9 października 2015 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 ind. 99,0 m 101,5 m 252,0 pkt 16,5 pkt Dawid Kubacki
3.  10 października 2015 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 druż. 100,0 m 97,0 m 944,0 pkt (245,0 pkt) 16,0 pkt AZS Zakopane
7. 8 października 2016 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 120,0 m 120,5 m 235,6 pkt 56,8 pkt Maciej Kot
2.  9 października 2016 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 127,0 m 124,5 m 946,4 pkt (251,2 pkt) 26,4 pkt AZS Zakopane
2.  27 października 2018 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 ind. 133,5 m 136,5 m 314,1 pkt 6,5 pkt Dawid Kubacki

Rekordy skoczniEdytuj

Data Miejsce Skocznia Punkt K HS Rekord Uwagi Źr.
17 lutego 2008