Otwórz menu główne

Mika Laitinen

fiński skoczek narciarski

Mika Antero Laitinen (ur. 5 marca 1973 w Kuopio) – fiński skoczek narciarski, złoty medalista olimpijski, trzykrotny medalista mistrzostw świata oraz dwukrotny medalista mistrzostw świata juniorów.

Mika Laitinen
Data i miejsce urodzenia 5 marca 1973
Kuopio, Finlandia
Klub Puijon Hiihtoseura
Wzrost 189 cm
Reprezentacja  Finlandia
Debiut w PŚ 3 marca 1990, Lahti
(37. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 10 stycznia 1992, Predazzo
(12. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 11 grudnia 1994, Planica
(2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 2 grudnia 1995, Lillehammer
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Złoto Albertville 1992 Drużynowo
Mistrzostwa świata
Złoto Thunder Bay 1995 Drużynowo
Złoto Trondheim 1997 Skocznia K-90
Brąz Thunder Bay 1995 Drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
Srebro Szczyrbskie Jezioro 1990 Drużynowo
Srebro Reit im Winkl 1991 Drużynowo
Letnie Grand Prix
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
1996
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
1995

Spis treści

KarieraEdytuj

Pierwszy skok w karierze oddał w 1979. Pierwszym sukcesem w jego karierze był srebrny medal mistrzostw świata juniorów w Štrbskim Plesie w 1990 wywalczony drużynowo. Fińscy juniorzy z Laitinenem w składzie powtórzyli ten sukces rok później, na MŚJ w Reit im Winkl. W Pucharze Świata zadebiutował 3 marca 1990 w Lahti, gdzie zajął 37. pozycję. Pierwsze punkty w Pucharze Świata zdobył 10 stycznia 1992, kiedy to zajął 12. miejsce w Predazzo. W klasyfikacji generalnej sezonu 1991/1992 zajął 48. miejsce. Podczas igrzysk olimpijskich w Albertville był piąty w konkursie na normalnej skoczni, a na skoczni dużej zajął 19. miejsce. W konkursie drużynowym Finowie w składzie: Ari-Pekka Nikkola, Mika Laitinen, Risto Laakkonen i Toni Nieminen zdobył złoty medal olimpijski.

W sezonie 1992/1993 wystąpił w zaledwie dwóch konkursach, nie zdobywając punktów, wobec czego nie został sklasyfikowany w klasyfikacji generalnej. W kolejnym sezonie w ogóle nie startował w zawodach PŚ, do rywalizacji na najwyższym poziomie powrócił w sezonie 1994/1995. W drugim konkursie tego sezonu po raz pierwszy w karierze stanął na podium, zajmując drugie miejsce w Planicy (11 grudnia 1994). W tym sezonie był także trzeci w Innsbrucku (4 stycznia 1995). W klasyfikacji generalnej PŚ zajął ostatecznie dziewiąte miejsce. Na mistrzostwach świata w Thunder Bay zdobył brązowy medal w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni, a wyprzedzili go jedynie dwaj Japończycy: Takanobu Okabe i Hiroya Saitō. Ponadto wraz z Ari-Pekką Nikkolą, Janim Soininenem i Janne Ahonenem wywalczył złoty medal w konkursie drużynowym, a indywidualnie na dużej skoczni zajął trzynaste miejsce.

Pierwsze zwycięstwo odniósł 2 grudnia 1995 w Lillehammer. Do końca grudnia 1995 z ośmiu pozostałych konkursów wygrał trzy, a raz był drugi. 31 grudnia 1995 będąc liderem Pucharu Świata oraz Turnieju Czterech Skoczni upadł na treningu przed kwalifikacjami do konkursu w Garmisch-Partenkirchen. Doznał złamania obojczyka oraz pięciu żeber, przez co zmuszony był do wycofania się z dalszej części turnieju, tracąc szansę na zwycięstwo w klasyfikacji generalnej[1]. Kontuzja zmusiła go do opuszczenia aż 13 konkursów Pucharu Świata. Do rywalizacji powrócił 28 lutego 1996 w Kuopio, zajmując szóste miejsce, 1 marca 1996 w Lahti był drugi, 9 marca 1996 w Harrachovie zajął czwartą lokatę, a ostatnie dwa konkursy sezonu, w Falun i Oslo, kończył poza czołową dziesiątką. Cały sezon 1995/1996 zakończył na szóstym miejscu w klasyfikacji generalnej, z dorobkiem 914 punktów w 15 konkursach. Zdobywca Kryształowej Kuli, Austriak Andreas Goldberger, zgromadził ich 1416, z czego aż 893 pod nieobecność Laitinena. W bezpośredniej rywalizacji Fin okazał się więc lepszy o prawie 400 punktów.

W kolejnych sezonach nie zajmował tak wysokich miejsc. Po sezonie 1995/1996 tylko dwa razy stawał na podium zawodów Pucharu Świata. Pierwszy raz 18 stycznia 1997 w Sapporo, a drugi raz 8 grudnia 1997 w Villach. W sezonie 1996/1997 ośmiokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, ale na podium stanął tylko raz. Był między innymi szósty w Oberstdorfie, dziesiąty w Ga-Pa, piąty w Innsbrucku i dwunasty w Bischofshofen, co dało mu siódme miejsce w klasyfikacji końcowej 45. Turnieju Czterech Skoczni. Mistrzostwa świata w Trondheim w 1997 przyniosły mu kolejny złoty medal wywalczony drużynowo, chociaż w indywidualnych zawodach plasował się w trzeciej dziesiątce. Rok później zajął 22. miejsce na mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie. W tym samym sezonie odbyły się także igrzyska olimpijskie w Nagano, gdzie wraz z kolegami z reprezentacji zajął piąte miejsce w konkursie drużynowym, a indywidualnie plasował się w końcówce drugiej dziesiątki. Jego ostatnią dużą imprezą były mistrzostwa świata w Ramsau w 1999, gdzie zajął 18. miejsce na normalnej skoczni oraz 23. miejsce na dużym obiekcie. W konkursie drużynowym Finowie z Laitinenem w składzie przegrali walkę o brązowy medal z reprezentantami Austrii i ostatecznie zajęli czwarte miejsce. Ostatni skok w zawodach Pucharu Świata oddał 12 marca 2000 na skoczni Holmenkollbakken w Oslo, kiedy zajął 25. miejsce. Następnie zakończył sportową karierę.

Mika Laitinen skakał na nartach firmy Atomic i używał butów Adidas.

OsiągnięciaEdytuj

Igrzyska olimpijskie  Edytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
5. 9 lutego 1992   Albertville Skocznia normalna indywidualnie 213.6 pkt -9.2 pkt   Ernst Vettori
1.  14 lutego 1992   Albertville Skocznia duża drużynowo[2] 644.4 pkt - -
19. 16 lutego 1992   Albertville Skocznia duża indywidualnie 166.0 pkt -73.5 pkt   Toni Nieminen
20. 11 lutego 1998   Nagano Skocznia normalna indywidualnie 199.0 pkt -35.5 pkt   Jani Soininen
18. 15 lutego 1998   Nagano Skocznia duża indywidualnie 222.5 pkt -49.8 pkt   Kazuyoshi Funaki
5. 17 lutego 1998   Nagano Skocznia duża drużynowo[3] 833.9 pkt -99.1 pkt   Japonia

Mistrzostwa świataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
3.  12 marca 1995   Thunder Bay Skocznia normalna indywidualnie 243.5 pkt -22.5 pkt   Takanobu Okabe
1.  16 marca 1995   Thunder Bay Skocznia duża drużynowo[4] 889.0 pkt - -
13. 18 marca 1995   Thunder Bay Skocznia duża indywidualnie 199.1 pkt -73.5 pkt   Tommy Ingebrigtsen
25. 22 lutego 1997   Trondheim Skocznia normalna indywidualnie 231.0 pkt -32.5 pkt   Janne Ahonen
1.  27 lutego 1997   Trondheim Skocznia duża drużynowo[4] 955.3 pkt - -
23. 1 marca 1997   Trondheim Skocznia duża indywidualnie 187.2 pkt -64.9 pkt   Masahiko Harada
23. 21 lutego 1999   Ramsau Skocznia duża indywidualnie 184.3 pkt -79.1 pkt   Martin Schmitt
4. 23 lutego 1999   Ramsau Skocznia duża drużynowo[5] 762.3 pkt -226.6 pkt   Niemcy
18. 26 lutego 1999   Ramsau Skocznia normalna indywidualnie 220.5 pkt -34.5 pkt   Kazuyoshi Funaki

Mistrzostwa świata w lotachEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
22. 25 stycznia 1998   Oberstdorf Loty indywidualnie 619.1 pkt -157.3 pkt   Kazuyoshi Funaki

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
2.  30 marca 1990   Štrbské Pleso Skocznia normalna drużynowo[6] ? -   Austria
2.  7 marca 1991   Reit im Winkl Skocznia normalna drużynowo[7] ? -   Czechosłowacja

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Miejsca na podium chronologicznieEdytuj

Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca
1. 11 grudnia 1994   Planica Srednija Velikanka 248.5 pkt 2. -10.0 pkt Andreas Goldberger
2. 4 stycznia 1995   Innsbruck Bergisel 220.7 pkt 3. -27.0 pkt Kazuyoshi Funaki
3. 2 grudnia 1995   Lillehammer Lysgårdsbakken 254.0 pkt 1. - -
4. 8 grudnia 1995   Villach Villacher Alpenarena 248.0 pkt 2. -0.5 pkt Masahiko Harada
5. 10 grudnia 1995   Planica Bloudkova Velikanka 277.3 pkt 1. - -
6. 12 grudnia 1995   Predazzo Trampolino Dal Ben K-90 244.0 pkt 1. - -
7. 28 grudnia 1995   Oberhof Hans-Renner-Schanze 241.5 pkt 1. - -
8. 30 grudnia 1995   Oberstdorf Schattenbergschanze 247.9 pkt 1. - -
9. 1 marca 1996   Lahti Salpausselkä 231.5 pkt 2. -7.5 pkt Masahiko Harada
10. 18 stycznia 1997   Sapporo Miyanomori 234.0 pkt 2. -5.0 pkt Adam Małysz
11. 8 grudnia 1997   Villach Villacher Alpenarena 240.0 pkt 3. -6.0 pkt Masahiko Harada

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

Sezon 1989/1990
                                                  punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - 37 17 - - 33 - - 0
Sezon 1990/1991
                                            punkty
- - - - 41 50 - - - - 47 - - 42 39 - - - - - - - 0
Sezon 1991/1992
                                          punkty
- - 26 50 - - - - 12 21 30 - - 22 31 42 31 46 29 - - 4
Sezon 1992/1993
                                  punkty
- - - - - - - - - - - - 61 28 - - - 0
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

- - zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się

Sezon 1994/1995
                                          punkty
11 2 24 17 3 23 33 13 15 18 17 7 4 11 9 5 10 - 7 12 6 564
Sezon 1995/1996
                                                        punkty
1 15 2 1 1 4 8 1 1 - - - - - - - - - - - - - 6 2 4 4 12 27 914
Sezon 1996/1997
                                                  punkty
21 19 18 - 49 5 6 10 5 12 7 7 2 13 5 44 39 49 21 - - - - - - 440
Sezon 1997/1998
                                                      punkty
39 29 10 3 15 35 31 30 18 11 - 12 - - 24 17 17 26 45 - - 23 26 23 25 46 35 231
Sezon 1998/1999
                                                          punkty
30 14 21 5 23 32 40 34 20 33 9 32 43 46 24 31 43 21 - - 46 32 30 44 28 24 - - 21 160
Sezon 1999/2000
                                                    punkty
45 30 12 21 4 35 11 12 28 24 20 11 13 27 - 23 41 49 - 27 41 34 26 20 25 - 232
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

- – zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się

Turniej Czterech SkoczniEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Turniej Nordycki (Skandynawski)Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Puchar Świata w lotach narciarskichEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Letnie Grand PrixEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Miejsca na podium chronologicznieEdytuj

  1.   Trondheim – 18 sierpnia 1996 (2. miejsce)
  2.   Oberhof – 21 sierpnia 1996 (1. miejsce)
  3.   Hinterzarten – 25 sierpnia 1996 (2. miejsce)
  4.   Predazzo – 28 sierpnia 1996 (3. miejsce)
  5.   Stams – 1 września 1996 (2. miejsce)

Miejsca w poszczególnych konkursach LGPEdytuj

W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za wszystkie skoki (tak jak np. w TCS)
1995
        punkty
16 11 8 6 913.8
1996
          punkty
2 1 2 3 2 400
1997
          punkty
- 24 10 22 23 50
1998
            punkty
12 18 5 7 16 10 157
1999
          punkty
10 25 28 33 33 35
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

- – zawodnik nie wystartował
lub nie zakwalifikował się

PrzypisyEdytuj

  1. Laitinen suffers practice fall | The Independent, www.independent.co.uk [dostęp 2017-11-25] [zarchiwizowane z adresu 2018-05-15] (ang.).
  2. Skład drużyny: Toni Nieminen, Ari-Pekka Nikkola, Risto Laakkonen, Mika Laitinen
  3. Skład drużyny: Ari-Pekka Nikkola, Mika Laitinen, Janne Ahonen, Jani Soininen
  4. a b Skład zespołu: Ari-Pekka Nikkola, Jani Soininen, Janne Ahonen, Mika Laitinen
  5. Skład zespołu: Ville Kantee, Jani Soininen, Janne Ahonen, Mika Laitinen
  6. Skład zespołu: Esa Könönen, Riku Äyri, Mika Laitinen, Marko Haarala
  7. Skład zespołu: Mika Laitinen, Janne Väätäinen, Riku Äyri, Pekka Niemelä
  8. Wystartował tylko w jednym konkursie, w którym zwyciężył

Linki zewnętrzneEdytuj