Otwórz menu główne

Seweryn Steinwurzel

Seweryn Steinwurzel (ur. 18 stycznia 1898 w Warszawie, zm. 27 grudnia 1983 w Lod) – polski operator filmowy żydowskiego pochodzenia. Jeden z najwybitniejszych operatorów okresu kina międzywojennego w Polsce.

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w Warszawie w rodzinie żydowskiej, jako syn właścicieli zakładu fotograficznego Raphael. Brat operatora Jerzego Stena. Uczęszczał do gimnazjum w Szwajcarii, następnie w Warszawie. Po zdaniu matury studiował budowę maszyn w Szkole Mechaniczno-Technicznej im. Hipolita Wawelberga i Stanisława Rotwanda. W latach 1918–1920 służył w Wojsku Polskim. W latach 1920–1922 pracował jako mechanik w warszawskich kinach, gdzie zainteresował się filmem.

Pod koniec 1922 wraz z Leo Forbertem i Bruno Bredschneiderem założył wytwórnię filmową Meteor, w której sprawował funkcję kierownika technicznego i operatora wyprodukowanych w niej dwóch filmów: Ludzie mroku i Syn Szatana. Następnie związał się z wytwórnią Leo-Film. W 1927 był współzałożycielem Polskiego Związku Producentów Filmowych. W 1928 ożenił się z aktorką Norą Ney, z którą rozwiódł się w 1934. W 1930 uzyskał tytuł inżyniera na wydziale mechanicznym politechniki w Paryżu. W 1936 był współzałożycielem Stowarzyszenia Realizatorów i Techników Filmowych. W 1938 założył wytwórnię Omnia-Film.

Wybuch II wojny światowej przerwał mu prace na planie filmu Szatan z siódmej klasy w reżyserii Konrada Toma. Pod koniec 1939 przeprowadził się do Lwowa, a następnie do Stanisławowa, gdzie był kierownikiem warsztatów remontujących samochody i sprzęt filmowy. Po ataku III Rzeszy na Związek Radziecki w czerwcu 1941 uciekł do Moskwy, gdzie podjął pracę w dziale trikażu wytwórni filmowej Sojuzdietfilm. Pod koniec tego roku wraz z personelem wytwórni został ewakuowany do Tadżykistanu. W lutym 1942 wstąpił do Armii Andersa i został przydzielony do sekcji filmowej Biura Propagandy i Oświaty. Od 1943 pracował w Kairze w Referacie Filmowym jako szef montażu filmów. Od października tego samego roku pracował w Wydziale Propagandy i Oświaty Armii Polskiej na Wschodzie.

Po demobilizacji w styczniu 1947 wyjechał do Argentyny, gdzie był operatorem dwóch filmów, m.in. Uma Luz na Estrada[1], a następnie prowadził warsztat konstrukcji i naprawy sprzętu filmowego. Później przeprowadził się do Brazylii, gdzie objął stanowisko naczelnego inżyniera działu mechaniki w wytwórni Lider Cinematografica w Rio de Janeiro. Zajmował się tam konstrukcją i konserwacją sprzętu automatycznego do wywoływania filmów i trikażu. W 1975 wyjechał do Izraela i osiadł w Lod, gdzie mieszkał do końca życia.

KarieraEdytuj

Zdjęcia

Kierownictwo techniczne

  • 1944: Mp. Adama i Ewy
  • 1938: Zapomniana melodia
  • 1926: Czerwony błazen

Montaż

  • 1944: Monte Cassino
  • 1943: Gen. Sosnkowski odwiedza wojsko na Bliskim Wschodzie
  • 1943: Dzieci
  • 1943-1946: Kronika filmowa 2 Korpusu A.P.W.
  • 1934: Przebudzenie
  • 1928: Kropka nad i

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Seweryn Steinwurzel (ang.). Internet Movie Database (IMDb). [dostęp 2015-08-20].

Linki zewnętrzneEdytuj