Otwórz menu główne

Andreas Wellinger

niemiecki skoczek narciarski

Andreas Wellinger (ur. 28 sierpnia 1995 w Traunstein[2]) – niemiecki skoczek narciarski, reprezentant klubu SC Ruhpolding, członek kadry narodowej. Dwukrotny mistrz olimpijski: indywidualny na normalnej skoczni z 2018 i drużynowy z 2014, a także srebrny medalista indywidualnie na skoczni dużej i w drużynie z 2018. Mistrz świata w drużynie mieszanej oraz dwukrotny indywidualny srebrny medalista z 2017, drużynowy srebrny medalista Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2016. Zwycięzca Letniego Grand Prix 2013 i drugi zawodnik z 2016. Drużynowy złoty medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich Młodzieży 2012. Indywidualny wicemistrz świata juniorów z 2015, drużynowy srebrny medalista z 2015 oraz brązowy z 2013. Medalista mistrzostw kraju.

Andreas Wellinger
Andreas Wellinger
Data i miejsce urodzenia 28 sierpnia 1995
Traunstein
Klub SC Ruhpolding
Debiut w PŚ 24 listopada 2012 w Lillehammer (5. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 24 listopada 2012 w Lillehammer (5. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 9 grudnia 2012 w Krasnej Polanie (3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 16 stycznia 2014 w Wiśle
Rekord życiowy 245,0 m na Vikersundbakken w Vikersund (18 marca 2017)[1]
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
Złoto Soczi 2014 duża druż.
Złoto Pjongczang 2018 normalna
Srebro Pjongczang 2018 duża
Srebro Pjongczang 2018 duża druż.
Mistrzostwa świata
Złoto Lahti 2017 norm. druż. miesz.
Srebro Lahti 2017 normalna
Srebro Lahti 2017 duża
Mistrzostwa świata w lotach
Srebro Tauplitz 2016 drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
Srebro Ałmaty 2015 indywidualnie
Srebro Ałmaty 2015 drużynowo
Brąz Liberec 2013 drużynowo
Igrzyska olimpijskie młodzieży
Złoto Innsbruck 2012 drużynowo
Puchar Świata w lotach narciarskich
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2016/2017
Turniej Czterech Skoczni
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2017/2018
Raw Air
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2017
Letnie Grand Prix
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2013
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2016

Spis treści

Przebieg karieryEdytuj

Lata 2010–2012Edytuj

Początkowo uprawiał kombinację norweską. We wrześniu i październiku 2010 wystartował w zawodach Alpen Cup. Zajmował w nich miejsca w czwartej i piątej dziesiątce[3].

W zawodach międzynarodowych w skokach narciarskich zadebiutował 16 lipca 2011 roku, startując w konkursie FIS Cup w austriackim Villach. Dzień później zdobył pierwsze punkty, zajmując 23. miejsce. Wziął udział w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2012, w których zajął 4. miejsce indywidualnie, a także zdobył złoty medal w drużynie. W tym samym sezonie zadebiutował w zawodach Pucharu Kontynentalnego, w których pierwsze punkty zdobył 19 lutego 2012 w Oslo po zajęciu 21. miejsca[4].

Sezon 2012/2013Edytuj

W 2012 wystartował w sześciu konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego. W pięciu z nich znalazł się w czołowej dziesiątce, w trzech stanął na podium, a 8 września w Lillehammer odniósł zwycięstwo. Wystąpił również w Letnim Grand Prix. Najwyższe w sezonie, 26. miejsce zajął w Hakubie 26 sierpnia 2012[5]. Na Mistrzostwach Niemiec 2012 zdobył złoty medal w konkursie drużynowym, w którym reprezentował Bawarię[6].

Został powołany przez trenera Wernera Schustera na inaugurujące Puchar Świata zawody w Lillehammer[7]. W swoim debiucie w Pucharze Świata ukończył zawody na 5. miejscu, po pierwszej serii zajmując pozycję lidera[8]. 9 grudnia na próbie przedolimpijskiej w Krasnej Polanie po raz pierwszy w karierze stanął na podium indywidualnych zawodów najwyższej rangi, zajmując 3. miejsce ze stratą 9,7 pkt do zwycięzcy – Andreasa Koflera[9]. Tydzień później w szwajcarskim Engelbergu po raz kolejny stanął na podium, zajmując drugie miejsce. Poza tym jeszcze kilkukrotnie zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce[5]. 61. Turniej Czterech Skoczni ukończył na 9. miejscu w klasyfikacji generalnej[10].

Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2013 w Libercu. Indywidualnie zajął 5. miejsce[5], a w zawodach drużynowych zdobył brązowy medal[11]. Po powrocie do startów w Pucharze Świata, w zawodach rozgrywanych w lutym i marcu, uzyskiwał gorsze rezultaty; najlepszym wynikiem Wellingera z tego okresu było 19. miejsce z Planicy[5]. Znalazł się w składzie reprezentacji Niemiec na Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013 w Val di Fiemme, ostatecznie jednak nie wystąpił w nich w żadnym z konkursów[12][5]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w skokach narciarskich 2012/2013 znalazł się na 20. pozycji z 393 punktami[10].

Sezon 2013/2014Edytuj

28 lipca 2013 zajął drugie miejsce w konkursie w Hinterzarten, rozpoczynającym Letnie Grand Prix 2013. W kolejnych, rozgrywanych w sierpniu, zawodach indywidualnych odniósł dwa zwycięstwa w Wiśle i Courchevel oraz zajął trzecie miejsce w Einsiedeln. Stawał na podium również w zawodach drużynowych[13]. W tym momencie był zdecydowanym liderem klasyfikacji generalnej, z ponad stoma punktami przewagi nad drugim Kamilem Stochem[14]. W sześciu kolejnych zawodach LGP, rozgrywanych w Azji nie brał udziału[15]. W zamykającym sezon letni konkursie w Klingenthal Wellinger odniósł kolejne zwycięstwo[13] i mimo występu w mniej niż połowie konkursów wygrał cały cykl, wyprzedzając o 21 punktów Jerneja Damjana[16].

Starty w sezonie 2013/2014 Pucharu Świata rozpoczął dwukrotnym zajęciem drugiego miejsca w zawodach w Klingenthal – w konkursie mieszanym oraz indywidualnie. Po kilku słabszych wynikach po raz drugi na podium stanął 22 grudnia w Engelbergu, również zajmując drugą pozycję[13]. 16 stycznia 2014 w Wiśle odniósł pierwsze w karierze indywidualne zwycięstwo w konkursie Pucharu Świata. W lutym w Willingen dwukrotnie zajął miejsce w pierwszej dziesiątce. Został zgłoszony do występu w zawodach skoków narciarskich na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014 w Soczi. 9 lutego zajął 6. pozycję w konkursie na skoczni normalnej, a 6 dni później był 45. na skoczni dużej[13]. 17 lutego zdobył złoty medal olimpijski w konkursie drużynowym, w którym reprezentował Niemcy wraz z Andreasem Wankiem, Marinusem Krausem i Severinem Freundem. Oddał w nim skoki na odległość 133 oraz 134,5 m[17].

Podobnie jak rok wcześniej, pod koniec sezonu 2013/14 Wellinger osiągał gorsze rezultaty. W ośmiu ostatnich konkursach indywidualnych czterokrotnie zajmował miejsca poza czołową trzydziestką. Najwyżej znalazł się na 11. miejscu, 4 marca w Kuopio[13]. 601 punktów uzyskanych w trakcie całego sezonu pozwoliło mu zająć w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 9. pozycję[10].

Sezon 2014/2015Edytuj

W Letnim Grand Prix 2014 wystąpił w czterech konkursach, najwyższą, trzecią, pozycję zajmując 26 lipca w Wiśle[18]. Na Mistrzostwach Niemiec 2014 zdobył złoty medal w konkursie drużynowym[19].

Podczas inaugurujących sezon 2014/2015 Pucharu Świata konkursów w Klingenthal zajął 3. miejsce indywidualnie, a wraz z kolegami z reprezentacji wywalczył zwycięstwo w konkursie drużynowym[18]. Podczas drugiego weekendu w zawodach Pucharu Świata na Rukatunturi w Finlandii miał poważny upadek. W rozgrywanych przy silnym wietrze zawodach stracił równowagę w początkowej fazie lotu i spadł ze sporej wysokości na zeskok. Nie stracił przytomności, ale skocznię opuścił na noszach[20]. Zdaniem trenera reprezentacji Niemiec Wernera Schustera upadek Wellingera wynikał ze zbyt szybkiego odbicia się z progu połączonego z trudnymi warunkami na skoczni[21]. Późniejsze badania wykazały, że konieczna będzie operacja barku, którą przeprowadzono w specjalistycznej klinice w Innsbrucku[22].

W lutym 2015 Wellinger powrócił do startów. W swoich pierwszych startach po kontuzji zdobył srebrne medale w zawodach indywidualnych, a następnie drużynowych na Mistrzostwach Świata Juniorów 2015. Został powołany na Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 2015. W konkursie indywidualnym na skoczni normalnej zajął 11. miejsce, a w pozostałych nie wystąpił z powodu problemów zdrowotnych niezwiązanych z poprzednią kontuzją[18][23]. Wystartował natomiast w marcowych konkursach Pucharu Świata, zajmując miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce[18]. W klasyfikacji generalnej sezonu 2014/2015 Wellinger zajął w cyklu 35. pozycję ze 137 punktami[10].

Sezon 2015/2016Edytuj

Wystąpił w pięciu konkursach indywidualnych Letniego Grand Prix 2015. Zajmował w nich pozycje w pierwszej i drugiej dziesiątce, najwyższą – 4. – we wrześniu w Hinzenbach. Dwukrotnie stawał na podium w konkursach drużynowych[24]. Na Mistrzostwach Niemiec 2015 zdobył srebrny medal indywidualnie i złoty w drużynie[25][26].

Sezon 2015/2016 Pucharu Świata rozpoczął od zwycięstwa w konkursie drużynowym oraz 6. pozycji w zawodach indywidualnych w Klingenthal. W kolejnych zawodach cyklu rozgrywanych w grudniu i styczniu zajmował naprzemiennie miejsca w pierwszej i drugiej dziesiątce. Najwyżej sklasyfikowany indywidualnie został 10 stycznia 2016 w Willingen, zajmując 5. miejsce, zaś dzień wcześniej odniósł drugie zwycięstwo w konkursie drużynowym. W połowie stycznia wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2016, zajmując 14. miejsce indywidualnie, a także zdobywając, wraz z Stephanem Leyhe, Richardem Freitagiem i Severinem Freundem, srebrny medal w zawodach drużynowych[24].

W konkursach rozgrywanych w lutym i marcu notował gorsze wyniki niż w poprzednich miesiącach. Tylko raz ukończył konkurs indywidualny w pierwszej dziesiątce (28 lutego w Ałmaty), natomiast kilkukrotnie zajmował miejsca poza trzydziestką. Nie wystąpił w kończących Puchar Świata konkursach w Planicy[24]. W całym cyklu zajął 17. pozycję z 408 punktami[10].

Sezon 2016/2017Edytuj

Trzykrotnie stawał na podium zawodów indywidualnych Letniego Grand Prix 2016, zwyciężając w Hinterzarten oraz zajmując 3. miejsce w Wiśle i Hakubie. W trzech innych konkursach również zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce[27]. 351 punktów pozwoliło Wellingerowi zająć drugie miejsce w klasyfikacji generalnej cyklu, ze stratą 229 punktów do Macieja Kota[28]. Podobnie jak rok wcześniej, na Mistrzostwach Niemiec 2016 zdobył srebro w zawodach indywidualnych i złoto w drużynie[29][30].

Sezon 2016/2017 Pucharu Świata rozpoczął 22. miejscem w Kuusamo. W grudniowych zawodach indywidualnie najwyżej sklasyfikowany był na 10. pozycji w Lillehammer, do połowy stycznia zawody kończył najczęściej w drugiej i trzeciej dziesiątce. Począwszy od konkursu w Wiśle 14 stycznia 2017, gdzie był trzeci, Wellinger zaczął regularnie zajmować miejsca w ścisłej czołówce. W kolejnym tygodniu w Zakopanem zwyciężył w zawodach drużynowych i był drugi indywidualnie. 29 stycznia w Willingen odniósł drugie w karierze zwycięstwo w konkursie indywidualnym Pucharu Świata. W sześciu lutowych konkursach rozgrywanych w Oberstdorfie, Sapporo i Pjongczangu był czterokrotnie drugi, raz trzeci i raz czwarty[27].

Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017 zdobył srebrne medale w zawodach indywidualnych zarówno na skoczni normalnej, jak i na dużej, w obu przypadkach przegrywając jedynie ze Stefanem Kraftem. W konkursie drużyn mieszanych wywalczył, wraz z Cariną Vogt, Markusem Eisenbichlerem i Svenją Würth, złoty medal, zaś drużynowy konkurs mężczyzn ukończył na 4. pozycji. Również w konkursach Raw Air 2017 stawał na podium, indywidualnie zajmując 2. miejsce w Oslo i 3. w Trondheim[27]. Przed ostatnią serią w Vikersund prowadził w konkursie i całym turnieju, ale po bardzo krótkim skoku zakończył zawody na 18., a Raw Air na 3. pozycji[31]. Podczas kończącego sezon weekendu w Planicy zajmował drugie miejsca[27]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata zajął 4. pozycję z dorobkiem 1161 punktów, zaś Puchar Świata w lotach narciarskich 2016/2017 ukończył na 2. miejscu z 333 punktami[10].

Sezon 2017/2018Edytuj

W Letnim Grand Prix 2017 wystartował w trzech konkursach, raz stając na podium – zajał 2. miejsce w Klingenthal[32]. Na Mistrzostwach Niemiec 2017 zdobył złoty medal w konkursie indywidualnym[33].

W pierwszych konkursach Pucharu Świata 2017/2018 regularnie zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce. 26 listopada 2017 w Kuusamo zajął 3. pozycję, 3 grudnia w Niżnym Tagile był 1., tym samym odnosząc trzecie w karierze zwycięstwo w tym cyklu, a 10 grudnia w Titisee Neustadt zajął 2. miejsce. Dwa austriackie konkursy 66. Turnieju Czterech Skoczni ukończył na 3. pozycji[32], a w klasyfikacji generalnej całego turnieju znalazł się na 2. miejscu[10]. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018, zajmując 7. miejsce indywidualnie i 4. w drużynie. 28 stycznia 2018 był 2. w konkursie Pucharu Świata w Zakopanem[32].

Wystartował na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018. Indywidualnie zdobył złoty medal w konkursie na skoczni normalnej, w którym awansował z 5. pozycji w drugiej serii, a także srebrny na skoczni dużej, gdzie przegrał jedynie z Kamilem Stochem. W zawodach drużynowych, startując wraz z Karlem Geigerem, Stephanem Leyhe i Richardem Freitagiem, również zdobył srebrny medal. W zawodach Pucharu Świata rozgrywanych po igrzyskach uzyskiwał gorsze wyniki niż we wcześniejszych miesiącach, indywidualnie tylko raz zajmując pozycję w najlepszej dziesiątce[32]. W klasyfikacji generalnej cyklu na koniec sezonu znalazł się na 6. miejscu z 828 punktami[10].

Sezon 2018/2019Edytuj

Na rozgrywanych w lipcu 2018 mistrzostwach Niemiec zdobył srebrny medal w konkursie drużynowym[34].

Igrzyska olimpijskieEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2014   Soczi/Krasnaja Polana 6. miejsce (K-95), 45. miejsce (K-125)
2018   Pjongczang złoty medal (K-98), srebrny medal (K-125)

DrużynowoEdytuj

2014   Soczi/Krasnaja Polana złoty medal[a]
2018   Pjongczang srebrny medal[b]

Starty A. Wellingera na igrzyskach olimpijskich – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
6. 9 lutego 2014   Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 indywid. 96,0 m 101,5 m 257,1 pkt 20,9 pkt Kamil Stoch
45. 15 lutego 2014   Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 indywid. 117,0 m 96,6 pkt 182,1 pkt Kamil Stoch
1.  17 lutego 2014   Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 druż.[a] 133,0 m 134,5 m 1041,1 pkt (257,1 pkt)
1.  10 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 104,5 m 113,5 m 259,3 pkt
2.  17 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 135,5 m 142,0 m 282,3 pkt 3,4 pkt Kamil Stoch
2.  19 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 druż.[b] 140,0 m 134,5 m 1075,7 pkt (284,2 pkt) 22,8 pkt Norwegia

Mistrzostwa świataEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2015   Falun 11. miejsce (K-90), nie wystartował (K-120)[35]
2017   Lahti srebrny medal (K-90), srebrny medal (K-116)
2019   Seefeld/Innsbruck 32. miejsce (K-120)

DrużynowoEdytuj

2017   Lahti złoty medal (drużyna mieszana/K-90)[c], 4. miejsce (K-116)[d]

Starty A. Wellingera na mistrzostwach świata – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
11. 21 lutego 2015   Falun Lugnet K-90 HS-100 indywid. 91,0 m 90,5 m 226,0 pkt 26,7 pkt Rune Velta
DNS 26 lutego 2015   Falun Lugnet K-120 HS-134 indywid. Nie wystartował. Severin Freund
2.  25 lutego 2017   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 96,5 m 100,0 m 268,7 pkt 2,1 pkt Stefan Kraft
1.  26 lutego 2017   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. mix.[c] 99,0 m 98,0 m 1035,5 pkt (276,2 pkt)
2.  2 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. 127,5 m 129,0 m 278,0 pkt 1,3 pkt Stefan Kraft
4. 4 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 druż.[d] 130,5 m 119,0 m 1052,9 pkt (276,1 pkt) 51,3 pkt Polska
32. 23 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 119,5 m 103,1 pkt 176,3 pkt Markus Eisenbichler

Mistrzostwa świata w lotach narciarskichEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2014   Harrachov 13. miejsce
2016   Tauplitz 14. miejsce
2018   Oberstdorf 7. miejsce

DrużynowoEdytuj

2016   Tauplitz srebrny medal[e]
2018   Oberstdorf 4. miejsce[f]

Starty A. Wellingera na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
13. 14–15 marca 2014   Harrachov Čertak K-185 HS-205 indywid. 179,0 m 178,0 m [g] [g] 337,1 pkt 53,9 pkt Severin Freund
14. 15–16 stycznia 2016   Tauplitz Kulm K-200 HS-225 indywid. 200,0 m 205,0 m 211,5 m [g] 520,0 pkt 120,1 pkt Peter Prevc
2.  17 stycznia 2016   Tauplitz Kulm K-200 HS-225 druż.[e] 196,0 m 193,0 m 1357,3 pkt (320,3 pkt) 110,4 pkt Norwegia
7. 19–20 stycznia 2018   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 206,0 m 207,0 m 213,0 m [g] 599,7 pkt 52,3 pkt Daniel-André Tande
4. 21 stycznia 2018   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż.[f] 226,0 m 212,0 m 1581,2 pkt (402,2 pkt) 80,8 pkt Norwegia

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2013   Liberec 5. miejsce
2015   Ałmaty srebrny medal

DrużynowoEdytuj

2013   Liberec brązowy medal[h]
2015   Ałmaty srebrny medal[i]

Starty A.Wellingera na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
5. 24 stycznia 2013   Liberec Ještěd K-90 HS-100 ind. 100,0 m 95,0 m 256,0 pkt 27,5 pkt Jaka Hvala
3.  26 stycznia 2013   Liberec Ještěd K-90 HS-100 druż.[h] 98,5 m 103,0 m 1038,5 pkt (273,5 pkt) 48,0 pkt Słowenia
2.  5 lutego 2015   Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 indywid. 99,0 m 101,0 m 269,4 pkt 0,5 pkt Johann André Forfang
2.  7 lutego 2015   Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 druż.[i] 98,5 m 100,0 m 869,6 pkt (225,7 pkt) 23,7 pkt Norwegia

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2012/2013 20.
2013/2014 9.
2014/2015 35.
2015/2016 17.
2016/2017 4.
2017/2018 6.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 16 stycznia 2014   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 127,0 m 128,5 m 262,8 pkt
2. 29 stycznia 2017   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 147,5 m 135,0 m 242,3 pkt
3. 3 grudnia 2017   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 132,0 m 133,5 m 275,7 pkt

Miejsca na podiumEdytuj

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem
2012/2013 1 1 2
2013/2014 1 2 3
2014/2015 1 1
2015/2016
2016/2017 1 8 3 12
2017/2018 1 2 3 6
2018/2019 1 1
Suma 3 14 8 25

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 9 grudnia 2012   Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 100,0 m 102,5 m 261,6 pkt. 3. 9,7 pkt Andreas Kofler
2. 16 grudnia 2012   Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 130,0 m 138,5 m 270,3 pkt 2. 3,4 pkt Gregor Schlierenzauer
3. 24 listopada 2013   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 132,0 m 132,8 pkt 2. 3,0 pkt Krzysztof Biegun
4. 22 grudnia 2013   Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 131,0 m 129,5 m 270,8 pkt 2. 3,9 pkt Kamil Stoch
5. 16 stycznia 2014   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 127,0 m 128,5 m 262,8 pkt 1.
6. 23 listopada 2014   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 140,0 m 133,5 m 270,7 pkt 3. 5,7 pkt Roman Koudelka
7. 14 stycznia 2017   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 127,5 m 120,5 m 249,1 pkt 3. 18,9 pkt Kamil Stoch
8. 22 stycznia 2017   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 130,5 m 133,0 m 285,8 pkt 2. 1,6 pkt Kamil Stoch
9. 29 stycznia 2017   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 147,5 m 135,0 m 242,3 pkt 1.
10. 4 lutego 2017   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-225 234,5 m 222,5 m 434,8 pkt 2. 5,1 pkt Stefan Kraft
11. 5 lutego 2017   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-225 238,0 m 220,0 pkt 2. 12,6 pkt Stefan Kraft
12. 12 lutego 2017   Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 140,5 m 132,0 m 255,3 pkt 2. 7,4 pkt Kamil Stoch
13. 15 lutego 2017   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-140 136,0 m 136,0 m 279,8 pkt 2. 13,7 pkt Stefan Kraft
14. 16 lutego 2017   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 99,0 m 112,0 m 240,8 pkt 3. 15,4 pkt Maciej Kot
15. 12 marca 2017   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 133,5 m 127,0 m 258,6 pkt 2. 8,9 pkt Stefan Kraft
16. 16 marca 2017   Trondheim Granåsen K-124 HS-140 133,0 m 141,5 m 289,6 pkt 3. 12,4 pkt Stefan Kraft
17. 24 marca 2017   Planica Letalnica K-200 HS-225 235,0 m 235,0 m 480,4 pkt 2. 9,8 pkt Stefan Kraft
18. 26 marca 2017   Planica Letalnica K-200 HS-225 238,5 m 236,2 pkt 2. 8,1 pkt Stefan Kraft
19. 26 listopada 2017   Kuusamo Rukatunturi K-120 HS-142 140,0 m 140,0 m 293,0 pkt 3. 8,4 pkt Jernej Damjan
20. 3 grudnia 2017   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 132,0 m 133,5 m 275,7 pkt 1.
21. 10 grudnia 2017   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 139,5 m 126,0 pkt 2. 2,4 pkt Richard Freitag
22. 4 stycznia 2018   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 133,0 m 126,0 m 253,5 pkt 3. 16,6 pkt Kamil Stoch
23. 6 stycznia 2018   Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 129,0 m 139,5 m 270,5 pkt 3. 5,1 pkt Kamil Stoch
24. 28 stycznia 2018   Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 119,5 m 136,5 m 242,0 pkt 2. 3,6 pkt Anže Semenič
25. 25 listopada 2018   Kuusamo Rukatunturi K-120 HS-142 136,0 m 145,5 m 288,4 pkt 2. 22,0 pkt Ryōyū Kobayashi

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

stan na 22 marca 2019

Sezon 2012/2013
                                                      punkty
5 17 5 11 3 12 2 10 9 21 19 - 31 - - - - - - 28 35 32 43 20 38 19 - 393
Sezon 2013/2014
                                                        punkty
2 15 6 11 50 18 25 2 29 5 18 9 8 19 1 50 - - 8 10 51 18 20 11 32 31 43 28 601
Sezon 2014/2015
                                                              punkty
3 14 50 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 15 11 q 25 18 - - 137
Sezon 2015/2016
                                                          punkty
6 20 7 13 10 34 9 15 14 6 15 5 19 11 27 27 45 q q 33 13 29 20 10 23 33 - - - 408
Sezon 2016/2017
                                                    punkty
22 20 27 17 10 15 13 15 13 13 31 3 12 2 1 2 2 4 2 2 3 2 3 18 2 2 1161
Sezon 2017/2018
                                            punkty
9 3 4 1 2 6 6 10 11 3 3 15 2 5 10 8 15 13 22 36 q 16 828
Sezon 2018/2019
                                                        punkty
11 9 2 13 13 14 24 39 32 20 15 26 26 - 13 17 13 q 31 32 19 19 34 14 37 11 26 360
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech SkoczniEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2012/2013 9.
2013/2014 10.
2015/2016 12.
2016/2017 22.
2017/2018 2.
2018/2019 31.

Raw AirEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2017 3.
2018 19.
2019 33.

Willingen FiveEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 5.
2019 19.

Planica 7Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 24.

Puchar Świata w lotachEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2012/2013 45.
2013/2014 12.
2015/2016 niesklasyfikowany
2016/2017 2.
2017/2018 26.

Letnie Grand PrixEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnej LGPEdytuj

Sezon Miejsce
2012 72.
2013 1.
2014 18.
2015 12.
2016 2.
2017 16.
2018 58.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 3 sierpnia 2013   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 132,5 m 132,5 m 281,8 pkt
2. 15 sierpnia 2013   Courchevel Tremplin du Praz K-120 HS-132 131,5 m 131,5 m 310,4 pkt
3. 3 października 2013   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 133 m 133,5 m 257,5 pkt
4. 30 lipca 2016   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 99,5 m 103,5 m 269,4 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Miejsce Strata Zwycięzca
1. 28 lipca 2013   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 105,0 m 104,5 m 244,9 pkt 2. 2,0 pkt Richard Freitag
2. 3 sierpnia 2013   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 132,5 m 132,5 m 281,8 pkt 1.
3. 15 sierpnia 2013   Courchevel Tremplin du Praz K-120 HS-132 131,5 m 131,5 m 310,4 pkt 1.
4. 17 sierpnia 2013   Einsiedeln Andreas Küttel-Schanze K-105 HS-117 114,5 m 114,0 m 259,4 pkt 3. 4,3 pkt Kamil Stoch
5. 3 października 2013   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 135,5 m 133 m 261,9 pkt 1.
6. 26 lipca 2014   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 130,5 m 131,5 m 392,0 pkt[j] 3. 23,2 pkt Peter Prevc
7. 23 lipca 2016   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 126,0 m 125,0 m 241,8 pkt 3. 8,5 pkt Maciej Kot
8. 30 lipca 2016   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 99,5 m 103,5 m 269,4 pkt 1.
9. 27 sierpnia 2016   Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 122,0 m 127,5 m 239,6 pkt 3. 18,0 pkt Anders Fannemel
10. 3 października 2017   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 141,0 m 127,5 m 256,0 pkt 2. 6,4 pkt Dawid Kubacki
 
Andreas Wellinger podczas konferencji prasowej po zajęciu 2. miejsca w konkursie LGP w Klingenthal (2017)

Miejsca w poszczególnych konkursach LGPEdytuj

stan po zakończeniu LGP 2018

2012
                  punkty
- - - 29 26 - - - 30 8
2013
                      punkty
2 1 1 3 - - - - - - 1 440
2014
                  punkty
3 - 6 - - - - q 15 116
2015
                      punkty
6 5 17 7 - - - - - - 4 185
2016
                    punkty
7 3 1 - 3 9 - - 4 15 351
2017
                  punkty
19 - - - - - - 4 2 142
2018
                  punkty
27 - 22 26 - - - - 41 18
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2011/2012 108.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu KontynentalnegoEdytuj

Sezon 2011/2012
                                                      punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - 34 - 21 - - - - - - 10
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Letni Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2012 7.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LPK chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 8 września 2012   Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 121,5 m 130,5 m 236,3 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LPK chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 10 sierpnia 2012   Kuopio Puijo K-120 HS-127 124,5 m 123,0 m 236,0 pkt 2. 4,9 pkt Tomaž Naglič
2. 11 sierpnia 2012   Kuopio Puijo K-120 HS-127 128,0 m 114,0 m 228,1 pkt 3. 20,4 pkt Jan Matura
3. 8 września 2012   Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 121,5 m 130,5 m 236,3 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu KontynentalnegoEdytuj

2012
                            punkty
- - - - - - 2 3 1 10 - - 19 7 314
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

UwagiEdytuj

  1. a b Skład zespołu: Andreas Wank, Marinus Kraus, Andreas Wellinger, Severin Freund
  2. a b Skład zespołu: Karl Geiger, Stephan Leyhe, Richard Freitag, Andreas Wellinger
  3. a b Skład zespołu: Carina Vogt, Markus Eisenbichler, Svenja Würth, Andreas Wellinger
  4. a b Skład zespołu: Markus Eisenbichler, Stephan Leyhe, Richard Freitag, Andreas Wellinger
  5. a b Skład zespołu: Andreas Wellinger, Stephan Leyhe, Richard Freitag, Severin Freund
  6. a b Skład zespołu: Andreas Wellinger, Stephan Leyhe, Markus Eisenbichler, Richard Freitag
  7. a b c d Seria konkursowa została odwołana.
  8. a b Skład zespołu: Karl Geiger, Michael Dreher, Tobias Löffler, Andreas Wellinger
  9. a b Skład zespołu: Paul Winter, Martin Hamann, Sebastian Bradatsch, Andreas Wellinger
  10. W trakcie LGP, podczas konkursów w Wiśle, Einsiedeln i Courchevel, na łączną notę składał się również skok z kwalifikacji. Wellinger uzyskał w nich 126 m i notę 106,9 pkt. Kolejność startowa w nowym formacie zawodów (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2014-08-15].

PrzypisyEdytuj

  1. Skoki Narciarskie – Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-03-21].
  2. Andreas Wellinger - Munzinger Biographie (niem.). munzinger.de. [dostęp 2018-02-17].
  3. WELLINGER Andreas - Biographie. data.fis-ski.com. [dostęp 2014-03-26].
  4. WELLINGER Andreas - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-03-26].
  5. a b c d e WELLINGER Andreas - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-03-26].
  6. Adrian Dworakowski: Ekipa z Bawarii drużynowym Mistrzem Niemiec. skijumping.pl, 2012-10-06. [dostęp 2018-04-27].
  7. Tadeusz Mieczyński: Odmłodzony skład Niemców na Lillehammer. skijumping.pl, 2012-11-16. [dostęp 2012-11-24].
  8. Andrzej Mysiak: PŚ Lillehammer: Freund wyprzedził Morgensterna i Bardala, słaby występ Polaków. skokinarciaskie.pl, 2012-11-24. [dostęp 2012-11-24].
  9. Konstancja Suchanek: PŚ w Soczi: Kofler triumfuje, dobry występ Kubackiego i Kota!. skijumping.pl, 2012-12-09. [dostęp 2012-12-15].
  10. a b c d e f g h WELLINGER Andreas - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-04-27].
  11. Tadeusz Mieczyński: MŚJ w Libercu: Słoweńcy najlepsi, Polacy ze srebrem!. skijumping.pl, 2013-01-26. [dostęp 2013-01-27].
  12. Anna Szczepankiewicz: Pierwsze nominacje na MŚ w Val di Fiemme. skijumping.pl, 2013-02-14. [dostęp 2013-05-06].
  13. a b c d e WELLINGER Andreas - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-03-26].
  14. Klasyfikacja po konkursie: 17.08.2013, Einsiedeln K-105. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-10-12].
  15. Results (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-03-26].
  16. Letnia Grand Prix 2013. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-10-12].
  17. Andrzej Mysiak: ZIO Soczi: Niemcy wygrywają, Polska najlepiej w historii!. skokinarciarskie.pl, 2014-02-17. [dostęp 2014-03-03].
  18. a b c d WELLINGER Andreas - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2015-12-13].
  19. Deutsche Meisterschaften Teamspringen – Adler Skistadion Hinterzarten Rothaus Schanze HS 108 – 07.09.2014 (niem.). sommerskispringen-hinterzarten.de, 2014-09-07. [dostęp 2018-04-27].
  20. Paweł Guzik: PŚ w Kuusamo: Kasai i Ammann na najwyższym stopniu podium!. skijumping.pl, 2014-11-29. [dostęp 2015-01-18].
  21. Aleksandra Kruc: Wellinger na badaniach, Niemca boli ramię. skokinarciarskie.pl, 2014-11-29. [dostęp 2015-01-18].
  22. Anna Szczepankiewicz: Andreas Wellinger po operacji. skijumping.pl, 2014-12-05. [dostęp 2015-01-18].
  23. Klaudia Kaźmierczak: Bez Wellingera w konkursie. skokinarciarskie.pl, 2015-02-26. [dostęp 2016-04-18].
  24. a b c WELLINGER Andreas - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2016-10-30].
  25. Deutsche Meisterschaft 2015 Skisprung Einzel – Garmisch-Partenkirchen – Samstag, 24. Oktober 2015 (niem.). rennmeldung.de, 2015-10-24. [dostęp 2018-04-27].
  26. Deutsche Meisterschaft 2015 Skisprung Team – Garmisch-Partenkirchen – 23. Oktober 2015 (niem.). rennmeldung.de, 2015-10-23. [dostęp 2018-04-27].
  27. a b c d WELLINGER Andreas - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-04-01].
  28. Klasyfikacja Letniego Grand Prix w sezonie 2016/2017. skijumping.pl. [dostęp 2016-10-30].
  29. David Siegel niespodziewanym mistrzem Niemiec. berkutschi.com, 2016-10-22. [dostęp 2018-04-27].
  30. Dominik Formela: Bawarczycy górą w Niemczech. skijumping.pl, 2016-10-21. [dostęp 2018-04-27].
  31. Dominik Formela: Raw Air w Vikersund: Kamil Stoch wygrywa na Vikersundbakken! Stefan Kraft zwycięzcą turnieju. skijumping.pl, 2017-10-04. [dostęp 2018-04-27].
  32. a b c d WELLINGER Andreas - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-04-27].
  33. Adam Bucholz: Wellinger mistrzem Niemiec. skijumping.pl, 2017-03-19. [dostęp 2017-04-01].
  34. Dominik Formela: Bawarczycy najlepsi w Niemczech. skijumping.pl, 2018-07-14. [dostęp 2018-07-24].
  35. Wyniki na oficjalnej stronie FIS (ang.). 2015-02-26. [dostęp 2014-02-09].

BibliografiaEdytuj