Žak Mogel

słoweński skoczek narciarski

Žak Mogel (ur. 2 marca 2001) – słoweński skoczek narciarski, reprezentant klubu SSK Ljubno BTC. Medalista mistrzostw świata juniorów. Drugi zawodnik Letniego Pucharu Kontynentalnego 2018. Medalista mistrzostw kraju.

Žak Mogel
Data urodzenia

2 marca 2001

Klub

SSK Ljubno BTC

Wzrost

182 cm[1]

Debiut w PŚ

24 listopada 2018 w Ruce (24. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

24 listopada 2018 w Ruce (24. miejsce)

Rekord życiowy

218,0 m na Letalnicy w Planicy (24 marca 2021)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Słowenia
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Oberwiesenthal 2020 drużynowo
srebro Lahti 2021 drużynowo
brąz Lahti 2019 drużynowo
Letni Puchar Kontynentalny
srebro 2. miejsce
2018
Puchar Beskidów
brąz 3. miejsce
2018
Alpen Cup
brąz 3. miejsce
2019/2020

Przebieg kariery Edytuj

W grudniu 2016 zadebiutował w zawodach Alpen Cup, plasując się w Seefeld w szóstej i czwartej dziesiątce. Pierwsze punkty tego cyklu zdobył 4 marca 2017, zajmując w Hinterzarten 22. lokatę. W grudniu 2017 w Seefeld po raz pierwszy zajął pozycje w czołowej dziesiątce zawodów tego cyklu (6. i 4. miejsce)[2].

20 stycznia 2018 w Planicy zadebiutował w zawodach FIS Cup, stając na drugim stopniu podium. Na początku lutego 2018 wystartował w mistrzostwach świata juniorów w Kanderstegu – w konkursie indywidualnym zajął 8. lokatę, w zawodach drużynowych 4. pozycję, a w zmaganiach zespołów mieszanych 5. miejsce. 17 lutego 2018 po raz pierwszy w karierze stanął na podium zawodów Alpen Cup, plasując się w Kranju na 2. lokacie[2]. Tydzień później zwyciężył w zmaganiach indywidualnych starszej kategorii wiekowej podczas OPA Games w Planicy[3]. 10 marca 2018 w Chaux-Neuve odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w konkursie Alpen Cupu[2].

17 sierpnia 2018, w ramach letniej edycji cyklu, zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Kontynentalnego, zajmując 11. lokatę w konkursie rozegranym w Szczyrku. Dzień później w Wiśle po raz pierwszy stanął na podium zawodów tej rangi (3. pozycja)[2]. Był trzeci w klasyfikacji końcowej Pucharu Beskidów 2018[4]. Latem 2018 jeszcze trzykrotnie stawał na podium zawodów LPK (2. w pierwszym konkursie w Oslo, 3. w drugich zawodach w Zakopanem i drugi w pierwszej części rywalizacji w Klingenthal), w sumie 8 razy plasując się w czołowej „dziesiątce” zawodów tej rangi[2]. W klasyfikacji końcowej cyklu, dzięki 513 zgromadzonym łącznie punktom, zajął 2. lokatę, przegrywając jedynie z Philippem Aschenwaldem[5]. W październiku 2018 po raz pierwszy przystąpił do rywalizacji w zawodach najwyższej rangi – w Letnim Grand Prix w Klingenthal był 21. w kwalifikacjach[2], jednak ostatecznie nie wystąpił w głównej części rywalizacji, gdyż konkurs główny został odwołany[6].

W listopadzie 2018 został powołany na zawody Pucharu Świata w Wiśle[7], jednak w kwalifikacjach zajął 52. lokatę i nie awansował do konkursu głównego[8]. Tydzień później w Ruce zadebiutował w głównej części zmagań, zajmując w konkursie rozgrywanym 24 listopada 24. lokatę, tym samym zdobywając pierwsze punkty do klasyfikacji generalnej cyklu. Dzień później po raz pierwszy uplasował się w czołowej „20” zawodów tej rangi (był 20.). W Pucharze Świata po raz ostatni wystąpił w połowie grudnia 2018, w ramach zawodów w Engelbergu i resztę sezonu 2018/2019 spędził w zawodach niższej rangi. 6 stycznia 2019 w Klingenthal pierwszy raz stanął na podium zimowej edycji Pucharu Kontynentalnego, zajmując 2. miejsce. W sumie w sezonie 2018/2019 jeszcze trzykrotnie stawał na podium konkursów tego cyklu (był 3. w Iron Mountain, Brotterode i Zakopanem) i w klasyfikacji generalnej uplasował się na 13. pozycji. W styczniu 2019 wziął także udział w mistrzostwach świata juniorów – był 5. indywidualnie i w rywalizacji zespołów mieszanych, a w konkursie drużynowym ze słoweńską kadrą sięgnął po brązowy medal[2].

Zarówno w letniej, jak i zimowej części sezonu 2019/2020 ani razu nie przystąpił do międzynarodowej rywalizacji w zawodach najwyższej rangi (zarówno w Letnim Grand Prix, jak i w Pucharze Świata), biorąc udział w konkursach niższych cyklów. W Pucharze Kontynentalnym tylko raz zajął miejsce w czołowej dziesiątce (był 9. w pierwszym konkursie w Predazzo w lutym 2020). W sezonie 2019/2020 dwukrotnie stał na podium zawodów Alpen Cup (zwycięstwo w pierwszym konkursie w Seefeld w grudniu 2019 i 2. lokata w Predazzo we wrześniu 2019)[2] i zajął 3. miejsce w klasyfikacji generalnej tego cyklu, o 5 punktów wyprzedzając Jana Bombka[9]. W marcu 2020 w Oberwiesenthal wystartował na mistrzostwach świata juniorów[2] – w konkursie indywidualnym był czwarty (po 1. serii był trzeci), przegrywając z trzecim Markiem Hafnarem o 4,2 punktu[10], a w zmaganiach drużynowych ze słoweńską kadrą zdobył złoty medal[2].

Latem 2020 dwukrotnie plasował się pod koniec trzeciej dziesiątki zawodów Letniego Pucharu Kontynentalnego w Wiśle. W lutym 2021 w Lahti wystąpił na mistrzostwach świata juniorów – indywidualnie był 10., a w konkursie drużynowym zdobył srebrny medal. Kilka dni wcześniej w tej samej miejscowości zajął 3. lokatę w konkursie FIS Cupu. W sezonie 2020/2021 stawał jeszcze na podium zawodów Alpen Cup, plasując się 1. i 2. miejscu rozegranych we wrześniu 2020 konkursów w Berchtesgaden. W sezonie zimowym nie punktował w Pucharze Kontynentalnym ani Pucharze Świata, w zawodach najwyższej rangi przystępując do rywalizacji tylko w konkursach w Planicy (odpadł w kwalifikacjach do pierwszego z nich, a w drugim był 54.)[2].

Latem 2021 ponownie w Letnim Pucharze Kontynentalnym plasował się najwyżej w trzeciej dziesiątce. W sezonie zimowym 2021/2022 uzyskiwał lepsze rezultaty niż latem: startował głównie w Pucharze Kontynentalnym, gdzie punktował w większości konkursów (13. miejsce w klasyfikacji generalnej cyklu), ośmiokrotnie plasując się w czołowej dziesiątce poszczególnych zawodów (najwyżej na 4. pozycji). W Pucharze Świata czterokrotnie przystępował do rywalizacji indywidualnej, awansując do konkursu głównego tylko w austriackiej części 70. Turnieju Czterech Skoczni, gdzie w obu zawodach plasował się pod koniec piątej dziesiątki[2].

Jest medalistą mistrzostw Słowenii – w grudniu 2017 zdobył srebrny medal Mistrzostw Słowenii w Skokach Narciarskich 2018 w konkursie drużynowym na skoczni dużej[11], w październiku 2018 zdobył taki sam krążek letnich mistrzostw kraju w zawodach indywidualnych na obiekcie normalnym[12], w grudniu 2018 zwyciężył w konkursie drużynowym Mistrzostw Słowenii w Skokach Narciarskich 2019[13], w grudniu 2019 zdobył srebrny medal w rywalizacji drużynowej zimowych mistrzostw kraju[14], wynik ten powtarzając w grudniu 2020 podczas konkursu drużynowego Mistrzostw Słowenii w Skokach Narciarskich 2021[15], a w grudniu 2021 zdobył brązowy medal z zmaganiach drużynowych podczas zimowych mistrzostw kraju[16].

Mistrzostwa świata juniorów Edytuj

Indywidualnie Edytuj

2018   Kandersteg 8. miejsce
2019   Lahti 5. miejsce
2020   Oberwiesenthal 4. miejsce
2021   Lahti 10. miejsce

Drużynowo Edytuj

2018   Kandersteg 4. miejsce[a], 5. miejsce (drużyna mieszana)[b]
2019   Lahti brązowy medal[c], 5. miejsce (drużyna mieszana)[d]
2020   Oberwiesenthal złoty medal[e]
2021   Lahti srebrny medal[f]

Starty Ž. Mogela na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo Edytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
8. 1 lutego 2018   Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 indywid. 94,5 m 97,5 m 256,1 pkt 35,3 pkt Marius Lindvik
4. 3 lutego 2018   Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 druż.[a] 102,0 m 101,0 m 1021,7 pkt (266,2 pkt) 46,8 pkt Niemcy
5. 4 lutego 2018   Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 druż. mix.[b] 91,0 m 86,5 m 750,0 pkt (175,1 pkt) 119,3 pkt Norwegia
5. 24 stycznia 2019   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 95,5 m 95,0 m 244,7 pkt 7,4 pkt Thomas Aasen Markeng
3.  26 stycznia 2019   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż.[c] 90,0 m 91,5 m 952,6 pkt (240,1 pkt) 27,1 pkt Niemcy
5. 28 stycznia 2019   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. mix.[d] 90,5 m 94,0 m 944,4 pkt (246,1 pkt) 40,0 pkt Rosja
4. 5 marca 2020   Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 indywid. 106,0 m 97,0 m 224,3 pkt 14,0 pkt Peter Resinger
1.  7 marca 2020   Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 druż.[e] 91,5 m 99,0 m 900,3 pkt (208,3 pkt)
10. 11 lutego 2021   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 89,5 m 92,0 m 243,3 pkt 20,6 pkt Niklas Bachlinger
2.  12 lutego 2021   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż.[f] 88,0 m 88,0 m 914,7 pkt (218,9 pkt) 71,5 pkt Austria

Puchar Świata Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnej Edytuj

Sezon Miejsce[17]
2018/2019 51.
2022/2023 51.

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata Edytuj

stan po zakończeniu sezonu 2022/2023

Sezon 2018/2019
                                                        punkty
q 24 20 50 q 38 q - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 18
Sezon 2020/2021
                                                  punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - q 54 - 0
Sezon 2021/2022
                                                        punkty
- - - - - - - - - - - 50 49 q - - - - - - - - - - - - q - 0
Sezon 2022/2023
                                                                punkty
- - - - - - - - - - - - - q 10 40 29 35 30 q - - 38 - - - - - - - q - 29
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnej Edytuj

Sezon Miejsce[17]
2021/2022 56.

Planica 7 Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnej Edytuj

Sezon Miejsce Źr.
2021 56. [18]
2022 52. [19]
2023 52. [20]

Puchar Świata w lotach Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnej Edytuj

Sezon Miejsce[17]
2022/2023 49.

Letnie Grand Prix Edytuj

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP Edytuj

stan na 1 października 2023

2022
            punkty
- - 35 - - - 0
2023
                  punkty
- - - - 42 41 - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Kontynentalny Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnej Edytuj

Sezon Miejsce[21]
2018/2019 13.
2019/2020 57.
2021/2022 13.
2022/2023 9.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie Edytuj

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 7 stycznia 2023   Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 130,5 m 136,5 m 283,6 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie Edytuj

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 6 stycznia 2019   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 139,5 m 117,1 pkt 2. 1,6 pkt Moritz Baer
2. 10 lutego 2019   Iron Mountain Pine Mountain Jump K-120 HS-133 129,0 m 132,5 m 267,3 pkt 3. 4,3 pkt Marius Lindvik
3. 24 lutego 2019   Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 115,0 m 118,0 m 275,6 pkt 3. 2,6 pkt Marius Lindvik
4. 17 marca 2019   Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 131,5 m 131,5 m 234,5 pkt 3. 25,1 pkt Aleksander Zniszczoł
5. 7 stycznia 2023   Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 130,5 m 136,5 m 283,6 pkt 1.
6. 15 stycznia 2023   Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 130,0 m 122,0 m 214,8 pkt 3. 23,7 pkt Joacim Ødegård Bjøreng

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego Edytuj

stan po zakończeniu sezonu 2022/2023

Sezon 2018/2019
                                                        punkty
- - - - 39 8 47 2 - - - - - - - 4 10 3 18 17 17 3 4 6 11 3 8 18 568
Sezon 2019/2020
                                          punkty
24 27 dq 45 - - - - - - - - - - - - 9 12 - - - 62
Sezon 2020/2021
                                      punkty
- - - - - - - - - - - - - 37 dq - - - - 0
Sezon 2021/2022
                                                    punkty
- - 4 5 33 10 26 7 22 10 7 5 31 8 23 14 17 14 28 26 29 4 27 45 9 29 463
Sezon 2022/2023
                                                  punkty
11 9 29 5 29 37 1 10 5 3 6 - - 12 17 - - 4 21 19 8 37 18 6 10 592
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnej Edytuj

Sezon Miejsce[21]
2018 2.
2019 114.
2020 31.
2021 77.
2022 9.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie Edytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 17 sierpnia 2018   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 129,5 m 129,5 m 268,9 pkt 3. 13,1 pkt Philipp Aschenwald
2. 15 września 2018   Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 104,0 m 103,5 m 246,4 pkt 2. 17,0 pkt Philipp Aschenwald
3. 23 września 2018   Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 132,0 m 139,0 m 248,4 pkt 3. 15,6 pkt Philipp Aschenwald
4. 29 września 2018   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 127,0 m 137,5 m 275,3 pkt 2. 3,4 pkt Dmitrij Wasiljew

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego Edytuj

stan na 24 września 2023

2018
                          punkty
- dq 11 3 5 27 7 2 4 4 3 2 11 513
2019
                                punkty
- - - - - - - - - - - - - - 26 dq 5
2020
    punkty
29 29 4
2021
                        punkty
- - 28 24 48 27 - - - - 41 dq 14
2022
                  punkty
19 12 20 18 14 10 7 5 16 198
2023
                  punkty
- - 44 43 - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Puchar Beskidów Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnej Edytuj

Sezon Miejsce
2018 3.

FIS Cup Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnej Edytuj

Sezon Miejsce[22]
2017/2018 54.
2018/2019 44.
2019/2020 29.
2020/2021 20.
2021/2022 42.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cup chronologicznie Edytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 20 stycznia 2018   Planica Bloudkova velikanka K-95 HS-102 97,0 m 103,5 m 243,0 pkt 2. 3,5 pkt Markus Schiffner
2. 7 lipca 2018   Villach Villacher Alpenarena K-90 HS-98 96,5 m 93,5 m 249,5 pkt 3. 6,0 pkt Justin Nietzel
3. 7 lutego 2021   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 92,5 m 97,0 m 251,7 pkt 3. 5,4 pkt Dominik Peter

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu Edytuj

stan po zakończeniu sezonu 2022/2023

Sezon 2017/2018
                                          punkty
- - - - - - - - - - - - - - 2 32 - - - - - 80
Sezon 2018/2019
                                    punkty
3 - 49 7 - - - - - - - - - - - - - - 96
Sezon 2019/2020
                                            punkty
- - - - - - - - - - 12 8 - - - - 27 11 - - 7 7 154
Sezon 2020/2021
                            punkty
- - - - 20 36 - - 10 3 - - 11 12 143
Sezon 2021/2022
                                              punkty
- - - - - - 11 6 16 8 - - - - - - - - - - - - - 111
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Uwagi Edytuj

  1. a b Skład zespołu: Bor Pavlovčič, Domen Prevc, Žak Mogel, Aljaž Osterc
  2. a b Skład zespołu: Katra Komar, Domen Prevc, Jerneja Brecl, Žak Mogel
  3. a b Skład zespołu: Aljaž Osterc, Jan Bombek, Jernej Presečnik, Žak Mogel
  4. a b Skład zespołu: Katra Komar, Aljaž Osterc, Jerneja Brecl, Žak Mogel
  5. a b Skład zespołu: Žak Mogel, Jan Bombek, Jernej Presečnik, Mark Hafnar
  6. a b Skład zespołu: Žak Mogel, Jan Bombek, Rok Masle i Jernej Presečnik

Przypisy Edytuj

  1. Extended Start List Qualification. berkutschi.com. [dostęp 2023-01-24]. (ang.).
  2. a b c d e f g h i j k l Athlete : MOGEL Zak. fis-ski.com. [dostęp 2018-02-02]. (ang.).
  3. OPA Games Ski Jumping Youth - Men Planica (SLO) NORMAL HILL INDIVIDUAL OFFICIAL RESULTS. fis-ski.com, 2018-02-24. [dostęp 2018-02-24]. (ang.).
  4. Klasyfikacja Pucharu Beskidów w sezonie 2018/2019. skijumping.pl. [dostęp 2018-08-19].
  5. Dominik Formela: LPK w Klingenthal: Zniszczoł wygrywa finałowy konkurs, Kantyka piąty. skijumping.pl, 2018-09-30. [dostęp 2018-11-02].
  6. Adam Bucholz: LGP w Klingenthal: Pogoda storpedowała finał sezonu, konkurs odwołany!. skijumping.pl, 2018-10-03. [dostęp 2018-11-02].
  7. Dominik Formela: Słoweński debiutant w składzie na Wisłę. skijumping.pl, 2018-11-08. [dostęp 2018-11-18].
  8. Adam Bucholz: PŚ w Wiśle: Klimow wygrywa kwalifikacje, Kubacki drugi, połowa Polaków z awansem. skijumping.pl, 2018-11-16. [dostęp 2018-11-18].
  9. Alpen Cup 2019/2020. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2020-05-05].
  10. FIS Nordic Junior World Ski Championships Ski Jumping Men Oberwiesenthal (GER) NORMAL HILL INDIVIDUAL OFFICIAL RESULTS. fis-ski.com. [dostęp 2020-05-05]. (ang.).
  11. Dominik Formela: Juniorzy mistrzami Słowenii. skijumping.pl, 2017-12-23. [dostęp 2018-02-02].
  12. Dominik Formela: Klinec i Justin letnimi mistrzami Słowenii. skijumping.pl, 2018-10-13. [dostęp 2018-11-02].
  13. Ekipno državno prvenstvo. smusko.adamsoft.si. [dostęp 2019-10-31]. (słoweń.).
  14. Ekipno državno prvenstvo. smusko.adamsoft.si. [dostęp 2020-05-05]. (słoweń.).
  15. Ekipno državno prvenstvo. smusko.adamsoft.si, 2020-12-23. [dostęp 2021-01-05]. (słoweń.).
  16. Državno prvenstvo, Planica. skoki.sloski.si, 2021-12-22. [dostęp 2022-06-21]. (słoweń.).
  17. a b c MOGEL Zak - Athlete Information - World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-04-09]. (ang.).
  18. Season 2020/2021 - PLANICA 7 STANDINGS. fis-ski.com, 2021-03-28. [dostęp 2023-04-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-10-22)]. (ang.).
  19. Season 2021/2022 - PLANICA 7 STANDINGS. fis-ski.com, 2022-03-27. [dostęp 2023-04-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-28)]. (ang.).
  20. Season 2022/2023 - PLANICA 7 STANDINGS. fis-ski.com, 2023-04-02. [dostęp 2023-04-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-04-02)]. (ang.).
  21. a b MOGEL Zak - Athlete Information - Continental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-04-09]. (ang.).
  22. MOGEL Zak - Athlete Information - FIS Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-04-09]. (ang.).

Bibliografia Edytuj