Otwórz menu główne

Dawid Kubacki

polski skoczek narciarski

Dawid Kubacki (ur. 12 marca 1990 w Nowym Targu) – polski skoczek narciarski, zawodnik klubu Wisła Zakopane, członek kadry narodowej. Drużynowy brązowy medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018, indywidualny mistrz świata (2019) oraz złoty (2017) i brązowy (2013) medalista mistrzostw świata w drużynie, brązowy medalista Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2018. Zwycięzca Letniego Grand Prix 2017, drugi zawodnik klasyfikacji generalnej Letniego Pucharu Kontynentalnego 2015.

Dawid Kubacki
Dawid Kubacki
Data i miejsce urodzenia 12 marca 1990
Nowy Targ, Polska
Klub Wisła Zakopane
Wzrost 180 cm[1]
Debiut w PŚ 16 stycznia 2009 w Zakopanem (49. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 1 grudnia 2012 w Kuusamo (22. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 30 grudnia 2017 w Oberstdorfie (3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 13 stycznia 2019 w Predazzo
Rekord życiowy 236,5 m na Letalnicy w Planicy (25 marca 2018)[2]
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
Brąz Pjongczang 2018 duża druż.
Mistrzostwa świata
Złoto Lahti 2017 duża druż.
Złoto Seefeld in Tirol 2019 normalna
Brąz Val di Fiemme 2013 duża druż.
Mistrzostwa świata w lotach
Brąz Oberstdorf 2018 drużynowo
Letnie Grand Prix
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2017
Letni Puchar Kontynentalny
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2015
Odznaczenia
Złoty Krzyż Małopolski

Indywidualny letni mistrz Polski z 2013 i (dwukrotnie) 2015 roku, łącznie kilkunastokrotnie na podium mistrzostw kraju. Kilkukrotny zwycięzca konkursów Letniego Grand Prix. Najwyżej w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata uplasował się w sezonie 2018/2019, gdy był 5.

Styl jego skoków charakteryzuje się wysoką parabolą lotu[3][4][5].

Spis treści

Przebieg karieryEdytuj

Lata 2005–2010Edytuj

25 września 2005 zadebiutował w konkursie FIS Cup, w Bischofshofen zajmując 33. pozycję. 14 stycznia 2006 zdobył pierwsze punkty w tym cyklu po zajęciu 22. miejsca w konkursie w Harrachovie. Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów 2006, zajmując 42. miejsce indywidualnie i 7. w drużynie[6]. 18 marca 2007 po raz pierwszy wystartował w zawodach Pucharu Kontynentalnego, zajmując 26. pozycję w konkursie w Zakopanem[7].

W sezonie 2008/2009 trzykrotnie stawał na podium zawodów FIS Cup. Wystąpił również na Mistrzostwach Świata Juniorów 2009, zajmując 33. miejsce. 16 stycznia 2009 zadebiutował w Pucharze Świata, w zawodach w Zakopanem zajmując 49. pozycję[8].

W sezonie 2009/2010 Kubacki zdobył pierwsze w karierze punkty Letniego Grand Prix, zajmując 22. pozycję w zawodach w Hakubie. Stanął również na podium zawodów Letniego Pucharu Kontynentalnego na Alpensia Jumping Park w Korei Południowej. W zimowej części sezonu startował głównie w Pucharze Kontynentalnym. Wystąpił też czterokrotnie w konkursach Pucharu Świata. Najwyższym miejscem zajętym przez Kubackiego w tym cyklu była 32. pozycja z Sapporo. W swoim ostatnim występie na mistrzostwach świata juniorów zajął 31. miejsce indywidualnie i 5. w drużynie[9].

Lata 2010–2012Edytuj

W lipcu 2010 występował w Letnim Pucharze Kontynentalnym, dwukrotnie zajmując miejsca na podium. Wystartował we wszystkich konkursach Letniego Grand Prix 2010. Indywidualnie sześć z nich ukończył w pierwszej dziesiątce. Dwukrotnie – 28 i 29 sierpnia w Hakubie – stawał na podium po zajęciu drugiej pozycji. W pierwszym konkursie został pokonany jedynie przez Daiki Itō, zaś w drugim przez Kamila Stocha. Zajął również 1. miejsce w konkursie drużynowym LGP w Hinterzarten[10]. Letnie Grand Prix zakończył na 5. pozycji w klasyfikacji generalnej[11].

Zimą 2010/2011 Kubacki zgłoszony został do piętnastu konkursów Pucharu Świata. W żadnym z nich nie udało mu się zdobyć punktów. Siedmiokrotnie odpadał w kwalifikacjach (z których jedne, w Harrachovie, decydowały o obsadzeniu dwóch konkursów). Tyle samo zanotował nieudanych startów w konkursie głównym. Najlepszym miejscem Kubackiego było, podobnie jak w poprzednim sezonie, 32., tym razem zajęte w Engelbergu. Od końca stycznia startował w Pucharze Kontynentalnym, najwyżej sklasyfikowanym będąc na 13. miejscu w Brotterode[10].

W Letnim Grand Prix 2011 Kubacki osiągnął gorsze rezultaty niż rok wcześniej, najwyższym jego miejscem w konkursie indywidualnym było 15. z Zakopanego. W Letnim Pucharze Kontynentalnym raz zajął 3. pozycję. Zimą ponownie nie zdobył punktów Pucharu Świata. W cyklu startował na początku sezonu, w dziewięciu próbach czterokrotnie awansując do pierwszej serii, a w najlepszym występie zajmując 34. miejsce. W drugiej części sezonu występował w Pucharze Kontynentalnym, najwyżej sklasyfikowanym będąc na 14. miejscu w Zakopanem[12].

Sezon 2012/2013Edytuj

Lato 2012 Kubacki rozpoczął od miejsc na podium w Pucharze Kontynentalnym. W Letnim Grand Prix 2012 czterokrotnie zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce: w Courchevel był 5., w Hinterzarten 6., w pierwszym konkursie w Hakubie ponownie 5., zaś 26 sierpnia 2012 po raz trzeci w karierze zajął miejsce na podium zawodów Letniego Grand Prix, kończąc na 3. pozycji drugi konkurs w Hakubie[13]. Cały cykl ukończył na 8. pozycji[11].

1 grudnia 2012 po raz pierwszy w karierze zdobył punkty Pucharu Świata, zajmując 22. miejsce w konkursie w Kuusamo. W kolejnych tygodniach regularnie zajmował miejsca w trzydziestce cyklu, 15 grudnia w Engelbergu sklasyfikowany został na najwyższej w sezonie, 9. pozycji. Od stycznia zaczął osiągać gorsze rezultaty, zdobywając punkty w 8 spośród 17 startów w Pucharze Świata w tej części sezonu. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013. W konkursach indywidualnych zajął 31. miejsce na skoczni normalnej i 20. na skoczni dużej. W zawodach drużynowych zdobył, wraz z Maciejem Kotem, Piotrem Żyłą i Kamilem Stochem, brązowy medal[13], pierwszy w historii reprezentacji Polski w zawodach drużynowych[14]. Sezon 2012/2013 Pucharu Świata Kubacki ukończył na 36. pozycji ze 142 punktami[15].

Lata 2013–2015Edytuj

W Letnim Grand Prix 2013 Kubacki wystartował w 5 konkursach, dwukrotnie zajmując miejsca w pierwszej dziesiątce[16]. W klasyfikacji generalnej cyklu ze 116 punktami uplasował się na 24. pozycji[11]. W sezonie 2013/2014 Pucharu Świata jego najlepszą pozycją było 17. miejsce, zajęte trzykrotnie w konkursach rozgrywanych w grudniu w Titisee-Neustadt i Engelbergu. Najczęściej w zawodach cyklu zajmował miejsca w czwartej dziesiątce[16]. W klasyfikacji generalnej sezon ukończył na 49. miejscu z 87 punktami[15]. Został również zgłoszony do startu na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014. Wystąpił tam tylko podczas konkursu indywidualnego na skoczni normalnej, gdzie po skoku na 97,5 metra uplasował na 32. pozycji[16].

W Letnim Grand Prix 2014 najlepszą lokatą Kubackiego było 12. miejsce w szwajcarskim Einsiedeln. W sezonie zimowym 2014/2015 początkowo startował w Pucharze Świata, jednak w zawodach rozgrywanych od listopada do stycznia tylko czterokrotnie znalazł się w najlepszej trzydziestce konkursu indywidualnego. Najwyżej sklasyfikowany został na 16. miejscu w Zakopanem. Od lutego startował głównie w Pucharze Kontynentalnym, pięciokrotnie w trakcie sezonu zajmując w nim miejsce na podium. W tym czasie Kubacki otrzymał też powołanie na Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 2015. Wystąpił tam jedynie w konkursie indywidualnym na skoczni dużej, w którym zajął 29. miejsce[17]. Puchar Świata 2014/2015 Kubacki ukończył na 53. pozycji w klasyfikacji generalnej z 35 punktami[15].

Sezon 2015/2016Edytuj

Przed sezonem 2015/2016 Dawid Kubacki został przesunięty z kadry A reprezentacji Polski do kadry B[18]. Na początku sierpnia zwyciężył w dwóch pierwszych konkursach indywidualnych Letniego Grand Prix 2015, rozgrywanych w Wiśle i Hinterzarten. W kolejnych zawodach cyklu jeszcze dwukrotnie zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce[19], a w klasyfikacji generalnej ukończył go na 5. pozycji[11]. W Letnim Pucharze Kontynentalnym 2015 trzykrotnie stawał na podium, w tym dwa razy na najwyższym jego stopniu[19]. Pozwoliło mu to zająć 2. miejsce w klasyfikacji generalnej[20].

Od początku sezonu 2015/2016 Pucharu Świata Kubacki startował w tym cyklu, początkowo uzyskując słabe rezultaty. W grudniu dwukrotnie zdobył punkty za miejsca w trzeciej dziesiątce. Po zawodach Turnieju Czterech Skoczni, na których w trzydziestce znalazł się raz, w Innsbrucku, przesunięty został do kadry na Puchar Kontynentalny w Garmisch-Partenkirchen, gdzie w jednym z konkursów zajął 2. miejsce. Powołany został na Mistrzostwa Świata w Lotach Narciarskich 2016 i zajął na nich 15. pozycję indywidualnie i 5. w drużynie. Pierwsze po mistrzostwach zawody Pucharu Świata, w Zakopanem, ukończył na 16. miejscu. Do końca sezonu wystąpił we wszystkich zawodach cyklu, regularnie zdobywając punkty, w większości za miejsca w trzeciej dziesiątce. Najwyżej w sezonie sklasyfikowany został 23 lutego w Kuopio, na 7. pozycji[19]. Sezon ukończył na 29. miejscu w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata ze 182 punktami[15].

Sezon 2016/2017Edytuj

Przed sezonem 2016/2017 Kubacki powrócił do kadry A reprezentacji Polski[21]. W sześciu startach w Letnim Grand Prix 2016 trzykrotnie zakończył zawody w pierwszej dziesiątce, w tym raz na podium – 1 października był drugi w Hinzenbach[22]. W klasyfikacji generalnej cykl zakończył na 13. pozycji[11].

Sezon 2016/2017 Pucharu Świata Kubacki rozpoczął od 16. miejsca w Ruce. W kolejnych tygodniach indywidualnie zajmował miejsca w drugiej dziesiątce[22], zaś 3 grudnia w Klingenthal był członkiem zespołu, który odniósł pierwsze w historii reprezentacji Polski zwycięstwo w konkursie drużynowym PŚ[23]. W 65. Turnieju Czterech Skoczni zajął 15. miejsce w klasyfikacji generalnej[15], w poszczególnych konkursach zajmując pozycje pomiędzy szesnastą i dwudziestą. 22 stycznia w Zakopanem zajął 8. miejsce, pierwsze w sezonie w pierwszej dziesiątce PŚ indywidualnie, 28 stycznia w Willingen po raz drugi wygrał w konkursie drużynowym. Na próbie przedolimpijskiej w Pjongczangu był 19. na skoczni dużej i 8. na normalnej[22].

Został zgłoszony do startu na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017. Indywidualnie, zarówno w konkursie na skoczni normalnej, jak i na skoczni dużej zajął 8. pozycję[22], natomiast w konkursie drużynowym, wraz z Piotrem Żyłą, Maciejem Kotem i Kamilem Stochem, wywalczył złoty medal, pierwszy w historii reprezentacji Polski w konkursach drużynowych mistrzostw świata[24]. Raw Air 2017 zakończył na 18. pozycji[15], a w kończących sezon zawodach w Planicy był 23. i 15. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2016/2017 Kubacki znalazł się na 19. miejscu z 345 punktami[15].

Sezon 2017/2018Edytuj

W trzech pierwszych konkursach indywidualnych Letniego Grand Prix 2017, rozgrywanych w lipcu w Wiśle i Hinterzarten oraz w sierpniu w Courchevel, zajmował pierwsze miejsca. W kolejnych czterech nie wystartował, a w kończących cykl zawodach w Hinzenbach i Klingenthal odniósł kolejne dwa zwycięstwa[25], tym samym wygrywając cały cykl[11]. Został drugim zawodnikiem, po Takanobu Okabe (LGP 1994), który zwycięstwo w Letnim Grand Prix odniósł, wygrywając równocześnie we wszystkich konkursach, w których brał udział[26].

W pierwszych tygodniach sezonu 2017/2018 Pucharu Świata Kubacki zajmował miejsca w pierwszej i drugiej dziesiątce. 30 grudnia 2017 otwierający 66. Turniej Czterech Skoczni konkurs w Oberstdorfie ukończył na 3. pozycji, tym samym po raz pierwszy w karierze stając na podium indywidualnych zawodów Pucharu Świata[25]. Cały turniej ukończył na 6. miejscu[15]. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018. W konkursie indywidualnym zajął 10. miejsce, a w zawodach drużynowych, wraz z Piotrem Żyłą, Stefanem Hulą i Kamilem Stochem, zdobył brązowy medal. 3 lutego 2018 w Willingen po raz drugi stanął na podium indywidualnych zawodów Pucharu Świata, zajmując 3. pozycję[25].

Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018. Zajął 3. miejsce w kwalifikacjach do konkursu na skoczni normalnej, wygrał też jeden z treningów. W samych zawodach, skacząc w najgorszych warunkach wietrznych w całej stawce, oddał krótką próbę w pierwszej serii, w efekcie kończąc konkurs na 35. miejscu. Na skoczni dużej indywidualnie zajął 10. pozycję[25]. W konkursie drużynowym, wraz z Maciejem Kotem, Hulą i Stochem zdobył brązowy medal, pierwszy dla reprezentacji Polski w konkursach drużynowych igrzysk olimpijskich[27]. W marcowych zawodach Pucharu Świata czterokrotnie zajmował lokaty w pierwszej dziesiątce indywidualnie. Konkurs w Lillehammer 13 marca w ramach Raw Air 2018 ukończył na 2. pozycji, po raz trzeci w sezonie stając na podium cyklu[25]. W klasyfikacji generalnej sezon 2017/2018 Pucharu Świata zakończył na 9. miejscu z 633 punktami[15].

Sezon 2018/2019Edytuj

 
Kubacki ze złotym medalem MŚ 2019

W Letnim Grand Prix 2018 Kubacki wystąpił w 6 konkursach indywidualnych, we wszystkich zajmując miejsca w pierwszej dziesiątce. Raz stanął na podium – był 3. w drugich zawodach w Râșnovie[28]. W klasyfikacji generalnej cykl zakończył na 8. pozycji[11].

Sezon 2018/2019 Pucharu Świata rozpoczął od 8. miejsca w Wiśle. 1 stycznia 2019 po raz pierwszy w sezonie stanął na podium indywidualnego konkursu cyklu, zajmując 3. miejsce w konkursie 67. Turnieju Czterech Skoczni w Garmisch-Partenkirchen. 5 dni później był 2. w Bischofshofen[28]. Cały turniej zakończył na 4. miejscu w klasyfikacji generalnej[15]. 12 stycznia 2019 zajął 2. miejsce w konkursie Pucharu Świata w Val di Fiemme, a dzień później odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w zawodach cyklu, wyprzedzając bezpośrednio Stefana Krafta i Kamila Stocha. Na początku lutego dwukrotnie zajmował miejsca na podium konkursów w lotach narciarskich w Oberstdorfie: pierwszego dnia ukończył zawody na 2., a trzeciego na 3. lokacie[28].

Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019. Na skoczni dużej zajął 12. miejsce indywidualnie i 4. w drużynie[28]. W rozgrywanych 1 marca 2019 zawodach indywidualnych na skoczni normalnej zdobył złoty medal: w odbywającym się w zmiennych warunkach pogodowych konkursie po pierwszej serii zajmował 27. pozycję, ze stratą 19,2 punktu do lidera Ryōyū Kobayashiego. W drugiej serii Kubacki oddał najdłuższy skok zawodów (104,5 m), co pozwoliło mu na odrobienie strat i zwycięstwo w całym konkursie[29]. Dzień później znalazł się w składzie reprezentacji Polski w jej pierwszym występie w konkursie mieszanym na mistrzostwach świata. Wraz z Kingą Rajdą, Kamilą Karpiel oraz Kamilem Stochem zajął 6. miejsce[30].

W marcowych zawodach Pucharu Świata zajmował głównie lokaty w pierwszej dziesiątce. Najwyżej klasyfikowany był na 6. pozycji[28]. Cały sezon zakończył na 5. miejscu w klasyfikacji generalnej z 988 punktami. Również w Pucharze Świata w lotach narciarskich 2018/2019 znalazł się na 5. pozycji[15].

Igrzyska olimpijskieEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2014   Soczi/Krasnaja Polana 32. miejsce (K-95)
2018   Pjongczang 35. miejsce (K-98), 10. miejsce (K-125)

DrużynowoEdytuj

2018   Pjongczang brązowy medal[a]

Starty D. Kubackiego na igrzyskach olimpijskich – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
32. 9 lutego 2014   Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 indywid. 97,5 m 118,3 pkt 159,7 pkt Kamil Stoch
35. 10 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 88,0 m 92,0 pkt 167,3 pkt Andreas Wellinger
10. 17 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 134,5 m 126,0 m 258,0 pkt 27,7 pkt Kamil Stoch
3.  19 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 druż.[a] 138,5 m 135,5 m 1072,4 pkt (275,0 pkt) 26,1 pkt Norwegia

Mistrzostwa świataEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2013   Val di Fiemme/Predazzo 31. miejsce (K-95), 20. miejsce (K-120)
2015   Falun 29. miejsce (K-120)
2017   Lahti 8. miejsce (K-90), 8. miejsce (K-116)
2019   Seefeld in Tirol/Innsbruck 12. miejsce (K-120), złoty medal (K-99)

DrużynowoEdytuj

2013   Val di Fiemme/Predazzo brązowy medal (K-120)[b]
2017   Lahti złoty medal (K-116)[c]
2019   Seefeld in Tirol/Innsbruck 4. miejsce (K-120)[d], 6. miejsce (drużyna mieszana/K-99)[e]

Starty D. Kubackiego na mistrzostwach świata – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
31. 23 lutego 2013   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 93,5 m 103,4 pkt 149,0 pkt Anders Bardal
20. 28 lutego 2013   Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 indywid. 126,5 m 126,0 m 265,3 pkt 30,5 pkt Kamil Stoch
3.  2 marca 2013   Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 druż.[b] 126,0 m 128,0 m 1121,0 pkt (276,2 pkt) 14,9 pkt Austria
29. 26 lutego 2015   Falun Lugnet K-120 HS-134 indywid. 115,5 m 115,5 m 188,7 pkt 80,0 pkt Severin Freund
8. 25 lutego 2017   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 96,5 m 93,5 m 251,5 pkt 19,3 pkt Stefan Kraft
8. 2 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. 128,5 m 123,0 m 263,8 pkt 15,5 pkt Stefan Kraft
1.  4 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 druż.[c] 129,0 m 119,5 m 1104,2 pkt (267,6 pkt)
12. 23 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 128,5 m 125,5 m 240,2 pkt 39,2 pkt Markus Eisenbichler
4. 24 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż.[d] 127,0 m 126,5 m 909,1 pkt (237,6 pkt) 78,4 pkt Niemcy
1.  1 marca 2019   Seefeld in Tirol Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 93,0 m 104,5 m 218,3 pkt
6. 2 marca 2019   Seefeld in Tirol Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż. mix.[e] 112,0 m 110,0 m 914,9 pkt (265,4 pkt) 97,3 pkt Niemcy

Mistrzostwa świata w lotach narciarskichEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2016   Tauplitz 15. miejsce
2018   Oberstdorf 10. miejsce

DrużynowoEdytuj

2016   Tauplitz 5. miejsce[f]
2018   Oberstdorf brązowy medal[d]

Starty D. Kubackiego na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
15. 15–16 stycznia 2016   Tauplitz Kulm K-200 HS-225 indywid. 208,0 m 200,5 m 206,5 m [g] 519,1 pkt 121,0 pkt Peter Prevc
5. 17 stycznia 2016   Tauplitz Kulm K-200 HS-225 druż.[f] 166,0 m 190,0 m 1211,9 pkt (266,0 pkt) 255,8 pkt Norwegia
10. 19–20 stycznia 2018   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 207,5 m 208,0 m 215,5 m [g] 589,8 pkt 62,1 pkt Daniel-André Tande
3.  21 stycznia 2018   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż.[d] 204,5 m 221,5 m 1592,1 pkt (400,5 pkt) 70,1 pkt Norwegia

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2006   Kranj 42. miejsce
2009   Szczyrbskie Jezioro 33. miejsce
2010   Hinterzarten 31. miejsce

DrużynowoEdytuj

2006   Kranj 7. miejsce[h]
2010   Hinterzarten 5. miejsce[i]

Starty D. Kubackiego na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
42. 2 lutego 2006   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 indywid. 87,0 m 86,1 pkt 173,5 pkt Gregor Schlierenzauer
7. 4 lutego 2006   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 druż.[h] 86,0 m 76,5 m 772,7 pkt (151,5 pkt) 157,9 pkt Austria
33. 5 lutego 2009   Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 indywid. 87,0 m 106,0 pkt 147,0 pkt Lukas Müller
31. 28 stycznia 2010   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 indywid. 92,5 m 107,5 pkt 175,0 pkt Michael Hayböck
5. 30 stycznia 2010   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 druż.[i] 91,0 m 94,0 m 916,0 pkt (214,0 pkt) 114,5 pkt Austria

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2008/2009 nieklasyfikowany
2009/2010 nieklasyfikowany
2010/2011 nieklasyfikowany
2011/2012 nieklasyfikowany
2012/2013 36.
2013/2014 49.
2014/2015 53.
2015/2016 29.
2016/2017 19.
2017/2018 9.
2018/2019 5.

Miejsca na podiumEdytuj

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem
2008/2009
2009/2010
2010/2011
2011/2012
2012/2013
2013/2014
2014/2015
2015/2016
2016/2017
2017/2018 1 2 3
2018/2019 1 3 2 6
Suma 1 4 4 9

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 13 stycznia 2019   Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-135 129,5 m 131,5 m 271,1 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 30 grudnia 2017   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 126,5 m 129,0 m 270,1 pkt 3. 9,6 pkt Kamil Stoch
2. 3 lutego 2018   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 145,0 m 139,5 m 254,8 pkt 3. 6,5 pkt Daniel-André Tande
3. 13 marca 2018   Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 139,0 m 140,5 m 278,7 pkt 2. 27,7 pkt Kamil Stoch
4. 1 stycznia 2019   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-142 133,5 m 133,0 m 256,2 pkt 3. 10,4 pkt Ryōyū Kobayashi
5. 6 stycznia 2019   Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 138,0 m 130,0 m 268,3 pkt 2. 13,8 pkt Ryōyū Kobayashi
6. 12 stycznia 2019   Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-135 122,0 m 131,5 m 288,5 pkt 2. 26,5 pkt Ryōyū Kobayashi
7. 13 stycznia 2019   Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-135 129,5 m 131,5 m 271,1 pkt 1.
8. 1 lutego 2019   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 221,5 m 218,0 m 424,8 pkt 2. 5,3 pkt Timi Zajc
9. 3 lutego 2019   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 207,0 m 228,5 m 405,4 pkt 3. 7,8 pkt Kamil Stoch

Zwycięstwa w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 3 grudnia 2016   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 [j] 132,5 m 134,5 m 1128,7 pkt (268,3 pkt)
2. 28 stycznia 2017   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 [c] 134,0 m 137,5 m 931,5 pkt (220,6 pkt)
3. 27 stycznia 2018   Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 [a] 128,5 m 133,0 m 1092,0 pkt (260,1 pkt)
4. 17 listopada 2018   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 [k] 127,0 m 114,5 m 1026,6 pkt (242,1 pkt)
5. 15 lutego 2019   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 [k] 120,5 m 135,0 m 979,4 pkt (228,0 pkt)
6. 23 marca 2019   Planica Letalnica K-200 HS-240 [l] 229,5 m 230,0 m 1627,8 pkt (395,2 pkt)

Miejsca na podium w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 3 grudnia 2016   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 [j] 132,5 m 134,5 m 1128,7 pkt (268,3 pkt) 1.
2. 21 stycznia 2017   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 [m] 120,0 m 128,0 m 1111,2 pkt (262,9 pkt) 2. 5,1 pkt Niemcy
3. 28 stycznia 2017   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 [c] 134,0 m 137,5 m 931,5 pkt (220,6 pkt) 1.
4. 11 marca 2017   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 [j] 119,5 m 127,0 m 986,7 pkt (233,8 pkt) 3. 13,0 pkt Austria
5. 18 marca 2017   Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-225 [c] 210,0 m 194,5 m 1538,6 pkt (332,6 pkt) 2. 34,0 pkt Norwegia
6. 25 marca 2017   Planica Letalnica K-200 HS-225 [c] 201,0 m 209,0 m 1493,8 pkt (316,0 pkt) 3. 57,8 pkt Norwegia
7. 18 listopada 2017   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 [c] 125,5 m 122,5 m 1006,5 pkt (259,8 pkt) 2. 17,3 pkt Norwegia
8. 9 grudnia 2017   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 [m] 141,5 m 136,5 m 1082,8 pkt (271,5 pkt) 2. 0,8 pkt Norwegia
9. 27 stycznia 2018   Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 [a] 128,5 m 133,0 m 1092,0 pkt (260,1 pkt) 1.
10. 3 marca 2018   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 [a] 119,0 m 125,5 m 1113,2 pkt (274,7 pkt) 2. 11,3 pkt Niemcy
11. 10 marca 2018   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 [a] 130,0 m 135,0 m 1039,8 pkt (270,5 pkt) 2. 58,9 pkt Norwegia
12. 17 marca 2018   Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 [d] 200,0 m 202,5 m 1301,7 pkt (306,7 pkt) 2. 265,6 pkt Norwegia
13. 17 listopada 2018   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 [k] 127,0 m 114,5 m 1026,6 pkt (242,1 pkt) 1.
14. 19 stycznia 2019   Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 [n] 134,0 m 143,5 m 1117,2 pkt (303,8 pkt) 3. 40,3 pkt Niemcy
15. 15 lutego 2019   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 [k] 120,5 m 135,0 m 979,4 pkt (228,0 pkt) 1.
16. 23 marca 2019   Planica Letalnica K-200 HS-240 [l] 229,5 m 230,0 m 1627,8 pkt (395,2 pkt) 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2018/2019

Sezon 2007/2008
                                                      punkty
- - - - - - - - - - - - - - q q - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2008/2009
                                                      punkty
- - - - - - - - - - - - - 49 - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2009/2010
                                              punkty
- - - - - - - - - - - - 37 32 40 43 - - - - - - - 0
Sezon 2010/2011
                                                    punkty
q q q 44 q q 32 40 40 48 43 q - - 47 q - - - - - - - - - 0
Sezon 2011/2012
                                                    punkty
36 46 q 34 q q q - - - 36 - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2012/2013
                                                      punkty
34 45 22 30 17 9 17 26 28 36 42 44 32 23 18 32 28 30 34 31 - 47 24 17 20 35 21 142
Sezon 2013/2014
                                                        punkty
22 30 q 31 17 42 17 17 - - 47 35 q 33 28 38 - - 34 22 24 20 26 35 31 35 38 41 87
Sezon 2014/2015
                                                              punkty
33 44 38 q 35 23 54 28 q 40 38 22 31 - 16 40 36 35 - - - 31 - - - - - - - 40 - 35
Sezon 2015/2016
                                                          punkty
33 56 36 25 21 35 34 - 31 24 46 - 16 25 32 13 23 22 32 27 11 7 30 25 20 27 39 24 23 182
Sezon 2016/2017
                                                    punkty
16 14 13 13 12 22 18 16 20 17 18 21 36 8 14 28 17 23 35 19 8 23 37 17 23 15 345
Sezon 2017/2018
                                            punkty
10 8 11 19 11 8 20 3 12 20 9 33 7 3 7 4 26 2 9 16 9 21 633
Sezon 2018/2019
                                                        punkty
8 35 12 20 11 13 5 5 3 18 2 2 1 12 15 12 2 22 3 28 5 5 24 8 18 10 7 6 988
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech SkoczniEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2010/2011 43.
2011/2012 63.
2012/2013 31.
2013/2014 55.
2014/2015 36.
2015/2016 35.
2016/2017 15.
2017/2018 6.
2018/2019 4.

Raw AirEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2017 18.
2018 8.
2019 7.

Willingen FiveEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 6.
2019 5.

Planica 7Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 16.
2019 7.

Puchar Świata w lotach narciarskichEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2012/2013 42.
2013/2014 niesklasyfikowany
2014/2015 niesklasyfikowany
2015/2016 25.
2016/2017 18.
2017/2018 16.
2018/2019 5.

Letnie Grand PrixEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2009 68.
2010 5.
2011 46.
2012 8.
2013 24.
2014 43.
2015 5.
2016 13.
2017 1.
2018 8.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 1 sierpnia 2015   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 130,0 m 133,0 m 274,9 pkt
2. 8 sierpnia 2015   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 103,5 m 100,5 m 266,5 pkt
3. 15 lipca 2017   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 128,0 m 132,5 m 255,6 pkt
4. 29 lipca 2017   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 105,0 m 104,5 m 283,3 pkt
5. 12 sierpnia 2017   Courchevel Tremplin Le Praz K-120 HS-132 133,5 m 127,0 m 274,2 pkt
6. 1 października 2017   Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 88,5 m 94,5 m 251,9 pkt
7. 3 października 2017   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 140,0 m 130,0 m 262,5 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Miejsce Strata Zwycięzca
1. 28 sierpnia 2010   Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 128,0 m 131,0 m 270,0 pkt 2. 1,6 pkt Daiki Itō
2. 29 sierpnia 2010   Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 129,0 m 128,5 m 278,0 pkt 2. 4,3 pkt Kamil Stoch
3. 26 sierpnia 2012   Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 113,0 m 127,0 m 229,4 pkt 3. 15,8 pkt Andreas Wank
4. 1 sierpnia 2015   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 130,0 m 133,0 m 274,9 pkt 1.
5. 8 sierpnia 2015   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 103,5 m 100,5 m 266,5 pkt 1.
6. 1 października 2016   Hinzenbach Energie AG-SkisprungArena K-85 HS-94 91,5 m 91,5 m 247,5 pkt 2. 9,7 pkt Maciej Kot
7. 15 lipca 2017   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 128,0 m 132,5 m 255,6 pkt 1.
8. 29 lipca 2017   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 105,0 m 104,5 m 283,3 pkt 1.
9. 12 sierpnia 2017   Courchevel Tremplin Le Praz K-120 HS-132 133,5 m 127,0 m 274,2 pkt 1.
10. 1 października 2017   Hinzenbach Energie AG-SkisprungArena K-85 HS-94 88,5 m 94,5 m 251,9 pkt 1.
11. 3 października 2017   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 140,0 m 130,0 m 262,5 pkt 1.
12. 23 września 2018   Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-97 98,0 m 98,5 m 261,1 pkt 3. 8,3 pkt Karl Geiger

Zwycięstwa w konkursach drużynowych LGP chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Nota
1. 7 sierpnia 2010   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 druż.[o] 102,0 m 103,5 m 1001,7 pkt (252,7 pkt)
2. 2 sierpnia 2013   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[p] 123,5 m 124,5 m 1058,4 pkt (251,4 pkt)
3. 25 lipca 2014   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[b] 125,0 m 124,5 m 1061,5 pkt (251,6 pkt)
4. 31 lipca 2015   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[q] 125,5 m 133,5 m 1042,7 pkt (266,3 pkt)
5. 14 lipca 2017   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[j] 130,0 m 133,5 m 994,7 pkt (263,1 pkt)
6. 21 lipca 2018   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[r] 128,0 m 131,0 m 1073,3 pkt (268,2 pkt)
7. 20 lipca 2019   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[s] 131,5 m 128,5 m 1094,1 pkt (287,8 pkt)

Miejsca na podium w konkursach drużynowych LGP chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 7 sierpnia 2010   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 druż.[t] 102,0 m 103,5 m 1001,7 pkt (252,7 pkt) 1.
2. 6 sierpnia 2011   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 druż.[b] 94,0 m 98,0 m 995,8 pkt (234,4 pkt) 2. 25,5 pkt Austria
3. 20 lipca 2012   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[u] 123,5 m 477,9 pkt (120,9 pkt) 2. 1,2 pkt Słowenia
4. 2 sierpnia 2013   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[v] 123,5 m 124,5 m 1058,4 pkt (251,4 pkt) 1.
5. 25 lipca 2014   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[b] 125,0 m 124,5 m 1061,5 pkt (251,6 pkt) 1.
6. 31 lipca 2015   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[q] 125,5 m 133,5 m 1042,7 pkt (266,3 pkt) 1.
7. 7 sierpnia 2015   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 druż.[q] 99,0 m 98,5 m 968,7 pkt (249,5 pkt) 2. 64,3 pkt Niemcy
8. 14 lipca 2017   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[j] 130,0 m 133,5 m 994,7 pkt (263,1 pkt) 1.
9. 21 lipca 2018   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[r] 128,0 m 131,0 m 1073,3 pkt (268,2 pkt) 1.
10. 20 lipca 2019   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[s] 131,5 m 128,5 m 1094,1 pkt (287,8 pkt) 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGPEdytuj

stan na 10 lipca 2019

2009
                  punkty
- - - - 39 - 22 33 - 9
2010
                  punkty
6 11 7 5 6 2 2 - 28 348
2011
                      punkty
17 32 15 18 34 40 - - - q 45 43
2012
                  punkty
15 5 6 5 3 - - 19 37 218
2013
                      punkty
13 26 6 20 - - - - - - 6 116
2014
                  punkty
17 12 32 - - - - 22 35 45
2015
                      punkty
1 1 27 5 - - - - - - 8 281
2016
                    punkty
22 45 15 5 - - - - 2 7 186
2017
                  punkty
1 1 1 - - - - 1 1 500
2018
                  punkty
4 10 5 - - - 4 3 10 257
2019
                punkty
0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech NarodówEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2010 8.

Lotos Poland TourEdytuj

Sezon Miejsce
2011 23[31].

Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2006/2007 122.
2008/2009 99.
2009/2010 25.
2010/2011 82.
2011/2012 66.
2014/2015 8.
2015/2016 27.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 31 stycznia 2015   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 125,0 m 124,5 m 260,3 pkt
2. 7 marca 2015   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 100,5 m 104,0 m 245,3 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 11 stycznia 2015   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 125,5 m 125,0 pkt 3. 1,1 pkt Maciej Kot
2. 31 stycznia 2015   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 125,0 m 124,5 m 260,3 pkt 1.
3. 1 lutego 2015   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 126,0 m 129,5 m 267,9 pkt 3. 0,4 pkt Atle Pedersen Rønsen
4. 7 marca 2015   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 100,5 m 104,0 m 245,3 pkt 1.
5. 8 marca 2015   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 103,5 m 102,0 m 248,5 pkt 3. 5,6 pkt Daniel-André Tande
6. 27 grudnia 2015   Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 131,0 m 131,0 m 269,5 pkt 2. 14,7 pkt Clemens Aigner
7. 10 stycznia 2016   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 129,5 m 133,5 m 264,9 pkt 2. 0,5 pkt Thomas Hofer

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2017/2018

Sezon 2006/2007
                                                punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 26 5
Sezon 2007/2008
                                                        punkty
- - - - - - - - - - - - - - 42 53 62 - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2008/2009
                                                                  punkty
- - - - - - 40 45 - - 25 18 29 - - - - - - 67 59 - - 36 36 - - - - 10 55 - - 47
Sezon 2009/2010
                                                    punkty
25 24 41 23 17 12 45 37 9 9 14 - - - - 5 4 25 25 - - 54 - - 26 14 263
Sezon 2010/2011
                                                          punkty
- - - - - - - - - - - - - - - 22 45 13 30 - - - - 36 47 - - 25 22 45
Sezon 2011/2012
                                                      punkty
- - - - - - - - 51 37 - - - - - 30 38 22 48 43 34 14 14 17 28 30 38 64
Sezon 2014/2015
                                                    punkty
- - - - - 10 3 - - - - - 1 3 - - - - - - - - 1 3 5 16 466
Sezon 2015/2016
                                                      punkty
- - - - - 2 4 5 2 - - - - - - - - - - - - - - - - - - 255
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2007 niesklasyfikowany
2008 35.
2009 22.
2010 23.
2011 22.
2012 8.
2014 39.
2015 2.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LPK chronologicznieEdytuj

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 4 lipca 2015   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 109,5 m 112,5 m 292,9 pkt
2. 5 lipca 2015   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 107,0 m 111,5 m 246,3 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LPK chronologicznieEdytuj

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 5 września 2009   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS 140 132,5 m 130,0 m 252,5 pkt 2. 2,1 pkt Kim Hyun-ki
2. 2 lipca 2010   Kranj Bauhenk K-100 HS 109 105,0 m 105,5 m 249,9 pkt 3. 7,8 pkt Andreas Strolz
3. 10 lipca 2010   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS 140 126,5 m 131,5 m 240,9 pkt 3. 18,3 pkt Kamil Stoch
4. 2 lipca 2011   Kranj Bauhenk K-100 HS 109 104,5 m 105,5 m 247,5 pkt 3. 7,8 pkt Robert Kranjec
5. 30 czerwca 2012   Stams Brunnentalschanzen K-105 HS 115 103,5 m 110,0 m 233,3 pkt 2. 1,3 pkt Mackenzie Boyd-Clowes
6. 1 lipca 2012   Stams Brunnentalschanzen K-105 HS 115 106,0 m 113,0 m 241,2 pkt 3. 9,0 pkt Lukas Müller
7. 15 lipca 2012   Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS 140 126,0 m 130,5 m 224,0 pkt 3. 11,7 pkt Anders Jacobsen
8. 4 lipca 2015   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 109,5 m 112,5 m 292,9 pkt 1.
9. 5 lipca 2015   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 107,0 m 111,5 m 246,3 pkt 1.
10. 3 października 2015   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 129,5 m 137,5 m 274,1 pkt 3. 16,0 pkt Daniel-André Tande

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu LPK 2018

2007
                  punkty
- 36 40 - - - - - - 0
2008
                      punkty
- - - 16 27 14 28 32 27 13 20 75
2009
                      punkty
- - - - - - - 18 2 11 24 124
2010
                              punkty
3 11 16 20 3 - - - - - - - - - - 170
2011
                    punkty
3 9 - - - - 12 24 63 37 118
2012
                            punkty
2 3 23 - 8 3 - - - - - - - - 240
2014
                            punkty
- - 5 6 - - - - - - - - - - 85
2015
                            punkty
1 1 - - - - - - 5 4 7 9 3 10 446
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował

FIS CupEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2005/2006 142.
2006/2007 23.
2007/2008 15.
2008/2009 4.
2009/2010 33.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cup chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 20 grudnia 2008   Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 89,5 m 98,0 m 241,5 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cup chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 22 sierpnia 2008   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 101,0 m 100,0 m 251,5 pkt 3. 10,0 pkt Sebastian Colloredo
2. 23 sierpnia 2008   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 102,5 m 101,5 m 258,5 pkt 3. 8,0 pkt Thomas Thurnbichler
3. 20 grudnia 2008   Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 89,5 m 98,0 m 241,5 pkt 1.
4. 7 sierpnia 2009   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 101,5 m 100,0 m 251,5 pkt 3. 1,0 pkt Jakub Kot
5. 8 sierpnia 2009   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 101,0 m 103,0 m 258,0 pkt 3. 5,0 pkt Roland Müller

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS CupEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2017/2018

Sezon 2005/2006
                                          punkty
- - - 33 - - - - - - - 22 - 28 31 - - - - - 14 30
Sezon 2006/2007
                              punkty
11 - - - - - - - - - 12 16 13 21 17 105
Sezon 2007/2008
                                                  punkty
- - 25 13 - - 20 17 - - 10 9 6 14 - - - - 33 9 - - - - - 193
Sezon 2008/2009
                                            punkty
- - 6 12 3 3 - - 1 - - - - - - - - - - - - - 282
Sezon 2009/2010